Heimskringla - 06.07.1927, Blaðsíða 5

Heimskringla - 06.07.1927, Blaðsíða 5
WINNIPEG 6. JÚLÍ 1927. HEIMSKRINGLA 5. BLAÐStÐA ,í> Þ JE R SEM NOTiÐ TIMBUR KAU PIÐ AF The Empire Sash and Door COMPANY LIMITED Birgðir: Henry Ave. East Phone: 26 356 Skrifstofa: 5. Cólfi, Bank of Hamilton VERÐ CÆÐI ANÆGJA. var svo sunginn sálmurinn "O God our help in ages past", eft- ir hið gamla og ágæta skozka sálmaskáld Isaac Watts, út af 90. Davíðssálmi; þá flutti erki- biskuo ensku kirkjunnar í Can- ada, Dr. Matiheson,, prédikun. Lauk svo athöfninni með því að séra Björn B. Jónsson las Snorri Sigurjónsson látinn. Hann lézt aS heimili sínu í Swan River 18. mai 1927. Hann var að vinna í garðinum sínuin, og kom inn og kvartaði um ,rð sér væri illt og að hann ætlaSi aS leggja sig fyrir, og sinna ættmenna. I>vi á hvað Ihöf- um vér veriS aS horfa í dag? Vér höfum veriS þess vottar, aS Manitoba hefir beiSiíS eía boBitS og vænst þess af öllum þeim þjóBflokkum, sem hér hafa sezt aS og hafa skapsmuni og vitsmuni til þess að finna og vita að þeir eru þjóðflokkar, að þeir komi fram í dag, á þessum heiðursdegi þessa undursamlega lands, og auglýsi öllum öSrum, hvað þcir scu. Mani- toba vill sameina alla í'búa fylkisins um 'þá einu hugsun, aö iþeir hafi tek ið að erfðum fagurt og mikið og merkilegt land, og þeir eigi að sýna því hollustu og vinsemd og ást; en hverjir sem þeir menn eru, sem fyr- ir /þessum hátíSahöldutn standa, þá hefir það orSiö ibert, að Iþeir hafa haft vitsmuni til þess að sjá þa'S, að beinasti vegurinn til þess að örva og glæða vinsemdina til Canada, hef- ir veriS sá, að gefa útrás stoltinu og ástinni á þejrra eigin ættlandi og íþJóSstofni hér fyrir handan hafið. Bg verð að játa, að þetta hefir veriS mér svo mikiö fagnaSarefni, að virSing mín fyrir fylkinu og í- búum þess hefir aukist að stórum mun. Mér hefir verið prédikað það, og yður öllum hefir verið prédikað það, leynt og ljóst, aS meS því einu gæti maSur sýnt Canada hollustu, aS leggja kapp á IþaS aS gleyma Iþví, hverrar þjóSar maSur hver og einn væri. Manitoba hefir kennt mér allt annaS í dag . Hún hefir kennt mér, ag með því móti gæti eg gert sæmd Canada mesta, að eg sýndi að eg eSa vér og þjóSflokkur vor væri Canada einhvers virSi. Hverri þjóð hefir í dag verið 'boSiS að reyna að sýna það í táknmynd ein'hverskonar, sem hún teldi mikils virSi i fari og sögii sinnar þjóSar, og bera meS því vott og vitni, að hún ætti hér eitthvaS er- indi, eSa hefði einhvern skerf aS bera fram til menningar þessa lands og framtíðarsóma. Oss hefir verið sýnt Ijóslega og greinilega, aS Can- ada virðir og metur og er þakklátt fyrir allar alvarlegar tilraunir til 'þjóðernisræktunar með oss og öðr- um þjóSum, sem bingað hafa kom- ið úr fjarlægum stöSum til þess a'S byggja upp það land, sem sökum mikilfengleika síns, auðæfa og yndis bokka, hefir ástæður og möguleika til þess að'verða eitt dásamlegasta JandiS i veröldinni. HvaS er það sem islenzka menn í Canada langar til aS flytja