Heimskringla - 22.12.1926, Blaðsíða 7

Heimskringla - 22.12.1926, Blaðsíða 7
WINNIPEG, 22. DES. 1926. HEIMSKRINGLA 11. BLAÐSÍÐA merjaumkvunarauguni á okkur. Þá daga, er viö vorum þar á bænum, hafa þær, eins og vio, barmaö sér út af því, aö viö gátum ekki skrafaS saman á íslenzku. Nú eru þær hálf- hræddar um, aö viö munum heldur ekki geta ráöiö vib' vatnsföll og tor- færur, sem verða á vegi okkar. En viS erum fullir af fer'öalöngun, og gripum til alþjóoamálsins til þess ar5 gera okkur skiljanlega. Viö syngjum gamlan fjörugan ferða- mannasöng og leggjum af staíS. Bakpokarnir eru þungir af vega- nestinu, og um hádegi hvessir svo, aS við eigum bágt mefl að komast áfram. En í norðri ljóma jöklar og rkaga okkur til sín. Við förum upp með Hvítá vestanverðvi. Seint um kvöldið komum við að ferjusta'ðnum. I'oka læðist um Langjökul. Við setj um bátinn út. en við það verðum við að vaða. Jökulvatnið er ískalt og næturkuldi er í lofti. Við róum yfir en erum of þreyttir til þess að bera hinn bátinn ofan úr brekku. Við frestum því til næsta morguns. Við krjúpum inn í tjaldið og sofnr.m, en það liður ekki á löngu áður en sólin rekur okkur á fætur aftur. Uti er dvrðlegur morgun. Sumarmorgtm, sól skinsmorgun á Islandi ! Það er töfr- andi yndi ! Loftið er bjart, og svo hreint, að tjöll í nánd og í lengstu fjarglægð, eru eins skýr og þau væru málufj á gler með fínum, þunmim Frh. frá 7. bls. mtýri og hetjusögur í' sína föstu >tuðla og stafi. Hvernig stendur á því að andi þessa listamanns, mótar ekki bæ þenna og byggingar hans? Hvernig getur sú ómynd átt sér stað ao sægur ljótra, sviplausra kumbalda íær að nálgast altaf meir og meir, h'na frábæru listamannshöll þar á hæðinni? I>etta er sorglegt og ó- sKiljanlegt, og ný sönnun á hin.u sramla spakmæli, aö enginn er spá- "laður i sínu föðurlandi. Þegar eg kyntist Reykjavik, sá eg brátt, að þessi þjóð er stödd í sömu hættu og andlegum erfiðleikum og all ar aðrar þjóðir Noröurálfu. Véla- wenningin er búitl að vinna sin fyrsta V,S>. einnig hér á þessu afskekta landi. En hvernig er sveitin'? Og hvern 'g er landslagið í hinum hlutum lands ins? Ferðalagið lokkaði mig, og óg'leymanleg er sú stund, er við lögö- Um gangandi af stað þrír félagar, 6- kunnir öllum lífsháttum og íerðalög- um hér á Iandi. Kn þeim mun meiri var eftirvæntingin og við vorum stað- 'aðnir í aö leggja alt í sölurnar, til þess að kanna land þetta. Við höföum, að okkar hyggju, út- búnað til að liggja úti og lögðum 'eið okkar um sögustaöi Arnessýslu, - r Heklu og ætltröum svo um ó- byg8ir norSur Kjalveg. Dagbókin verður að æfintýrabók. j litum. Loftið er tært eins og vatn- Hver dagurinn er öðrum skemtilegri { ið í Flosagjá og andvarinn hressandi °S vioburt5aríkari. Rauði þráCurinn' eins og svaladrykkur. Slíkt loft er "'ggur um alt, jafnskýr, er hrifnlþekkjum við ekki heima hjá okkur. 