Heimskringla - 10.02.1898, Blaðsíða 1

Heimskringla - 10.02.1898, Blaðsíða 1
iieimsknngla. XII. ÁR WINNIPEG, MANITOBA, 10. FEBRUAR 1898 NR 18 F II E T T I li. C'anada. Sambandsþingið kom saman á fimtudaginn var í viðui vist fjölða á- horfenda. Þingsetriingarræða landstjórans var fáorð ojí heldur tilkomulítil að þvi er mörgum þykir. I henni var minst á framfar.r Ca- nada á umliðnu ári og hve lánstraust ríkisins væri nú gott erlendis, og hve auðvelt væri að fá lán með lágum vöxt- um. Enn fremur var drepið & það hve vel stjórnarformanni Canada hefði ver- tekið á 60 ára ríkísafmæli drotningar- innar á Englandi í sumar, og hve vel Englendingum hefði fallið niðurfærslan á tolli á vörum, sern fluttar eru frá Bretlandseyjum til Canada. Mikil ánægja er látin í ljósi yfir því að verzlunarsamningarnir milli Breta á aðra hlið og Þjóðverja og Belga á hina, verði upphafnir, svo að Canada þurfi ekki að gefa þessum þjóðum sömu hlunnindi sem gefin eru Bretum. Þá er talað um gullið í Klondike, og þörfina á samgöngufæruni þangað, á gnægð(?) uppskerunnar á síðastl. ári, og ýmislegt annað, er hngsæld þykir hafa hlotizt af. Aðal lagafrumvörpin, sem minst er á, að stjórnin ætli að leggja fyrir þingið eru lög um breytingu á eftirlaunalög- unum, breytingu á kosningalöfjunum og atkvæðagreiðslu urn vínsölubann. Um þau atriði sem tekin eru fram í ræðunni má segja þetta. Þó stjórninni hafi tekizt að fá lán rneð lægri rentum en að undanförnu, þá hefir henni ekki tekizt að stjórna landinu með minni kostnaði en áður, því þrátt fyrir allan sparnaðinn, sem Sir Charles Cart- wright ætlaði að hafa, hafa útgjöldin hjá Liberölum orðið um 2 miljónum meiri, heldur en þau urðu nokkurntíma hjá Konservatívum. Um gleði Breta yfir tollniðurfærslunni og gaínið sem það ætti að vinna ríkinn er það að segja að hún fór öll í mola þegar það kom upp úr kafina að nærri allar verzlunarþjóðir heimsins gætu sætt sömu kjörum og þeir. Kosningalögin mætti bæta að sjálf- sögðu, en ef þau verða færð í sama horf ið og Liberalar ;hafa fært þau í hér í Manitoba, þar sem als konar ranglæti má í frammi thafa að ósekju, þá væri eins gott að láta þau ósnert. Eftirlaunalögin 'eins og þau komu frá Konservatívum hafa Liberalar brúkað dyggilega síðan þeir náðu völd- um. hvernig svo sem þeir ætla að breyta þeim nú. Atkvæðagreiðslan um vínsölubannið hefir alt af verið og er enn að eins leikfang, og það sjá allir bindindismenn sem athuga það, Kjós- endur hér í fylkinu voru t. d. látnir sýna með atkvæðagreiðslu fyrir nokkr- um arum síðan hvort þeir væru með vin&ölubanni, og var mesti fjöldi með þvi, en síðan hefir það víst ekki verið nefnt á nafn á þingi og engar sjáanleg- ar líkur til að Mr. Greenway hreyfi við því úr þessu, úr því hann er ekki búinn að því. Samkomulagið milli Bandaríkja- manna og Canadamanna vestur við haf ið er heldur stirt um þessar mundir. Þeir sviftast á um flutning og verzlun þeirra er til .Klondike fara, og þykir sem þeir geri hvor öðrum óskunda. kaupm. norðan og sunnan landamær- anna keppast við að gefa gullnemum sem bezta Kosti, og fara þá einatt með ósannindi hver um annars verzlun. Nýlega héldu menn fund mikinn í Victoria og voru sjö ákvarðanir þar teknar, sem að sjálfsögðu verða sendar til Ottawa. Þeir mældu fastlega a móti