Heimskringla - 23.06.1898, Blaðsíða 1

Heimskringla - 23.06.1898, Blaðsíða 1
Heimskringla. XII. 1R WINNIPEG, MANITOBA, 23. JÚNI 1898. NR 37 STRIDID. Lítið gerist enn þá í ófriðnum milli Bandamanna og Spánverja, Dewey ræður nú lögum og lofum í Philippine- eyjunum. Hann er nú búinn að fá til hjálpar sér fyrstu deildinni af her þeim sem General Merritt á að rlytja þangað. Þjóðverjir hafa því enga ástæðu til þess að skerast í leikinn, úr þvi að liandamenn hafa nægan styrk til þess að vernda alla útlendinga á eyjunum fyrir grimdaræði sumra hinna hálfviltu uppreistarmanna. Ef nú Þjóðverjar sýna nokkra afskiftasemi, verður það álitið sem óvinabragð; verður þeim þé sagt strið á hendur samstundis. Tilraun var gerð A Manila-höfn af SpAnverjum, að eyðileggjaeitthvað af skipum Deweys. Einn eða tveir litlir torpidc bátai höfðu komist undan í hinum eftirminnilega bardaga; höfðu þeir leitað sér hælis uppi í A nokkurri skamt frá Manila, þar sem vatnið var svo grunt að ómögulegt var fyrir skip Deweys að komast að þeim. Nú hugs- uðu yfirmenn þessara b'ta að Dewey mundi ekki vera eins var um sig eins og hann hefði verið, og reyndu því eina nótt að laumast út A höfnina og að skipum hans. En þeir voru ekki fyrr komnir út úr ármynninu, en varðmenn- irnir á einu skipinu tóku eftir þeim. Skipið sendi þeim undireins kveðju og lagði af stað á móti þeiin. Þeir sneru fljótlega við og lögðu inn í ána aftur, og um leið sprengdu þeir upp spánskt skip sem lá i ármynninu, svo nú liggur flakið af því þar. Þeir komast því ekki út aftur, og Dewey kemst heldur ekki að þeim fyrst um sinn. Mikil gleði var A ferðum A flota Sampsons hjá Santiago de Cuba þegar hinir lengi þráðu hermenn Bandaríkj- anna komu þangað á flutningsskipum sínum á mánudaginn. Það hefir verið ánægjuleg sjón að sjA yfir GO skip hlað- in með ittausta og djarfa föðurlands- vini. Það líða nú varla margir dagar þangað til bærinn Santiago de Cuba, og floti Spánverja þar, verða á valdi Bandamanna. Að því afloknu leggja herskipin til Porto Rico. til þess að ná aðalbænum þar, San Juan. Þes«i margumtalaði floti sem SpAn- verjar hafa hjá Cadiz á Spáni, er ekki mjög óttalegur. Hann lagði af stað hér um daginn með mikilli viðhöfn, og var sagt að hann ætlaði að eyðileggja flota Bandamanna algjörlega. Tveimur dög- um síðar kom hann heim aftur, — var ekki sjófær, og svo vantaði allan hæfan útbúnað bæði að vopnum og öðru. Spánverjar eru góðir vio rAðagerðir en það verður alt af lítið úr fram- kvæmdum. Frjettir. Markverðustu viðburðir hvaðanæfa. Auglýsingu enn í Ijóðum Ykkur, kæru landar bjóðum Tii að gleðja sálu og sinni Og segja ykkur af verzlaninni. Hún gengur eins og hestur á hlaup- um, Þó höndlum við í lausakaupum. Við fáum okkar ekta skó Austan beint frá Toronto. Þá er fyrír þrumuveður Þéttar kftpur eins og leður. Barnaskóna gulaog græna, Gljaandi fína og líka væna. Stígvt'din sem að stúlkur kaupa, Þau standast er þær dansa og hlaupa. Silkihálstau, hnappa og klúta Og húðsterk fíit fyrir drykkjurúta. Alt þetta seljum og ótal fleira, Um altsaman seinna fáið að heyra. Jolin Stelflflsoi. C39 Main Str. Nú er búið að reyna hið nýja dynamiteherskip Bandaríkjanna Vesú- vius, Það var komið til flotans sem liggur við Santiago de Cuba, og lét Sampsou flotastjóri það reyna sig á virkjum Spánverja, Árangurinn var betri en nokkur hafði búist við. Skipið