'ng yfir hinni stórkostlegu náttúru, \ Snjóhvítar jökulbreiður ljóma í sól- "'taskrúði hennar og sumardýrð, alls-' inni og tignarleg fjöll roðna fyrst fyr konar erfifjleíkum, stórum og smá- ir upprennandi sólu og verða svo nn>. yfir andrúmslofti þessa sögu-! blikandi grá og mislit T fjarska frá 'ands, sem ]ifg;lr bygítr lands og I vatninu heyrist fuglakliður. Annars fornar slóÖKr, fylgsni og baráttu- lætur engin 'i'mdi vera b?yra til no'a- Hlý 0g einlæg gestrisni, sem sín. Obygðin, hin einmanalega, ó- * nucttum hvar sem við komum, j snortna e\ ðimörk byrjar nýjan dag nieð hátíðlegri kyrð og óflekkaðri fegurð. Öbygðir tslands bera meiri eySi - merkursvip en óbygðir í Þýzkalandi. Víðsýnið og skógleysið hér á landi valda því. Og þessi tærleiki loftsins sem gerir alla drætti í landslaginu svo hreina og skýra, lætur okkur gleyma skógum vorum og lundum. Aldrei hefi eg saknað skógarins hér á landi, nema þar sem hann á heima, i skjól— góöum dölum. Aldrei gæti morgun við Hvitá orðið eins fagur og þessi, ef skógar hyldu hæð og dal og drykki i sig alt það guSdómlega ljós. setn núna flæðir yfir landið og breiðar jökulbungur. Við förum niður að ánni til þess aS flytja bátinn yfir um. Við crum aðeins tv'eir, því þriðji félagi okkar er að safna spreki til bess að hita kókó. Báturinn, sem á heima þeim megin, sem við erum staddir m'ma. er býsna þungur fyrir tvo og auk þess liggur liann heldur langt fr,\ bakkanum uppi i brekku. Ilvað á varPar mildum bjárma yfir alt. Ferðalag ,\ Islandi er dæmalaust skemtilegt------ekki sízt vegna erfið- e,ka, sem altaf verða endurgoldnir nkulega með ógleymanlegum gleöi- stundum. eg að rifja upp ferðasögurna.- Wessara fjögra Iskndssumra? Eg 'nn ekki orð yfir þær tilfinningar undir þeim endurminningum l,a. En lýsingar og viðburðir nivndu f-v,1a heila bók. Þó skal eg fara "oMcrura orrjum um fáeina daga. Vi"' erum staddir á Gýgjarhúli. I S*r hðfðum við í fyrsta skifti feng- 1 að reyna íslenzka hesta. Bóndinn hauð okkur hesta til þess aS ríða að Qevsi- T-að var hátíðisdagur. Alt gekk vel, þó að klárarnir væru vel komiS á hestbak fyr. Að koma a VllJugir 0g að við befðum aldrei estbak — það qr draumur allra Wengja heima hjá okkur, en aðeins ,r,kir menn geta leyft sér þá ánægju, aS ala reiShest. Nú veit eg þaS, að yrir marga menn er ekki til* nein >etn skemtun en að ríða góðum hesti. að gera ? Synda? F,n jökulvatnitS g niun altaf sakna þess, þegar e? Ei er koniim, burt frá IJandi. ^að er gaman að ferðast riðan.di. in vtð erum göngumenn. Við höf- "m reynt þaö margoft, að gangandi maís«r> þó bægt fari. er frjálsastur, að hann sér þá mest og ber þá mesf "r hítum á ferðaliigum sínum. Hann "yt"r bá bezt bæíSi erfiðleika og vildar. Að njóta erfiðleika?. T'að ,Ja kannske aCeins þeir, sem lang- 1,1 þess öoruhvoru, að reyna sig °g kraftasína; þeir. sem hafa fund- 1 til þeirrar ÓWönduBu sigUTgle«i, " f'Ipur n,ann á háum, drottnandi JJfflatitidi. Náttúran. líf, jörð - ess' tilvera lætdr ekki umflýja sig s,g' Sá, sem er hen.ni næst, ,ka hezt að njóta hins óþrjót- andi auðs. ^ Nú lokkar óbygðin — hin fyrsta ó •°aferð á þessu 6kunna Iandi. fæ Stúlku rnar þar a efsta bærmm jíta sem er kolmórautt og flvtur jaka með talsverðri straumhörku?, En sólin. sem er svo hlý, og kókó, sem er að biða eftir okkttr ! Við förum úr föt— untmi, og tökum árarnar. T'að er yndislegt að róa alveg l>er og ohindr— aður og láta morgttnsvala ieika mti riamami. ÍÞnumegin seí.jum vi^t bátin.n upp, óskum hvor öSrum til hamingju og steypum okkur ofan i TTvitá. Ilún er iskóld og straum— 1i("irð og við verðttm