og gróSursetja hér í frjósamri cana- diskri mold'? Um það eru hugsan- irnar vafalaust nokkuð dreifSar og •ómótaSar. En meðal þeirra, sem bezí hugsa og af mestri einbeitni Ofg festu, bygg eg að það sé nokkuð algengt, að fyrir þeim vaki eitthvað i þá átt, sem oss finnst felast undir, í og meS tákn myndinni íslenzku, sem sást á götum Winnipegborgar i morgun. Alþingi hefir verið sá rauði þráður, sá ytri vottur aðals og tignar; sem er sæmd þessa kynflokks. I upphefð og nið- ¦urlægingu hefir Iþað veriS hiS ytra merki Iþeirrar viðleitni, sem er aSal- ástríða beztu íslenzkra manna frá öndverSri byggð lands þeirra — á- stríðan eftir mannviti. Alþingi viff Oxa-rá — mennirnir að teygja sig í áttina til inannvits og snilldar í um- gerð hinnar hrjóstrugu fegurðar — er táknmynd þess, sem er ósk min og von að verði hugsjón íslenzkra manna, aS flytja til þessa lands um ókomin ár og aldir. Vér höfum ekkert annaft fram aS færa en hæfi- leika vora til þess aS hugsa vel og fagurt. Vit og Hst á að vera um aldur og æfi vor draumur og keppi- kefli. Sextiu ár eru lítill timi í lífi þjóS ar og lands. Svo litill, að þaí liggur viS að niaður eigi erfitt með að draga upp mynd i huga sér, er sé að einhverju leyti ímynd iþessa fyrir- brigSis. Kn eina mynd fæ eg þó ekki úr huga mér, er eg hugsa til Canada á þessum degi, þrátt fyrir nærri iþví ómælividd landsins, þá verður landið i hug mér, eins og ef til vill flestra, fyrst og fremst sem ung mær, fögur og svipmikil, en á brá hennar hefir enn ekki veriS rit- aS, hver forlög hennar muni verfia. Kn eg get ekki hugsað til vestrænu sléttunnar, svo aö segja óbygðrar, sléttunnar meS frjómagnið undur— samlega í skauti sínu, án þess aS finna til þess aS þrá mærinnar er að verða móðir. Mærin unga þráir að ala hér.miljónir af sálum, fela í faðnii sér kynslóð eftir kynslóð af hamingjusömu fólki. Og hvergi á byggSu b«'li eiga menn slíkast kost á aS skapa farsæla þjóS sem hér. Hér er allt afliS, öll frjósemin til þes< að upp niegi rísa veglegt ríki og gæfusamt — cf þeir eiginleikar eru ræktaðir, sem beztu islenzka menn lartgar til að verði þeirra einkenni. I'að er gersamlega rangt, aS böl heimsins — stríS, fátækt og öll and- styggð, sem er fylginautur þessara vágesta — stafi eða hafi nokkuru sinni stafað af synd mannanna eða illsku, heldur af skorti á vitsmunum einum. I þeirri von, aSl Canadn megi auSnast aS si.gla fram hjá þeim híinnungarskerjuin, sem farsæld allra iþjóSa hefir enn strandaS á, og1 i 'þeirri von aS vorum fámenna þjóC- flokki auðnist aS leggja landinu til þá syni og dætur, er verSi aS ein— hverju leyti hafnsögumenn og leið- sögu á leiðinni til þess marks, sem Canada hefir öll skilyrði til þess að ná, óskum vér aS hiS nýja, unga, glæsilega land vort megi lifa. Skorað hafði verið á þjóð- irnar, er þátt tóku í hátiðahald inu, að sýna þjóðhúninga sína þar úti í garðinum. Fór sú sýning fram um kvöldið á aðal- sýningarpallínum. í henni tóku þátt