sendi að eins nokkrar sprengikúlur í land, en þær gerðn svo voðalegan skaða að annað eins hefir ekki sézt, Enginn hvellur, eða mjög lítill, heyríst þegar skotið ríður af, og enginn reykur er til hindrunar, því loftþrýstingur er að eins brúkaður vlð að senda þessar dráps- vélar út frá skipinu. Spanverjar vissu því ekkí neitt um hvað var A ferðinni fyrr en kúlan lenri rétt á meðal þeírra. Þegar hún sprakk, sást fyrst hið voða- arl hennar. Það virlist sem heilir landfiakar tækjust í loft upp. og grjót og múrkekkir í virkjum Spánverja þeyttust í heilu líki í loft upp ásamt fallbyssum on fleiri tugum mannaræfla sem voru svo óheppnir að vera nokk- urstaðar í nánd. Hristingurinn var svo stórkostlegur að hin tröllauknu her- skip Bpndaríkjanna, sem lágu fleiri mílur á sjó úti, nötruðu og hristust í langan tíma, líkt sem að jarðskjálfti væri. Ætlast er til að skip þetta Vesuvi- us ryðji öllum neðansjAvar sprengivél- um úr höfninni í Santiago de Cuba. Þarf það ekki annað en senda nokkrum kúlum í sjóinn þar sem álitið er að sprengivélarnar séu; hljóta þær þá að sprynga af áhrifunura frá skotunum. Skipið sendi einnig nokkur skot í átt- ina þangað sem búist er við að torpido- bátar Sþánverja liggi áhöfninni; er get- ið til að þeir hafi sokkið eða laskatt mikið, ef skotin hafa komið í nánd við þa; þó er engin vissa fyrir slíku. . Fimm þúsund pánskir hermenn hafa strokið úr spánska hernum á Cuba og geugiðí lið með uppreistarmönnum Búist er við að margir fleiri geri það sama. SpAnverjar eru orðnir reiðir yið páfann vegna þess að hann vildi láta semja frið milli þeirra og Bandamanna. og að þeir létu af hendi Porto Rico al- gjörlega, en fengju aftur iPhilippine- eyjarnar þegar þeir væru búnir að borga stríðskostnað Bandamanna. Frétt frá Berlín á t>ýzkalandi segir að gamli Bismarck sé í dauðans greip- um. Hann líður óþolandi kvalir af æðabólgu í hægri fætinum, og virðist svo sem læknarnir geti ekki hjálpað honum neitt. Tilraun var gerð að sprengja í loft upp eitt skipið sem flytur hermenn Bandaríkjanna til Philippine-eyjanna. Það lá A höfninni i Honolulu. Það var einn úr sjálfboðaliðinu, sem tilraunina gerði. Hann var búinn að koma þræði fyrir, sem 1A inn í púðurhúsið í skip- inu; hafði það alt af verið vel vaktað, en til allrar lukku var tekið eftir hon- um aður en hann gat fullkomnað verk sitt. Maðurinn er sagður að vera Spánverji; hefir því sjAlfsagt gengið i herinn með því eina augnamiði að reyna að gera eitthvað illt af sér. Þræll þessi á að hengjast þegar skipið kemur út á rúmsjó. Nú er Bandaríkjastjórnin farin að taka flutninksskip fyrir hermennina til Philippine-eyjanna með valdi, þar sem þau fást ekki með gódu. Það er ekki nema rétt þegar neitað er að lána þau eða selja fyrir fylsta verð. Skamt frá bænum Guantanamo náðu Bandaríkjamenn einum Cuba- manni, sem reyndist að vera föðurlands svikari. Hann hafði á sér mörg árið- andi skeyti frA yfirmanni Spánverja í Guantanamo, er áttu að komast til General Blancos í Havana. I skeytum þessum játar þessi spánski yfirmaður að hungursneyð hin mesta eigi sér stað í öllum austurparti Cuba A meðal spánskra hermanna, og segir hann að þeir séu óðurn að strjúka og ganga í félag með uppreistarmönnum, sem nú hati nægar vistir frá Bandaríkjamönn- um, Stjórnarbankinn á Spáni er búinn að gefa út seðla upp A $1,318,000.000 peseta,, en