því að tirabur frá Bandaríkjunum væri tollfritt. að Bandaríkin fengju að senda matvæli tollfrítt til Klondike, þar eð engin neyð væri þar. Fara fram á að Bandaríkjamönnum sé borgað í sömu mynd fyrir það sem þeir tolla Banda- ríkja-vöru, sem flutt er á kanadiskum skipura. Að þrætulandinu vestra sé stjórnað að tilhlutun beggja ríkjanna, og að Bandaríkja-skipum sé fyrirboðið að ílytja varning milli hafna í Canada. Hvað mikið af þessu nær framgangi, leiðir timiuní ljós. Eitt af því sem valdið hefir sundr urlyndi meðal Cauadamanna ogBanda nkjamanna vestra er það, að B ,nda Hkjamena hafa .si-nt umsjónarmenn Stteð liverri kanadiskri varningsles! er 'arið hefir gegn um þrætulandið við Skagway, og heimtað $9 á dag fyrir fylgdina. Þettfi þykjast þeir fara til að fyrirbyggja tollsvik. Nýjar reglugjðrð- ir hafa nú verið gefnar út. í Washington aðeinhve.ju leyti í samrærai við saran- inga við Siftou r&ðtrjafa í Ottawa on segir þar svo. að ferðamenn geti kom- ist hjá þeSsu með þvf að yefa toll|jjón um Bandarikjanna peniriKalega trygg- inp;u fyrir að þeir fari með dót sitt út úr þrætulandinu inn í Canada o.; sé því atriði fullnægt, fáist það enáurgold ið. Þetta fyrirkomulag mun nokkuö betra en hið fyrra. en saint, er það ekki fullnægjandi að þvi er séð verður. Það líta flestir sem í lilut eitra þannig á. að þetta sé að eins peningamilla. Fyrst er það,ið engum sem til Klondike ætlar dettur í hug að skilja nokkuð eftir af dóti því er h'inn tekur með sér nlður við sjóinn, eða láta það til annara, og svo er hitt að þetta er þrætuland, sem ekki er víst enn hvort tilheyrir Canada eða Bandaríkjunnm. Margir eru æflr yfir þessura óþægindum ferðamannanna og þykir stjórnin í Ottawa sein á sér að fá þetta lagfært. Einn náungi vestra sejrist halda að fljótlegast yrði að lag- færa þessar retlugjörðir Washington- stjórnarinnar með því að tollstöðvarnar í Chilkoot- og Wfiiteskörðuin væru tluttar til Glenora við Stickinfljótið. og skörð þessi síðan skipuð varðliði, sem sendi allaþangað sem til Klondike ætla. Blaðið Free Press lætur í veðri vaka.að ef Ottawastjórnin láti nú ekki til sín taka ojí rétti hluta Canadamanna.muni húu fá að kenna a því áður en langt líður. Nýkomin frétt segir að þegar þing ið kemur næst saman í British Colum- bia verði beðið um leyfi til að byggja járnbraut frá Observatory Inlet, B. C, til Glenora og tengja hana við Feslin Lake brautina, og verður þá leiðin öll iiinan landamæra Canada. Fyrsti telegrafþraðurinn til Klon- dike verður fulhrerður um miðsumar að sumri eftir því sem sagt er. Félagið, sem legL'ur hann, er Pacific Tostal Te- legraph-félagið, sem er í rauninni sama sem C. P. R.félagið, þó það gangi undir ofangreindu nafni. Bamlarikin. Á mánudaginn í fyrri viku gekk voðastorraur með snjókomu yfir austur hluta Bandaríkjanna og gerði skaða á eignum sem metinn er á 5—7 miljónir dollara. Verst var veðrið i kring um Boston. Fannkoman var 24 þumlung- ar, & að gizka, og birði veðrið snjóinn saman í skafla, sem að því er blöðin segja, urðu sumstaðar frá 2C til 30 feta þykkir. Strætisvagnar teftust, vírar slitnuðu niður og kveiktu víða í húsum, og skemdir á skipum á höf ninni i Bost on urðu stórvægilegir. Hræddir eru menn um að miklii skipskaðar hafi orð- ið við austurstrendur Ameríku