Heimskringla - 12.01.1927, Blaðsíða 1

Heimskringla - 12.01.1927, Blaðsíða 1
XLI. ÁRGANGUR. WINNIPEG, MAN, MIÐVIKUDAGINN, 12. JANÚAR, 1927. NÚMER 15 ¦OM _ .M ICANADA Q ¦»<)¦«¦_»• ()¦•¦¦>()•«¦¦»¦«)¦ Að því er lögregluna snertir, er nú lokið rannsókninni um leikhúsbrun - ann, og verSur ekki sakamál höfSa'S ;i móti nokkrum manni. Ekkert hefir vitnast um orsakir til eldsins. KviS— urinn, sem meta átti þau gögn, er íram komu, átaldi Yeddeau slökkvi- liSsstjóra fyrir "skort á dómgreind, að því er viröist'', að hafa ekki.nógu memma kallað á Stewart kaptein og eldliðsmennina að rýma leikhúsiö, er hann hafði séð vegginn riSa til falls, nokkru áSur en hann féll al- veg Qg slysiS varS. En vafalaust Jieldur Mr. Yeddeau þó embætti sínu. Ogurlegar slysfarir urSu i Mont— real á mánudaginn seinni partinn. Kom eldur upp í kvikmyndaleikhúsi, þar sem voru samankomnir milli 1500 og 2000 áhorfendur, langflest börn, þar eS aSgangur hafSi veriS sér— staklega lækkaSur fyrir þau þenn-.i dag. Eldurinn var í sjálfu sér ekki mjög hættulegur, og náSi eldliSiS aS slökkva hanh von brá'Sar, en leik— húsiS var gamalt og regluleg mann- drápskví, að þvi leyti, aS útgöngu- dýr voru miklu færri en skyldi, og illa frá þei mgengiS. Kom óSafár í börnin og áhorfendur, er kallaS var: Eldur! og ruddust þau á dyr, svo aS engu tauti var'S viS komiS •og tróSust þau fremstu óSum undir. Sérstaklega vdðalegt var í| mjóum stiga, er lá frá svölunum og ofan í þröngan gang, er lá út í anddyriS. Hlóðust börnin þar í bunka hven ¦ofan á annað, svo aS 10—12 búkar lágu ofan á þeim, sem neðstir voru, Gat lögreglan og eldliSiS ekki viS neitt ráðið, fyr en eldliSinu tókst aS rjúfa vegginn að ganginum utan af götunni, og handlanga vesalings börnin út um skarSið. En þá höfðu 77 þegar látiS lífiS. Er þetta voSa legasta slys.'sem lengi hefir orSiS í Canada. Hafa yfirvöidin höfSað niál •á móti eiganda leikhússins og sakað hann um manndráp. _ <>«_»<)-«a_»> <>••¦—»'<)«¦¦>><> ftg sögudeildina aS Wesley áriS 1909. Þriðja og fjói'Sa námsári sínu þar varSi hann til þess aS leggja sér staka stund á stærSfræSi^ AS loknu fullnaSarprófi var hann. í 4 ár að- stoðarkennari í fSlisíræSi viS Mani- tobaháskólann. AriS 1915 lauk hann meistaraprófi í stærðfræSi viS Mani- tobaháskólann. og var fyrsti náms- maSurinn, sem náSi því prófi viS þanu háskóla. AriS 191/' réSist hann aS VVesley og las fyrir stær'SfræSi og eðlisfræði, en áriS 1921 var hann skipaSur prófessor. Oll þau ár, sem prófessor Anderson hefir verið viS Wesley, hefir hann tekiS mikinn þátt í lífi nemenda, og átt óvenjulegum vinsældum atS fatgna meðal þeirra. Ifann hefir veriS heiS ursforseti flestra félagn. skólanem- enda og fulltrúi og forgöngumaðu." iþróttaráSs háskólans síSustu tvö ár in. Sem stendur er hann heiSurs— forseti menningar— og bókmennta— féia»s háskólans, og er alstaSar ná— lægur nemendum, á íþróttavellinum jafnt og í samkvæmissölunum. — Er óhætt inii hann aS. segja, aS hann er einn af þeim, sem i hvívetna er þjóS flokki sinum til sæiudar i þessu landi. Eins Osg áSur hefir veriS getiS uui í Heimskringlu, lét Skúli prófessor Johnson af embætti sínu sem for— stöSuma'Sur Arts—deildarinnar viS Wesley College, er hann