að beita öllum kröftum. Kn við komumst yfir um, bláir og rauðir af kulda, en sól og glíma bæta fljótt úr þvi. T>að bezta við þetta þykir okkur sú ttppgötvun, aS það er yfirleitt hægt aS komast á sundi yfir jökulvörj á Islandi. Þegar við búum okkur á staS eftir hádegi, dregttr upp þoku, jöklarnir hverfa og eftir dálitla stund fer hann að rigna. Þá verður ekkert úr Kerl- ingartjallaíerð. Við treystum ekki St. James Private Continuation School and Business College Portage Ave., Cor. Parkvicw St., St. James, Winnif>eg. vanalegra námsgreina veitum viS einstaklega góða til- t egn-' enskfi tungu, málfræSi og bókmentum, með þeim til- ! * ngi aS gjöra mögulegt fyrir þá sem frá öSrum þjóSum orna aS láta í ljós beztu hugsanir sínar á fósturmáli sínu ^nsktinni, eins vel og innfæddir geta gjört. Þeir, sem standast inntöku prófiö, sem er ekki erfitt, geta °yrJa« strax. o ,o riflð' e?ia sækis persónulega um inngöngu frá klukkan ™ aS kvöldinu. Gjald frá $5.00 á mánuSi og hærra. almennilega litla tjaldinu okkar, og ætlum að reyna aS komast í einum áfanga til Hveravalla. T'ar vissum við af sæluhúsi og af laugum og hverum, sem hlutu að vera einhver hin mestu þægindi í óbygðaferð. En sú leið var löng og sú nótt einhver hin erfiðasta ferSan.ótt, sem eg hefi strítt við. Ekki létti þokunni og hann rigndi i skúrum. ViS sáum H;ti,ð af andslagi nt og bai )okinn seig i. En áhuginn á að rata eftir korti og áttavita, og nauðsyn.in a'"'. komast áíram. fyllir menn þrjósku, stælir þá Og hressir. Eftir þrettán tíma göngu náSum við ;ið sæluhús- inú <á Hveravöllum, þjakaöir og liungraðir. Þar er gott að gista, þótt húsið sé hvorki háreist né bjart. En rétt hjá kofanum eni bullandi hverir og laugar og alstaðar hægt að sjóða og niatreiða. l»að þykir okkur gróf- lega skemtilegt. Slíkur eySistaCur finst okkur vera paradís feröalanga þó við íáutn ekki að sinni aíS sjá landslagið i kring. ÞaC rignir látlaust i tvo daga og gerir jafnvel hrið. Til dægrastyttingar er gott að tyggja harð fisk. leika á guitar og reyna sig viS framburð á íslenzkum orSum, ]>ú tungan véfjist tun tönn. Aðfara- nótb þriðja dagsins fer hann a8 stytta upp. Morguninn eftir er ljómandi gott veður. I'á er okkur aftur fulllaunaS fýrir alla erfiðleika og rigningardaga. Nú glitra jöklar á báðar hliðar. Við fortim að rann— saka Hveravelli. Vatnið i hverun— tun er himinblátt og tært ein.s og gler. AlstaSar eru óvanalega fallegar myndanir af hverahrúðri. Við finn— um holu með heitu vatni í, sem er myndað eins og stórt btiðker. l'aða! Ur fötum ! — og nú buslum við og veltum okkur í himinbláu, mátulega heitu vatni, og erum ein^ og nýfædd— ir eftir þriggja daga moldarkofavist. Island — þú kynlegasta land á hnett inUm! Milli ísgljáandi jökla böðum við okkur i heitu, himintæru vatni' Island — þú ferðamannaland. Allir þínir hraustu synir og dætur hljóta að elska big og hljóta að leita fjalla þinna, hvenær sem ])eim gefst tæki- færi til! Eftir hádegi genjgum við upp á Dúíufell til þess að geta séð yfir all— an Kjöl. Lengst í suðri hillir undir lfeklu. Bláfjall ris eins og voldugt vígi i jöklamynninu. Kerlmgarfjöll— in bera af öðrum fjöllum eins og Alpafjallgaröur með bröttum tinduni. A Kjölnum skiftast