hefir ekki einn einasta miílm- pening til þess að innleysa nokkuð af þessum se?lum með. Seðlarnir eru að eins hálfvirði nú og eru alt af að falla. Heldur vel gengur Bandaríkja- stjórn að fA þessar 200 milliónir til láns hjá þjóðinni. Þó rentan sé lúg, og er- viðar kringumstæður víða vegna striðs- ins, þá samt var búið að biðja um mik- ið meiraen þurfti af þessum ábyrgðar- skjölum stjórnarinnar innan fárra daga eftir að það var tilkynt að boð yrðu tekin. FrA New York-bæ einum komu boð upp ;i 400 millíónir. Það sýnir að þeir eru ekki alveg skildinga- lausir enn þ&, og að þeir hafa óbilandi traust á þjóð sinni, Yfirpresturinn á Philippine eyjun- um segir, að drottinn hafi birzt sér og lofast til að sja um að þessi "Yankee Pigs'", eins og þeir kalla Bandamenn, "skyldu verða rekin burt af eyjunum og látin tortýnast". — "Víða er pottur brotinn". Neðri deild sambandsþingsins í Washington hefir samþykt að taka Hawaii-eyjarnar í sambandið. At- kvæðin stóðu 201 með, 91 A móti. Nú er eftir að vita hvað senatið gerir við málið. Ekki er búist við neinu ákveðnu fyr en cá laugardag. Um 400 járnbrautarvagnar voru látnir bíða of lengi á járnbrautum skamt frá Tampa hlaðnir með matvæli og föt handa hermönnunum, Þar af leiðandi skemdist mikill hluti matvæl anna. Stjórnin hefir strax skipað nefnd til þess að rannsaka málið, og komast að hinu sann a um það, hverjum þessi dráttur sé að kenna, Edward Leynes, sem hefir hirt um pósthúsið í Berlin í Ontario, hefir verið klagaður fyrir að stela peningabréfum úr hósthúsinu. Mörg bréf höfðu horfið áður en nokkrum datt í hug hver hinn seki væri; en til þess að fá fulla vissu um þetta, lét pósthúsumsjónarmaður (Inspector), Burnham, tvó' peningabréi' A pósthúsið, og voru í þeim báðum merktir seðlar, Þessi bréf hurfu. en peningarnir fundust hjA Leynes; var hann þá óðar tekinn fastur. Kínverja-greyin eiga heldur bégt nú. Þeir eiga sem sé von á fjórum ný- um herskipum frá Þýzkalandi. en þar sem þeir eru búnir að láta af hendi vi^, Evrópu-stórveldin þær hafnir allar, er skip geta legið á, þA fóru þeir þess á leit við Rússa, hvort þeir mættu ekki leggja þessum skipum inn :í höfn sem þeir hafa umrAð yfir við strendur Kína, en fengu fljótt afsvar. Það verður gaman að sjá hvoð Kínverjar gera nú við þessi herskip. Bærinn Park City i Utha brann þ\í nær allur á sunnudaginn. Eldurinn kom fyrst upp í Amerícan Hotel ii Að- alstræti bæjarins. Sterkur sunnah- vindur hjálpaði eldinum til svo alt aðal- strætið var lagt £ eina rúst með öllum sínum búðum, hótelum, bönkum og mörgum fjölskylduhúsum. Tjónið er metið á $1,000,000. Stjórnin á Spáni neitar að skifta stríðsföngum við Bandaríkin. Það hafði verið reynt að fá Hobson og menn hans, sem sökktu kolaskipinu Merrimac, lausa. en nú lítur ekki út fyrir að það verði hægt. Sagt er að Austurriki hafi nýlega hjálpað Spánverjum um 3 millíónir skothylkja og 120 tons af sprengiefnum. Russar eru farnir að draga saman flota sinn hjá Vladivostok ;og Port Art- hur, til þess að vera viðbúnir í hvað sem kann að fara hjá Manila. Bæjarstjórinn og yfirlögregluþjónn bæjarins Brunswick í Missouri skutu hvor annan til dauðs á föstudagínn. Sterkur áhugi er að lifna á Spáni í friðarattina; mörg helztu blöðin eru farin að taka i þann strenginn, stjórn- in hefur fengið áskoranir frá mörgum mikilsmetnum mönnum, sem segja það eindreginn