Heimskringla - 10.06.1915, Blaðsíða 8

Heimskringla - 10.06.1915, Blaðsíða 8
BLS. 8. II E l M S K R I N C. L A NVINNIPEG, 10. JÚNÍ 1015. PIANO BARGAINS Slightly Used and Shop-Soiled Pianos at HALF-PRICES. DOHERTY PIVE-OCTAVE CABINET org:an, in thorough repair, $35. BELL. FIVE-OCTAVE CABINET ORC- an, repaired by factory, in A1 con- dition $45. btcll. six octave cabinet organ repaired by factory, price $60. ORGAN TERMS—$10 CASH, BALANCE in six equal monthly payments. IMPERIAL PIANO, UPRIGHT, EBON- ized case, small instrument, good practice piano, price $95; terms $15 eash and $6 monthly. SINGER PIANO, QUARTER CUT OAK, medium size, used for rental, six (6) months, $195. Terms $15 cash and $7 per month. DAVIS & CO., LARGE PIANO. IN CIR- cassian walnut, slightly used, sell- íng $235. Terms $15 cash and $7 month ly. REED & SONS, M AHOGANY CASE, full scale, shop soiled, $245; terms $15 cash, and $7 monthly. NEWCOMBE PIANO, WALNUT CASE, artistic model. Regular price $450. used only a few months, to be sold on behalf of owner for $250; cash only. 8TODARD PIANO, LARGE SIZE, BURL walnut, very beautiful instrument, shop-soiled, $260. Terms $15 cash and $8 monthly. EVERSON PIANO, MAHOGANY CASE, medium size, returned from rental, •rtistic instrument, $265. Terms $15 cash and $8 monthly. ENNIS & CO„ SLIGHTEY USED, ART Louis style, walnut case, $425 instru- ment, slightly used, $285. Terms $15 cash ahd $8 monthly. NEW SCALE WILLIAMS, CONCERT size. $600 instrument, walnut case, nsed about two years, excellent bargain at $325. Terms $15 cash and $8 month- iy. REND FIRST PAYMENT WITH ORD- er to insure getting instrument of your cholce. Cross, Goulding & Skinner, Ltd. 323% Portage Avenue, Wlnnipeg, Fréttir úr Bænum. Hr. Jóhannes Einarsson frá Lög- bergs nýlendu koin nýlega til borg- arinnar til að selja gripi. Sonur hans Jón Einarsson koin hér á undan honum til að ganga á æfingaskóla hermanna, Officers Training School Hann var áður í 6öth Light Horse. Hann er utskrifaður af háskóla hér, en var í lögmannaskrifstofum í Vorkton, er hann gekk í herinn i vetur, einsog Heimskringla gat um. Mr. W. H. Adams, frá Bottineau, Norður Dakota, hefir verið hér í kynnisför i horginni, en fer bráðum að fara suður aftur. Hún er til heimilis hjá ritstjóra Heimskringlu, Elsinore Block, Maryland St. Hr. Friðrik Halldórson, frá Moun- tain, N. Dak., kom hingað til borg- arinnar nýlega með konu sinni. — Lætur vel af öllu þar syðra; akrar í bezta lagi. Brjóstmynd af Jóni Sigurðssyni — Pastel —, gjörð af Þorsteini Þ. Þorsteinssyni skáldi, verður til sýnis i búðarglugganum hjá Gunn- laugi Björnssyni gullsmið á Sargent Avenue. Ef um væri beðið kveðst Þor- steinn nivndu sta'kka hvaða myndir sem væri. Kvenfélag Selkirk safnaðar held- ur Bazaar að heimili B. S. Benson kl. 2—6 e. h. þriðjudaginn 15. júní. Kaffi verður þar einnig til sölu. Að kveldinu sama dag verður selt ís- rjómi og kaffi alt fram að kl. 12 miðnætti. Sagt er í blöðunum, að Private Davidson frá St. V'ital sé særður, og cinnig að ./. Ladal, (líkt Laxdal) sé særður. Ef til vill eru báðir fslend- ingar. Næsta sunnudag, 13. j>. m., verður messað í Únítara kyrkjunni kl. 3 e. h. í stað kl. 7. Við messuna fer fram fermingarathöfn.— Allir velkomnir. FLUTTIR Hérmeð tilkynni eg almenningi að eg hefi flutt mig í stærri og betri búð, þar sem öll viðskifti geta gengið mikið greiðar en áður. Nýja búðin er að: 572 Notre DameAve. aðeins þremur dyrum vestar en gamla búðin. Central BicycIeWorks S. MATTHEWS eigandi. TELEPH0NE - GARRY --121 Síifnaðarfundur verður haldinn eftir messu í únítara kyrkjunni næsta sunnudag. Meðlimir safnaðar ins eru ámintir að sækja fudinn. li. Pétnrsson, forseti. LEIÐRLTTIKG. 