Heimskringla - 13.12.1922, Blaðsíða 2

Heimskringla - 13.12.1922, Blaðsíða 2
2. BLADSIÐA. HEIMSKRINGLA. WINNIPEG 13. DESEMBER 1922 Islenzkir mánaðardagai yíir árið 1923. I>jó6kunnur fyrir skáldsögnr sínar um. Hún lifnaíSi á Islandi, þróaðist inn inn á hina réttu braut, þar sem sagt: PassiS þið börnin, aí láta þau og rlýrasögur. ] þar, og þar hafa myndast hin fögra alt Ijómar af unaöi, elsku og kærleika,' ekki ná í voöann. Gestw Pálssan. — 1852—1891. —\ tún. Nú mætti segja: Aðrar þjóSir því það er sól sólna, er það gerir, og [ £n þegar farið er að kenna barn- hefir nú komist til valda fyrir nokkru og er flökksforinginn, Signor Benito Mussolini, orSinn forsætisráðherra. Þetta er áttundi árgangur þessara vinsæltt mánaðardaga, er gefnir eru út af séra Rögnv. Péturssyni hér í bæ. Sem áSur, gengttr allur arður af sölu þeirra í þarfir frjálslyndra safnaðarmála i Winnipeg. MánaC- ardagarnir eru litprentaðir og allur frágangur hinn bezti. Mynd fylgir hverju mánaðarspjaldi af merkum manni þjóðarinnar, ásamt stuttu æfi- ágripi. Kostar dagatalið alt, með myndum, sem að undanfornu, 50c eintakið. Nú er myndasafn þetta orðið nokkuð stórt, og þeir sam hafa haldið öllum árgöngunum saman, hafa þegar safn af islenzkum mynd- um. sem ekki er víða til. Bætast mun þó við það áður en útgáfunni er lokið. Rf einhverjir væru, er vant- aði eitthvaö i safn þetta, af því sem út er komið, þá mun þaB ennþá fá- anlegt hjá útgeíanda, en Iítið mun þó vera eftir af sumum árgöngunum. Hér á eftir fer upptalning á mynd- um þeim, sem eru á þessum árgangi, pg útdráttur æfiágripunum. Otskrifaðist úr Reykjavikurskóla' eru langt á undan Islendingum í því ertu þá að líkjast henni. Það er | j„u, ka er byriaS á lygi í mörgum Hann fér ungur aiS fást við stjórn 1875. Las við Kaupmannahafnar-' jarðrækt. Það er rétt. En þeir voru því betra að biðja foreldra, uppeldis- ; < ilfellu Barnið er látið læra að háskóla heimspeki 1876—82. Með- ' með þeim fyrri að finna þetta og feður, að kenna þeim ungu þann veg, ]esa ; guSsorðabókum svokölluðum, útgefandi "VerCanda", Khöfn 1882. ¦ veita eítirtekt, hver á hrif þaö hafði. þvi þá byrja þeir hið rétta í æsku og en kær eru þrungnar af verstu lygi í Ritstjóri "Suðra", Rvik 1883—7. Það er hægt að hjálpa jtirtagróðiir fullkomna það í ellinni. Skrifarí hjá landshöfðingja 1886— með nærandi áburði, plægingum, ] Svo er þá bezt, að segja heiminum 90. Ritstjóri Heimskringlti, Winni- velta við jarðvegintim, skifta um út- ag safna fjársjóði, er vari að eilifu. peg 1890—91. I5i óg þannig fá góða uppskeru ár j gá fjársjóður er dygB, o ghana ;ettu Þórhallur biskup Bjarnason. — eftir ari °S altaf endurbæta, altaf anir ag na)a mörgum tilfellum. Þetta er ekki samræmi, að vilja passa líkamann vel en sálina illa. Fæða og klæða lík- amann eiits og hægt er, en svifta sál- ina allri hlýju og taka alla næringu mál, og 25 ára gamall var hann orð- inn ritstjóri blaðsins Avanti, sem er höfuðmálgagn iaínaöarmanna. F.n á styrjaldarárunum greindi hann á viis flokksbræSur sina og varð aö lok um að hætta ritstjórn blaðsins og var skömmu síCar rekinn úr félagi jafnaöarmanna. Mánuði síðar stofn- aSi hann nýtt blaS og barðist þá á- kaflega fyrir því, að Italir gengju í [916. -- Utskrifaöm- úr Rvik-|auka uppskerumagniB. Þannig mé. I Veno .