í yeðr- inu. Þessi bylur er hinn versti sem koinið hefir á þessu svæði síðan vetur- inn 1888. Sundurlyndið milli Bandarikjanna og Japan út af Hawaii er nú á enda. Samningurinn sem gerður hefir verið, hefir enn ekki verið opinberaður, en bú- ist er við að hann gantri út á það, að Japanítar hafi jafnan rétt við Banda- ríkjamenn til að setjast að á Hawaii- eyjunum. Síðustu skýrslur yfir uppskeru í Bandaríkjunum á arinu 1897 eru nýút- komnar frá stjórnardeíld akuryrkjumál- anna í Washington, og eru þær í stuttu máli þannig : Mais—80.095,101 ekrur, 1,902,967,933 bu^hel. S61.072.952 virði. Hveiti—39.406,086 ekrur, 530.149,168 bushel, $426,547,121 virði. Hafrar—25,730,375 ekrur, 698,767,809 bushel, 8147.974,419 virði. Bigg—2,719,116 ekrur. 66.685,127 bushel, $25.142.139 yirði. "Buckwheat"—717,835 ekrur, 997,451 bushel, Sii.3L9.188 virði. Kartöflur—-2,537.577ekrur,164,015.!i(i.') bushel, $89.648,059 virði. Hey — 42,426,770 ekrur, 60.684,876 tons, 1401,890,728 virði. Utlontl. Óeirðirnar álndlandi halda alt af áfram, og þó þær dofní um stund, þá taka þær sig upp annað slagið. Það fer ýmsum sögum af þesstim óeirðum. Sumir se<rja að þær fari vaxandi og að herliðið sé alsendis órrog til að bæla Þ»r og að þetta sé að kenna afskifta- leysi o ; sljóskygni vissra manna, sem reiðir cru við herstjórnina. Nokkuð er [>að, að lierliðið virðist engu nær með að bæla uppreistina en áður, þó það hafi oft leikið uppreistarmenn grátt þegar í verulega orustu hefir komið. Menn eru nú farnirað vakna til með- vitundar um að nauðsynlegt sé að næuilegan herafla til að útkljá þessar oeirðir þe eð útlit sé fyr- ir styrjaldir annarstaðar. Frá löiidtim MOUNTAIN, N. D„ 29. JAN. 1898. Herra ritstjóri. Síðan ét; skrifaði héðan síðast hefir sama veðurblíðan haldizt fram á þenna dag; engina snjór. svo allir verða að ferðast á vöanum. og er það nýtt á þess um tíma ársins. Jarðarför Níels J. Viium fór fram að Mountain þarin 13. Janúar, undir forstððu ThingvallaLodge A. O, TJ. W. félngsins. sem Níels heitinn var með- liinur í, og hafði liann lifsábyrgð hjá fé- lagi þessu Unp á $2000, setn ekkjan fær núna þessa dagana. l'ann 18. þ, m., sem er merkisdag- ur A. O. TJ. W. félagrsins, var haldinn aukafundur hjá Verkamannafélaginu að Mountain, og 88 nýir meðlimir tekn- ir inn. Meðlima tala félafísins er nú 83. sem til samans hafa lífsáliýrgð upp á $160,000. Rnsku blöðin hér segja að Park Bi- ver-búar hafi kallað fund nýlega, til að ræða um tilboð tíl íslen^ka skólans til- vonandi. Bæjarbúar höföu áður beðið $4000, ef skólínn yrði settur þar, en for- stöðunefn vildi fá $6000 tilboð, en það varð til þess að ósamlyndi kom upp meðal ^æjarbúa, svq fundi var slitið áð- ur en noxkvr ákvörðun var gerð, og alt útlit fyrir að ekkert Jilboð til skólans komi frá Park River búum. Kvenufélagið að. Mountain hefir auglýst að það haldi mikla skemtisam- komu í kyrkjunni að Mountain þann 3l.