1 síðasta blaði Heimskringlu, i greininni “fslenzk- ir hermenn”, hefi eg misritað Jón Sigurðsson, á að vera: Jón Bjarna- son. K.á.B. Sönn dóttir Bretaveldis. (úr Western Home Monthly) Frú McClung, sem vér þekkjum vel hér í Winnipeg sendi blaðinu sögu þessa. Hún segir sjálf fró: “Hafið þér nokkur hænsni ? ” spurði eg einn manninn sem leit eftir einum sölupallinum á markaði bændanna í Edinonton. Hann var maður gamall. “Eg hef nóg af þeim,” svaraði hann skjótlega. En viljið þér ekki kaupa af stúlkunni þaina á pallin- um við dyrnar. Hún hefur komið hingað langa leið og vill komast heim sem fyrst. Hún er ung stúlka heiman frá Englandi. Hún er úti núna að líta eftir gripum sínum, en eg skal finna hana snöggvast.” Og menn eru að segja að riddara- skapurinn sé dauðiír í heiminum, sannarlega ekki hjá þessum grá- skeggjaða gamla manni. Hann fór, og kom aftur með ensku stúlkuna. Hún var í grófum ullar- fötum ineð loðskinna kraga og gróf- um skóm. “Er það virkilega svo að þér viljið kaupa hænsni?” mælti hún. Eg kvað það satt vera. En þegar eg var búin að sjá hana, þá var mér miklu annara um að fá að vita meira um iiana, en að kaupa hænsni, hversu falleg sem J>au væru. “Hve langt ertu aðkomin?” spurði es- “Sjötíu og fimin mflur,” mælti hún “norðvestur héðan, við vorum þrjá daga á leiðinni.” “Hver kom með þér?” mér sýndist hún svo ungleg. “Einn af drengjum nágranna mins, 18 vetra gamall.” “Hvar er fólk þitt,” spurði eg, og var nú aiveg búin að gleyma hænsn- unuin. “Bræður mfnir eru allir í stríðinu” mælti hún, “og eg er ein eftir að líta eftir búinu. “Ertu þá alein?” “Já,” mælti hún. “Síðan yngsti bróðir ininn fór—það er ekki svo mikið að gjöra.—Eg þarf að líta eftir hestunum og gripunum, og svo hef eg einn kött mér til skemt- unar.” “Eg kaupi öll hænsnin,” mælti eg, “og hvað hefurðu svo annað?” Svo fór hún heim með mér um kvöldið, og var það mér sönn á- nægja, að geta gjört henni greiða þessari hugprúðu stúlku sem tók að sér að gjöra öll verkin, að hirða ein um gripina og búið, meðan bræður hennar gengu í lierinn að berjast. “Eg hafði farið heim” mælti hún blátt áfram, "ef að eg hefði verið út- lærð hjúkrunarkona. En það er eg ekki, og þeir þnrfa ekki stúlkna með á Englandi núna. Systir mín var búin að taka sér far hingað til Canada þegar stríðið hyrjaði, en hún varð þá náttúrlega eftir, því að liún var útlærð lijúkrunarkona og nú annast hún særða Belgi á sveitabýli eins unninga okkar” Hve marga bræður átt þú?” spurði eg. hana. “Þrjá bræður,” sagði hún, “og þeir eru nú allir f hernum. KIsti hróðir minn er í víggröfunuiri, og við höf- um, sem eðlilegt er, ekkert heyrt frá honum síðan hann kom þar. Hann var í góðri stöðu í Brasilíu, en fór undireins heim jiegar strfðið hyrj- aði og var svo heppinn að þeir tóku hann í herþjónustu undireins. Hinir tveir bræður mfnir voru á landinu með mér. Þeir reyndu að komast með fyrstu herliðssveítinni frá Edmonton. En það gekk alt svo seint, og svo fór eldri bróðirinn einn heim og var tekinn í riddara liðið eins og hinn fyrri, en yngsti hróðir minn fór fyrir mánuði sfðan” Svo fór hún að skýra frá því, hvers vegna hann hefði ekki farið fyrri. “Það kom af þvf, að við höfðum ekki fargjaldið” mælti hún róíega. “Við þurftum að selja einn hestinn, en loksins gátum við það, og hann færði alt á heimilinu í lag, svo að mér veitir nú létt að sjá um