Heimskringla - 16.06.1898, Blaðsíða 1

Heimskringla - 16.06.1898, Blaðsíða 1
neimsknngla. XII. ÁR WINNIPEG, MANITOBA, 16. JÚNI 1898. NR 36 Askorun. í Lögb. 17. Maí, er kyrkjuhöfðing- inn Sigtrygfcur Jóöasson að flétta trú- málaskræki inn í grein til mín; éir svar- aði henni ekki, af því ég veit inönnum er trúmálastngl leitt orðið í blöðuniim. En af því mér líkar illa hvernig klíkan tíekar almenning, þa skal nú taka af öll tvímæli, og hérmeð skora é;í á þeirra beztu menn, þá séra Jón Bjarnason o-í séra Friðrik Bergmann að mæta mér á kappræðufundi þriðjudaginn 28. Júní 1898 kl. Ke,m. á Unity Hall. Ég lield því fastlega fram og uppá- stend, að meginkenningar þeirra kyrkjumanna um endurlausn, guðdóm Krists, sakramentin, fordæming.synda- fall, syndafióð og bókstafiegan innblást ur, séu falskar, ósannar, lognar. Þeir hafa ekki snefil af sannleika víð sð Btiðjast er þeir kenna þær. Það er svo fjarri því að á þvi sé nokkur vafi, að þeir geta ekki komið með eina einustu sennilega eða sannanlega ástæðu fyrir sannleika þeirra. Það er eingöngu trú girni og fávizka alþýðu. sem leyfir þeim að komast af með þeHa. Þessu ætla eg að halda fram. Þetta býð ég þeim að hrekja. Þeir skulu koma óhindraðir, tala þar fullu frelsi og fara óhindraðir og óáreittir. Þeir skulu mæta þar allri mögulegri kurt- eisi og virðingu sem hægt er að sam, rýma við malefnið. Winnipeg, 14. Júní 1898. M. J. Skaptason, STRIDID. Helzta má að engin breyting hafi orðið síðustu viku á viðskiftum Spán- verja og Bandamanna. Fregnir frá Manila hafa að vísu sagt, að bærinn væri kominn í hendur uppreistarmanna en þar sem Dewey hefir ekkert skeyti sent stjórninni því viðvíkjandi, þá er hæpið að trua slikum sögum. Alt fyr- ír það verður það endirinn, því nú þeg- ar heSr yfirmaður Spánverja þar sent frétt til Spánar þess efnis, að hann geti ekki veitt óvinunum næga mótstöðu. Þjóðverjar eru farnir að færa skip sín saman nalægt Philippine eyjunum, einnig nokkur þúsund hermanna; halda sumir að þeir ætli ad skerast í leikinn með Spánverjum. Frá Sampson koma litlar fréttir þessa dagana. Á sunnudaginn var setti hann í land nokkur hundruð her- menn hjá bænum Guantanamo, skamt frá Santiago de Cuba. Nokkur smá- vígi Spányerja vorii þar fram með höfn inni, en þau stóðust ekki lengi fyrir skipum Sampsons. Einnig höfðu Spi'm- verjar þar nokkur þúsund hermenn á landi og reyndu þeir að aftra landgöngu Bandamanna, en tókst það ekki þó liðsmunur væri mikill. En i nærfelt 2 sólarhringa ónáðuðu þeir þessa fáu Yankees, sem höfðu verið svo djarfir að ganga k land. Landið þar er skógi vaxið og hæðótt, og þvi þægilegra fyr- ir Spánverja að leynast í runnunum og gera svo einlægt smá árásír á hina, Bandamenn mistu 4 menn og nokkr- ir særðust, og óvist er að þessi fámenni fiokkur hefði getað haldið stöðu sinni. ef herskipin sem voru á höfninni hefðu ekki sent stöðugt drífu af skotum þang að sem Spánverjar héldu si« mest; einn- ig seudi herskipið Marblehead 50 merrn i land með tvier hraðskeyttar byssur tii hjalpar, ou !