^ violmini bví pegar ! f,á henni. l'etta gera menn í flest urskóla 1877. Uuk guöfræSisprófi breyta dýralifi me8 skynsömum ráS-l, efu Km bc/t fvrirka,laoir) þá um tilfellum, og það alt þetta ment- við Kaupmannahafnarháskóla 1883. "m- hittist svo á stundum, að gesturinn i aða fplk, þessi mentaSi heimur. sem! Styrjöldina með bandamönnum, og Prestur að Reykholti 1884, á Akur-j Kn hvað er með andann ? Er það , kemm. sem he]zt var heiSurs verð- ' er aS senda trúbö&a til annara. sér \ árið 1915 fór hann á vígvöllinn. Or eyri 1885. Sama ár kennari við skynsamlegt að taka næringuna frá „,._ j,ess vegna er hyggikgaet, aS mikiS meiri. En þeir ættu aö hreinsa | l'vi bar lítið á honum þangað til Prestaskólann. 18<>4 forstöðumaður honum og láta ekkert i stoBinn? Þa« vera ætíð við komu hans búinn. fyrst sitt eigið hugskot, sin sérein-1920. Þá urðu miklar verkamanna- hans. Ritstj.'.ri "KirkjuWaðsins" gera efnishyggjumennirnir. 'Eru þeir þag (,r o].ojfi lan s\f,:in_ ao eg kenni, og þegar þeir eru bt'mir að róstur á Italiu og náðu þeir nokkrum 1891—97. Gaf Út "X.vtt krikjublao" réttir í sinum kermingum? Hvað er ^^. f . "^. ' I gera bað, þa mega þeir bakka fyrir 1906-16. Varð biskup Islands 1908. rétt. Er það rétt a« segja, að sam-1 ^. im(l].;m(]. . mig ^. ^ ^ að vera ekki eins og aðrir menn. Hveniig stendur á ].vi, að heim- urinn þekkir hið góða frá hintt vonda? Ilvað veitir honum þá til- skólanum 1883. Vígður til Sahds- ])vi afli. I'að er hugsunarlaus kraft ]K.ir .(.ttu ag seirja, En ]>að er ekki' s"Sn '¦ ^-y Þa^ e^1 'nst:l eölishvöt- Séra /ónas Jónasson frá Hrafna- eining sé segull eða rafmagn, sem er — 1856—1918. — Utskriíaður svo náskilt og vinur oft sama og sam- orðið vanalegt, að menn eru á svip- uðu stigi og eg var með að geta hald- í'ir Rpvkiavíkurskóla 1880 Úr nre<>ta- an ? I'að er ekki skvnsemi notuð hiá .„ . . , x v tu i\t\Kja\iMu sM>i,t íooo. li ])i tsi.i . >- . j íð i'a'ður au þt'ss art liugsa a^iir, hvafi estakalls 1K84. Veitt Grundarþing ur. sem brúka má til að auka andans 1885 og var þar prestur til 1910. Kenn þroska. Nú er þao ekki spursmál ari við gagnfræðaskólann á Akureyri lengur mef) þroskun jttrta og dýra og 1908—17. vanalegt. aÖ hugsa ekkert. á meðan in- sem ^S" •''• hva* er -ott °8 er r.t-ðan er toluð. Si'i líst er ein af þeim ska»legt. Hvai3 þýðir svo a« ala upp sem nifim ættu aC aSgæta, hvernig er. barnif. meÍS hraustan líkama en sjúka svolítið fiska. En hvað er með j,vi |H.,ri.ir menn hafa ráSttS