búið— nema, hvað alt vill frjósa þegar deyr út í ofninum.” “Varstu aldrei hrædd, að búa svona ein?” spurði eg. “Það var ekki um annað að gjöra” sagði hún eftir litla þögn. “Við höfum varið öllum peningum okkar til þess að kaupa gripi á landið, og ef að við seldum þá nú, þá fengjum við litla peninga fyrir þá—og eg var svo glöð yfir því, að vera nú hérna og geta haldið húinu við mcðan heir væru f burtu. Einn ungur kunningi okkar, varð að ganga frá öllu saman og skilja alt eftir. Hann skifti gripunum milli nágranna sinna, og fékk þá til að taka uppskeruna af landinu. Hann var koininn á stað þremur dögum eftir að stríðið hófst—hann hafði nóga peninga fyrir fargjaldið. En ef hann kemur aftur j>ó skila ná- grannar hans honum nátti'irlega því sem hann fékk l>eim. En ef að hann kemur aldrei, þá gjörir það honum ekkert til þó að þeir haldi því. Allir ungir menn í nágrenni mínu eru farnir í stríðið, nema drengurinn, sem kom með mér hing- að, og hann er að reyna að útvega sér peninga í fargjaldið. Hann er rétt átján ára, og móður hans fellur það ekki sem best, en náttúrlega er hún samt fús á að láta hann fara. Hann fær peningana fyrir vorið— hann veiðir úlfa og selur svo skinn- in af þeim. Næsta dag seldu þau alt sem þau ,höfðu komið með, og lögðu á stað heim aftur þessa 75 mílna löngu leið. Það skall á iðulaus stórhríð sem þau lentu í. Þau töpuðu veginum og voru að villast alt kvöldið. En klukkan 12 um nóttina komu þau til frumbyggja eins, og fengu þar hestu viðtökur og voru l>ar um nóttina. Næsta dag lögðu þau upp aftur og á þriðja degi komust þau heim. (Þá lætur frú Nelie McClung eftir- fylgjandi athugasemdir við>: Og þó neitar Dominion stjórnin konmn eður stúlkum eins og þess- ari stúlku um rétt til að taka heim- ilisréttarland. Þær verða að þola þrautir margar, einveru, kulda, skorti og erfiði, — sem engin lög banna — en þær fá ekkert fyrir. Landið er veitt körlum en ekki konum, hversu hart, sem þær vinna. Ef að þessi unga stúlka vildi eign- ast land þá verður hún a& borga fyrir það. Róið þið nú beint, piltar, svo eg geti stýrt. Þessi skrýtla, sem sögð er eftir kaupmanni nokkrum heima, flaug mér í hug, er eg las ritgjörð Heims- kringlu um “Skáldskapinn i blöð- unum”. Kjarninn úr ritgjörðinni er þetta: Sóma ykkar vegna ættuð þið að hætta að yrkja illa og viðvanings- lega. Við tökum alt í blöðin, sem ekki hefir aðra galla en þá, að vera leirborið eða fult af hortittum og bragvilluni, málvillum, hugsunar- villum eða smekkvillum, vanþekk- ingu, fáfræði eða beinlínis flónsku. Svo mörg eru þau heilögu orð. — Vitaskuld var óþarft að segja frá þessu, því öllum, er sjá blöðin, var þétta kunnugt. Því naumast var hægt að gjöra ráð fyrir, að ritstjór- arnir væru svo “smekkviltir”, að þeir fyrir skáldskapargihlið eitt léðu upptöku í blöðin ýmsu því rusli, er þeir láta koma fyrir al- menningssjónir. En stefnan þessi, að láta alt á “þrykk út ganga”, gott og ilt, er stórlega athugaverð. Engu blaði heima dytti i hug að láta sjást í dálkum sinum annað eins rusl og sumt það, er blöðin hérna flytja. Eg efast samt ekki um, að þeim berist sitthvað eina af þvi tagi; en smeKn- vísin þar er nægilega mikil lil þess að velja og hafna. Auðvitað dettur mér ekki í hug, að skáldskapargildið eitt eigi að ráða upptöku í blöðin. Naumast á- stæða til að amast við tækifæris- Ijóðum, þótt litið skáldiegt gildi kunni að hafa; en hitt, að birta alt, er alveg fráleitt. Einhver reitingur af yngri kynslóðinni íslenzku hér vestra, skygnist í íslenzk rit öðru hverju, og þá auðvitað