<eiðu þær rnikið verk; þær sópuðu burt. svo langt 8*>m róat, öllu sem fyrir var. svo okki var lífvænlegt Spánverja að sýna sig á nieðan. — í,dag er liúist við að 151)00 Irermenn Bandaríkjanna lendi þarna á sainu •ta?, Hefja þeir sr.'o undireins árasa Santiago de Cuba. sem er að oins féar mílur í burtu; fá þeir eirinig aðstoð uppreistarmanrra, sem halda sig þar í kring, um 8000, að sagt er. Um sama leyti er báist við að herskip Bandarr'kj- anna leggi inn á höfnina í Santiago og ráðist á spánska flotann. Um 10,000 hormenn eru nú tilbúnir að legani af stað til Porto Rioo; með þeim fara nokkur stærstu herskipin, eií-'a þau að taka Irneinn San Juan og eyðileggja vfgi Sijánverja þar, mi her- inn sækir bæinn af landi. Floti Spánverja, sem legið hefi'r hjá Cadiz ú spánl, er sagður ófær til sjó ferða, lítur þvf ekki út fyrir að Banda- öienn þurfi að óttasthanrr í framtíðinni. Vonandi er að næsta blað ^ort geti feért meir ákveðnar fréttir af stríðinu. Markverðnsrn viðburðir hvaðanæfa. Moiiitoi'inn Menadnock, sem hefzt við í Kyrrahafinu, hefir fengið skipun um að undirbúa sig til ferðar. Mc- Kinley forseti ætlar sér ef þinginu kem- ur ekki saman nú, að taka Hawaii-eyj- arnar í sambandið og senda monitorinn þangað og láta hermeunina reisa upp fána Bandaríkjanna, og í þeirra riafni halda eyjunum. Hanh sér að ef þeir ætla sór að lraida Philippine-eyjunum í framtíðinni, þá er alveg nauðsynlegt fyrir Bandamonn að ná Hawaii eyjun- um. til þess að eiga þar vissar vistir og kol og hvað annað sem þeir kunna að þarfnast. Agæt olíuliud hefir fundizt út á landsbygðinni í Zone héraðinu í Onta- rio, 2 mílur frá bænum Thamesvillo. Sagt er að þeir pumpi úr þessum nýja oiíubrunni 10C0 tunnur á dag. Floiii brunnar hafa verið grafnir þar í grend- inni og reynast allir mjög vel. A meðal sjálfboðanna, sem gengu í Bandaríkjaherinn í Fort Slocan skamt frá Mourit Vernon, voru tveir alvanir brezkir hermenn', sem höfðu barizt bæði í Afghanistan og Indlandi, — Það er gott að fá svoleiðis pilta í herinn; þeir eru ekkert smeikir við aö horfa upp í byssukjafta óvínanna. Hroðalegt slys vildi til í Montreal á föstudaginn. Prestur að nafni Grant einn af þingmönnum á kyrkjujingí Presbyteriana kyrkjunnar, sera haldið var í siðustu viku í Montreal, var k ferð á hjóli sínu eftir einu stræti bæjar- ins, þegar lítíð barn kom í veg fyrir hann. Hann vildi ekki renna yfir það, og ætlaði að snúa frá fljótlega, en mis- lukkaðist svo hann datt af hjólinu og féll þvert yfir strætisvagnasporveginn. Einn af strætisvögnunum bar þar að í því, og áður en hægt væri að stanza hann, fóru hjólin yfir manninn og mörðu hann til dauðs. Prestur þessi var ungur og velmetinn maður. Þrír menn mistu lírrð og einn særð ist, er voru að leggja torpedos í botninn a St. Johns-ánni, 18 mílui fráJackson- ville á Floridaskaganum. Einn af þeim sem dóu var John O'Rourke rafur- roagnsfræðingur frá Jacksonville, en sá sem særðist var yfirmaður í vélastjóra- liði Bandaríkjanna, Hart að nafni, og hafði hann umsjón yfir verkinu. Maður að nafni Morin í Montreal, sem hræddur var um ótrúleik hjá konu sinni, kom heim tíl sín um kl. 10 á laug: ardagskvöldið, Þóttist hann hafa séð ókendan mann i húsi sínu. Þegar hann kom innjí húsið, dró hann skamm byssu upp úr vasa sinum og ætlaði að skjóta konuna. En móðir hennar sem var í húsinu hljóp á milli þeirra; lenti kúlan í höfðinu á henni, svo hún beið bráðan bana af. Þar næst skaut hann öðru skoti k konu sína, og féll hún við. Hann varundireins tekinn fastur.Hald- ið er að kona hans muni lifa, þó skotið kæmi í hættulegan stað, H. B. Weston, bókhaldari