eátuna [sál? Er það ekki til þoss að sýna ' er sagði honum alt af létta ttm ráða Er verið afS deyða and-' ^ cr lu,n |)tt au^skilin En jnar<uu- lK'"n' sem a l,ao ''ta- a'^ l,a^ ''r nu?s" gerðir sínar, Mun nú mörgum málbræðsluverksmiðjum í sínar hend ur. Þá kom Mussolini til sögunnar nn'(S flokk sinn og geriSi alt hvað hann mátti til að hamla yfirgangi verksiniðjuiuanna. Síðan hefir flokk- Ur hans aukist óðum og oft látið ó- friðlega. I' m miðjan októbermánuð átti enskur blaðatnaður tal af Mussolini, A framsíðttnni er þessi vísa eftir Jónas Hallgrímsson: Sól rís sæl úr svölum straumum austurdjúps, að eyfia dimmu ; leiðinda langverk á ljósgjafi: Heimskan hniitt úr húmi að slíta. Þá koma mánaoartöílurnar, og eru myndirnar á þeim þessar: læknir — 1840—1910. — Dtskrifað- ur úr Reykjavikurskóla 1860. Tók embættispróf í læknisfræði við Kaup- manahafnarháskóla 1866. Héraðs- læknir i Reykjavik 1876. I.andlæknir 1895. Þingmaður Reykvíkinga 1886 ,—91. iKonunig-kjorinn 1899—1903. Próf. Biríkur Eggertsson Briem — 1846. — Otskrifaðiir úr Reykjavíkur- skóla 1864, úr Frestaskólanum 1867. Biskupsskrifari 1867—74. Vigður að T'ingeyrttm 1874. Prófastur Hún- vetninga 1877—80. Kennari við presta skólann i Reykjavík 1880— !')!)<). l'ingmaður Húnvetninga 1881—91. Kcmungkjörinn 1901 og síðar. For- seti sameinaos Alþingis 1891 og 1901 —7. Gæzlustjóri Landshankans 1885 —1910. Dannebrogsmaour 1007. Bjöm ritstjóri lónsson. — 1846— 1912. — (Jtskrifaður úr Reykjavíkur skóla 186°. Kandidat vifl Kaup- mannahafnarháskóla 1872. Stoínafii Waðið ísafold 1874. Var ritstjóri hennar til 1909. Gaf Út "lounni" íiieð fleirum. Varö ráöherra Islands árið 1908. Sveinbjöm Þórðarson Sveinbj'ðrns son tónskáld. — 1847. — Utskrifaður úr Keykjavíkurskóla 1866. L'r Presta skólanum 1866, Kftir bann er ]>jóð- Íagið "Ó. guð vors lanld Valdcmar Ólafsson Briem vígslu- biskup. — 1848. — Útskriíaour úr Reykjavíkurskóla 186°. L'r Presta- skólanum 1872. Vigftur afi Hrepps- hólum 187.? . Prestur að Stóra-Nápi 1880. I'n'.fastur i Arnessýslu 1897. Vigslubiskup i Skáttiöhsstipti 1909. Jón prófastur Jónsson á Stafafelli. KS49__10l<). l'tskrifaður úr Rvík- urskóla 1860. l'r Prestaskólanum 1874. I'restur i Bjarnanesi 1875 á Stafafelli 1891. Prófastur Austur- Skaftfellinga 1876. All.ingismiður Austur-Skaftfellinga 1885 og 1893 —99. Prófessor Björn M. Olsen. J'h. D. _ 1850—1919. — C'tskiifaður úr Reykjavíkurskóla 186'). Frá K.iup- mannahafnarháskóla i málfræði og sögu 1877. Kt'unari viiS Reykjavík- ursköla 1879, skólastjóri 18'Xf— 1904. Doktor i heimspeki við Kaup- mannahafnarsk.'.la 1883. Prófessor 1004. Pyrsti forseti Háskóla tslands 1911. Konungkioriiui Alþingismað- ur 1905. Indriði Einarsson hagstofustjóri,— 1851. — L'tskrifaður úr Reykjavík- urskóla 1872. Cr Kaupmannahafnar- háskf.la í hagfræði 1877. Aostoðar- maður landfógeta 1878. Kndnrskoð- andi landsreikninganna 1879. b'ull- tit'u' í stjórnarráði íslands 1904. Hag- stofustjóri Islands o. fl. Þorgils gjaUandi. — 1851—1915. — Bóndi aS Litlu-Strönd við Mý- vatn. Hét réttu nafni Jón Stefáns- son. Hinn mesti gáfumaður. Var?S Mánaðardagar þessir fást hjá út- ans þroska hjá honum, eiSa hvert st.