á grænir vellir, hraun og dauSir sandar. I norðri stendur Mælifell eins og háreist varða, sem vísar vegfaranda leið. Allir langferðamenn bera mjög hlýj— an httg til slíkra varöa, hvort sem þær eru gerðar af mannahöndum eða nátt úrunni. Þegar só'.in sezt iim kvöldiS, vefur hún blárauðri blæju um alla c'vðiniorkina. ITún slær roða á jökl— ana og reykjarstrókar úr hvertinuni eru dreyrrauSir af röSulbjarma. Dá— samlegt er þetta sumarkvöld á ITvera völlum. Þa'S er kóróna Kjalferöar- innar. I Skagatirðinum er okkur tekið með frábærlegri gestrisni, Við njót um hennar þakklátir eftir átta dag'i ferð um óbygðir. Við finnum til þess að þessi gestrisni keniur fra hjárta og af höfBingsskap. Gestrisni er til um allan heim, en þar er eitt- hva'S sérstakt viS íslenzka gestrisni, sem mest ber þó á í sveitunum. Is- lenzkt gestrisni er eitthvað hátíðleg. — Hún á að rekja rætur sinar beint til hinna göfugustu hvata. Eg hefi gist á fjöldamörgum bæjum hér á latidi, á stórbýlum ög kotum, í fín— um" gestaherbergjum og í þröngum hálfdimmum baðstofum. En mér er óhætt að segja, að eg hefi næstum því alstaðar mætt hlýrri umhyggju, sem lætur gestinn gleyma þvi að hann er ókunnugur aSkomumaöur, og lætur hann finna til þe>«. að honum er veitt öll hjálp og virSing. Fáeinar undan'tekningar. t. d. sú að mér hefir verið úthýst eintt sinni á stórum bæ í .Dölunum. sanna aðeins reghtna eins og eg hefi reynt hana. Eg tala ekki um allan þann greiSa, sem fólk hefir gert mér, þó eg vildi með því móti gjarnan getaS greitt dálitið af niinni þakklætisskuld. — Hve oft hafa ekki sveitabændur skotið undir mig hesti eSa bát! Það riefir komiS fyr- ir að þeir hafa borið mig á höndum sér — bókstaflega — yfir vatnsföll, ð eg þyrfti ekki aS va'ða. Fólk hér i sveitum hefir viSast hvar mik- inn skilning á ferðalagi og tekur mjög mikinn 'þátt í högum ferSa— mannsins. Það er líka eitt af því sem gerir ferðalag um íslenzkar sveitir sérstaklega skemtilegt. Sá tími mttn koma aS í þeim sveitum, sem sam- göngurnar eru beztar, rísa gistihús, vel útbúin, eftir útlendri fyrirmynd. en kuldaleg. I'á getur ferSamaður— inn notið ýmissa þæginda, en sá hlýi blær persónulegrar viSkynningar, sem nú er yfir íslenzkri gestrisni, mun þá hverfa, og um leiS verður ferSa— langurinn sviftur helmingi af ferSa- gleði sinni og árangri. Því vildi eg óska þess, aS Islendingar töpuSit aldrei sinni góðu, innilegu gestrisni.— Eg vildi óska þess vegua Islendinga sjálfra, því ])essi dygð er eitt bið fegursta blóm, sem sprottiS hefir upp úr sálu þessarar þjóðar. Okkur félögum leið svo vel eftir ferðina um Kjöl, að vvð fórum aö velta þvi fyrir okkur, hvort það skyldi ekki vera hægt að komast gangandi imi Odáðahraun upp i Oskju. Askja —¦ það var fjarlægt ttikmark, hulið leyndardónnim og væntanlegutn iirð- ugleikum, sem greip hugi okkar helj artökum. Við erum komnir að Svartárkoti. Þar hittum við vísindalegan. ieiðang— ur, seni ætlar upp í Öskju, til þess að rannsaka seinasta gosið. ViS fá— um að slást í for með þeim félögum. Þeir taka dótið okkar með á hesta sína og viS löbbum á eftir þeim. — H«iSskír ágústmorgunn rennttr upp yfir Ödáðahraun. Landslagið er ó— viðjafnanlegt. A bak viS grásvart hraun risa í