Heimskringla - 11.05.1905, Blaðsíða 2

Heimskringla - 11.05.1905, Blaðsíða 2
HEIMSKRINGLA 11. MAÍ 1905 Heimskringla PUBLI8HED BY The HeimskrÍQgla News 4 Pablish- ia* " Verö blaðsin.s í Caoada of? Bandar. $2.00 um árið (fyrir fram borgað), Sent til Islauds (fyrir fram borgaÐ af kaupeadam blaosina hér) $1.50. PeoÍBgar sendist 1 P.O. MoueyOr- der, Reeistered Letter eoa Express Houey órder. Bankaávfsanir á aöra banka en f Winaipeg ao eins tekuar meo affðllum. B. L. BALDWINSON, Editor &M&nager Oflice: 727 Sherbrooke Street, Winnipeg P.O.BOX lia. 'l'hone 3312, Þetta þýðir yfir 600 þús. dollars vaxtagreiðslu & hverju firi. Árið 1901 var tala fylkisbúa að eins 178,657, en mun nú vera nær 200 þúsund manna. Það er talið, að skuldir British Columbia söu meira en helmingi hærri á mann, heldur en f Quebee fylki og hefir þó því fylki verið viðbrugðið frá | fyrstu sOgu þess fyrir eyðslusemi | stjórna sinna og upphæð fylkis- ! skuldarinnar. En hin náttórlega auðlegð British Columbia fylkisins er svo að segja ótakmörkuð, og ein- mitt þess vegna hefir stjómum þess í verið mögulegt að halda uppi l&ns- l traustinu. Af f jármálaræðu herra Tallows og jskýrslum Þeim, sem hann lagði fram 1 þinginu í sambandi við hana, 1&~~~~-~~~~~~~~~~~~~~J3i ^r þa3 ijögt að núverandi stjórn hefir gert og er að gera tilraun til þess að hrinda þessu ástandi f lag> með þvf að koma sem næst hún hefir getað j'afnvægi & milli inn- | tekta og útgjalda. En þó hefir hún ekki getað komist nær þessu en 8\o, að sjóðþurðurinn varð $391,- 977, eða sem næst f jórði partur við það sem áður var. En í útgialda- dálkinum voru ýmsar upphæðir Fjárhagur British Columbia Siðasta fj&rmálaræðan, sem fyrir skömmu var flutt f B. C. þinginu af herra R. O. Tallow, gefur til kynna, að fjárhafcur fylkisins sé að þokast f ofurlítið betra horf, en verið hefir á umliðnu árunum, þö enn sé ekki hægt að segja hann f góðu lagi. British Columbia fylkið hefir í mörg umliðin ár legið undir fargi veikra, skamlffrá og eyðslusamra stjórna. Fyrir áugum þeirra, sem f fjarlægð búa, hefir ekki annað verið sjáanlegt, en að stjórnir liðnu áranna, allmargar, sem allar urðu til með litlum og ótryggum meiri- hluta f þinginu, bafi kept hver við aðra i þvf, að mata krókinn meðan færi gæfist og með þvf eina augna- miði, að tryggj'a sér völdin sem lengst, ekki með vinsældum kjós- endanna, heldur með stuðningi ein- stakra auðmanna, er komist hafa f vinfengi við þær. Það hefir verið haldið ósparlega 4 fé fylkisins og land, náma og timbur eignum þess, og vissir menn hafa grætt auð fjár á þjóðeignunum vegna hagkvæmra samninga, sem þeir hafa komist að við stjórnirnar. Ekkert fylki í rfkinu hefir verið eins auðsveipt eða látið eins að vilja fiárglæfra- manna eins og British Columbia fylkið og þess vegna hefir heldur ekkert fylki hlaðið upp jafnh&um skuldum á jafnstuttum tfma, eins og það, eða haft minna til að s/na fyrir útgjöldunum til umbóta og hagsmuna fyrir almenning heldur en það fyiki. Sem dæmi þessu til sönnunar ma geta þess. að fyrir nokkurum tfma sfðan komst það upp, að ein af stjórnum þessuin hafði keypt af einum vini sínum f einu rúmlega 7 þúsund dollara virði af ritblýi. Peningarnir fyrir vöru þessa voru borgaðir út, en ritbl/ið — það kom ekki til skila, eða ekki nema nokkuð af þvf. Eftir þessu var ýms önnur ráðs- menska. Af þessu háttlagi