þ. m,,og að Miss Ólafía Jóhanns. dóttir haldi þar ræðu. Mr, Björn Halldórsfon og Siðurður Hjaltalíu lögðu af stað til Winnipeg í daít, Sá fyrnefndi ætlar að dvelja i Wínnipeg um tíma hjá börnum sínum og kunningjum. S. Gubmundsson. Hvernig tala þeir í Was- hington ? I ræðn sem Clayton (Dem., Ala.) hélt til stuðnings Tellers-uppástung- unni.sem gekk út á að gera ríkisskulda. bréf Bandaríkjanna innleysanleg í silfri, en sem var feld, eins og áður hefir verið getið um, segir hann : ''Fall uppástungunnar var fyrirhug- að og fyrirskipað af foringjum Repú- blíkana. sem nýlega sátu að veizlu eitt kvöld í New York, og átu upp á $100 hver. Það væri eftir mælikvarða vor- um í Alabama sama sem að þeir hefðu hver um sig étið einn baðmullarstranga og tvo múlasna". Mr. Rhea (Dem., Ky.$ segir í ræðu um sama efni, þar sem hann minnist á Sherman-lögin — "glæpinn frá 1873". "Ef eitt hornið á undirheimum er heit- ara en annað, þá verður það geymt handa John Sherman". Svona tala þeir i Washington þeg- ar vel liggur áþeim. Hvernig Frakkar flytja fanga sína til Guiana. •Franska flutningaskipið Caledonie flytur árlega um 2000 fanga frá strönd- um hins fagra Frakklands í útlegð og dauðaáSafelyeyjum framundan Guiana í Suður-Ameríku. Caledonieer járnskip sem ber 4,400 tons, og hefir verið brúk- að til að flytja fanga frá Frakklandi ok Algier til áðurnefndra staða síðastliðin 10 ár. Fjögur hólf úr járni. sem hvert tek- ur um 150 manns. eru niðri i skipinu og eitt sem tekur um þrjátíu aftur á því. og er það ætlað fyrir kvennfólkið. Það er farið dáindis vel með kvennfólkið, en karlmönnum er lítil urahyggja sýnd, þó fá þeir nokkurnvegin ætilegan mat, og sofaá hengirumi úr segldúk. Eitt af því sem menn hryllir mest við a þessu skipi er útbúnaðurinn sem brúka má til að verjast föngunum ef þeir reyna til að brjótast út. Gufupíp um er þannig háttað við útganginn úr im hólfum, að á svipstundu má láta sjóðandi vatn eða gufu dynja yfir fangana. Það hefir samt aldrei komið f.vrir að þurft hafi að beita þessum út- búnaði eins og nia. en stundum hefir fðngunum siinit veriðsýnt á hverju þeii n.settu ei'tta von, ef þ°ir óhlýðnuðusi yfirmðnnunum, og vanaletfa d'ig;a hinir ¦ :'ðmeim. sein á skipinu eru, til að halda föngunum í skefjum. Ef upphlaup væri gert, geetu varð- mennirnir á svipstundu dregið upp alla Stigana sem lifccyja upp á dekkið. og lok að ölllum dyrnm á því, en undir há- dekkinu er vélahúsið oir vopnabúrið. Hefðu þeir þannig óvinnandi kastala, þvi hvergi vaeri hægt að komast upp hina bröttu og háu veggi og gætu skip- verjar þannig skotið fangana niður að vild, eða ausið ytir þá sjóðandi vatni. Þannig er útbúnaðurinn á þessu fijótandi fangahúsi Frakka, sem alt af í tíu ár. hefir haldið áfram að flytja menn og konur frá eymdinni á einum stað tii dauðans & hinum, ÍHlands-fréttir. Eftir Bjarka. Seyðisfirði, 27. Nóvember, 1897. Síldarafli er sagður nokkur á Eyja- firði. Maður hrapaði til dauðs í Mjóafirði 18. þ. m., JÁsmundur bóndi Jónsson á Stórudölum. Hann var vitavörður á Dalatanga. Hafði hann um morguni inn gengið að fé, og er hann var ekki kominn heim seinna um dagin-\ var þeg ar farið að leita hans; en likið fanst ekki fyr en a þriðja degi- Sagt er að önnur urgan hafi verið sptin úr brodd inum á öðrum fætinum og það hafi valdið slysinu. 4. Desember. Þann 24. f. m, brann hús hr. út- vegsbónda Ólafs Guðmundssonar ís- felds. "Akur'* við Hesteyri í Mjóafirði. Flestu af þvi, sem í húsinu var niðri, var bjargað, Húsið var vátrygt og flest af því sem í húsinu var í því félagi, ¦ em hr. St^-fán Th ,T6n«son er agent fyrir. 