(rir_ agur en naml réði: Gátan er unarvilla, að láta líkamann verða á þykja gaman aiS heyra frásögn hans. gefanda. st'ra Ri'.gnv. Péturssyni, 650 stefmr? Það stefnir á ská niður í (oni vjt|(.vs;i Qg aðrir segja: Eg get Maryland St.. Winnipeg, og hjá 511- það fen. sem enginn kemsl af eigin c,kki r.-loio han:u gn þeiri sein rarja> tim himun gömu útsölumönnum og ramleik upp úr. Því ]>að er botnlaust fjnna (1ft rnikiíS vit í hertni o<>- finst 'iður hafa verið. F.innig má fá þá diki. I'angað stefnir. og nú uni tima nurj vera .luoski]ilu þess vet,na værj I Ii'iniskringlu. hörðu feröalagi ofan að ].ví hyggilegl t'yrir þann, er ekki skilur. evmdadíki. i« k;i Misjafnir eru mann- anna dómar. Eftir //. /•'. gátuna t-kki vitleysu, þvi Það er margt, sem raekta má. ÞaC agrjr snúa því máske vifj og segja, undan sálinni, aft láta krafta líkam- er hann hefir skyndilega náð stjórn ans þroskast á tmdan sálarkröftunum? j landsins i sinar hendur, Það er skynsamlegt, að gla;8a fyrst ; "j^ér er mjög hugleikið," sagði hlýja hugsun. gefa svo riærandi hann, "að vinna að friði og endur- fæðu. Reyna atS láta barnið afldrei reisn landsins. Ég veit að Italia verða fyrir vonbrigðum og aldrei þarfnast þess, að friCur komist á og láta það þurfa aö þekkja, hvaí lygi þjóSin taki að starfa, eo vér erum "llver dagur, vika, ár og öld, A sér að loktini síðsta kvöld". Þannig <>rtí hið fræga íslenzka sálmaskáld. Þannig segi eg. Tim- arnir liða og l.era með sér þaS, seni skeður. Alt liður áfram. Kinn lifn- ar annar. deyr. Einn þróast, annar fellir af. En getur mannsandinn felt af eins og likaminn ? Sértu maður sannur. við sjálfau |.ig og mig, |.á ertu ætið sannur við alt. þvi sjálfan ].ig þii mt'tiu t-kki nit'ira. eii minsta I.arnið hér. þú áfram leiöir hvert eyra, svo elsku þatS íær á þer. Sá. sem þetta gerir, hann fellir ekki af, því hann þróast í hinu góða áfram og ni>i> á vifi, þar til hann sam einast miðstöð lifsins og vcrðui' sann er margt. st-m dey5a má. I'ai^ er af5 gátan sé vit t-n þú sért vitlaus. er- ''aí^ vær' l"'rl a t'v'' an set,da eini flokkurinn, sem fær er til þess margt, sem lifnar. ÞaíS er margt. er i,,.(ta Illa r.'.kstyiSja i mörgum tilfell- má venja. séu réttar aíferSÍr hafiSar. lin]- Það þarf a'ð laga jarðveginn. velta m ^ eg. |lun (.r ekkj fuHrágin honuni viS, bera al.urð i moldina. JU „ata ^^ ao uU ¦„ ^ ao Srtja svo i hann íinustit frækorn og hugsa Qg (.r ,ivj vamH að segjg ^ heim kennara inn í mentaöa heiminn, svip- ao kl,lna fótum undir fjárhag rikis- að eins og trúboSar fara inn a meS- ;ns gu stórn. sem m'i fer með völd, al viltra