stafaði það, að á 5 áruin, fram að árinu 1903, juk- ust útgjöldin upp ör $2,254,936 npp f $3,555,450. Inntektir fylkis- heilsu, krabbameinið í tungunni sé horfið og að eins svolítið bris eftir þar sem það var. Læknfcrinn segir enn fremur, að kona ein, sem hann þekkir, hafi frétt um þetta tilfelli og reynt sama meðalið við krabba- meini, sem hún gekk með í lifr inni. Kona þessi skýrir frá, hvern- ig híin íiðlaðist heilsuna aftur: — Hún hafði verið stunduð af sér- fræðingi, en varð alt af veikari og veikari, og var búinn að missa alla von um heilsu, en einhver vinur hennar ráðlagði konunni að reyna i þetta seyði. Hún gerði pað og j drakk eitt vfnglas nokkrum sinn-; um íi dag og viðhafði einnig bakstra I á þeim stað lfkamans, sem krabba- meinið var. Bökstrunum var þann ig háttað, að ullardúkur var vættur upp íir heitu seyðinu. Kona þessi kveðst nú vera orðin heil h6ilsu og telur þetta óyggjandi lækningu við krabbameini. Serstakt hraðskeyti, er sent var frá Lundúnum til blaðsins New York Herald, segir sögur pessar vera áreiðanlega sannar. Heimskringla ræðui fslending- um til þess að athuga söguna og festa hana f minni, þvf vel má vera Vorþrá. Kveðið 9. apríl 1905. frelsað líf sitt með að viðhafa þetta ódýra lyf, — fjóluseyði. Fréttabréf. fyrir varanlegar umbætur, sem ekki að einh_e_ peirra ^ fy_ gða _fða_ parf að endurnyja um mörg kom- andi ár. Svo sem $470,743 til að fullgera bru yfir Frazer ána. Svo að þeirri upphæð fráskildri varð f rauninni dálftill tekju-afgangur. Þess var og getið, að þessi hin mikla brú ytír Frazer ána, sem hef- ir aukið svo mjög a útgjðldin, kem- ur til með að auka inntektir fylkis- ins f framtíðinni — verður arðber- andi fylkiseign. Eftir þessu s/nishorni að dæma, er&stæða til að ætla, að ef McBride stjómin növerandi heldur áfram að vera þar við völd um nokkur ár, þ& takist henni að koma fj&rhag fylk- isins f viðunanlegt horf. Það er og vitanlegt, að fylkisbú- ar kannast við og meta þá tilraun, sem herra McBride hefir gert, eins og pað, að hann lét ekki Grand Trunk Pacific j&rnbrautarfélagið leiða sig öt f að veita þvf neina gjöf af eignum fylkisins, þó þess væri farið & leit við hann. Stefna hans er svo þj'óðholl og gagnólík pvf, sem fylkisbúar hafa átt að venjast, að hún sem næst jafnast á við ráðsmeDsku Roblin stj'órnarinnar hér f fylkinu í fjár- in&lum og ö'ðru, miðað við óstand það, sem áður var, á dö'gum Green- ways gamla. seyði af fjólu blöðum ("Violet ins árið 1903 vöru alls $2,044,630, leaves"). Lækning við krabbameini. Við innvortis krabbameinsemd- um er fundið n/tt meðal, eftir þvf sem hið merka læknablað Englend- inga "Lancet" skynr frá. Meðal þetta hefir pað til sms ágætis, að það er ódyrt, en þó talið óyggjandi læknislyf. Biaine, Wash., 17. npril 1905, Kæri vinur! Eg ætla ekki að rita mjög langt erindi f petta sinn. Tilgangur minn er í fyrsta lagi að láta þig vita, hvaða álit ég hafi á verandi kringumstæðum og fram- tfðarhorfum íslendinga f Blaine og grendinni, sérstaklega að pvf leyti, hvað hina fjárhagslegu hlið snertir. I öðru lagi vil ég segj'a álit mitt á þvf, sem héðan hefir verið skrifað í blöðin, og einnig á pvf, sem um landið hér og framtfðarhorfur ís- lendinga hefir verið sagt. Að þvf leyti, hvað lfðan Islend- inga snertir, þá er það álit mitt, að þeir hafa komist fram yfir vonir vel áfram hvað efni og