Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi


Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi - 09.06.1910, Blaðsíða 4

Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi - 09.06.1910, Blaðsíða 4
100 Þjóbvjljinn. XXIV., 25.-26. Annað kvæði var honum og flutt, er oit hafði Gufan. skáld Zlagnússon — Kvæð- ið er í tveim köflum, og er seinni kafl- inn svo hl]óðancli: Þér brosir vorsins himinn, hár og fagur, og helgar geislum öll þin fögru spor, því sérhver genginn striðs og stirfa dagur, hann Btofndi að því að skapa líf og vor. Það vonarsæla vor, sem hjá oss er, á völd sín ekki minnst að launa þér. Þér fylgdi blessun, bæði á sjó og landi, sem bar til sigurs öll þín miklu störf, því í þeim lifði hreinn og flekklaus andi. og hugsun, sem var skýr og snjöll og djörf. Það blessar enn þinn bjarta vinnudag sem bjarma undir fagurt sólarlag. Það skapar lotning, ennið itra, bjarfa, og ern er lundin, fjorug, glöð og teit, en uudir sfser þar hreint og viðkvæmt hjarta, sem hefir starfað meir en nokkur veit. Þótt hópur stór þig heiðri á þessum stað, í hljóði gera langt um fleiri það. Já, hjartans þakkir þér er Ijúft að tjá, — vér þökkum fyrir hverja heillastund, þín hnittnu orð — og hvöt, sem i þeim 1&; hvern hlýjan geisla af þinni framtaksslund, þin hollu ráð og hjálp í aliri þraut, og hvorn þann mann, er hófst á rétta braut. Guð blessi alla elli þinnar daga og æfikvöldið gori létt og blítt, þar bnýtir blóm sín öll þín æfisaga um öldungshöfuð, silfurhærum prýtt. Og þó að stirðni og þyngist æfispor, í þínum augum brosir eilíft vor. Já, e i li f t v o r i verkum þínum býr, það vor, sem leiðir sumarblómans til, það vor, sem öllu vel til heilla snýr. það vor, sem glæðir hjartans kærleiks-yl, það vor, sem saraan æsku og elli leiðir og opin faðm við hverri sálu breiðir. í samsæti þessu ai'henti Oeir kaup- maðnr Zo'éga landritara Klemenz Jónssyni gjafabréf, þar sem hann, og kona hans, gefa heilsuhælinu á Vífilsstöðum húsbún- að allan í 10 einbýlisherbergi. Gjafabréf þetta er svo látandi: Jeg undirskrifaður G. Zoéga ásamt konu minni gef hér með á 80 ára afmælisdogi mínum Heilsuhælinu á Vífilsstöðum hús- búnað allan í þau 10 einbýlisherbergi, sem eru í téðu Heilsuhæli. Húsbúnaður þessi (legubekkir, stólar, skáþar, rúmstæði og rúm- föt o. fl.( er, að tilhlutum Heílsuhælisstjórn- arinnar og fyrir milligöngu „Nationalforen- ingen til Tuberk. Bekæmpelse" í Danmörku keypt hjá Magazin du Nord í Kaupmanna- höfn og koma bingað eigi síðar enímiðjum júlimánuði næstkomandi; Húsgögnin eru úr „poleret satin", og kosta; að því er Heilsuhælisstjórnin hefir skýrt mór frá; ca. 5,540 kr. Reykjavik 26. mai 1910. Q. Zo'éga. Helga Zoéga Annað gjafabréf var og lesið upp í samsætinu, þar sem erfingjar Kristjáns heitins Jónswnar frá Armóti, er dó í Clinton í Bandaríkjunum, sbr. 10.—11. nr. „Þjóðv". þ. á., gefa heilsuhæiinu á Víf- ilsstöðum 10 þús. króna, til sjóðstofnun- ar, og er gjafabréfið, sem hér segir: Viðundirritaðir erfingjar Kristjáns sál. Jóns- sonar læknis frá Clinton, Iowo, ánöfnutn hór með kr. 1C,000 — tíu þúsund krónur — til stoínunar sjóðs, er vera skal til minningar um hann og bera nafn hans. Skal vöxt- um hf því fé, varið til að borga legukostn- að eins sjúklings í berklahælinu á Vífils- stöðum, — í einbýlisstofu. „Fra þessum degi að telja reiknast Lands- bankavextir af fyrnefndu fé, þar til sjálfur höfuðstóllinn verður afhentur hlutaðeigend- um. Jafnframt áskiljum við okkur íi sínum tíma að setja ýms skilyrði, er nánara verða tekin fram í væntanlegri skipulagsskrá. Reykjavík, 26. mai 1910. Oeir Zoega Helga Zoega Halldór JðnsHon [fyrir hönd mína og