Skotar, Walesmenn, Bol- lendingar, Rútenar, Pólverjar, Svíar, Danir, íslendingar o. fl. Fyrir á pallinum var kona, er kjörin var af aðalháitíðanefnd- inni til að taka á móti þjóðun- um, er þær gengu upp á pall- inn. Táknaði hiin hið canadiska ríki, og hélt á fána brezka rík- isins. Hvin var dóttur dóttir Sir John A. MacDonalds, fyrsta for- sætisráðherra Canada. Gekk hver þjóðflokkur með fylktu liði upp á pallinn og skipaði sér undir fánann. Fyrstir voru Skotar, þá íslendingar og svo hver af öðrum. Engum bland- aðist hugur um það, sem á horfði, að íslenzki bi'iningurinn bar þar af öllum hinum. Báru hann 12 konur og meyjar, all- ar háar og p;rannvaxnar, og báru hann tfel. Um búningana hafði séð Mrs. Óvídá Swainson. Suma hafði hún að láni, aðra bjó hún til, og var það hið mesta þrekvirki að hafa þá alla í lagi með jafn skömmum fyr- irvara. Með sýningu þjóðbún- inganna lauk hátíðahaldinu úti í garðinum. Var þá haldið inn í bæ og tóku við dansleikir í helzbu skemtihöllum borgarinn- ar, er stóðu fram til morguns. Laugardaginn voru sýndir ýms ir útileikir og um kvöldið skot- ið upp flugeldum í Sargent- garðinum; á annan hátt skemti hver sér sem hann vildi og var engri fastri áætlan fylgt með hátíðahöldin. Sunnudaiginn upp úr nóni var hátfðinni slitið með afarfjölmennri samkomu á völl- unum fyrir framan þinghúsið. Var þaj haldin guesþjónusta undir beru lofti, og er svo gizk- að á, að þar hafi verið saman komnir um 50,000 manns. Sex prestar stýrðu athöfninni. Byrj- aði guðsþjónustan með því að sungið var af mannþrönginni kvæðið "O Canada"; flutti þá séra B. B. Jónsson bæn; las því næst séra John Scott, prest ur við Immanuel Baptistakirkj una nokkra ritningarkafla, og hina Almennu þakkargerðarbæn I en eftir 20 mínútur var hann dáinn ensku kirkjunnar og lýsti drott- inlegri blessun yfir mannsöfn- uðinn. Söngnum stýrði Mr. Montcrieff hljómleikafræðingur, Dauðameinið var hjartabilun. Hann var fæddur á EinarsstöBurri í Reykjadal í Suður-l'ingeyjarsýslu árið 1862, 3. febrúar, og var því en í sönfeflokknum voru sam- rúmlega 65 ára gamall. Foreldrar ansafnaðir allir helztu söng- flokkar bæjarins. — Eigi má svo Ijúka frásögn þessari, að eigi sé frekar getið íslenzku nefndarinnar, er stóð fyrir þátttöku íslendinga í há- tíðahaldinu, er svo myndarlega tókst og varð þjóðflokki vor- um hvarvetna til sóma. Hefir Snorra voru merkishjónin Sigurjón Jónsson og Margrét Ingjaldsdóttir, sem 'þá bjuggu rausnarbúi á Kinars- stöSum. l'ar ólzt Snorri upp við hinn bezta heimilisbrag. 6 bræSur Snorra kotmist til fullorðinsaldurs; 3 af þeim fluttu til Canada, en 3 bjuggu á Islandi: Ilaraldur, bjó á Kinars— stöðum eftir fiiður sinn, er nú dáinn; Jakoíb á Hólum í Reykjadal. og hún haft það fádæma starf með: Ingjaldur þar í sveitum líka; Jón höndum, er naumast verður j Sigurjónsson 'fór vestur um naf og lýst, og orðið að kosta til undir-^ bjó í Winnipeg og Sigurlau,? kona búningsins allmiklu fé. Var: hans, bæði nú látin; áttu fjórar dæt- eigi nema um einn kost aöiur, eJzt