lffsfram- leiðslu snertir, þegar tekið er tillit til pess, að flestir af þeim hafa kom- ið hingað með mjög lítil efni, til að byrja með lffið hér. Svo langt, sem ég pekki, hafa peir allir komist af hjálparlaust. Og eftir útliti að dæma, pá virðist efnahagurinn hafa aukist til mikilla muna hjá mörg- um peirra. Þvf mikill meiri hluti af fjölskyldumönnum b/r nú & sfn- um eigin heimilum, sem yfirleitt hafa kostað mikla peninga'og eru yfir höfuð frekar myndarleg. I pessu efni gæti ég lfka tilfært talsvert mörg dæmi af einstökum mönnum, sem s/na að hér eru tæki- færi til að afla peninga, eins og víða annars staðar, þegar aflinu er vel stj'órnað, tfminn notaður og árangurinn ávaxtaður. Á næstliðnum vetri var hér frem- ur dauft með atvinnu um tíma, þvf stærsta verkstæðið hér, sögunar- mylnan, var ekki l'itin vinna fyrir langan tfma. En svo hefir það nú byrjað aftur fyrir rúmum mánuði Læknir einn f Exeter, að nafni og atvinnu útlitið par af leiðandi Gordon, hefir nýlega ritað um petta f blaðið, og hefir grein hans vakið hina mestu ef tirtekt. Hann segir að læknislyfið sá ekki annað en en útgjöldin svo miklu meiri, að sjóðþurður á pessu eina ári nam meira en einni og hálfri millíón dollara eða $1,610,828. Sðm var sagan á undangengnu árunum, að eins f nokkuð smærri stíl. Sjóðþurðirnir voru ekki eins afskaplega stórir, Bn þó svo, að á 12 ára tfmabili safnaði fylkið. $9,013,569 skuldum. Sjóðpurðjrnir samanlagðir námu pessari upphæð, og þeim var mætt með því að taka hvert stórlánið á fætur öðru. Við siðustu áramót var fylkisskuldin komin upp f $11,382,786. Saga læknisins er um mann, sem þjáðist af krabbameini í tungunni. Hann aftók með ö'llu að láta skera meinið burtu og var þarafleiðandi talinn ólæknandi. Einhver ráð- lagði manni þessum, að reyna seyði það, sem að framan er talað um, og hann lét sér pað að kenningu verða. Hann drakk seyðið og brúkaði það einnig í heitum bökstrum við tung- una. Hann byrjaði þetta í nóv- ember sl, og eftir að hafa drukkið seyðið og viðhaft bakstrana dag- lega sfðan, segir læknirinn, að sjúklingurinn sé nú orðinn heill komið 1 viðunanlegt horf. í sambandi við þetta alft ég vert að geta þess, að forstöðumaður fs- lenzku verzlunarinnar hér tók að Æ, kom þú nú, vor mitt, og yng mig upp, Mitt ástargoð, Og sendu mér blæ frá Suðra strönd Með Sólar-gnoð, \ Og láttu hann strjúkast mér létt við kinn Og ljóða mer Það huRljúfa' og blíða hjartans mál, Sem helgast er. O, kom þú nú, vor mitt, og verm þú mig Og veit mer ljós, Og send mér í skiftum sólarblóm Fyr'ir svellarós. Og þegar þín dýrðlega Eygló upp I austri rfs, Þá láttu mér vonbrigðin vlkja frá Með vetrar ís Já, kom þíi og lyft mér mót himni hám Mitt helga vor, Og s/n pú mér gjógt á geislum pfn Mfn gæfu spor.—¦ A sólbrautir, heiðskírar hef mig upp Frá heljar-Skor. — Já, alt sem gott er og göfugt til Mér gef þú vor. En til þess að vori þarf vetur fyrst Að víkja' úr sál, Og hlusta parf lengi unz heyrist vors Ið helga m&l, Þvf hversdags-stormurinn hvfn svo þungt Að heyrnin dvfn, Og sjónina depra sviti' og tár Þá sólin skín. En kom þú nú, vor mitt, með hörpuhljóm . Og Hulduljóð, Og láttu það samróma' í sjálfum mér Við s&l og blóð. O, vorgyðjan bjarta, mig vef að þér Og veit mér yl, Sem streymi frá hugsjóna hæðum þín Og hjartans til. Og pá skyldi' ég alt af syngja' um sól Og sumardag, Og hj'artslaga-ómurinn