þjóða. ÞaS er ckki til ncms er handónýl og þingmennirnir rntmu aS vcra altaf aS reyna aS bæta ástand a|,irei styCja dugandj stjórn. sein sins, en kcnna börnunum ais vera gcngur að því fheð oddi og egg, a^ ur lífgjafi, þvi hann lífgar hinar >v" ao þaS er þörf á breytingu. Þess vcgna vil cg yfirfara uppeldiskensluná. lofa þeim aB þróasl við hlýju sólar- vitlansan, er ,,ao ^.,.ri,. ,„• hinn> er mnar. a hann hlustar, skilji ckki. hvaS hann Nú er nóg af áburSi í andlegri var aö ta|a um [-,ag þykir máske ó- incrkingu. 1'aiS þarf aðeins aS bcra frúlegt, aS eg átti nú cnn cinu sinni bann á og láta hann næra hipn nýja a5 standa Erammi fyrir fjölda tólks gróSur. I'anuig má hjálpa andans llle^ nnnar hugsanir settar fram í lífi. I'annig má márgfalda bi.x> an.l- ,„•,>„,,,, talaSar fram af yini mínum, lega. ct'la þaS og þróa. ÞaS hefir skrifaðar upp a f vinu minni. Þes"Sa þótt skynsamlegt. aS nota skynsemina „atll i,i(> eg heiminn aS ráSa og vita. vi<S vcrk en ckki fávizkuna. En hvaS hvort cr vitlaust, ráSandinn cða gát- er gcrt vi8 mannsandann? Er það an_ notuð skynsemi viS uppeldi barna? Er skynsemi notuS viis uppeldi dýra? Er skynsemi notuS viS uppelði manns ins í heild -iuni? Svari þcir. kunna, ~~ '**- . <• k £ 4 Eg vil vcra cinn af ]>ciin. sem rcyna að svara. I'að e"r bezt að hvcr svari 'fyrir sig. Og svo er þá að koma meS irin og ski.ða. hvaiS hciinurinn vill. Fari nu norSur og niður níSingar allir. BlífiviSur broshlý og friöur, blómg- ast ])á allir, Fari í farsætd aS lifa og framför þá sýna, « . vcita sæld vitsmuni sina, verBa svo hugbjartir og sína. ckki sönn. I'ctta er ósamræmi. ÞaS koma á nauBsynlegum umbótum. Vér cr því betra að þekkja hinn rétta einir höfum skýra stefnuskrá, og ef veginn, áSur en fariS er aS segja st.'.rnin stofnar ckki þegar til nýrra ferSamanninum, hvert vcguiinn ligg- kosninga, þá munum vér taka til ur. Þvi þaS cru vonbrigði í því, el yorra vaða. Vér ætlutn að láta ókunnugur ferSamaSur kemur og gtjórnast af ást til landsins og verka- l.ciðist tilsagnar um rétta leiS upp á manna. Vér munum stofna til al- hátindinn, en þegar vcgfaraniliiin er mennra kosninga, jafnskjótt sem frið kominn langt áleiSis, þá i'innur li'ann. ur er kominn á. En eg er sannfærð- aS vegurirni. sem honum var vísað á. ur tim. að stórnin muni fara aS vor- liggur ofan í feniS, hvaSan enginn um vilja og leysa upp þingið. I'á kemst úpp ur ,'in hjálpar. Hvcrnig inuiium vcr vinna mikinn sigur í nýj- cr þessi letSsögumaSur? Er hann um kosningum. Og þegar vér kom- sin.'m plöntur og hcldur áfram lífga, cn ckki deySa, og er þvi ais samcinast nicira og meira lifsheild- inni. Tlvcrn sein langar til að læra hiiS sanna, bann lærir það, ]>.'. h.cgt fari. b'.n hver sem gerir sig ánægðan mcís hiS óvandaða. hefir vcl|.