af iþeim var Anna gift Kol- velja. íslendingar urðu að taka'beini SiguTgeirssoft bórðarson, býr þátt í hátíðarhaldinu, ella bera'nú í Seattle, Wash.; Ingtœn hjékr- alþjóðarámæli, er erfitt hefði j unarkona Johnson og Jónína og \Mr& orðið undir að rísa. Það var J.kennarar i Winnipeg. Sigmar Sigur eigi nema um eitt að gera, aðjónsson bjó í Argyle og GuSrún láta ekkert ógert, er til þess1 kona hans; em nú látin; áttu.H börn, mætti miða, að hlutur vor yrði j öll nú uppkomin, einn af þeim er séra ekki fyrir borð borinn. Það Haraldur Sigmar prestur í NorSur- hefði orðið engu bærilegra að Dakota. bera en hitt. í nefndinni sátu Snorri Sigurjónsson flutti til Can- ellefu menn og sjö konur: Jón.ada 1883, þá 21 árs gamall. 25. apríl J. Bíldfell, forseti nefndarinnar; | 1884 kvongaSist Snorri og gekk að Dr. B. J. Brandson, varaforseti;! eiga unigfrú HaUdóm FritSbjarnar- B. L. Baldwinson, ritari; séra dóttur, ættaííri úr Köldukmn i Ljósa- Björn B. Jónsson; séra Ragnar j vatnsihreppi. I>au byrjunu búskap í E. Kvaran; Hjálmar A. Berlg-1 Austur-Selkirk. Snorri vann þar á ¦man; Albert C. Johnson, gjald-1 járnbraut. Siðan fluttu iþau til Glen keri; Thorst. S. Borgfjörð; boro og bjuggu þar nokkur ár. 1898 Ihafi ekki verið ein um þaS. Hákon og Linda voru með mér, og við gát- um ekki annaS sagt en þetta, að nú yrðitin við aS skrifa þér. — Hákon var yfir sig hrifinn, og á heimleiS- inni gat hann ekki um annað talað en ísJenzku stúlkurnar, einkanlega þá, sem fremst gekk. Uanii dreymir víst um hana í alla nótt. — Og íslenzku búningarnir báru langt af öllu. lá. Iþú skalt vita. að Island sópaSi öllum hinum þjó8unum aftur fyrir sig (hinir kvennaflokkarnir voru írá Finnlandi, Danmörku og Gautaborg) bæSi tneð búningunum og frammi— stöðunni." ............ Frá íslandi. Rvík 21. maí. Jóhannes Jósefsson íþróttagarpur ko mhingaS til bæjarins utn síðustu helgi tneð konu sinni og dætrum og hélt áfram norður á Akureyri, til átt haganna. Hefir hann nú alls í 19 ár ferðast viða um heim og sýnt iþrótt ir, en 8 ár eru liðin síðan harm kom heim siðast snögga ferð. Er ekki að efa að Jóhannes hefir um allt gert landi síitu mikinn sóma á ferSalaginu. Var honum haldiS samsæti hér í bæn um, meðan hann stóð við. Gengust fyrir því ungmennafélagar og'íþrótta menn. Friðrik Sveinsson; séra Rögnv, Pétursson og Dr. Ágúst Blön- dál. Konurnar voru: Mrs. Th. S. Borgfjörð; Mrs. B. B. Jóns- son; Mrs. Óvídá Swainson: Mrs. Ingunn Johnson; Mrs. Gísli Johnson; Miss Elsie Pét- ursson og Miss Aðalbjörg John son. Allt nefndarfólk vann fluttu þau til Swan River dalsins. Halldóra kona Snorra lifir mann sinn ásamt sex birnum, sem öll eru upp komin. lrjögur af þeim eru gift: Hermann, býr við Parkside, Sask. er umsjónarmaSur kornhlöSu; Oli, aS Lindlow, st'oðvarstjóri; Kristján, býr viS Hudson Bay Junction, er símrit- ari; Klín Margrét, gift W. K. Mc nokkuð, þótt misjafnt kæmi!DonakI. stö8varstj>ra i Minitonas. verkið niður. Forseti nefndar- innar varð að bera ýmiskonar