fyrii Canadian Assurance-félagiðí Hamilton, Ont., skaut sig á sunnudaginn. Hann hafði reynt að hitta hjartastað, en mis- tókst, þó er talið víst að ómögulegt sé að hann haldi lífi. Engin ástæða er kurrn hvers vegna lrann skyldi reyna að svifta sig lífi. Maður nokkur að nafni Robert Sinclair Cecol. sem býrJA eyjunni Mön. gerir tilkall til jai'ls-titils Salisbnrys iá- varðar. Harrn se^ii' að hinn annar Salisbury javl. sem 1608 giftist dóttur jarisins af SulTolk hafi áðnr verið giftur \Iary S'nclair, og frá heuni í-ekur þessi maður tilkallsitt til nafnsiris. Sir Adolphe Chapleau, fyrverandi fylkisstjóri i Qnebeo, og í mörg ár ráð- gjafi í raðaneyti Sir John A. McDonalds dó í herbergjum sínum í Windsor hotel- inu í Montreal, 13. þ. m. Hann var bú- inn að vera lerifíi veikur og talinn frá f.vrir rrokkru srðan og læknar þeir sem stundnðu hann. «;átu ekkert gert nema linað þiáningar lians. Bandaríkjaþinnið er búið að sam- þykkja og MoKlnley forseti, að stað- festa lög þau. sem leyfa stjórninnt að taku tillán«l200 milliónir dollars til stríðskostnaðar. Hugmyndin er sú að sem flestir þegnar Bandaríkjanna taki þátt í þessu láni; minst verða teknir $25, Ef upphæðin fæst ekki öll frá al- menningi, þá ern rt félög búin að bjóða að leggja til peningana. svo þeir s. þegar stjórnin þarf á þeim að haida. Rentnn verður 8%. Skuldabréfin verða dagsett 1. Agúst 1898. svo má stjórnin boi'L'a þau oftir 10 ár í málmpeningum. on l>au falla okki i gjalddivsa- fyr eri 1. Ágúst 1018 eða eftir 20 ár. SirTliomas.T. Lipton. hinn stór- auðugi tekaupmaður frá London á Enulandi. kom til Now York á lautrar- datrinn. Hann segir að þaðsem Cham- b"rlain ok aðrir sterkir stjórnm'ilaivenn Breta hafa snyt um meðh'ðun ok hlut tekning þeirra í volferð Bandamanna sé okkert meira en það sem beyrist íí vörtun ailra Bret.a af hvaða stigi sem sé. "Og ef svo faeri", segir Sir Lipton, "að Bandamenn þyrftu hjálpar með, þa standa 100,000 æfðra hermanna reiðubúnir, á augnablikinu, að hnlda uppi rétti frænda sinna í Ameríku". Sagt er að Spánverja séu reiðubún- ir að taka'friðarboðum. svojframarletta að þau komi ekki frá Bandaríkjamönn- um. Þeir álíta sjálfsagt fyrir Frakka og Austurríkismenn að reyna að miðla málum. Maður nokkur að nafni John Beck- er var hengdur án dóms og lasra i, bæn- um Hreat Bend í Kansas, á mánudag- inn. Hann hafði aður myrt l(i ára gamla stúlku, dóttir bónda eins skamt frá bænum. Um 500 manns tóku þátt í að framkvæma verkið. Kona að nafni Mrs. Val-.ntyne, er kom alla leið frá Eiií;landi til Fargo, N. D,, til þess að fá skilnað við mann sinn, dó þar k mánudaginn. Hún var af góðum ættum, ocr skyldfólk bennar á Englandi hefir beðið að senda líkið til London undireii s. Canadisku hermennirnir í Victoria, B. C., hafa mælst til að mega fara til Seattle, Wash., fyrir 4. Júlí, og taka þar þátt í hát.iðahaldi Seattle-búa. For- stöðunefnd hátíðarhaldsins hefir skrif- að tilhermáladeildarinnar í Washing- ton og beðið um leyfi fyrir pessa her- menn, aðþeir megi koma óáreittir inn i Bandaríkin. Það er enginn efi á að leyfið fæst. Joseph Leiter í Chicago, hinn stór- auðugi hveitiprangari, sem nærfelt f heilt ár hefir algerlega ráðið verði á hveiti, er nú orðinn gjaldþrota. Þó hann með alt sitt eigið auðvald og að- stoð margra annara reyndi að sporna á móti þvi