óknnn á því ótriilcga. hann verSur uin siiSir ófiæf- tir til að aSgreina gott frá illti, sann- vitur eSa fáfr68ur? Hérna er dalít-1 umst til valda, mttnum vér þegar iM lampi, sem leiSsögumaSurinn ætti koma fram áhugamálum vorum." aS hafa og sýna vcgfarandanum. ; BlaSamaBurinn spttrði, hvernig bvcrnig hann lýsir. Ilann er til jiann ;etlaf,i ao koma sáttum á milli svona : Kvcikurinn i tionuin hcitir hermanna sinna og rikisins, ef hann skynscmi. Ijósnæringin heitir sönn kæmist til valda. þekking og IjósiS heitir yiljaþrek. "gg mundi þegar," svaraði hann, l'cg.u- við criuu á vcginum. þá gf anjr hafa þcnna lampa, þá lýsír koma þjóSinni i skilnirig um, að öll- göngum viS stundum framhjá verS- hami leiSina upp á tindinn <>g sýnir ,,m ófrit$i þyrfti að vera lokið. Hver endið m.cta hlutnum, af því viS hélduni. að Veita >vo ti og fá sanna næringu hjá henni. I'vi l.ekkingarstraumar þroska andanii, ekki siður en góour áburSur þroskar jurtagróSur, og holl og góð gjöf styrkir og glæSir hugsun barnsins. 1 (vcr scm reynir að svara þeirri cg setti íram, v.cri spurnmgu. er alla villukróka, er á veginum munu mafiUr verSur aS vinna að velferð vera, og bann tnun lýsa inn i grafar- rikisins. Þá verður engin |>örf á myrkriS og láta þaS Ijóma sem skæra hermönnum mínuin. Þeir verða að periu. Þvi þegar sannleiki er samfara hlýSa skipunum mínum og hætta sannri mentun, þá cr það sannur hernaSi.' Þeir verða aö vinna eins leiSarsteinn, sem treysta má. Vill nú 0g- a5rir, vegna vclferðar ríkisins." um hann, en haiui sá liana ekki, þvi heimurinn hætta aiS senda trúboSa, ^im stcfnu sina sagði hann enn- liauu sá hégómann <>g bauS honum )lætta a^ senda vftskerSingarmeSöl, fremur: hann væri lengra i burtu og þrytti mcira fyrir honum a8 hafa.. I'annig >ft meS manninn. Hanp. held.tr ais sælan sé annarsstaSar heldur cn hann er. En liún er oft alt i kring- Ivgi. og tcr smá dofnandi, byggmn, et hann gen uni sínum, þvi þá væri engtn hætta a því. að hræ-ni slaeSist í förina, hefi heyrt margan svara, og orft séS verkin svna hiS gagnstæða. En lcika tra ly fer að fella af áður cn hann cr full- þroska. I'ánnig vinnur hugsunin, oy Iiugsunin uinskapar inaiininii. \ú cr þaS orísiu vísindagrein, sem l.ti sé rSi baS meeS verk hjarta sitt fyrir dvahrstaS, l'.u sa hætta áS senda eiturlyf. hætta aS "Eg'ann verkamönnum, eins og eg er hefir troSfult hús af einhverjum senda lygi, hætta aS twnda morS- ncfj ajtar gert iJa„ hefir veriS, og gestum, 'á ekki g- meS að inga til annara l>.i''ð.a -'' KveSja þær e). mn heitasta ósk tnín, að bæta . . v i f hvernie getur hræsni l"'ó.<o andann? iiui er aS na viSurkenmngu, aS hægt »»c""s k . , c ri •, • i x ..,1. I»aS er haft eítir Kristt: Hvett ¦ að æfa Itkamaun ttt i ]>að otak- .aft riki, sero er tinaS. t>ykt. mt.n eySas* markaða. þvi eftír tíma fer þaS að ' jalfu sér sundur- l'v't Jiai^ cr sundj-- >ar er viiS v.'.lilin. I'esít ungin, sem vcgna vcriSur biu sanna þroskun pláss |ans ,u> v.