í hattst flutt ist aS Manitobaháskólanum. Nú hef ir annar tslendingiir verið skipaður i sæti hans viS Wesley, prófi O. T. Anderson. Prófessor Anderson hefir veriS forstöðumaður stærSfræðisdeildarinn ar viS Wesley College, síSastliSin sex ár. Hann er fæddur i Sel- kirk og natit þar barnaskóla og mið skólamenntunar, og gekk í mála— viSurkennt Dr. Sacasa. j hannes \'. Jensen, sem er langmest Washingtonstjórnin brá skjótt viS | skáld núlifandi Dana, og heimsfræg og sendi flotadeild og hermenn undir | ur oröinn fyrir sagnabálk sinn "Den stjórn Latimer aSmiráls • suSur til lange Rejse'' (þýddur á ensku meS austurstrandarinnar, til þess aS setja i satua nafni, "The Long Journey"), hömltir á Dr. Sacasa, en t orði I tók i strenginn meS Gunnari í öfl- Sambandsstjórnin hefir nú breytt stefnu þeirri, er hún hefir aS þessu haldiS viS þá samninga, er hi'ui hefir gert viS félög um leigu skóglanda til framleiSslu á trjámauki. Manitoba Paper Co. hefir fariS fram á ;iS fá á leigu 1800 fermílur skóglendis, í viS bót viS þaS sem það á'Sttr hefir haft. Hefir áðttr veriS venjan. aS leigu— málinn faeri eftir fermílum. En nú á aS breyta svo til. aS miða leiguna viS rúmmál viSarins er höggvipn er. KvetSur stjórnin þaS vera af ]>ví, aS nú liafi ílugmenn svo rannsakaS skóg lendur fylkisins, aS engin hættá þyki á aS of nærri þeitn sé gengiS, þótt samiS sé um allmikiS rúmfang viS— ar. A stjóniin þar sennilega viS. aS M. P. C. fer nú fram á að fá leyfi til aS höggva 6,000,000 cord. A félagið aS halda sér eingöngu aust au Winnipegvatns, og taka þaSan allt sem höggvandi er, áStir en; þaS fær leyfi til aS fara vesttir fyrir vatn— iS fyrir sunnan takniarkalinu 46. bæjarstæðis. Er þaS skilyröi sett aS tilhlutan Mr. J. T. Thorson. þm. MiS—Winnipeg sySri. Kom hann hingað til bæjarins, að austan, fyrir helgina, af hálfu sambandsstjórnar- imiar, til þess a'S semja viS Brack- en forsætisráSherra. sem taliS er aS niuni vilja ganga aS þessuni skil— niálum. Erlendar fréttir. Bandaríkin.' Balkanskaginn hefir lengi veriS illa ræmdur sem ófriðarklakstöð Ev— rópu. Ameríka hefir líka sitt Balk- an, þar seni eru smáríkin í MiS- Ameríku: Costa Rica (23,000 fer- mílur; 500,000 íbúar) ; Guatemala <42,456 fm., 1.600,000 íb.) Honduras (44,275 f.m., 675,000 íb.); Nicara- gua (51,660 f.m., 640,000 íb.); Pan- ama (31,890 í.m., 440,000 íb.l, og Salvador (13,176 f.m., 1,525,000 ib.) Uppþot og stjórnarbyltingar eru þar jafntíS og jarðskjálftakippir á Is— landi. Og nú eru óeirðir þar, svo að útlit er fyrir ískyggilegar afleiS— ingar. Fyrir ári síðan neyddist Solorzano forseti í Nicaragua til atS segja af sér, og tók þá viB varaforsetinn, Dr. Juan Sacasa, foringi liberalflokksins þar í Iandi. En fyrir tvehnur mán- uSuni síiSan tilkynnir Adolfo nokkur Diaz, aS hann sé kosinn til forseta af þinginu. Diaz, foringi conserva— tíva, er illræmdur harSstjóri frá foriiu fari, og neitar Dr. Sacasa og liberalar yfirráSum hans. UrSu vopnaviSskifti og fórtt menn Diazar halloka. Nicaragua er sunnarlega á MiS—Ameríku mjóddinni og nær hafa á milli. Situr Diaz við Kyrrahaf, en Dr. Sacasa viS Atlantshaf. Héldtt liberalar i áttina vestur eftir sigrana. Sendi þá Diaz Ijoð til Washington