hclzt hlöðin. í hjarta sínu mun margt af því unga fólki hafa óbeit á íslenzku. Hvort mun það þá ekki fremur ala á óbeit þeirri, að lenda í einhverju af því tagi, sem hér er uin að ræða? E'æst af yngra fólkinu mun þekkja nokk- uð sem heitir til íslenzkra bók- menta, þótt undantekningar séu sjálfsagt frá þvi, sem öllu öðru; og mundi þá ekki hætt við, að eitthvað af þeim hóp kynni að ímynda sér íslenzku ljóðin, einn meginþátt bók- menta vorra, öll með líku marki brend? En þó íslenzku-mentun sé hér léleg, þá mun varla skilnings- skortur að sama skapi, því kippa mun í kyn, og þess vegná inun þvi ekki dyljast fánýti þess, sein það les. Gæti vel verið, að vanrækt sú, er íslenzkunni eru sýnd hér af mörg um, bæði ungum og gömlum, eigi að einhverju leyti rót sína að rekja til þess, hve blöðin oft og tíðum hafa verið óvönd að efnisvali og málfæri. Það er alkunna, að einn af löstum þessarar aldar er sá, að allur þorri fólks sækir vizku sína mestmegnis í blöðin. Þau koma á hvert heimili og eru lesin af gömlum og ungum; en því miður oft á kostnað annara rita, er hollari mundu. Það er því engin smáræðis á- byrgð, er á ritstjórum hvílir, að bera það eitt á borð, er eigi skemmi alþýðu manna eða spilli smekk hennar og fegurðarviti. Hverjum þykir sinn fugl fagur, segir máltæk- ið, og alment er ekki hægt að bú- ast við svo mikilli dóingreind, að enginn sendi annað frá sér en það, er skammlaust sé að láta koma fyrir almenningssjónir; og þess vegna ber nauðsyn til, að ritstjóri hafi þann þroska til að bera, að gjöra Fyririestur flytur S. Vilhjálmsson. á Fimtudagskveldið io júní í samkomusal Únítaia, horni Sher- brooke og Sargent Ave. Efni fyrir- lestursins er KRAFTUR OG EFNI. ARBORG! Hmm herbergja “Cottage” með stein-steypu kjallara undir því öllu, Furnace, heitt og kalt vatn. Nálægt strætis- vagna línu, í Ft. Rouge, Winnipeg, í skiftum fyrir land ná- lægt Arborg, Man. Húsið er nýlegt og er leigt. Næsta dag eftir , á föstudagskveld 11. júní, flytur hann annan fyrir- lestur í Goodtemplara húsinu, West Selkirk: efni hans:—Á LEIÐ TIL SANNLEIKANS. Jnngangur 25c í báðum stöðum. Frítt fyrir unglinga innan 14 ára. íslenzkum prestum öllum er boð- in ókeypis aðgangur. Fullkomnari upplýsingar fást á skrifstofu Heimskringlu. HAGLÁBYRGÐ 1915!------------------ Hversvegna vátryggja uppskeru sína fyrir hagli í Hartford félag- inu.? greinarmun góðs og ills, og þá ein- urð, að skirrast ekki við að hafna því, sem ekki er til sóma eða upp- byggingar. — Og óneitanlega væri gaman að vita, hvað ritstjóri Heims- kringlu þarf að finna athugavert í viðbót við það, sem talið er upp í byrjun þessarar ritgjörðar, til þess að honum þyki ástæða til, að neita ljóðmæla-þvættingi upptöku í blað- ið. Winnipeg, 6. júní 1915. Páll Guðnumdsson. Vegna þess ]>að stendur fremst í sinni röð: ábyrgðar skilmálar hinir heztu; verð sanngjarnt; ef uppskera þín eyðilegst af þurk eða einhverju öðru en hagli getiðþið fengið peninga yðar til baka. Landar er vildu taka að sér umboðsstöðu (agency) þessa félags, í sínu héraði gjöri svo vel og skrifið mér tafarlaust eftir frek- ari upplýsingum. 1914 Total Assets. $26, 525,973.85. 