-ra hrein, bafa Vídalín og vann mannsand En ]>að cr ckki ]>aiS cina. scm æfa má. ÞaS 111;\ æfa andann, æfa sál- ina út i þaS ótakmarkaða, og láta þaS verna arígcngt. Svo þcgar kyn- enga blæju til að hvlja nici'S gallana, kvisl beldur áfrara út i aldaraSir, þá hafa ekki gallana til. ÞaS er svaríS verSur þroski anilans svo mikill. ao og incnn ættu aiS nota kraftana til hann kciiist á ]>að stig, aft skyn/a hiS þess mciia cn þeir gcra. I'cgar l.u- æSsta lífsins lög«iál, og lætur tak- ifi cr aS vcita lind náSarinnar yfir mörkin renna frá einni stóS til armar- hin skrælnuSu l.lí.is. ].;'. er fffur ein- ar, frá einum hnctti til annars, frá falt aS skilja. aS ]>au drekki i sig cinii sólkerfi til annars. og rennur um nærirtguna frá lindinni. Þess vcgna siSir inn i miSstöS lifsins. þyrfti aS hafa sannan straum, er llvcmig baldio' þiS, að ]>ið getið veitti stöSuga næringu. Það cr l.ctra þekt alla brautina, er andinn svífur aS átta sig, svo þalj »erSi ckki villan, vt'ir i gcgiuun tímaraSir? GetiS þiS scin ræSur náttstaSnura. I'ví þaS er búiS til glogga leiS i gcgnuin fjöll ömurlegt, aís sjá ])n»kað.in likama fávizkunnar. bjóSa inn á sama t'tma hópi al u.i- kvæmum vísindamöhnura, Þannig er uici^ mannshjartað. Sc þa* íult af allskonar óþverra, þá ef ekki pláss þar fyrir híS góSa. Þess vegna segi eg: VeriS ætíð viSbúin, er heiðurs- gesturinn kemur, aS ]>iis haftð ic'.g fyrir bann . Eger liinn sami i Skálholti fyrír o !ii ánint: hcl'i veri'S vandlátur sem i*y bæði ]>,i «>g iiú. I'.n mitt vaud1 li leiðir af sér l>ais. ais eg get fundið liiA rctta. því eg licl'i ckki hjarta miít og hugann fullan af hégóma. 1'aS þykir stimum nokkuð undar legt, aA mennirnir skuli liata gaman af ýmsu, svo sem bóklestri, spilum, sem systur eSa btæður. en hafa alt kj((r ,K.irraoír sjá ]>á njóta þeirra lífs- bitt undir kápumti? ÞaS væri ma ske betra aS vcra kápulaus og segja til svona: LofaSu mér aS hjálpa l'icr. Eg gct kcnt þér siunt, scm þú kant ckki. Og kcnilti mcf i StaSinn þaS. sem þú kant, cn eg bcfi ekki þekt áiSur. I'cgar trúbooinn hugsar talar aSeins sannleika, aSeins ]>ai^. kur sanna þekking, þá er hæg- ara aíS kenna, \'\h höfum sögur yfir nokkuS lang an tíma af manrikyninu. Hinar cl/.tn sögur scgja okknr, aS þaS hafi veriS víisa smáflokkar, er voru aS ásækja hvor aSra. Þamtig er sagan í "c"iuini tímaraSirnar, BtríS og aft- u. cr baocinn v",(lin' f>annif vtríð Einn fellur, annar tekur taih. knattletkttm, og svo ýmsu oSru, '" ¦" hct'ir þaS veriS. En ai^ segja okkur, aS hitt IKcrnig ítendur a þcssu. aS' heimurinn sé aS mentast? Er þaS satt? I'.i' hann i framfor eBa aftur- scni oliol cr talið. sera langar ti! aS gcra þetta, annan hva0 er yL'v] luni skuli ckki þvkja gainan að liinu l'ctta kemttr til að sérein- för? ViS skulum g;cta aS því. Meira. Signor Mussolini, llinir svokölIuSu ''l'ascistar" kjara, sem samboöin eru börnum voldugrar þjóöar. Þeir eiga sarm- girniskröfu til meiri Munninda, og vcrðiu' cr vcrkamaðurinn launanna. Kg trúi ckki á stt'ttabaráttu. Kg vil samvinnu þeirra. Kascistastjórnin niiiu vinna aS því, að skifta binuni mikllt laudeignum aiiðinanna i-smá- jarSir, svo aS hver bóndi geti eign- ast jarSarskika. 