vilja almennings að friður fáist, sem fyrst, Nú hefur stjórnin tekið það ráð að senda umboðsmenn sína út um land alt til þess að komast að því sanna í þessu máli, og er búist við að hún hagi súr nokkuð eftir þeim skýrslum sem þessir menn gefa. Uppreistar foringinn á Philippine- eyjunum Aguinaldo er bíiinn að mynda nýlend-stjórn þar og hefur tilkynnt Bandarikja konsúlnum að þeir óski eft- ir að mega vera tilheyrandi Bandaríkj unum. Þeir eru nú einnig búnir að eignast eitt herskip, sem liggur á höfn- inni hjá Manila. Það er gjöf frá einum auðmanni þar, sem er mikill frelsisvinur og vill feginn sjá uppreistarmenn sig- ursæla. Sagt er að hin voðalegasta hungurs neyð eigi sér stað a Nýfundnalanði. — ísbreiða ligggur þar fyrir landi, og f jöldi af skipum eru þar innibyrgð og ekkert þeirra kemst út til þess að leita að bjargræði fyrir hinn hungurmorða raannfjölda. Nokkrir hafa nú þegar (Mið úr hungri.—Talið er vist að ef engin hjálp geti komizt til þeirra innan fárra daga. þá deyi fjöldi fólks af lungri og harðrétti. Einn af helztu prestum þar sendi hraðskeyti til næsta staðar, þar sem matarbyrgðir voru, er hljóðaði svo: "Sendið matvöru hingað strax; ef það er ekki hægt, þá sendið borðvið í líkkistur". Þetta sýnir á standið betur en nokkuð annað. Bréf frá íslandi. Það or af hinu póltiska ástandi að tegja að það hefur aldrei verið jafnmikil uinlrung og tlokkadrættir í stjórnar- íkrármálinu sem eftir þetta síðastn þing lem skifti þingmönnum í tvo tiokka eða ptjá: Valtýsliða Fleigsmenn og þá er hvorugt vildu aðhyllast. Siðan hafa blöðin verið i há rifrildi um þessar tvær stefnur. Það er sorglegt ástand á jafn- ítiili og fámennri eyju að þingmenn og blaðamenn skuli ekki sjá sóma sinn og þjóðarinnar betur en svo að standa i skítkasti og rifrildi í morgum flokkum um jafnmikilsvert málefni og það að losa sig undan j-firráðum Dana, sem enga þekkingu hafa á mAlum okkar og vita ekki hvað oss er fyrir beztu. ís- lenzkir blaðamenn tala drjúglega um amerískt húmbúg og amerískar mútur. en sjálfir bregða þeir hver öðrum um eigingjarnar hvatir og tíeira illt. Skúli Thoroddsen A að hafa gengið í lið með Valtý af því hann hatar landshöfðingja en fleigsmenn eiga eftir frAsögn Skúla að vera með fleignum vegna landshöfð- ingja. Valtý A að halda sínu mAli fram af því hann langar til að vera rAðgjafi sjAlfur og eiga hinir von á einhverri sleikiu frá rAðgjafanum þegar hann kemur. ísafold er með Valtý af þeirri Astæðu að það getur skeð að biskup verði rAðgjafi. Bjarki á að gera alt fyrir Valtý, en Austri alt fyrir landshöfð- ingjann, Stefnir alt fyrir Klemens og s D gcng'.ir skítkastið og persón, hnúturnar fjöllunum hærra. Blöðin hafa í vetur verið barmafull af þessu rifrildi og er það mikil stilling sem ís- lenzku þjóðinni er gefin aðkaupa blöðin þegar þauerufull meðþennanþvætting. Fyrir þessar æsingar verða öll önnur mAl A hakanum, og Arangurion af þessu verður aðeins sA að tvístra hugum landsmanna svo þeir vita hvorki upp né niður hvað réttast er í þessu mAli en menningarlegar umræður og bókmenta- légar verða á hakanum. Það er sorg- legra en að það taki tArum að sjA okkar mætustu menn, Jón Ólafss, Þorstein Gíslason og Skúla (sem einusinni var uppAhald þjóðarinnar) í þessari skamma- þvögu. Þingmenn hafa ekki tekið þAtt í þessu aðrir en Skúli og svo Jón í Múla og Klemens til að verja síg