1914—Surjilus to Polieyliolders $10, 048, 522.13 0. G. 0LAFSS0N, Special Agent and Adjuster. Hartford Fire Insuranee Co., Winnipeg, Man. BÆNDUR! Sendið okkur Smjör, Egg, Hænsni Vi« skulum kaupa allt sem þiíi senditi eíia selja þat5 fyrir ykkur sem haganiegast og setjum at5- eins 5 prósent fyrir. Met5 þess- um hætti geta bændur selt afurh- ir bús síns svo lang haganlegast, en það eru fáir bændur sem ekki lifa nærri stórbænum sem hafa notatS sér þennan stórkostiega hagnats. ReyniJS okkur, |iais borgrar sig. SkrifitS eftir upplýsingum. Stephansson Fish & Prcduce Co. •rineeMM St. l’hone Garry l’ítr.O Winnipej?. Svo skal vefja upp hvert eitt reifi og hrista áður til að losa úr því laus óhreinindi. Husl og óhreinir lokk- ar eða lagðar skyldu tínast úr. Þá leggist reifið á slétt borð, með lagð- inn upp. Lagður á röðum leggist inn í feldinn. Svo skal ullin vefjast upp í stranga, og skal byrja að aft- an við rófuna og vefja í fastan vind- il, og er að hálsi kemur, þá má snúa upp á langa lagða og hnýta um vindilinn, eða binda með snöggum þræði; ekki með bindaratvinna eða úfnum streng, því að ullin vefst ut- an um og i strenginn, svo að hún skennnist. Umbúðir. Ullin látist svo í snögga, þéttofna poka, með pappírsfóðri, sem bænd- ur geta fengið með vægu verði (kost- verði) hjá stjórninni. Þegar hver sekkur er fullur, skal saumað fyrir opið. Hvernig senda skal. Stjórnardeildin sendir hverjum, sem ull vill senda, áriturrarmiða, og skal þar á tilgreind vikt hvers poka, og tveir miðar vera á hverjum sekk. Annar utan á, vel festur, en hinn bundinn á reifin hið innra. Sendist með flutningslest og jafnframt skal senda vöruskrá (Bill of lading) með pósti til —: George II. Greig, Department of Agriculture, W’peg. * * * Ullin þarf að vera vel þur þegar klipt er, og má ekki vökna eftir það. Rök ull gulnar upp við geymslu, og verður ekki hægt að vinna úr henni hvítan þráð. Henni hættir við að mygla, og verður styttra í henni, þráðurin verður veikari. Verksmiðj- urnar vilja ekki kaupa þá ull, nema með stórum afslætti. Ullin verður að sendast fyrir fyrsta júlí þ.á. til: Provinciat Department of Agri- cultnre. and Immigration, Winnipeg, Man. starfa á hendur. Hún borgar bænd- um tvo þriðju hluta verðs undir- eins og hún tekur við uliinni, áður en hún selur: hitt áeinna. Ullin verður geymd í einni hinni stóru byggingu í sýningargarðin- um, og þar verður hún liklega skil- in og flokkuð af mönnum vönum því starfi, og síðan seld eftir gæð- um í vagnhlössum. Augnamið ráðgjafa akuryrkjumál- anna með það að takast þessi störf á hendur er það, að stuðla til þess að efla fjárrækt í fylkinu. Emgin önn- ur grein af hlönduðum búskap get- ur eins vel hjálpað til að eyða og drepa niður illgresi og aflað bónd- anum um leið vasapeninga alt árið, og styður þannig að þvi, að draga úr kostnaðinum við að lifa. Nú eru um 1000 fjárhópar í Manitoba. — Margir bændur hafa byrjað í stná- um stýl, og eiga erfitt með að fá gott verð fyrir ullina sína. En með þessu móti getur bóndinn fengið fult verð fyrir ullina og um leið venst hann á og lærir að vanda hana. Verðið verður náttúrlega eft- ir gæðum hverrar sendingar. George H. Greig, Secretary of The Live Stock Association, hefir þenna starfa á hendi fyrir stjórnardeild- ina. , CARBON PAPER for TTPEWRITER—PENCIL— PEN Typewriter Ribbon for every make of Typewriter. G. R. Bradley & Co. 304 CANADA BLDG. Phone Garry 2899. ------------------------------h DÁNARFREGN. *------------------------------* Ekkjan Louvisa Henrietta Vil- helmína Sigurðsson lézt á Gimli þann 20. maí 1915, eftir 4 mánaða legu, 67 ára gömul. Hún fluttist til þessa lands árið 1903 með Sigurði Gíslasyni, og bjó með honum til dauðadags. Faðir hennar var Gu- staf Ahrens, ættaður frá Mecklen- borg á Þýzkalandi, timburmeistari, sem fluttist til íslands til þess að vera yfirsmiður við dómkyrkju Reykjavíkur, og ílengdist svo þíir og giftist Guðrúnu