áhj'ggjur af nefndarstarfinu. Fyrir hönd nefndarinnar talaði hann í víðvarpið 17. júní, er há- tíðakveðju allra þjóðflokkarana var víðvarpað. Þá höfðu ræðu- menn aukaverk, er eigi tók til hinna nefndarmannanna. Kon- urnar undanteknigarh'tið höfðu ærin starfa, þótt mest kæmi vinnan niður á þær tvær, Mrs. Borgfjörð og Mrs. Swainson, er sáu a ðöllu leyti u malla bún- inga, með þeirri vinnu og auka- hjálp er þær gátu fengið. Lög- réttubúninljarnir voru 73 — Lögsögumannsins og 72 lög- réttumanna. Hafði Mrs. Borg- fjörð alla framkvæmd með að útvega þá og búa þá til, með að- stoð Mrs. B. B. Jónsson, Mrs. Irígunn Johnson, Elsie Péturs- son og Aðalb. Johnson. En Mrs. Swainson sá að ölliu leyti um kvenbúnin/2ana. Þá var all- ur útbúnaður Lögréttunnar í höndum Þorst. Borgfjörðs, er útvegaði vagninn og sá um allt smíðið, Friðriks Sveinssonar og Dr. Ágústs Blöndals, er gerðu málverkin og sözðu ^yrir um tilhögun þinghaldsins. En lang- flesta snúningana mun B. L. Baldwinson hafa haft. Auk þess sem hann var skrifari fundanna og ritaði um gerðir og þarfir nefndarinnar í blöðin, meðan á undirbi'iningnum stóð, safnaði hann saman öllum lög- réttumönnunum, leit eftir pen- inlgasöfnuninni, aðstoðaði auka- nefndirnar í stóru og smáu, og var á sífelldu ferðalagi um bæ- inn allt frá því að nefndin tók til starfa. — Dugnaður hans er enn með afbrigð- um, þó tekinn sé að eldast. — Þessu síðasttalda fólki öllu ber oss íslendingum sérstaklega að þakka frammistöðu þess og hið óeigingjarna starf. Verk þess hafa borið þann ávöxt, er oss er öllum til ánælgju og gagns og þjóð vorri hvarvetna til sæmd- ar. Lára, gift J. C. Pritham, fjársýslu- manni í Winnipeg. Ungfrú Ingibjörg Agústa heiina hjá móSur sinni. Snorri vann mest af timanum hér vestra á járnbraut, um 30 ár, hjá C. N. R. félaginu, um 15 ár section verkstjóri, og var um þaS leyti að komast á eftirlaun hjá því félagi; það stóð á þvi aS fá aldursvottorS að heiman, sem kom rétt eftir aS Snorri var látinn. T^egar Snorri var á blómaskeiði, var hann álitinn mesta snyrtimennr, mjög siðprúður í framgöngu, hýr og glaSur í viSmóti, fálátur aS fyrra— bragSi, en tryggur og góSur vinur þar sem hann tók því. Þau hjón voru sérlega vel samvalin, bæði brjóstgóS og gestrisin. síglöS og kát; enda var heimilið fyrirmynd að siSsemi og reglu semi. Snorri átti marga vini, og gaf oft fátækum, þó hann væri ekki rík- ur aS efnum. Snorri átt'i laglegt heimili hér í Swan River, og komst vel af. Hann tilheyrði Orange Mens Lodge og líka T. O. O. F., og undir umsjón þess félags fór útförin fram. Knskttr prestur sötig yfir hinum látna aS viðstöddum fjölda fól.ks, bæSí úr bænum og héraSinu. GuS blessi þig vinur minn, /. Eggcrtson- Látin er hér i bænum prestsekkjan ValgerSur Jónsdóttir prófasts á Stein nesi Jónssonar, og Klínar «lconu hans Kinarsdóttur stúdents í Skógum Högnasonar. Hún varS um aldamót ekkja eftir séra Tómas á Völlum í SvarfaSardal Hallgrímsson bónda í Grund í Kyjafirði, Tómassonar. (Tíminn.) Fjær og nœr JUBILKKSAMSKOTIN. Aður auglýst .........:..........