Og baSst hjálpar. Kva'S hann upp— reisnarmenn fá keypt nýtízkuvopn á Iaun frá Mexico, en sjálfur hefði hann ekki nema gamla hólka, og myndi því brátt úti um sig, ef Banda- ríkin ekki hjálpuðu. En svo kynlega var ástatt, að Bandaríkin, ^iði<r- kenndu jafnskjótt forsetatign Diazar, er hún var tilkynnt, en Mexico hefir kveðntt er svo látiS heita, aS þaS sé til þess aS vernda líf og limu Banda- rikjaþegna. En hinni sönnu ástæCu, sem allir óblindir menn vita um, lýsti Borah öldungaráðsmaour, og verður koniiS aS því síðar. Letta tiltæki Kellogí's og Cool- idge. mætti þegar hinni megnustu gremju um alla SiiSiir-Ameríku og reyndar allstaðar. I'\i allir vita. aS þeim hefSi aldrei komiS til hugar, ef stórveldi hefSi átt í hlut. aS setja her manns á land og neyta ofurefl- is, til þess aS skera úr innbvrSis- þrætum landsmanna. og þar meS vit- anlega hrifsa yfirráðin í sinar hend- ur. Ekki batnar heldur fyrir þá sök, aS mjög hefir lengi veriS giunnt á því góSa milli Mexico, sem hefir leitt í lög aS leggja lönd öll iindir rikiS, og Baudaríkjastjórnarinnar, sem oliuhákarlar, eins og Doheny, Sinclair og fleiri, vilja láta segja Mexico stríS á hendur, til þe>s aS svæla undir sig olíulöndin. Hefir Nicaraguadeilan orSiS til þess aS herða snurðuna, og lætur hátt í æst— ustu þjóðmálaskúmum Bandaríkj- anna, aS Mexico sé "bolsheviskt" og ætli sér á. dularfullan og iskyggi— legan hátt, aS lauma bolshevisman— um inn i Bandaríkin í gegnum Nic— aragua! (Nicaragua er langt fyrir sunnan Mexico, og þar búa nálega engir Bandaríkjamenn.) A5 þessu virSist Coolidge forseti ekki hafa verið líklegur til þess að láta að orStiin þessara tnanna. en í gær virt— ist nokkuS annaS hljóS komið í strokkinn. Mátti þá Mexico skilja aS Bandarikin myndu til í, allt, ef ekki væri "fariS aS þeirra ráSum''. Borah öldungai'áSsmaður og for— maSur viSskiftanefndar í utanríkis- málum (Eoreign Relations Commit— tee>, er aSeins einn af mörgum á— gætum mönmmi iiinan Bandarikjanna, sctn látiShefir í ljós óánægju og jafnvel gremju. yfrr öllu þessu standi. Komst hann meðal annars svo aS orSi: "Eg hygg. aS það sé á allra vitorSi. aS þetta upphlaup í Nicaragua,. stafar fr.á r.áðabruggi manna i Washington, sem ekki eru Nicaraguamenn sjálfir, og liggja þar viSskifti til grtindvallar. Allir vita, aS í Washington ertt átta til tiu menn, sem lifa á þessum upphlaupum meSal hinna latnesku AmerikuþjóSa, og gera allt, sem í þeirra valdl stend— ur til þess að afla sér fylgis til þess aS maka krók sinn." Wheeler öldungaráSsmaSur frá Montana tekur í sama strenginn, og fer ómjúkttm orSinn um Kellogg rikisráðherra. Hefir hann sagt meS al annars: "Séu ekki sjóliSarnir amerisku kalIaSir heitn aftur frá Nic aragua, þ<á nuin eg tafarlaust bera fram þingsályktunartillögu i öldunga- ráSinu, þegar það kemur sam— an, á þá leið að krefjast þess aS stjórnin hætti að blanda sér í málin þar syðra............." "Heyrst hefir að þeir séu þarna til þesss að gæta hins ameríska meg- inlands fyrir Bolshevikasmitun. Það er ekki hægt að ginna nokkurn mann til þess að trúa slíkri hræsni, nema þær einföldu sálir, sem enn trúa á Santa Claus." agri blaðagrein, og kvaS Gunnar vera inanninn. sem ætti aS taka