suðri Dyn.gjttfjöllin, í suðvestri hyllir undir Hofsjökul og Trölladyngju, en fegurst af öllu er ]>(') lTerðubreið, bið stolta, einstæSa fja.ll, nieð snarbröttum, bláljómandi hliðum og mjallhvítu svelli á gnipu. Siðan eg sá Tlerðubreið i fyrsta skiíti. þykir mér vænst um bana af öllum fjöllum á íslandi. Eftir nokk urra tíma ferð fer okkur að leiSaM að feta aSeins s'«'ð félaga okkar. Við ákveðum aS fara aSra lengri leiS, og halda fyrst austur, í stefnu á HerðubreiS, og svo ætlum viS aS reyna að komast yfir norSausturhorn Dyngjufjalla ofan í Öskju. Fylgdar— niaður iarðfræðinganna lýsir ná- kvæmlega fyrir okkttr væntanlegum tjaldstaS þeirra í Oskju, þar sem viS verSum að mætast aftur um kvöldið, þvi að þeir taka allan farangur okkar nieð >ér, svo við getum gengiS laus— ir og léttir — altof Iausir eins og við átttitn eftir að reyna. Góða ferð ! T dag cr gaman að ganga um OdáSa hraun. Alt logar og ljómar af sól— bjarma, guljeitur sandur og apal— hraun, hárísandi drangar og kolsvart— ir öskuhólar, gamlir gígir og bátt vfir öllu bfahvit skínandi HerSubreiS. Og þó er alt hér eklbrunniS og autt. Enginn fugl, ekkert blóm. — Mönnum getur dotti'S í hug, aS þeir sétt i tunglinu, langt frá öllu lifi og því sem þeir ertt vanir að þekkja. Eftir hádegiS stefnum viS á fjall— garSinn. HlíSin er sundurskorin af giljttm. — Eldrattðar brekkur, brt'in- guiir móbergshamrar á hen.giflug<, snjóskaflar og öskuskriður skapa hér agalegt tröllaríki. Frá brúninni opn ast stórkostleg sjón: ödáðahraun, af— skapleg eyðimörk, umkringd af hátíð legri dýrS hvítfaldinna fjalla, og langt í norðri blikar Mývatn eins og silfurhlaS. I>að er erfitt aS ganga yfir fjallið. Eggjagrjót, krap, aur, vatnspollar. Loksins náum við innri brúninni. Viö konium auga á Oskju og okkur bregður við : Oskjubotnin.n er þakinn apalhrauni. I suSvestur— horni glanipar á stórt einkennilega blágrænt vatn. milli brattra marglitra hlíða. þar sem hverir rjúka víða. Thoroddsenstindur ris eins og veldis stóll yfir vesturbakka vatnsins og þessum eyðistað öllum. Við rennum okkur niður skafl og förum aS klöngr ast yfir hraunið. l>að gengur seint og er sárt. þvi Selskinnsskórnir eru hálfslitnir. Þegar við hofum náð öskjuvatni, er farið að kvölda, og yfir fjöllunum dregur upp þoku. ViS ln")»duni fram nieð vatnsbakkanum, sem steypist nokkra tnetra snarbratt niður. I'oka er að læSast ofan fjöll— in. Nú fer að verða geigvænlegt yfir Öskju, Nú er gott að vita af tjaldi. A hverju augnabliki hljótum við að reka okkur á það. Við hroð- tnn göngunni. Hvar er tjaldið'? Við hrópum. Ekkert svar. ÞaS fer aS rigna. Við erum kápulausir og alls— lausir. Allt i ein.u verður okkur bilt við. ViíS ströndum viS háan, svart- an braungarð, sem nær alveg niSur í vatnið. I'að hlýtur að vera nýja hraunið frá í vor. ÞaS er stunstaS- ar volgt ennþá, og hér og hvar rýkur upp úr því. Við verðum aiTkömast yfir það. Tjaldið hlýtur að vera hinumegin. Nýja hraunið er eggj- ótt og brotnar eins og gler. MeS erfiSismunum tekst okkur að klöngr- ast yfir þetta hraunflóð. Þegar við erum komnir yfir um, bregður okkur við að nýju. Jiirðin hér er klofin af ótal sprungum og eldrauð eins 0% tigulsteinn. Mikill hluti af vatns- bakkanum hefir