Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi


Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi - 04.03.1910, Blaðsíða 4

Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi - 04.03.1910, Blaðsíða 4
40 Þjóbviljixn XXIV., 10.-11 ar, liafa ýmsir beðið stórkostlegt tjón í efnalegu tilliti; þó mun það vera mest hjá Hálf dáni Hálf- dánarsyni og Sigríði Ossursdóttur í Búð. Þar eyðilagðist nálega allt: íhúðarhús þeirrn, inn- anstokksmunir og matbjörg; fjós, er stóð ofan- vert við bfeinn, eyðil&gðist algerlega ofan af þrem kúm og einu geldneyti; varð skepnunum bjargað með naumindum. Fjarhúshlaða var þar uppi á túninu, eign Sigríðar ekkju Össursdóttir, og fór algerlega ofan af henni. Fjárhús, er stóð áf ast við hlöðuna, stóðst þó ósköpin, því að hlöðu- veggirnir tóku úr. — Enn fremur fórst alger- lega skúr, er var áfastur við Biiðarbúðina; og tveir h.i;illar. Timhurskúr, er var þar réttfyrir utan, skekktist, og snjóflóðið fór inn um dyrn- ar a búð Hálfdánar Hálfdánarsonar, alveg upp i stiga. Maður úr Búöarbænum var rétt slopp- inn upp stigann, þegar það skall inn á eptir honum. Fyrir utan búð Helgu ekkju Jóakirusdóttur fór alveg til grunna áfast skipabyrgi, — voru í því þrír bátar, er allir eyðilögðust; átti hún einn en annan hinna attu þeir Páll PMsson og Jóh, Magnússon, og þann þriðja átti Sigurður Páls' son húsmaður hér. — Enn fremur fór hjallur geymsluhús og saltskúr Páls Pálssonar moð öllu^ sem var í þeim; nema fiskstafli hans er að miklu leyti eptir. — Loks tók snjóflóðið alveg niður að veggjum fjárhúshlöðu, er stóð uppi atúninn# — Fjárhúsið fórst ekki í snjóflóðinu. FJóðið fór svo nœrri húsi þeii-ra bræðra Hall- dórs og Jóakims, að það fór alveg yfir stein- steypufjós, er stendur rétt við húsið. Féll flóðið alveg upp að dyrunum á ytri enda íbúðarhúss- ins, en sakaði hvorugt til rauna, Er það álit manna, að hefði þessi álma flóðsins ekki klofnað um steinsteypufjósið, þá myndi vorbúð þoirra bræðra hafa farið sömu ferð sem hinar, enda sakaði hana töluvert. Þeir bræður áttu tvo timb- urhjalla rétt utanvert við biið sína, og fórust þeir með öllu. Þótt hér sé nú talið nokkuð af því tjóni. er fólk hefur biðið við þetta hörmulega tilfelli, þa er hitt eins víst, að æði margt er ótalið. Vettvangurinn fyrst í morgun var all-ægi- legur; hálfar búðirnar í sjónum og brakið moð allri íjöruoni, en sum likin þar innan um föst ! á nöglum eða flækt í veiðarfœrum. I dag | voru mokaðar upp allar tóftirnar og snjóhlaupið með sjónum: og að öðru leyti Iagfært það er | hægt var, meðan dagur entist. Margir ísfirð- insrar fóru ikt eptir strax og tiðindi þessi spurð- ust, og unnu sumir kappsamlega. íbiiar Hnífsdals eru um þrjú hundruð og er manntjónið h'klega hlutfallslega, að farist hafi ití hver maður; er það því eigi furða, þótt i und- ir sviði. Snióflóðið hefur farið geysihratt, því jafnskjótt og auga var rent lir innra hluta þorpsins, er skruðníngurinn heyrðist þangað; voru búðirnar komnar í kaf og sópaði snjóflóðið efri bluta þeirra Jangt fram á sjó, Snjóflóð hafa áður komið fyrir i Hnífsdal, þó eigi hafi tíð verið, og hafa tvö þeirra g.jort skaða, svo að mér sé kunnugt. Fyrra snjóflóðið var 1673, að þvi er segir í annálum Magnúsar Magnússonar sýslum., og tók þá af hjáleiguna Búð með öllu sem í var, utan mönnum. ásamt öllum hjöllum, nema einum. Fyrir 86 árum eyðilagðist einnig í snjóflóði Augnavellir, býli framanvert við bæinn að Hrauni Fórust þar 8 manns , en bóndinn, sem einn náð- st lifandi, andist eptir tvo dag* við mikil harm- kvæli. Snjóf lóð þetta varð réttum aldarfjórðungi opt- I ir snjóflóðið mikla á Vestdalseyri í Soyðisfirði, sem var 18. febr. 1885 — og líklega á sama títna; talið þar um kl. 8, en síðan hefur klukkan verið færð fram, svo að Jíklega hefur þetta verið sama örlagaþrungna augnablikið. E»ar fórust 24 menn, þar af 5 börn, og lti íbúð- arbús, og er þess enn rninnst k Soyðisfirði. Smáatvik tvö all-kynleg ko :nu fyrir, og þykír hlýða að skýra frá þoim: Uppeldisdóttir ÞorlAks Þorsteinssonar fannst i báðardyrunum með biblíusögurnar í hendinni; hafði hún auðsjáanlega verið að bíða eptir tolpu úr hinum búðarblufrinum til þese að verða