fyrir skömm- um í blöðunum. Jón í Múla ritaði mjög stillilega og sýndi fram á hve heimskuleg aðferð þessi væri, er nú færi fram í blöðunum, er jafnvel vínir bærust á pólitiskum og persónulegum banaspjótum, og nú virðast þau fremur vera farin að lægja ofsann. Jón Ólafs- son hefir nú farið fremur stillilega í raálið, en hann vekur upp frumvarpið frá'89 og hyggur það einu lífsvon, en því berzt Benedikt Sveinsson á móti af þeirri Astæðu að það lögfesti mAl vor að eilífu í ríkisráði Dana, sem sé þvert ofan i stöðulögin. Nú eru líkur til að vinstrimenn í Danmörku komist til valda ú næsta sumri, En þeir hafa barist fyrir þingræði og er líklegt að þeir komi þeirri breyting á hjá sér; hyggur því Benedikt Sveinsson og þing- menn Eyfirðinga vera auðsætt að þjóð- in reyni nú að koma sér saman um að samþykkja frumvarpið frA '85, sem tryggir oss fullkomna sjúlfstjórn og þingræði. Þess vegna hafa þeir boðað til Þingvallafundar 20. Ágúst í sumar. til að vita hvort þjóðin getur ekki enn sýnt þar vilja sinn eindregið um þessar kröfur, en sleppa öllu kriti og flokka- drættí. Er nú vonandi að allir husrs. andi menn og sannir ættjarðarvinir sjAi svo sóma sinn að sá fundur treri enda 6 öllum hringlanda og humbúgi. Geti ekki þetta lukkast, er eigi knnað sýnna en fnlltrúar og mAlsinetandi menn þjóðarinnar komi henni í þá niðurlæg- ingu, bæði hjá sjálfri sér og utanlands, að ósýnt er hvenær hún aftur nær því sæti, er hún hefir haft hjA öllum er hafa þekt Astaudið, og unnað henni frelsis undan erlendri kúgun og óþarfa af- skiftasemi. En ef'þjóðin sjAlf sundr- ast, er auðsætt nð hún hefir engan þroskt eða viftil að heimta rétt sinn, og er þA úlit hennar farið forgörðum. KYRK.TULÍFID er dofið og þegj nndalegt. Messuferðum fækkar árlega í flestum sveitum, viða messuföll heilt ^W* ^^ *^r* ^^ *^^^^^^^^^^^^ ^^ ~*9&*^^&' f^"^^ *l^ *^ 'R^^^^^^^'^^ ^P ^^^^1 # # # # # # # # # # # # # Fleury. Þar er staðurinn sem kjörkaupin fást. Hann er nýbúinn að kaupa mikið af karlmanna, drengja og stúlkna "BICYBLE CAPS." hvítum og bleikum. Þessar húfur eru ljómandi fallegar, og kosta aðeins 25c. Einnig mikið af nærfötum, 8öc, parið. Ljómandi hAlsbindi, 2Jc. og yfir. Karlmanna og drengja strAhattar; 2öc. og yfir. 13. AflLT. llain Street 564 Beint á móti Brunswick Hotel. S. Að eins fAeinir klæðnaðir eftir af hinum ágætu "S. B. square cut front" fötum- Bæði svört og grA,—al-ull. Aðeins $10.00 # s # # # # # # # # # # # ########################## missiri í röð, eða lengur; altarisgöngur eru að leggjast niður og sumstaðar húslestrar. Prestarnir þegja allir nema séra Jón Helgason, sem lamrar. til að verða séra Jón Bjarnason Islands, en vantar held ég tíesta hæfileika nema ofsann og löngun til að telja alla van- trúarmenn, eða þA er opinberlega neita trúarjátning kyrkjunnar óærlega og siðspilta (sbr. Verði ljós 2. bl. þ. A.). — Fríkyrkju vill hann ekki hafa. Hon- um þ^'kir víst skemtilegta að allir séu pímlir til að borga til prests og kyrkju og vera í söfnuði, þótt þeir vilji hvorki beyra né sjá prest. Hann hyggur það bæti siðferðið að öllu sé haldið í sama horfinu. Prestarnir verða að prédika þessar sömu þulur Ar eftir Ar, þótt þeir kanské trúi ekki sjAlfir því hálfa af þvi sem þeir prédika. Þvi ef þeir skifta um skoðun opinberlega, tapa þeir hempu og embætti. Astandið er þetta: prestarnir verða að framfylgja 400 