13. Des. Mannalát. Gunnþórunn Guðjón sen, dóttir Péturs fyr\-. verzlunarstjóra Guðjónsfns, andaðist á Vopnafirði, 26. Nóv. úr brjóstveiki eftir langvinnar þjáningar. Andrés Nielsen, útvegsbóndi í Leið- arhöfn í Vopnafirði, dó nýlega, á sjó- tugsaldri, og um sama leyti andaðist móðir hans á níræðisaldri. Andrés Nielsen var efnabóndi og velmetinn. 18. Des. Schierbeck á að hafa verið spurður að, úr hverju hann Jón hafi daið. "Og eiginlega held ég að hann hafi dáið úr misskilningi. Hann átti sem sé að drekka ínjólk með litlu af konjakki í, endrakk konjakk með litlu af mjólk Frá holdsveikisspitalanum í Tracadie, N. B. [Eftirfylgjandi bréfkaflar eru frá Jón] Guðmundssyni, sem fluttur var héðan síðastl. sumar á holdsveikissjúkrahúsið i N. Br., og birtast þeir hér samkvæmt ósk höfundarins]. TRACADÍE, N. B. 27. SEPT. 1897. St. B. Jónsson. Það er af mér að segja að ég er alt af við sömu heilsu og ég var, en sárin eru mikið til gróin. Við illu raátti ég búast, en ekki datt mér i hug að það rauiidi verða svona níðslegt, að ég mundi verða tekinn og fluttvir tvö þús- und milur í læknislaust nunnuklaustur. Þessi læknir. sem hér á að vera, sést aldrei, og er heldur ekkert gagn að hon um; hann er ekkert nema svikin og lýgin — hann er víst mikið líkur Jú dasi, því alt sem hann sagði okkm reyndist ósatt .— Fæðið er bæði óholt og slæmt oa úldið. og ef það væri hag stæður vindur, þá mundir þú finna lykt ina af því. Svo eru hér allir franskir, og ramm kaþólskir,eg er þá ekki við góðu að bú- búast. — Við skrifuðum Löebergi í siimar bréf.^til þess að blaðið aðvaraði uin að lata ekki læknir þennan ljúga fleiri Eslendinga hingað npp á þessar trakteringar, En það hefir Úklega ekki fengið bréfið, eða ekki viljað ansa því. TRACADIE, N. B., 26. JAN. 1898. Það er af mér að segja að ég er alt af við sömu heils, hvorki verri eða óttiskritið að við skyld- uiu in-fnn |»>tia hús nuiinuklaustur. en okkur tiiist ekki vera nein ástæða til að kalla það hospital. Það er svo ólíkt mls aðferð bjér sem ouðið getur; fæðið er bæði svo vont oa óþverralegt. að þaðer viðbjóður að v'ta það; kjötið var i sumar alt svo úldið. að |>aö var ó- étandi. en er það svart og blóðhlaupið: svo er brauð alt svo eldhert og stund- uin svo hiátt að það ma Imoða það uþp eins og kökudeig á hoiðiuu,' svo er grautur einu srnni á dtg;hann er búinn til úr bv'KKÍ og hráum baunum o^ mais: hér er brúkað 'molaeses' i staðinn fyrir sykur út á grautinn og í t«iö. en við Is- lendingar höfum ekki viljað það, og hef- ir þeim þótt það hart af okkur. Svo faum við aldrei mjólk nonia stundum í teið. Stundum er fiskur og kartöflur, stappað saraan, í morgunmatinn, en það er svo vont að það er óétandi. Ef maður étur ekki þ^tta rusl. * þá fær inaður ekkert. I suraar reiddist ég og tíeyiíði diskinum með úldna kjötinu til kerlingarinnar; reiddist hún þá líka og sótti prestinn sinn, og skipaði hann henni að skamta mér vatn og brauð. o<í var það gert þrisvarsinnum. Seinast henti ég vatnsbollanum út fyrir dyr. Þessi læknir sem sótti okkur i vor, sagðist ráða yfir þessu húsi, en nú er hann orðinn tvísaga, um daginn <»agð- ist hann engu ráða hér, og svona reyn- ist alt lygi sem hann sagði vestur frá, Hann sagði við mættum fafa hvert sem við vildum, en þegar hingað kora mátt- um við ekki vera nema á svolitlum til- teknum