$572.00 R. Bergson ........................ 2.00 Vala Jónasson .................... 1.00 Thorlákur Jónasson ............ 1.00 Mi>s H. R. Magnússon ........ 5.00 Jón Magnússon .................... 2.00 II. J ............................ 2.00 T. T................. ................ 1.00 Alex Johnson .................... 5.00 Sig'fús Andevson ................ 5.00 Roger Johnson .................... 1.00 .\:;>s Salome Halldórsson........ 2.00 Miss Stefania Pálsson ........ 1.00 Mrs. H. Daviðsson ............ 1.00 K. A. Isfeld .................... 2,00 Mrs. Klin Johnson ............ 1.00 J. J Samson .................... 1,00 Magnús Jóhannsson .... ........ 0.50 Mrs. Guörún Þorsteinsdóttir 1,00 G. Johnson ........................ 1,00 S. O. Bjerring .................... 2,00 J. J. Swanson .................... 5,00 Dr. J .G. Snidal ........ ........ 3,00 Paul Thorláksson ................ 1,00 A. J. Sveinsson ................ 5,00 JÓD Asgeirsson .................... 1,00 Oli BreiSfjörð........ ............ 1,00 S Sigmar ........................ 1,00 Dr. B. II. Olson ................ 3,00 C. Hjálmarsson ................ 1,00 H. Johnson and family ........ 2,00 Sigþór Sigurðsson ............ 2,00 Onefndur ........................ 0,50 A. Jónasson ........................ 0,50 SigurtSur Bjarnason ............ 1,00 T'étttr Johnsoin .... ................ 2,50 B. Magnússon.................... 2,00 C. Ingaklson .................... 1,(X) C. H. Hillman ............' ........ 1,00 V. Oddson ........................ 1,00 Guðm. Simpspn ................ 2,00 A. Freeman, Quill Iake Sask 2,00 ; (iuól. Olafsson ................ 1.00 | Sig. J. Vidal, Hnausa ........ 5,00 GuSm. Kiriksson ................ 2,00 J. J. Henry, Petersfield ........ 5,00 Nick Ottenson ................ 6.00 Oskar Olson .................... 7,00 Rvík 7. júni. Á safnaðalrfurtdi þjoðkirkjusafh- aSirins hér í Ixirginni í gær var rætt um, meS hverjum skilyrSum söfnuS- urinn vildi taka við dómkirkjunni af rikinu. ef til kæmi; en atkv.greiSslu um það mál var frestað til sér- staks fundar, er gert var ráð fyrir aS haldinn verSi um þaS mál síðar, væntanlega i .haust, svo að þeir safn- aSarmenn. er vilja, geti sem flestir tekið afstöSu til þess.------------- NokkuS var rætt um mismunandi skoSanir innan kirkjunnar á sumum kenningaratriSum, og viS atkvæða- greiSslu er höfS var í lok þess máls, vildi meirihluti þeirra, sem þátt tóku í henni, láta halda þeim umræSum afram-á næstu prestastefnu. Var þaS aS heyra á séra Jóhannesi L. L. Jó- hannessyni, aS hann teldi þaS brot á stjórnarskránni, ef þ.icSSkirkjurnar héldu fram skoSunum, sem ekki væru samkvæmar játningarritunum fornu, en þó var á fundinum varaS viS þeirri ofsóknarstefnu, sem áður fyrri vildi reka séra Matthías Jochutns- son og séra Pál Si'gurðsson í Gaul- verjabæ úr embættum þjóðkirkjunn- ar. Samtals — $674,00 Agæt mynd var tekin af íslenzka