þetta aS sér, velja sér aðstoðarmenn og stjórna öllu sjálfur. I'etta varS til þess, aS þrjú önnur skáld dönsk, Sophus Claussen, Lud- vig Holstein greifi og Axel Sande— niose. hafa gengið i nefnd meS Gunn ari og Jóhannesi Y. Jensen, aS und— iHagi Fr. Hegel, sem e rstjórnandi hins niikla bókaútgáfufélags í Kaup— mannahöfn, sem kennt er við Gyl— dendal. og hefir útibú i Minneapolis, meSal annars. A sú nefnd aS sjá um Utgáfuna, aS fyrirsögn Gunnars, en Gyldendal tekur útgáfuna aS sér. — Sögurnar verða styttar og endurrit— aSar aS nokkru, svo aS þ;er verSi læsilegri nútíðarútlendingum, í staS þess aS stritast viS aS halda i klass- iska stílinn, sem er gersamlega ó— mögulegt í þýðingu, en var reynt áS ur með illuin árangrL VerSur þes^i þýSinjg á sviputSum grundvel^ |Og þýSing Norðmanna, sem nú er veriS aS kosta til af norsku stjórninni. En þessi þýSing á aS verSa miklu vand— aSri. Allar sögurnar, 28 aS tölu. á aS þySa. .I'.tlar nefndin aS fá aS- stoS beztu visindamanna til þess. — Ætlaö er aS allt verkiS verSi í 10 bindum. þegar lokiS er. en þaS verS ur aefiS út í smærri heftmn. Utgef— endurnir sækja ttm styrk til útgáf- iinnar í Carlsbergssjóðinn, sem lýst var i Heimskringlu fyrir skömmu., svo aS útgáfan þurfi ekki aS vera dýrari en svo. aS vei'Si viS alþýSu- hæfi. — Til dæmis um, hve vandaS verSur til verksins, má geta þess, aS þvi mtinu fylgja gamlir og nýir upp— • '.¦ .cttir af Islandi, auk fjölda mynda, og vei-Stir vandlega fariS í geguum uppdráttaskjalasafn konunglegu bók— hlöðunnar og háskólans, í þvi til— efni. Þá ætla þeir Jóh. V. Jensen, og Gunnar Gunnarsson til Islands aS ári, til þess aS kynna sér sem bezt staShætti og undirbúa sig að öðru leyti. og verSur í för meS þeim hinn er sá, sem hefir aSeins einnar míljón ar arsinntektir, ekki álitinn mjög rík u r. Einn niaStir á meSal vor hefir 2 miljóna inntekt á viku. Og Henry Ford borgar stjórninni i inntektaskatt 20 miljónir á ári eSa tneira. ^h v yp Fyr nieir talaSi heimurinn í milj— ónuiii. .og tiúSi naumast sjálfum sér. Nú er talaS í biljónum. ASur en stjórnin hefir lokiS tillögum síniim til lamaðra hermanna og aniiara. sem tóku þátt í stríSinu, ver'Sur surtpp— hæð 7? biljónir. Evrópa skuldar os^ 11 biljónir. Og svona gengur þaS til. Vér hóí um konii^t á þaS stig, að gera bilj— ónina að alheimseiningu í fjárniálum. SíSastliSin 50 ár hafa veriS ár stórkostlegra hluta, sem bygðir hafa veriS tipp af miirgum mönnum, sem unniS hafa saman. EN EINSTAK- LINGURINN ER EKKI MIKIÐ STÆRRI, BETRI EÐA FAR- SÆLLI EN HANN VAR. Kyrra- hafiS er stórt, en vatnsdropinn í því hafi er ekkert stæjri eða aflmeiri, en dropinn i þvottaskálinni yðar. Menn eru ennþá svolitlar mannlegar agn— ir, dropar í hafi meSvitundarinnar, sem nefnt er mannkyn. ÞaS mann— lega haf er altaf aS verða stærra og aflmeira, en droparnir í því taka litlum breytingum. Hvernig geta þeir breyzt'? Hvern- ig er hægt aS gera einstaklinginn stærri, líf hans meira virði, ein— hvers virSi? ÞaS er spursmál, sem siSastliSin 50 ár, og síðustu 1000 aldir, hafa átt bágt með að svara. Maðurinn hefir fundiS radiumið '¦ jörðinni, ný frumefni í náttúrunni, nýja málma. ný öfl. En hann hefir gert lítiS til að endurbæta