Guðlaugsdóttur, og eignaðist með henni 6 börn, af hverj um tvær systur eru eftir á lífi: Á- gústa, gift Erlendi snikkara í Rvik, og Jóhanna, gift Þorvaldi Jónssyni, verzlunarmanni hér í borg. Louvisa sál. eignaðist með manni sinuin 2 dætur, og er önnur þeirra á lífi, Anna Þorbjörg, gift W. Ben- son, “eontractor” hér í borg. Louvisa sál. var einstök trúkona, og framúrskarandi skyldurækin og h'.vgg. Jarðarför hennar fór fram 29. maí frá heimili dóttur hennar, til Brookside kyrkjugarðs hér i borg. Blessuð sé minning hennar! Winnipeg, 31. maí 1915. Vinur hinnar látnu. Isafold og önnur íslands blöð eru beðin að prenta þessa dánar- fregn. Um ull og ullarmarkað. Til bivnda i Manitoba. Akuryrkjumáladeildin er nú undir það búin, að taka að sér að selja alla vorull fylkisins með samvinnu- I aðferð (on co-operation basis) og tekur á móti ull frá þessum tíma til hins 1. júlí þessa árs. Stjórnardeildin ætlar að taka á móti ullinni í Winnipeg sem full- trúi bændanna (agent). Þar verður hún viktuð, sorteruð og skift í flokka af mönnum til þess kosnum af stjórnardeild sambandsins. Verður svo ullin seld eftir stigum fyrir hið hæsta verð, sem h'ægt er að fá. Nú er ómögulegt að segja, hvað verðið verður. Það verður að fara eftir gæðum ullarinnar og kannske nokkuð eftir þvi, hvað mikil hún verður. Árið sem leið fékk fjárræktarfélag Manitoba fyrir 30,000 pund af ull, er það seldi, 19*4 cent fyrir pundið. Stjórnardeildin er nú að takast þetta verk á hendur. Þegar þetta er ritað (25. maí), var ull í lágu verði, hafði fallið um 10 cent pundið frá 1. inaí. Stjórnardeildin er við því búin, að borga i peningum við móttöku ullarinnar tvo þriðju af markaðs- verði; hitt borgast þegar reikning- ar uppgjörast eftir söluna. Hver sending verður vegin, flokk- uð og borgað fyrir hana eftir gæð- um. Sá, er sendir, verður að borga flutningsgjald fyrirfram; en sé eng- inn Station Agent borgast flutning- ur við afhendingu, og dragast upp- hæðir þær frá, er reikningur gjör- ist upp. Ullarpoka getur deildin útvegað fyrir 05 cents, og taka þeir frá 200 til 250 pund hver. Hon. Valentine Winkler, Minister of Agriculture and Immi- gration, Winnipeg. * * # Reglur fyrir að klippa, búa um og senda ull af kindum. Að klippa. Menn skyldu ætíð klippa sauðfé sitt á sléttu, hreinu gólfi og láta reií- in hanga saman í einum feldi, sem hægt er. Umpurðarbréf til bænda. (Ágrip). Meðfylgjandi greinir um markað fyrir ull hjá bændum og meðhöndl- un hennar, hafa oss verið sendar frá stjórnardeild akuryrkjumálanna. — Árið sem leið hafði félag eitt á herdi störf þessi og nefndist það: Provin- cial Sheep Breeders Association, og fékk það drjúgum hærra verð fyr ir ullina, en bændur höfðu áður fengið. En nú hefir stjórnardeild akur- yrkjumálanna tekið sér þennan CARBON PAPER for TYPEWRITER—PENCIL— PEN Typewriter Ribbon for every make of Typewriter. G. R. Bradley & Co. 304 CANADA BLDG. Phone Garry 2899. Hospital Pharmacy í Lyfjabúðin sem ber af ölluni öðrum. — Komið og skoðið okkar um- ferðar bókasafn; mjög ódijrt. — Einnig seljum við peninga- ávísanir, setjuni frímerki og gegnuin öðriun pósthússtörf- tim. 818 NOTRE DAME AVENUE Phone G. 5670-4474 Ideal Plumbing Co. Gjörir allskonar “Plumbing,” “Heating” og við- gerðir; sérstaklega óskað eftir viðskiftum landa 736 Maryland Street riione Garry 1317 G. K. STEPHENSON J. G. HENRICKSON

x

Heimskringla

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimskringla
https://timarit.is/publication/129

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.