rifnað frá og brun.ið ofan í vatniS. Og við finnum ekkert tjald. Okkur fer að litast illa á blikuna. Nóttin er dimm af þoktt og rigningu. ViS erum votir, þreytt ir og hungraðir, eftir fimtán tima göngu, þvi að allan þann tima höf- um við ekki látiS ofan í okkur annað en eina flatköku. ViS hóum og hrópum. Ekkert svar, þó við sé— um komnir að fyrirhuguöum tjald- staS. Þá minnumst við þess aí) Oskjuvatn. heitir öSru nafni Kne— belvatn. Þetta vatn er gröf tveg landa okkar, seml hurfu hér fyrir sejxtán árum á le ,-ndard 'mtsfull i.i hátt. EitthvaS geigvænlegt hvilir yfir þessum örlagastaS. Við hlaup— uni upp með Thoroddsenstindi til þess að geta séð lengra. Djúpt fyrir neðan okkur liggur vatniS, sem gloir grágult eins og stórt, ógnandi auga ferlegrar forynju. Annars sjáum við ekkert nenia kolsvart braun með grá hvítum sköflum i. Það er farið aS liða að miðnætti. Ekki megum viC verða k\rrir hér i Oskju. ViS verð- ttin að reyna að ná bygðinni, og erum ])ó ekki vissir tun, hvort við erttm faerir til að ganga 12—15 tíma enn í í dimniu utn ókannað og vandratað svið — um Ödáðahraun. \*ið tök- tttn upp áttavitann og klöngrumst á- íram um osktt. hraun, hohtr, gígi. snjii^ ViS erum búnir aS ganga i klukkutíma, — þá, alt í einu, rekum við okkur á dálítinn skafl með hesta förum i. Ilérna? Hvernig stendttr á þvi ? Við fylgjum þessttm förttm. og — þar stendur stórt bvítt tjald á bak við lítinn öskuhól. — Okkur er borgið. Þá koma þrír dagar í Oskju, sem 111111111 verða mér minnisstæSir alla æfi mína, því aldrei hefir náttúran, hinar dimmustu og björtusttt hliSar hennar náS eins miklum tökum á til- finningum iníntun og i Oskju. Aski- an er hjarta allra íslenzkra eyði- marka. A leiðinni frá Oskju að HerSu- breiS og svo norður með Jökulsá. fengum við þoku og rigningu, að undanteknum fáeinum klukkustund- tini á ein.hverjum hinum yndislegasta staS á Islandi : i Herðubreiðarlindum. Það er töfrandi að koma alt í eintt úr óendanlegum hraunbreiSum og1 brunagrjóti, í þetta gróSrarríki, þar sem tærar uppsprettur, blóm og háir (Frh. á 12. bls.) The National Life Assurance Company of Canada Aðalskrifstofa: — TORONTO THE NATIONAL LIPE, sem hefir eignir, er nema yfir $7,000,000.00, og ábyrgðir í gildi yfir $42,500,000.- 00, er félag, sem óhætt er að treysta. Það er sterkt, canadiskt framfarafélag. Pjárhagur þess er óhagg- andi. Select Risks, frá 15 til 45 ára aldurs, tekin í ábyrgð $3000.00 eða lægra án læknisskoðunar. Skrifið eftir upplýsingum til P. K. Bjarnason Distr. Agent 408 Confederation Life Bldg. WINNIPEG .. 5KEMTIFERDIR Austur Canada 1. DESEMBER 1926 TIL 5. JANÚAR 1927 KYRRAHAFSSTROND VISSV lltCA I DESEMBKR, JANCAR, PEBRCAR Vegna þess að hún er áreiðanleg. —Ein þýoingarmikil ástæoa til ao nota Canadian National þjónustu. LátiS oss aSstoða yður við ab" ráSgera fcrð yðai'. Allir umboðsmcnn ráðstafa fúslcga því nauðsynlega, bjóða lág fargjöld, panta rúvt, gcfa allar upplýsingar. EBa nkriflS W. J. aUINliAN, Dlntrlct Pas«eng;er Agent, AVInnlpeg. G N ANADIAN WATIONAi |fAjLWAYS R

x

Heimskringla

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimskringla
https://timarit.is/publication/129

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.