sjálfan sig. ÞaS er ef til vill rétt, að með- alskynsemi meðal hærri þjóða hins siSaSa heims, sé lægri í dag en hún var meSal hinna frjálsu þegna A— þenu fyrir 2500 árum siSan. / * if. .y Vísindalega og verklega fer oss fram, í Iistfengi og skilningi á um— ágæti danski listamaSur Jóhannes j hverfinu, frá olíubrunninum við fæt Larsen, og á hann að draga og mála' ur vorar til hinnar f jarlægu stjörnu— myndir. se"m sögurnar verSa þýddar þoku. En sem einstaklingar, sem meS. Má búast viS. aS þaS verSi , mannkyn, hefir oss lítiS fariS fram. mjög vel gert, því hann hefir af mikilli snilld myndprýtt danskt lista— verk, sem nýlega er komið út og heitir "De danske öer" (Dönsku eyj— arnar). 20. aldar maðurinn. I'.ftir Mel. Cummin. (Þýtt af S. B.) Danmörk. Fyrir nokkru síSan hreyfSi skáld— ið Gunnar Gunnarsson því, að nauð- syn bæri til fyrir Dani, að þýða all— ar Islendingasögur á dönsku, og ekkt síSur þær, sem þegar hafa verið þýddar. Kveður hann málið á þeim svo herfilegt, eins og satt er, að þær væru með öllu ólesandi, og alþýðu manna þvi hulinn fjársjóður. Jó— Þér vitiS hvernig mennirnir hafa sigraS jör&ina, villidýr hennar, for- arfen og sjúkdóma. Þér vitiS einn ig hvernig mennirnir hafa gert nátt— úruöflin aS þrælum síntttn, höndlaS gufuna, eldinguna og sprengiafl úr gasi, sem tekiS er úr oliuni jarSar. Margir muua síöastliðin 50 ár. FeStir þeirra muna 50 árum lengra til baka. Þau hundraS ár hafa séð margar stórbreytingar í högum manna Ferðavagninn fór, gufukatlar og skip komu í staSinn. Telefónninn kom og sigraði fjar- lægSina. Vírlausir fónar og firðritarar hafa komið — sigrað rúm og tima. .Flugvélin hefir lyft mönntim af jörðinni — sigraS þyngdarlögmál- i'S. Bíllinn hefir tekið viS af hestin- um á borgarstrætunum, og mun gera það á búgar'Sinum. Rafmagni'S hefir létt vinnu manna og kvenna. * * * Fyrir 50 rum var litiS upp til þess manns, sem átti eina miljóot, I dag HvaS nnm koma á næstu 50 árum eða á næstu öld, því tímabili sem börn vor og barnabörn lifa í gegn? ÞaS verSur talaS ttin tæmdar kola— námur og olíubrunna. -Það meinar ekkert meira en það meinar fyrir oss nú að tala um skort á hvalfeiti fyr- ir ljóskerfi vor. Það var sá tími, að menn voru hræddir itm aS lýsið þryti fyrir lýsislampana, og yrSu að fara að nota kertaljós, ef allir hvalir yrðu drepnir. En steinolían fyrst, og svo rafmagniS, réSu þá gátu. AStir en kol og olía eru þrotin, niunu menn fanga vatniS eða aflið frá sjálfri sólinni, eSa draga hulin öfl til ljóss og hitunar, fáar mílur fyrir neðan fætur vora, og þá munu menn furSa sig á, hví forfeðurnir voru nokkurntima að grafa eftir kolum. an heiminn. Þjóöareign á flutningsfærum, sem bindur enda á einstakra manna yiir— ráð, verður r&Sninginl á skiftingu auðsins — og það verSur stórt skref áfram. ....Heimurínn hefir nú þegar lært að framleiða. Vér höfutn vatn fyrir þutiendið, þekking í bókasöfnunum fyrir skrælnaSa heila^, verkstæði til að búa til allt, sem vér þurfum, útbýt— inffuna vantar. Menntuniu verSur gerð aSlaSandi i staðinn fyrir að vera fráhrindandi. 