konu minnar Kristínar Hermannsdótturj. Sigurjón JórtssQn". Ymsar rætur voru haldnar í ssnjsæt- inu, auk hinna tveggja, er að ofan getur. lllerzlunarfréttir. I bréfi, dags. i Kaupmannahöfn í maí þ. á., er þessara verzlunar-tíðinda getið: Saltfiskar. Vara þessi hefar frem- ur lækkað í verði. — Málfiskur, vel verk- aður, ssldist seinast á 70 kr., smáfiskur á 60 kr., og ísa á 60 kr.p skpd. Að því er hnákkakýldan fisk snertir, hefur eptirspuruin jafn vel verið minni en að því er til óhnakkakýlda fisksins kemur, og var verðið á hnakkakýlda fisk- inum síðast að eins 70—75 kr.; Lanqa hefur S9lzt á 65 —70 kr. sk$5., og Keila á 45—50 kr. Havðíi>i»liu.r- Sd vörutegund er enn óseljanleg, sem verið hefur. — Hrogn seljast á 50 kr. tn. — Síld má heita Qseljanleg. — Hún hefur verið höfð á boðstólum fyrir 7 kr. tunnan, en enginn kaupandi fengizt. — 95 XV KAPÍTULI. Hvað unafrú Carr sagði. Gilberf var í engum vafa um það, að það væri hvít- munkurinn, sem valdur væri að dauða Felixar, þar sem eigi voru aðrir á vakki í garðinum á næturþeli, en bnnn. Barstone taldi þetta á hinn bóginn eigi vera ó- yggjandi. En af hvaða hvötum gat glæpurinn verið framinn?" Tresham datt helzt i hug, að hvít-munkurinn kynni að vera einhver geðveikur aumingi, sem hr. Harley hefði á laun í hvelfingunni, og tekist hefði nokkrum sinnum að skjótast út, enda sennilegt, að gæzla væri engin, er hr. Harley var fjarverandi, og því hefði hann .framið glæpinn. Eptir að hafa framið glæpinn, og svalað blóðþorst- anum, þótti Grilbert sennilegt, að hann hefði orðið ótta- sleginn, og skreiðst aptur i fylgsni sitt. En nú var áiíðandi, að fá að vita, hver hvít-munk- urinn var. Tresham þekkti alla sem heima áíl» í klaustrinu, og'gat ekki ímyndað sér, að neÍDn þeirra ætti skylt við hvít-munkinn, þar sem hr. Harley, og Jasper, höfðu ver- ið^fjarverandi, er morðið var; framið. Að Barstone benti á frú Archer, þá fannst Gilbert það blátt áfram hlægilegt. Gilbert taldi því vafalaust, að hvít-munkurinn væri ©inhver, sem ætti heima í kórhvelfingunni, og væri þar í skjóli hr. Harley's 104 aðist þar einnig, að eg rakst á hana, sá hana sitja að árum í litla bátnum sínum. Jeg herti þá róðurinn, og náði henni, og heiisaði henni glaðlega. „Við skulum stíga á land hérna", mælti hún, all- áköf. „Jeg hefi margt að minnast á við yðurw. Ekkert var mér kærara, og skömmu siðar settumst við niður í grasið, hjá trjánum, skammt frá klaustriuu, og þurftum eigi að óttast, að við yrðum trufluð. Að rninnsta kosti gerði eg rnér baztu vonir i þeasu efni, en þær brugðust nú reyndar, svo sern síðar mun sjást. „Mér þykir vænt um, að sjá yður apbur, hr. Tres- ham", mælti hún, og leit á mig, svo eg kafroðnaði. „Þór hafið engan grun um, hve mjög eg hefi saknað yöar". „Það getur eigi verið meira, en eg hefi saknað yð- ar", svaraði jeg, og horfði beint í djúp augna hennar. „En segið mér, uugrú Harley, hvernig líður í klaustrinu?" „Þar líður öllum, eins og þegar þér fóruð"; svaraði Fay. „Pabbi lokar sig inni í bókasafnsherberginu, eins og hann, er vanur, og þolir ekki, að neinn komi nálægt sér, og siðan veslings Felix dó, sýnist hann 'ið hafa enn meiri óbeit á mér en nokkru sinni fyr. — Hvers vegna, veit eg ekki". Jeg leiddi samræðuna að öðru, þó að eg skildi hvera kyDS var. ,Hefur hvít-munkurinn sézt aptur?u „Neia; svaraði hún. „Við höfum báðar, frúArcher, og jeg, gefið garðinum auga uai nætur, en ekkert sóðu. t0g Jasper, hvernig liður houum?" „Hann er eérvitrungur, sem vant er, og skilur ekki

x

Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi
https://timarit.is/publication/131

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.