j skrúðækinu, "Lögréttunni" er verð- | launin fékk á þjóSarafmælinu um , daginn. Kostar myndin $1.25 og geta I menn fengig hana með því aS snúa | sér til ritara nefndarinnar, B. L. [ Baldvvinson; I'orsteins Borgfjörð, 832 Broadway, eða til íslenzku blarj anna hér í W'innipeg. íslenzku stúlkurnar í Gautaborg. (Kftir Vísi 1. júní). Sænsk stúlka í Gautaborg skrifar kunningja sínum hingaS 22. maí, kvöldið sem íslenzku stúlkurnar sýndu iþar fitnleika sína: "............ Kg má til að skrifa þér strax. — Kg var á fimleikahátíS í kvöld og sá kvennaflokkinn frá Is- landi. _ Þú skalt vita aS hann vakti aSdáun. I'að var efalaust bezti kven flokkurinn alla þessa viku, sem sýn- ingarnar hafa veriS, og fólkið var alveg frá sér numið. I>aS fór eins og kliSur af hrifningu um allt þetta stóra hringleikalhús, þegar stúlkurnar gengu inn meS fána Islands í farar- broddi. Kg fyrir mitt leyti sat meS tárin í augunum, og eg held, aS eg Náttúrugripasafnið hefir nú nýlega fengið ka>rkomnar gjafir frá Indland.f eyjum.--------Eru þaS tvö apadýr, ann að með svifhúð, fátítt mjög, hitt er gi'bbonapi. Kinnig er hreiður sauma- fugls og vefarahreiSur o. fl. iger- semar. Ættu menn ekki aS láta ,þær óskoðaSar. Gefandinn er islenzk kona frú Laufey 01>ermann. en maS- ur hennar er hollenzkur embættis- maður á Java. bað var hún, sem igaf safninu tígisdýrsfeldinn. — Krú Laufey er dóttir Kriðriks Guðmunds sonar í Mozart, af fyrra hjóna- bandi. — S. H. f. H. (AlþýðublaS®) A þriðjudaginn í fvrri viku fór læknisfrú K. J. Austmann frá Wyn- yard suður til Los Amgeles, að heim- sækja foreldra og ættingja. Tók frú in börn þeirra hjóna með sér og býst við að verða tun þrjá mánuði þar sySra. Um leið og eg kem aftur aS 'blaS- inu eftir hálfsmánaSar fjarveru, lang ar mig hér meS til þess aS þakka séra Kögnv. Péturssyni, er svo ágæt- lega hefir annast blaðið í fjarveru minni. Sigfús HaUdórs frá Höfnum. Hér með leyfum viS okkur, hvert fyrir sig og sameiginlega. aS votta Islendingum i Vatnabvggðum inni- legasta 'þ^kklæti fyrir viðtökurnar, er þeir bjuggu okkur, fyrir alla sam- úSina og fagnaðarstundirnar. og tak markalausa gestrisni einstakra mannn. Nöfn tjáir ekki aS nefna, svo marga erum viS i þakklætisskuld við. Rósa M. Uermannsson. Bergþóra Johnson. Sigfús Halldórs frá Höfnum. Hér með leyfi eg mér aS flytja olluni þeim Islendingum, er með at- kv.-eði sinu eða á annan hátt studdu mig i síðustu kosningum, mínar al- úðarfylstu þakkir. Winnipeg 5. júl 1927 Virðingarfylst, W. J. IJXDAL- TIL KJOSENDA I MORDEN- RHINELAND: Eg tek þetta tækifæri til a/S láta í Ijós þakklæti mitt fyrir hjálpina, sem þér létuð mér í té við nýafstaðnar kosninigar. Það mun alltaf verða mitt mark og mið að reyna að vinna að nauðsyn'jum og hag þessa kjördæmis í held sinni. Yðar einlægur. HUGH McGAVIN, M. D.

x

Heimskringla

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Heimskringla
https://timarit.is/publication/129

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.