að hveiti félli í verði, þá varð það samt. og um leið tapaði hann öll- um eigum sínum. Hús hans og eienir hafa verið fastsettar af þremur félög- um hans, sem hann skuldaði $793,925. Margir bankar tapa töluverðu fé, þar þeir höfðu lánað honum nærri það fulla verð á það hveiti sem hann var búinn að kaupa. Mesta hveiti sem hann hafði í einu, var 35 millíónir bush. Allur gróði hans er álitið að hafi verið $4,500,000. Mán- aðarlegur gróði um $321,400. Á hverj- um degi græddi hanu þá $10,710; á hverjum klukkutíma $446 og 4 hverri mínútu $750. En nú er hann kominn ávonarvöl. — Mikil eru umskiftin. Lítil saga. Á fimtudaginn 2. þ. m. gengu fjórir íslendingar inn á eina stjórnarbygging una hér í bænum og ætluðu að flytja þar erindi sitt við embættismenn stjórn- arinncr. Tveir af þeím voru merkir bændur langt að komnir utan af lands- bygð, en hinir tveir voru þeir hr. Eyj ólfur Eyjólfsson og Ásmundur sonur hans. sem höfðu gengið með bændunum til þess að túlka fyrir þá ef á þyrfti að halda' En er þeir komu inn í bygging- una, mættu þe'rr þar einum liberal þing- manni fylkisins, núverandí ritstjóra Lögbergs. Þeir mætt.u þar sem sé per- sóuunn'r Sigtryggi Jónassyni. Þeaar þessi alræmdi náungr sá menn þessa koma, vildi hann fa að vita hvað þeir hefðu þar að sýsla, en er hann fékk lítil svör upp á spurningar sínar, snérist hann einkum að þeim feðgum með því orðalagi, að þeir sem til heyrðu voru al- vog forviöa á þeirri gnægð fúkyrða og svívirðinga, sem kapteinninn átti hjá sér. Og það var ekki að eins að hann velti sér ytír þá feð!;a með ærumeiðandi skömmum, heldur fór hann einirifí hin- um örgustu svivirðingar-orðum um konu Eyjólfs,<- sem er alþekt merkis og sómakona. Islenzka bl^ð;ð getur st«ndum hitn að snöggT var ' 'v. Ásmund- ur Eyjólfssou vildiekki úaka við árétt- ingunum frá Sigtryggi fyrir ekki neitt; og hefði það ekki verið fyrir ýtrekaðar basnir hins valinkunna föður hans og miilit;öngn annara, þá hefði ritstjórinn cf til vill orðið kjaftsár um tima. Hr. Andrés Freeman, sem vinnur í i'i byggingu, sá oíí heyrði fram- kouiu Sigtryggs í þetta sinn, ug lét að ugu í ljósi megna óánægju sina yf ir slíkri framkomu. Hr. Ej'jólfur Eyjólfsson rnun sjald- an imfa mætt því, að vaðið væri upp k 'iann með skðmmum aldeilis orsaka- larisi, og sr'st af löndum hans ; því þeir oru ,-.vo fji'ildamargir sem eiga honum gott upp að unna, og enginn hefir annað en drenglyndi og góðmennsku til hans ir ð segja. Einnig mun þessum bændum utan af lai dinu hnfa þótt fruntalep: og flóns- '.eg framkoma Sigtryggs. Ef þeir hefðu rnátt 3æma af framkomu hans hvernig hinir aðrir embættismenn liberalstjórn- arinnar höguðu sér, þá væri það gott til afspurnar út um byggðirnar ! Og þetta er svo sem ekki í fyrsta sinrri sem Sigtryggur þessi hefir vaðið hér sem argasti götustrákur upp á sak- lausa menn. Til þess mætti færa ótal fleiri dæmi, en þetta nægir sem sýnis- horn. \ ér vitum að vísu að garmurinn hefir neyðst til að biðja fýrirgofningar k þessari óþokka framkomu sinni. En þótt svo sé, þá á almenningur heimting k að fá að vita um framkomu þeirra sem standa í opinberri stöðu. Þetta litla atvik Týsir betur mann- kostum fígúru þessarar sem situr í rit- st jórasaeti LögberKs, heldur en flest ann- að gæti gert. Hér er ekkert tækifæri fyrir hann að seeja að þetta sélygi. Hér