bletti, og okkur voru allar bjargir bannaðar hér. Hér gætum við fengið nóg af góðum meðölum, ef við hefðum peninga. Smith sagði að þeir fengju svo litla peninga frá stjórninni að þeir gætu ekki útvegað meðöl og ekki fætt eða klætt betur. en að hún væri skyldug að láta okkur fara eða leggja okkur til peninga fyrir meðöl. Við skrifuðura Sigtryggi Jónas syni fáar línur í sumar og báðum hann að setja það í blaðið, en hann hefir ekki gert það. Þetta voru bara fáeinar lín- ur, þess efnis að vara fólk við þessum svikum, því komið getur fyrir að fleiri geti orðið veikir en við, en ée vildi ekki unna neinum svo ils að ljúga hann hingað. Það kom einn Islendingur hingað í sumar í Júli. Hann heitir Guðmundur Kristjánsson, frá Selkirk; var hann sendur hingað eins og við frá konu og börnum. Það eru allir svo hræddir um að þetta sé ' smittandi'. en mér finst að nægar ástædur fyrir að svo sé ekki. Það er vinnukona hér, sem sefur i sama herbergi og þessar veiku stúlkur, og svo þvær hún alt af þvi veika, og er rneð því dag og nótt. Svo er maður, sem er búinn að vera hér í 20 ár næsta sumar, og er hann heilsugóður, nema það er lítið eitt kreftír á honum sumir fingurnir; vinnur hann alla vinnu sem fyrir kemur og smíðar alt sem honum dettur i hug og verður aldrei misdæg- urt, Svo var 4 ára gömul stúlka sett hér inn af því það komu rauðir flekkir út um hana öðrumegin, erl svo hurfu þeir eftir lítinn tíma, þó hún brúkaði engin meðöl. Svo var henni haldið hér inni í 13—14 ár. Sex manuðum eftir að hiin fór héðan giftist hún, [svo það sýn- ir hvað það er "smittandi', Það eru læknar hér til sem treysta sér til aðlækna þessa sýki, en þær eru eítthvað svo magnaðar þessar stelptir og þessi langi kaþólski prestur og lækn isgarmurinn.að það getur enginn lækn- ir gefið sig við því A meðan það er svona og er það hart að fyrirmuna manni þetta, það hefði veri betra að senda mann með skammbyssu i vasan- um austur í vor. til að skjóta okkur heldur en að fara svona með mann. En það verður líklega ómögnlegt að koma neinu lagi á þetta, því Philip Johnson, .">l!i Elgin Ave., Wiunipeg, fór til þeirra(V) í sumar og klagaði þetta, en það hefir engan árangur haft. Sjúk- lingarnir eru með okkur i þessu málefni Við skulum ábyrgjast þetta alt að það er satt, og við viljum fegnir eiga þig að með þetta að lagfæra það Ég man ekki eftir að það væri neitt í hinu bréfinu sem við getum ekki staðið við. Eg vona að Hkr. taki þetta. þó að sperruleggurinu vildi ekki taka það. —Sjúklingarnir eru 24." Jón Guðmundsson, Þórður Þorsteinson. V'ottar: Guðniundur Kristjánsson. Ir- ain|iiille Lecler. Oliver.Plourde, Stanis- las Plourde, Gertnaine Plourde, Joseph Plourde. John Baptiste Plourde, Joseph Gione.tSérinus Plourde. Address.' Hospital Traciidie, X. B. P. S. Við þuifum ekki að vínna nokkurt handaitak; við fánin heldur ekkert að gera. Við faura vkki að læsa bréfunum okkar sjálf.ef við læsum þeim |>á rífa þær utan afjeim oi: reyna a^ lesa þau, en það vill svo vel til að þær Keta lítið lesið. Þær segja að póst- m^istarinn taki þau ekki, ef við sláum utan um þau. Það var eitt bréf. sem Mrs. Freeman skrifaði manni sínum, það kom aldrei til skila. I->ar voru nöfn okkar allra i því og fleiri' gátu séð, cii víð getum ekki beinlínis sannað ne.itt