Ara gömlu formi til að fylgja lögunum og geta lifað. Börnin verðaað læra gaml- ar kreddur og þulur, bara til að fylgja lögunum, þó þau trúi fæstu af því; all- ir verða að vera í söfnuði og hafa sömu trú, bara til að fylgja lögum og venju. Prestar geta heimtað peninga fyrir verk er þeir aldrei hafa unnið, því lögin leyfa það. Þetta Astand er að lama alla sómatilfinning, bæði hjá prestum og öðrum. Það er eins og þung og ís- köld heljarþoka liggi yfir öllu andlegu lífi. Vitaskuld eru margir hugsandi menn sArir, en það er ekki til neins að kvarta: þinE-ið snýst alt af utannm pólitík, samgöngur og fjArveitingar og svo smá breytingar A lögum og viðauk- um við lög, en að taka kyrkjulögin frA rótum og aðskilja kyrkjuna frA rikinu, nefnir engin A nafn, nema í einhverjum smAgreinum í blöðum, semsvoereng- in gaumur gefin. Það er eitt víst, að trúarlífið er að deyja út. Frá mínu sjónarmiði er það nú gott ef því fylgdi það að menn færu þA að unna öðrum hugsjónum og hefja umræður um þær. En það ber ekkert A því nema í póli- tikinni. VERZLUN. Það er að eins einn flokkur manna í landinu, sem lifir fyrir fastAkveðnar huigsjónir um framtíðar- skipulag i verzlun og borgaralegu lífi, það eru Þingeyingar, með Pétur Jóns- son, Jón í Múla og Benedikt Jónsson A Auðnum i brodtli fjTlkingar. Þeir hafa einlægan vilja a að útbreiða skoðanir sinar. En hineað til hafa fAir blaða- menn út urn land orðið til að fylgja þeim að málnm, nema Valdimar Ás- mundsson oa Skúli Thoroddsen. Lands- menn eru að sönnu yíða farnir að sjA sannleikann. Kenningnm Þingeyinga og kaupfélögum vex heldnr fiskur um hrygg, en þó fjölgar smAkaupmönnum Ar af Ari; þeir heimta peninga vægðar- laust, en selja með lAgu verði móti þeim. Bændur girnast glys þeirra og dragast svo frA kaupfélögunum. Sumir «f þessum smAkaupmönnum lána stanz laust; að ég ekki tali um gömlu verzl- anirnar, og era þá bændur komnir með "hAri oe húð i hendur rukkaranna". eins og skáldið PAll Jónsson komst að orði, þegar hann yrkir um þetta A- stand* Þetta verzlunarólag segja Þing- eyingar að geti ekki lagast nema með almennum kaupfélagsskap, þar sem all- ir taki iafnan þAtt í gróða og tapi, enda verki það sjAlfstæða hugsun að standa í þeim félagsskap, og hafa Þing- eyingar sýnt það í verki, því hvergi A landinu eru menn sjAlfstæðari eða þroskaðri.bæði í verzlunarlegu og borg- aralegu tilliti. Það er þvi nær hver einnsti maður í Kaupfélaginu, og hin gamla Húsavíkurveizlun komin að falli. í öðrum sýslum virðast kaupfélög eiga erviðara uppdrAttar, enda hafa þau óvíðe eins mörgum og góðum mönnum á að skipa sem ÞingeyinRar. Kmla er nú tlt'.vfð mikil í allri verzlun og íslenzk vara í litlu verði; kjöt því nær einskis virði og ervitt að selja lif- andi fé. Svo það er ekki beinlínis hægt að segja að útlitið sé glæsilegt, hversu sem suma blaðamenn langar til að lýsa því glæsilega. Þó hygg ég flestir séu vongóðir um að alt lagist. og að •) SjA Bjarka nr. 17. þ. A. bjartari framtíð og betra líf sé fyrir hðndum. — Kg gleymdi að geta þess, að Kaupfélagið hefir fengið góðan liðs- mann þar sem Jón Olafsson er, enda lifnaði yfir bókmentunum í heild sinni strax og hann var seztur A laggirnav hér, Nýja Öldin er fjörug og skemti- leg, og hið fyrsta hefti af Sunnanfara er mjög gott, svo mun fleira verða, og er það gleðiefni öllum góðum mönnum, að Jón Olafsson er