1 utaiiríkisináluin miiiuun vcr halda vináttu viiS allar þjóSir, sem eru verS ar vináttu vorrar. I-'n vér verðum grimmir óvinir þeirra, sem vilja sitja yfir rétti annara þjóSa. Vér munura öfluglega vinna að fjárhagsviSreisn landsins, með því aiN cyo'a minna cn vér öflum. Tekj- Mtr og gjöld vcrða að standast á svo fljótt sciu auSiS ci'. Vér megitm ekki viiS þvi að flvtja inn þúsundir smá- lesta af korni á hverju ári. Þit'iðin verSur aiS eta minna brauS. Vér eriun rciiSubfmir til þess aS gcr;i bandalag við aora flokka, ucma vitanlega ekki viS jafnaSarmenn. Kn vér munittn sjálfir skipa ;eðstu ráS- lin.lhríð hlevpidóm- og í honum visinn anda. t'ess vegna sama. anna. og forardíki vanans? Hver sá er þaS nauSsynlegt, aS vera fljotur k«muni mannanna, og þau myndasl sem þaS getur, er rtór i sínum lik- að átta sig. og taka svo hina hollu með ýrasu móti, svo sem vana, áhrif- ama því hann er lífsins leifiarstjarna. nærjngu. Þegar búiS er aS íkilja. nn> heimsins. af stöUtt í lífmu, m,- Hafa mcnn rcvnt ],a« nokkurn- hvaS sé holl næri.tg. þá cr hægara. m.u.ancli hollri na'iingu. anillegr, og tíma ao hjálpa þroskanum. þroskun- aS afla sér hennar. A meíian ekki likamlegri. Þannig myndast sérera- inni? Siimir hat'a gert þaS. skiljast hin cinfol.lu ilæmin. þá er kenni og þau mynda löngun einstak- ttalíu hafa mikiS látiö til sín taka um herraembættin. Vér, munum met5 á- I landnámi íslands er þess getið, ekki von a8 bin viSfangsmeiri skilj- língamí, og einstaklingarnir mynda st.iórnmál undanfarin tvö ár. I'cir næg.iu starfa með Giolitti og Sal- ai-S ],,•,,' hafi maður l.orio niykju á tún jst. |.ví vil eg biSja alla aiS byrja á heildina. ,iraga nafn sitt af latncska orSinu awlra. ef þeir æsktu þess. it gróourinii meiri. Það var á þessu: ElskaSu náungann eins og X.'t þykir þaS ekki viSeigandi, aS -'fasces", en svo nefndu.st stafaknippt Sjálfur er eg ekki fýkinn í völtl. íslandi. scm ]>eir fóru aS revna þetta. siálfan þig. Og sýndu þaiS i verkun- láta börnin vera mcð voiSa, svo scm þau, sem "vandsveinar" bárii fvrir Eg er ckki svo heiniskur, að eg sæk- Kkki var sú þekking á háu stigi. og Um t'afnt og með OrSunum. Þegar bcitta hnifa. citurblöndu. púður eSa' æSstu valtlsmöimum á þjóSveldistím- ist eftir cmbætti. K.g veit, aS eg er ekki var hfm aðflutt frá öiSrum lönd þú hefir þá dygð iðkað', þá ertu kom- eitthvert annaS sprengiefni. Þá er un«m í Rómaborg. — Klokknr þessi einn helzti stórnmálaforingi ttaia.

x

Heimskringla

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimskringla
https://timarit.is/publication/129

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.