yrði pá Mitt ástarlag, Og geislinn þinn ljúfi, sem gæfist mér: Þitt gullna hár, Og munblíðir kossar: ið mæra skin Um morguns-ar. Já, kom þú og lyft mér á lófa þér f lj'úf um blæ, Sem ungbarn móður hossi hægt I heima-bœ, Og gef pú mér barnsins* björtu sýn Og bros og traust, En töfra mig ei svo ég tapi heyrn Á tímans raust. Æ, kom pú nú, vor mitt, og vek alt lff, Frá vetrar ís. — Ég bið þig um mikið, en meiri' ert pú, — Þú mikla dfs! Hj'á þér hefi' ég lj'úfustu lifað stund, Þ6 lífs mfns sól. Og máske þú seinast mér gefir gull Og grænan kjól. Þorst. Þ. Þorsteinsson. Heitstrenging Kúrópatkins [er hann hóf leiðangurinn gegn Japan 11. marz 1904 ] Ávarp Japans keisara til skólapilta i Tokio við skólasetningu: Sé vatni helt í bikar, bolla, skál Það breytir lögun eftir kringumstæðum: — Á vinatengd vér töpum eða græðum Þvf til hins verra og betra — eftir gæðum Af þeirra valdi mótast mannleg sál. Þér ungu vinir! vonir þessa lands, I vinakjöri takið skyn til ráða Og forðist svipi stormi og straumi háða, En stórum s&lum tengist fast — til dáða, Þær kn/j'a fram með svipu sannleikans. fíig. Júl. Jóhannenson. "Styrkur Japans >töktu út f bafiö, því — Kúrópatkin kemur!" (Einn af fregnritum Banda- ntantia, eftir Kúrópatkin). "Heyrið, Jötnar! — Japans dvergar kalla: 'Jötunheimar,*) búist skjótt f strfð!' Dagstyggsþjóð,**) sem dólga skelfir alla, Drag þú gull úr hendi viltum lyð. — Hvað er Japans hjörð, mót Rússlandströllum? — Hræ, sem blandast saur á Nippon-völlum! "Japan, Japan! — Hvað skal músin Jiöta. Her þinn mylur Jötunbjamar tönn. — Drekar Rússa bata þína brjóta; Brotin gleypir dreyra stokkin hrönn; Viðir slíkir, vorra frægu manna. Varla fylla skíirð, á meðal tanna! 'vM/sla Japan8, — hverf pb brott, í háfið, — Hræðstu, — flýðu Rússans andardr&tt! Þitt skal lið f gini vargsins grafið, Góz þitt laust og borgir metum smátt. — Heim ég ber, sem laun, frá litlu verki, Lönd þín, klypt í rússnesk sigurmerki!" Styrkárr V&steinn. *) Jötunheimar, er forna nafnið á Rússlandi. **) Dagstyggur Rússakonungur lifði um 800, fyrir daga Hræreks hins sænska. Til hans telj'a margir Islendingar kyn sitt; þar á meðal Krist- ján Asgeir og ég. Þaðan er og Nikulás Róman- off keisari kominn. s. V. Kveðju ávarp til piano og orgel kennara Jónasar Pálssonar (Flutt I samsaeti er honum rar haldiö 1. maf 1905 vifi burt- fOr hans austur til Toronto til a6 fullkomna sig f söngfræíi o« music). Far vinur vel á braut! Þer vina óskir fylgja, Sem lfði að landi bylgja, Þér lukkan falli í skaut; Þá sigrast sérhver þraut, Þó sé í fjörðinn ylgja Og skjótist upp við skerin boðar hvftir, Þú skipi fram & tónahafið ýtir. Þó vfð séu' vesturhöf, Fyrst vindur blæs af landi Þú sigiir burt fr& sandi, Er sólskin gyllir tröf Með gullinn penna*) að gjöf Og vafinn vina bandi, Með fararheill og bróðurkærleiks kveðj'um. Við komu þína aftur hug vorn gleðj'um. Og þeim f þessum bæ, Sem þig nú kveðja að sinni, Þú munt ei líða úr minni. A meðan blómgast fræ Og sól rfs upp úr sæ Með söngva og tónlist þinni Þú heillar, vinur, sérhvert íslenzkt eyra,. Ug enn þau vænta sö'nglög ný að heyra! Vér óskum alt þitt starf Og áform taki blóma, Og landi og lýð til sóma Þú' látir geymdan arf Þ& að ber æfihvarf, Á ísland slái ljóma. Því gimsteinn ertu' af fslands bergi brotinn Svo bj'artur, að hver sóley verður skotin. Vér óskum einum