u))i> á 1 ir en póst- meistarann. euda þó viðsjaum hvernig þær eru í öllum greinum. J. G. Hvað inikið er rétt í ofanrituðum bréfum vitum vér okki, en þar eð ætla iná að kvai tanirnar um illa meðferð séu ekki alsendis ástseðulausar, þá höfum vér gefið þessum bréfum rúm í blaðinu. Vér getnm búizt við því að einstæðings- skapur og leiðindi meðal sjúklinganna eystra valdi því, að þeim finnist með- ferðin verri en hún er, en alt um það ættu þeir sem mest eiga hér hlut að niáli, að gera gangskör að því að kom- ast að hinu rétta í þessum sökum. og fá leiðréttingu á þvi sem óhæfa er í. Sé meðferðin eins og henni er lýst í bréfinu, þá er hún vítaverð, og því fyr sem rann- sókn er hafin því betra. Það er nóg að þetta fólk er tekið frá vinum og vanda- mönnum og flutt í útlegð til ókunnra staða, þó ekki sé farið illa með það þar að auki. Það verður ekki komist hjá þvi að taka þetta fólk frá heimilum sín- um og hafa það aðskilið frá heilbrigðu fólki, því veikin er sóttnæm, að svo miklu leyti sem menn framast vita, eu það er nauðsynlegt að sjúklingunum sé látið líða sem bezt. Það ma búast við því sð ef það sannast að meðferðin á sjúklingum þessum sé slæm, þá reyni þeir sem sýkina hafa að dylja sig sem mest, svo þeir verði ekki sendlr á þá staði, þar sem þeir þjást bæði af sýkinni og slæmum aðbúnaði, enþettaer hættu- legt fyrir þá sem sjúklinivarnir búa sam- an við, þar eð sýkíu er sóttnæm eins og áðnr er sagt. Frá almennu sjónarmiði skoðað er því hyggilegt að hefja rann- sókn í málinu og gera umbætur ef þarf, og frá mannúðarinnar sjónarmiði er það sjálfsagt. "ÞAÐ HIÐ BEZTA SEM NOKKTJR VANN SMAKKA" er þorskalýsið sem ég fékk miklar byrgðir af i þessari viku, ásamt öðrum fleiri vörum, svo sem grænsápu, ullarkömbum, spuna- rokkum, skósvertu (Whale Amber) meðmeiru. Þessir hafa það til sölu : Þorsteinn M. Borgfjörð, Geysir. Man. og Gísli Jónsson Glenboro, Man. G. SVEINSSON, 131 Higgin Str. WINNIPEG, - - - MAN. Alt fyrir ein 30 cts. Sendið mér 30 cents í silfri, peninga- ávisun eða frímerkjum, og ég skal senda ykkur eftirfylgjandi yörur, flutnings- gjald bor<að af mér : 1 X rays mynda- vél, sem hægt er að sjá í gegnum fólk með; 1 íslands-f áni; 1 pakki af mjög fallegum "cards" (Val-*ntíne, afmælis- daga, lukknóska og elskenda-körð); 48 fallegar myndir, af forsetum Bandarikj- anna, nafnfrægum konum og yndisleg- um yngismeyjum ; 1 söngbók rneð nót- um ; 1 draumabók ; 1 matreiðslubók ; X orðabók ; 1 sögubók ; hvernig eigi að skrifa ástabréf; hverniir hæ«t sé að ná ástum karls eða konu ; hvernig þú get- ur séð ókomua æfi þína og annara, og hundrað aðra eigulega hluti. Ef mögu- legt er þa sendið peninga eða peninga- ávisun. J. LAKANDER. MaplePark, Kane Co., 111., tj.S.A LÁTIÐ RAKA YKKUR OG HÁRSKERA HJÁ S. J. ScheVÍllg, 206 Rnpert Str. Alt fert eftir nýjustu nót- um og fyrir lægsta verð. S. G. Geroux, Eigandi. Þegar þú þaifnxer fyrir l.lerangn |)á fnrðu til------ Hann er sá eini útskrifaði augnfrteðing- ur af hásbólammi i Chicago, sem er hér í vesturlandinu. Hann velur gleraugu við liæfa hvers eins. \\. R. Inmaii & Co. WIXXIPEG, MAX.

x

Heimskringla

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimskringla
https://timarit.is/publication/129

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.