1'aS starf er komiS langt á veg nú sérstaklega a meal þeirra riku. 1'aS sem er mest varSandi. en þó enn fjarri, er. að vinnan verSi gerS hugðnæm. Ollum er eðlilegt að vinna. en 99 af hverju hundraSi hata þatt vinnubrógS. sem þeir verSa aS vinna að sér til lifs. F'yi'ir 10,000 árum síSan reyndu konungarnir að gera þegnum sinum eins ljúfa og þeir gátu hermennsk— una, með því aS gefa þeim skrautleg herklæði, músík, hlutdeild í ráns— fénu og önnur hlunnindi, því sigur— inn var þeim áhugamál. Einhverntíma kemur sá dagur, aS iSnaSarkóngarnir sjá að iðnaðurinn gettir verið skemtilegur eins auðveld lega, og hann er nú fráhrindandi, og á sama tíma arðsamari fyrir alla. Allir munju þá vinna glaðir og viljttgir. ]>að verður annað stór— skref áfram. * * * En hvað um hið virkilega starf— sviS, þaS aS þroska hulin öfl hug— ans og sálarinnar? Það kemur. Oss sýnist því miða seint, en í raun og vem miðar því fljótt. Hvað hefir unnist síðan á dögum Forn—Grikkja ? Qg vér erum aðeins 75 mannsaldra frá þeim. Hvað eru 75 mannsaldrar? Dauði eins föður og fæðing eins sonar eða dóttur endurtekiS sig 75 sinnum, tek ur oss aftur fyrir Krists daga. Vér vitum af vísindttnum. að þessi iorS endist oss aS minnsta kosti 100 miljónir ára, eins og hún nú er, hæf til að búa á henni — máske miklu lengur — máske ævarandi. Vér erum aðeins 12,000 ár frá steirtöldinrti, frá forfeðrum vorum meS sverti kjálkana, tveggja þuml— unga httndstennur og eins þumlungs enni. Vér höfum gert undra vel i 12,000 ár. Vér höfum beizlað eldinguna, sem forfeðurnir óttuðust, féllu fram fyrir og tilbáðu. Nú sópar hún gólf ið fyrir okkur. Vér höfum hundrað miljón ára til að gera fleiri endurbætur. Imyndun arafl vort getur ekki gripið, hvað gerist á þeim tíma. Vér munum tal- ast á við aðrar plánetur. Vér vitum að Ijósvakinn, er fyllir gervalt rtim— ið, getur flutt boSskap vorn. og ann- ara eins vel og talþráður. * * * * Aður en börn vor eru orðin gönuil, verSa allar ferðir yfir höfin og kring um jorSina, farnar í loftskipum. Menn geta þá hæglega haft morgunverS í París ,og miSdagsverð í New York sama daginn. Vér munum vinna námur á sjávar— botni með kafbátttm, veita vatni yfir eySimerkur, þurka upp flóa, allt með endurbættum vélum. Með forarfló— unum fer stingflugan, og allir þeir sjúkdómar, sem hún orsakar. Vér munum byggja ódýr hús úr fljótandi sandi — hellum gleri í mót og framleiðum byggingarefni. Endurbættar akuryrkjuvélar og nóg af köfnunarefni úr loftinu, ræð- ur gátttna utn nægilegt fæði fyrir all F.n hvaS um næstu 50 eða 100 ár — hvaS mun þaS tímabil sýna? Vér erum nú ttppi á framfaraöld visindanna, eins og vér vorum á öld lijitanua á dögum Michael Angelos. I>aS er ómögulegt aS spá, eða jafn— vel að hnynda sér hvað 100 ár fela í skatiti sínu. Ef nokkur hefSi spáS tim flugvél- ina fyrir 25 árum, eða um þráðlaus skeyti, þá hefSi hann verið álitinn vera vitlaus. HvaSa gagn er að því að gera á- gizkanir. ÞaS hefir ekki veriS sýnt, hvað vér munum verða. AðalatriðiS' er fyrir hvern einn að lifa í alvöru og gera það bezta sem hann. gettir. Allur kraftur Niagara er sameinað ur kraftur svolítilla vatnsdropa, sem detta niður viss-a hæð.

x

Heimskringla

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimskringla
https://timarit.is/publication/129

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.