henni samferða í skólann. Halldór Halldórsson (föðurbróðir G-uðm Páls- sonar beykis á Isafirði), er longi bjó í Arnardal og nú er í Búð, 84 ára gamall, oe heFur nú vorið blindur í undir 20 ár, svaf meðan ósköpin dundu yfir og var alveg óskaddaður og vel málhreBS, er komið var niður að honum í sn.jónum. — Seg- ist karl eigi fyrri vitað hafa, en sqj'ói- hafi komið 1 munn sér". Ráóherra isiands félag ísl. stúdenta i K.höfn. Á fuudi í félagi íslenzkra stúdenta í KaupmaDnahöfa var 12. febr. þ. á. sam- þykkt svolátandi Fundarályktun Fundurinn telur það augljóst, að ráðherrs, B. Jónsson hefir moð ummælum sinum og lof- orðum til Danastjórnar, sérstaklega viðvíkjandi Starfi viðskiptaráðanautams, að v^ttugi virt sjálfstæðísstefnu Islendinga og bakað henni tjóji — og skorar því á binn niiverandi meiri hluta alþingis, er nefuir sig sjalfstæðisflokk, að lýsa sig ósamþykkan þessu atferli ráðherrans. Aðal-tilefnið tii fuudarályktunar þess- arar virðist bafa vetið bréf ráðherra til \ danska utuuríkisráðherrans, sem að við- skiptaráðanautnum lýtur, og gotið er á öðrum stað í þessu nr blaðs vors. Um Mmbandsmálið ^T dr. KmA BerHn, sem var ritari sambaudslaganefnd arinnar, nýlega ritað grein í tímaritið „Gðds danske Magazinu. 15 an aðal-bygginguna er blómgarður, með grænum gras- Teinum og gömlum trjám. Herbergi min eru i austurálmu hussins, er liggur niður flð ánni, og úr gluggunum sést vestur-álman, soin er beint á móti. í henni býr enginn, þar sem búsið er ofstórt, mið- að við fólksfjöldann, sem þar býr. Þar eru þvi slár fyrir dyrum, og engin gluggatjöid fyrir glviggunum. Það er sagt, að þar eigi vofan heima — muDkur frá miðolduoum, sem engan frið fíi i gröf sinni. Mér hefir einatt verið annt um, að grennslast eptir, hvað til grundvallar lægi, að því er slíkar kyDJa-sögur enertir, og því hefi eg opt athugað vestur-álmuna uni iDÍðnæturskeið, en árangurinn orðið sá einn, að eg hefi orðið kvefaður. 'Jeg er því hættur að gefa vestur-álmunni auga. Hvít-munkurinn — svo er vofan nefnd — er mælt, að hafi beyki-stöð sína í mesauhúsinu. Þegar gengið er í álmuna, seru eg bý i, verður að fara utn góng, sem liggja gegnum þvert húsið, út í blóm- garðinn. En gegnum blómgarðinn iiggur krókóttur akvegur, alla leið að hliðinu, sem vanalega er tvílæst, eins og Har- ]ey byggist við, að einhver kynni að ráða á hano að honum óvörum. Fyrir framan veBtur-álmuoa var fagur gaugur, með eikitrjérn til beggja handa, og lá hann niður að ánni Trén voru útsprungin, og aVyggðu því að nokkru leyti á gráa steinhnsið, sern að baki þeiru var. Frá blettÍDum lágu tröppur ofan að ánni: en hinu 24 ,Þetta er voðalegt!" mælti hún. hvernig er mað- ur þá?" það er nú ekki sem auðveldast, að lýsa þvi' „Eruð þér þá þreyttur, og kvalinn?" spurði hún. „Missið þér matarlystina? Getið þér sofið um nætur? Eruð þér ekki á vakki fyrir utan gluggann hennar á nótt- uddí, og eruð að nefna nafnið henoar?" „Aldrei hefi eg nú verið svo langt leiddur!" svaraði Gilbert. brosandi, með því að hann þóttist skilja, að þessi hu^sun hennar stafaði frá einhverri skáldsögunni, sem hún hefði lesið. „Jeg held. að karlmenn geri sig eigi þaDDÍg að athlægi nú á dÖgumu. „Ekki vil eg nefna það því nafni", mælti Fay, all- æst. „Það ber einmitt vott um mikla, og einlæga ást! En hvað þér getið verið harðbrjósta, hr. Tresbam. að tala svona! Þér gætuð þá ekki lagt lífið í sölurnar, vegna stiilku? Jeg vildi, að einhver elskaði mig svo hertt!* „Ekki tnynduð þér nú vilja, að hann gerði alvöru úr þvíu, svaraði Tresham. Þdu voru nú lent, festu bátinn, og geDgu á land. Kvöldsólin varpaði gullnum loga á himininD, og tylltu þau 9er á bekk til þess að njóta hlýjunnar í veðr- inu, og Dáttúrufegurðarinnar. Felix, sem auðsjáaDlega bafði þráð komu þeirra, flýtti sér ti! þeirra, lagðist þegjandi í grasið, og hvíldi höfuð- ið í kjöttu systur sinnar. BErtu þreyttur, kæri Felix?" mælti hún, og strauk hðudÍDoi um hárið á honum. „Já, jeg 'er mjög þreyttur", svaraði hann, all-sorg- bitÍDD. „Segðu mér sögu, Fay!u

x

Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi
https://timarit.is/publication/131

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.