eru fimm óhrekjandi vitni sem öll tieta sannað sögu þessa. Hann stendur nú afhjúpaður, alsnakinu fyrir almenn- ingsálitinu, sem ósvifinn, strákslegur dóni. Hin glepsandí hundsnáttúra hans hefir nú aflað honum brennimarks, sem mun loða við hann svo lengi sem hann tórir. tler sjá nú féiagsbræður Sigtryggs hina réttu hlið á þessu uppáhaldsger- semi þeirra. Þeir sjá nú ljóst hver per- sóna það er, sem þeir hafa látið standa frammi fyrir almenningi sem fyrirmynd i pólitiskum otr kyrkjulegum félags- skap ;—þeir sjá nú hver það er sem hefir haft hempufald prestanna og altaris- bríkur kyrknanna fyrir skálkaskjól sitt; —þeir sjá nú hver hann er, sem hefir legið í skauti helgidóma kyrkjunnar, flaðrandi upp á forstöðumenn henuar sem matfeður sína, jafnframt og hann hefir ausið svínslegustu og dónalegustu skömmum og illyrðum yfir heiðvirða íslendinga í tveimur heimsálfum. Hra. Jóhann Jóhannson frá West- bourne heimsótti Hkr. í vikunni sem leið, Yukon-bréf, Fltá SÖLVA SöLVASYNI. LAKE BENXETT, 18. MAÍ 1898. Herra Magnús Pétursson. Oóði vinur. — Þessar línur sem eg skrifa þér um ferðina hingar, getur þú se.tt í Heimskringlu, ef þú vilt. Ég vona til að lesendurnir fyrirgefi þótt és verði nokkuð langorður, jafnvel þótt fréttirnar séu ekki merkilegar. Við lögðum af stað frá Vancouver 28. Marz og komum til Skagway þann 28.. oj; hingað komum við (til Lake Bennett) 29. Apn'l. Allar þær vórur sem við höfðum .kkur', voru skrifaðar npp í Vran- couver, og var sá reikningur látinnfara í Kegrr urn Canada tollhúsið þar, tii að spara okkur ómak við að rífa upp flutn- inginn þegar til Skagway kæmi. — Sjó- leiðin norðr.r hingað var skemtileg; t visvar var farin stutt leið í opnum sjó og svo í geKn'im mjó sund oií firði á milli eyja og fjalla, og var sumstaðai svo mjótt að kasta mátti á land og voru víða dull fyrir vei'amerki. — Land- ið a 1 essari leið er mjög hrjóatugt. vaxið mjónm grenivið niður að sjó. I Skacway biðirrn vrð einn dae. a meðan reikninuar okkar líensíu get;iium tollhúsið. Fyrst baðu |ieir okkur um S87 — $50 í ábyrirðargjald (Boud) oe $37 fyrir ftð yfirskrifa skjöl okkar, fem var að eins fáiia mínútna verk. Okk- ur þótti þetta nokkuðhátt. Þeir fóru svo að reikna upp aftur, og var þá i áætlunin t8ö, En við vorum ekki áuægðir að ' Idnr, og báðum þá { QPARID pENINQA. { ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? t ? ? ? ? ? ? ? Þi/} ff-etið það með því að fara til STEFÁNS JÓNSS', )NAR, á Norð-austur horni Koss Ave. o<r Isabel Str., þeg-ar þér þurfið að að kaupa eitthvað at' alnavöru (Drygoods). T. dæmis: Musilinsá4, 5, 8o^l0 cts. Prints 5, (i, 8, 10, 12|c, (aúm LGc. prtnt næstum yard íi lireidd). Einnig Ijiisleitir, tvíbreiðir kjóladúkar íi 5c. Ijómandi fyrir sumarið fyrir kvenntreyjur og kjóla handa litlum stúlkum. Meru dukk- leitir dfikar á 121 ocr I5c. hreinasta afbragð. Ótal aðrar tegundir af dúkvöru sem ómögu- Jegt er upp að telja, með mjö'g lágu veiði. Ógrynniaf'Ijómandi fallegum stráhöttum fyr- ir litlar stúlkur og konur, eins lágt og ló og 20c. Þér getið vissulega sparað peninga yðar með því að kaupa hjá mér griða vöru með lágu verði. Gleymið því ekki að korna við hji mér og sjá hvað ég er að bjóða við- skiftavinum mínum þetta sumar. ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? ? Með vinsemd og Treztu óskum. STEFAN JONSSON. ? ? ? ? % Norð-austur horn Ross Ave. og Isabel S ? (^??????????????????????^????????????^????????????W að reikna betur, og var síðasta krafan $80.80. Menn mega skilja það, að toll- þjónarnir í Skagwiy og þeirra aðstoð- armenn (Custom Brokers) eru sam- taka í því að taka af námnmönnunum alt sem þeir eeta fengið. Engann t.m- sjónarmann (Conwoy) höfðum við með okkur. Sumir þurftu að borga um- sjónarmanni SG á dag. Sumir fengu einn mann úr si'num flokki eiðfestann. til þessa starfa. ef þeir voru Bandaríkja menn, og nokkrir höfðu engan. Það er með því móti hægt að seeja þeim, að maður hafi ekki peninga þá seejast þeir hafa umsjónarmann á brautinni, sem lýti ef tir manni. En það er bara rugl. í Skagway urðum við að borga brygejutoll. er nam $(>,25 fyrir hvert stykki sem við höfðum i fari okkar, og var ekki úr því að aka. Við keyptum mann með hest og vaen til að flytja alt okkar 6 mílur upn með Skagwayánni, og borKuðum hon- um 88 fyrir tonnið. — Landar, sem fóru k undan okkur frá. Winnipeg, voru þar fyrir; þeir voru orðnir útiteknir og þvældir. Daginn eftir (29, Marz) fórum við að bera yfir þannversta veg. 2J mílurá lengd, eftir ánni sem rennur i þraungu gili. Sumstaðar urðum við að fara yf- ir stórgrýtis urðir. Rigning og bTeytu- hríðar voru á hverjum degi, svo vatnið og aurinn voru í mjóalegg. AlTir hertu sig hver eftir sínu megni, en þeir sem engan mannskap höfðu urðu að kaupahann! Menn voru undra rólegir þó áin væri að gleipa ísínn undan fót um þeirra. Héldu þeir yfir snjóbrýr sem voru 3 þuml. á þykt. Þegar sa fyrsti misti skepnuna sína, eða sjálfann sig ofan í, þá var óðara búin til trébrú. Leiðinlegast var að sjá hvernig farið var með hundana. Þessir vesalingar höfðu engan kraft til að draga þessa þungu sleða yfir aur oggrjót. Ef nokk- uð var stanzað. þá duttu þessar skejm- ur nrður sofandi. eu vöknuðu svo við vondan draum. Þeir voru barðir með spítum, svo vein þeirra bergmálaði í klettunum; þeir voru barðir með fót- umoghöndum. þeim var kastað, þeir voru skornir a hals. þeir voru skotnir, og sleðum var hrundið ofan á þá og þeir þannig marðir fil dauðs. Mikil er griind mannanna þegar þoir eru ein- valdtr. Til að gefa mönnum hugmynd um hvaðervitt er að fara yfir White Pass með mikinn flutning, ef ekki er sleða- fseri, þá tek ég til dremis, að maður er hefir 1500 pund og getur borið 50 pund í ferð (fjöldinn ber ekki meira), þarf til að komast áfram, 2J mílu, að ganga 150 milur ! Það sem ég komst n*st, þá mun vegalengdin upp að White Pass vira 14 mílur. Þangað liggur tilbúinn vegur, ok var mér sagt að kostaði 2 cents á pundið. að mega fiytja eftir honum. — Skarðið er 7 mílur á longd upp að Ca- nada tollhúsiuu. Það eru vondar brekk- ur ok! ógorandi fyrir mann að draga eða beva þar yfir. Við keyptum okkur flutning þar upp, fyrir 1 cent pundið. held að óg liefði hvorki þrek né þolin- mivði til þoss að bera þar upp. Þegar upp á hrúninn kom fór vegurinn að batna: sloðafieri allgott. Þá voru brúk uð ?e«l við hvert tækifæri. Oftast voru stormar annaðirvort á norðan eða sunn- an, það eru aðaiáttirnar hér, Fljótt fór brautin að versna, því snjórinn hér er mjög meyr. Fyrir framan tjaldið í-ökk maður stundum uppundir hendur, og jafnvel inni líka. Menn geta varla hugs að sér — þeir sem ekki hafa reynt það, hvaðervitt