aftur komin í ríki sitt, nefnilega rítstjórnarstöðuna, því þar er hann konungur, þrAtt fyrir það þótt prentsvertu flórspaði Lögbeigs reyni að sverta og rýra Alit hans. Nu er enginn tími til að setrjn tíeira Að svo mæltu óska ég öllum Vestur- íslendingum gleði og træfu. otr Heims- kringlu hinni nýju langra Ot; farsivlla lífdaga. Ritað 8. Mai 1898 (A Seyðisfirði). JÓHANNBS SlGtritDSSON'. Þingeyingur. Kátleg fífldirfska. Bobby Leach fer í tunnu sinni ofan Niagarafossinn. Þegar Bobby var búinn til ferðar var mannfjölei mikill sumankhminn að horfa á hann ffra ofan fossinn. Var mannfjöldinn Canada megin við foss- brúnina. Þegar múgurinn sA hann var gert óp mikið. Leaok var svo bú- inn að hann vrr í blAum stuttbuxum, nærskornum, en skyrtu að ofan og stórt L framan A brjóstinu. Hann hneygði sig kurteislega fyrir fólkinu og gekk svo spölkosn eftir jArnbrautinni, en brAtt stefnir hann niður að fljótinu klifrast nidur bakkann, þangað sem tunna hans var bAndin. Aðstoðarmað- nr hans einn lyfti upp lokinu A tunn- unni og Bbby smeigði sér inn í hana. Voru innan í henni ótalólar til að binda hann allavega, svo aðhann slægist ekki við tunnuna og meiddiet. Þegar því var lokið bað hann þA vel lifa og senda sig af stað. Maður nokgur, William Wybera, hafði bAt þar nærri og rendi hann hon- um út, festi kaðal í tunnuna og réri út A fljótið ofan við fossinn. Reri hann spottakorn upp eftir þvi, til þess að koma tunnunni í góðan straum, sem fleytti henni ofan A fossbrúnina. Þegar út A fljótið kom slefti hann kaðlinum. en unnan tók skrið ofan strauminn beint ofan að fossinum og biltist alla- vega. Voru menn þA kAtir A bökkun- um og hljóðuðu Akaft. En svo sló öllu í dúnalogn. Tunnan fór ekki ofan heldur tók öfugstreymið hana og flutti hana upp eftir fljótiriu aftur nærri á sama stað og Wybra hafði sleft henni og héldu allir að hana myndi að landi reka. En það varð þó ekki, Annar straumur tók hana og þeytti henni út i strenginn þar sem hann var harðRri, Tunnan barst nú með ofsa hraða nfan að fossin- um og kastaðist allavega. Þegar A foss- brúnina kom Iyfti kvika ein hedni þvf nær upp úr vatninu og stóð hnn A enda og fór þannig niður. Á minna en tiu sekúndum sentist hún niður fors-streng- fram hjA áhorfenkunum. Alt varð A ferð og fluga, konur sem karlar tóku A harða hlaup að reyna að halda i vid Tunnuna. En hún hált Afram niður að hringiðunni neðan við fossinn tók þA öfugstreymi hana og hentijhenni upp undir fossinn aftur með ákaflegum hraða. Svo stöðvaðist hún og fór að reka í hring. í nokkrar mínútur rak hana þar fram og aftur og lAg stundum við að hún slengdirt A klappirnar Can- ada megin. Þötta gekk í 15 mínútur. Nú fóru menn að reyna að nA tunn- unni og gekk það ekki greitt, því til þess þurfti fyrst að klifrast yfir uaðir og gjótur og var það mannhætta tölu- verð. En loks komust þeir nærri henni og skaut þA einn þeirra fjcrum skotum til að láta Leach vita að þeir væru nærri. Höfðu þeil talað um það :iður. Óð þá einn þeirra út í og nAði í tunn- una, dróg hana að landi og lyftu frA lokinu. Lom Leach þar út úr og var ó- meiddur og hafði verið nalægt klukku- stund í tunnunni frá því henni var lok- að ofan við fossinn.

x

Heimskringla

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimskringla
https://timarit.is/publication/129

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.