róm: Svo lengi sem þú lifir Þú sk/rar nótur skrifir Með skærum, dj'úpum hljóm, Þá manndóms minnisblóm Grær moldum þínum yfir. Á meða íslands svanir söngljóð kvaka Mun sóley yfir leiði þínu vaka. Þ. Kr, Kristjánsson. *) Lærisveinar hans gáfu honum gulipenna. ætla ser að búa hér, að ná sem fyrst , eignarhaldi & landi, t. d. fr& 10 til sér starf og gaf mörgum af lðndum j 40 eknini) þv{ með því fæst trygg_ sfnum atvinnu, meðan ekki var um ing fyrir viðunaniegri framtíð. - aðra atvinnu að gera. Af því að Enda hefir nö meiri hlutinn af f8. þetta er sjaldgæf framtakssemi lendingum hér tekið þessa stefnu. meðal verzlunarmanna, þá minnist •,_¦___ •» *„ Það eetur naumast venð efa ég þessa honum til heiðurs og o'ðr- um til eftirbreytni. Að þvf leyti hvað framtfðarhorf- ur íslendinga snertir hér f Blaine, bundið, að framtfðin leiðir hér f Ijós eitt hið fegursta og farsælasta pláss fyrir menn að búa f; það sýna þeir blettir, sem nú eru hreinsaðir þ& er aðallega & tvent að líta í þvf: og ræktaðir. Það er satt, að land efni, sem flestir þeirra munu hafa i hér er sumstaðar dýrt og mjög víða fyrir atvinnuvegi: Það er dag-1 erfitt, að hreinsa af þvf skóginn og launavinna og búskapur. Það er | búa það undir ræktun. En af því útlit fyrir, að daglaunavinna verði | tíðarfarið er svo framúrskarandi hér talsvert mikil fyrst um sinn. j gott, þá er mikið leggjandi í söl- En bæði sækja nú helzt til margir j urnar til að geta búið sér hér til um hana, og svo þrýtur verkefnið j framtíðar heimili. Enda borgar með tímanum, skógarnir ganga tilj landið sj&lft kostnaðinn á fáum ár- þurðar. Þess vegna &lít ég það mjög Um sé það vel hirt og ræktað. inn hér sé farsæll og rólegur. Far- sæll af þvf, að náttúruöflin hér eru f meira jafnvægi en víða annars- staðar. Hér er atvinnu manna ekki hætta búin af hagli, frosti eða fellibylj'um. Og rölegur af þvf menn hafa ekki of mikið umstang og geta treyst á að hafa lífsþarfir sfn- ar af landinu, ef menn nota það rétt. Gamlir bændur, sem hætta búskap og setjast vanalega að f bæj'unum, gerðu mikið réttara með þvf að kaupa hér d&lftinn ald- inreit, skemta sér við fegurð nátt- úrunnar, baða sig í veðurblfðunni, o<í nj'óta ellinnar í kyrð og næði. Það mundi lengja lff þeirra um nokkur ár. Það hefir frekar lftið verið ritað héðan í blöðin, en sumt af þvf er þó þess eðlis, að það hefði betur skynsamlegt fyrir þá menn, sem' Það er útlit fyrir, að búskapur- verið látið ógert. Persónulegar ftkærur um ósiðsemi ættu ekki að vera opinbert blaðamál. Þegar vissar persónur auglýsa á þann h&tt eðlis einkunnir sfnar, þ& hefir það að eins særandi áhrif á lesendur blaðanna, en enga nautn eða upp- byggingu fyrir nokkurn mann. Hlutaðeigendur í umræddu efni hefðu átt að gera sig] ánægða með þá auglýsingu, sem þeir hafa per- sónulega gefið út meðal nágranna og annara, sem þeim eru persónu- lega kunnir. Annars ættu blöðin að vera varkár með að taka ekki upp þannig lagaðar ádeilur, ef þau vilja vera uppbyggileg og halda al- mennings hylli. * I annari grein, sem héðan var rituð, er þess getið, að hér sé mikið höndlað með vörur, sem stórbæ- irnir vilji ekki nýta. Þetta hlytur að vera einhver misskilningur af

x

Heimskringla

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimskringla
https://timarit.is/publication/129

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.