er að búa við þeesháttar, að hafa að eins eitt lítið tjald fyrir eldhús, og'svefnherliergi. Maður liggur, sitnr, gengur og skríður a rúmfötum sinutn. Þar agir öllu saman, fötum og nmt, A kvöldin kemur maður með sitt litla tjald, þreyttur, blautur ol' kaldur. Þá er fyrst að setja kofann niður ;i siijóiiin, þar næst aðná eldivið, ,--\ (i oi- að mat- reiða. Maður frýs á amiai i hliðinni, en brennur á hinni; maður soíii' r í ró, en vaknar að morgni við storm og ólæti; vindurinn hefir skafið snjóinn inn í tjaldið, ofan á rúmið manns, en upp verður maður að rísa hálfber. Matur inn er ónotalegur, mest saltað svína- kjöt og "Pilot" — hundabrauð sem sumir kalla. Með illan leik komumst við ofan að Lake Lindeman. Þaðan rennur á eftir gili, um mílu á lengd, ofan í Lake Ben- net- Hérer fult af tjöldum. og eru hér þúsundir manna að byggja báta. Hér eru hótel á hverju strái. Siðprúðir her- menn eru hér á rauðum.treyjum; hér eru stúlkur í tjöldum; hérer uppboðs- þing k hverju kvöldi, og hér eru sölu- búðir. Margir eru að selja vörur sínar og snúa til baka. Þeir eru orðnir leiðir a að vera í burtu frá heimilum sínum. Þeir hafa mist kjarkinn við erviðleik- ana að komast hingað, og trúna á því að nokkuð sé upp úr þessari ferð að hafa. Hér er u menn af öllum þjóð- flokkúm, en þó ber mest á Frökkum; menn af öllum stéttum, þar á með al prestar og læknar. Þeir eru ekki hafðir eingöngu til þess að lækna and- legar og líkamlegar meinsemdir; nei, það er borið ok dregið A þeim eins og okkur hinum,sem skapaðir erum til að erviða, Hér eru nokkur hjón með börn sín; töluvert er hér af stúlkum. Þær eru klæddar eins og karlmenn; sumar eru í loðnum skinnbrókum; aðrar eru i stuttum pilsum, som slást fyrir neðan þjóin, og stígvélum, sem ná upp fyrir hné. Utsendarar stjórnarinnar í B. C. vilja láta okkur bark'n ÍIO fyrir timbur- leyfi. Segja þeir að þegar Brit. Col. gekk í fylkjasambandið. þa hati þvi með lögum verið voitt Jo.vti \ tir veiði sinni og timbri. Hér só öðruvísi ástatt en f Maaitoba, hér eigi s«nibandsstjórnin ekkert meðað leyfa niöimum að taka við í báta, ekki fyr en 12 inílur fyrir neðan, þar sem Yiiko'bérnðið byrjar.— F.g befði gaman af að vita hvort, þetta er satt. Við erum hér 8 Islordingar, alh'r við góla heilsu: 5 eru úr W' innipeg. en í? frá Bandaríkjunum. Toimr og Jón Jóns^on eru 25 milirr' bér neðar. Margir som hafa verið í félagi eru nú að skilja. Þoim kemur okki saman. Þar af leiðir að siiinir oru tjaldlausir og hafa engin hitunaráhöld og vevða að kaupa það fyrir afar verð. Bandaríkjablöð'eiu seld hér fyrir 25 cents. Kg heti alt af lesið þau og veit þess vegna hvað gerist í heiminum. Eitt þeirra gat um 22 menn, sem httfi drukknað í gili hér skamt fra; en ég hefi ekki heyrt þess getið hér. Pósthús er hír. I síðastl. viku fór ég með bréf þangað og spurði hvaö oft póstur gengi. Svarið var: "Eins oft og varðliðinu þóknast að flytja hann". Vötnin orrt farin að leyaRSt r«ð löndum. Ég býst við að fara hóða leiðis í næstu viku. Einhverntii sumar kem ée ti Dawson. ok fa> nátturlega bréf frá kunningjunum. sé ég hverjirlmuna'eftii'Imér í útli inni. Þinn einl. S. Sölvason.

x

Heimskringla

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimskringla
https://timarit.is/publication/129

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.