Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi


Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi - 22.06.1910, Blaðsíða 4

Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi - 22.06.1910, Blaðsíða 4
112 Þjóðviljinn. XXIV., 28-29. harm í slíkum fjötrum? Þetta er ein- mitt sigur karlmennskuDDar og einmitt í tilveru, sem er þrotabú, og hjá lífi, sem er krypplingur. Fyrir því má vel unna krypplingnum nóg til þess að una því vel að vinna hoDum, og eiga starf sitt og minnjar í vellíðan hans Það er þó sá sigur, að draga úr hörmung sameiginlegs skipbrots. Sátt mín við dauðann getur eðlilega stafað af þvj, að jeg hef ekkert traust á lífinu, eða þeirri tilveru, sem lifið er runn- ið af. Hin eina bending um eðli þess og örlög er þsð sýnishorn, sem jeg hef átt kost á að sjá hér og kynnast, og þetta sýnishorn eykur sannarlega ekki tiltruna eða óskina um áframhald. Það getur blátt áfram verið voðatilhugsun, að vera ofurseldur tilveru tilfinnÍDgarlausri og ábyrgðariausri eins og vor tilvera er þar sem ekki yrði fiúið á náðir neins dauða. Því þeir sem sýna vilja fram á líknsama náttúru eða góðan guð, geta miklu rökréttara bent á dauðanu en lífið að því sem vér þekkjum bæði enn. I þessari hugsun er fult samræmi, og kvæð- ið „Eptir frænku mína" og fleira sýnir, að álykttin skáldsins verður eitthvað i þdssa átt. (Niðurl.,/ höfn 17. þ. m. (iúní), segir ríkisréttardóm upp kveðinn í málinu gegn fyrverandi ráðherrum, J. C. Christensen og Sig.Berq. Dómsúrslitiu urðu þessi: J. C. Christensen alsýknaöur, en að þvi er Sigurd -Ber^snerti, var hann dæmdur í 1000 kr. fjársekt. Ekki er ósennilegt, þar sem þessi urðu úrslitin, að því er Christensen snertir, að honum verði nú falin forstaða ráðaneyt- isins, er tekur við af ^a/íZe-ráðaneytinu. Að öðru leyti vantar enu glöggar fregn- ir um inálið, og um dómsúrslitin. Sitsíma-ffeqníf. —O — Frá Danmörku. Dómur ríkisdóms. Símfregn, er barst frá Kaupmanna- Aukaþings-áskorunm. Auk aiþing- ismanna þeirra, er undir aukaþings-áskor- unina skrifuðu, var Sig. alþm. Sigurðsson, >. annar þingmanna Arnesinga, henni og samþykkur, að því er sjá má af síðasta nr. „Þjóðólfs", þar sem ekýrt er írá sam- tali hans við ritstjóra nefnds blaðs, en hann var fjarverandi, er áskorunin var send. Á hinn bóginn hefir „ísafold" borið brigður á það, að alþm. Jósep Björnsson sé aukaþingi fylgjandi nú orðið, þótt hann teldi það æskilegt, þegar þingmálafuudur Skagfirðinga var haldinn. stjóri danska Landmandsbankans í Kaup- mannahöfn. Hann hét fullu nafni Isak Moses Hart- vig Oluckstadt, og var fæddur i borginni Fredericia árið 1839. Árin 1865—1872 var hann við banka- störf í Kristíaníu, en sleppti þvi starfi síðar nefnda árið, og gjörðist forstjóri Landmandsbankan9 í Kaupmannahöfn, er stofcaður var greint ár, og veitti hann honum forstöSu til dánardægurs. Glíickstadt átti góðan hlut að því, að hlutafélögin: „Fiíhöfn Kaupmannahafn- aru, og „Austur-Asiu-íelagid" komust á laggirnar, sem hvorttveggja voru Dönum nytsemdar-fyrirtæki. Hann var einn í bæjarstjórn Kaup- mannahafnar árin 1886—1892. Eins og kunnugt er, hefir Landsbank- inn hér á iandi, síðan hann var stofnað- ur, haft aðal-viðskipti sín erlendis við Landmandsbankann, og ruun Gliickstadt því, ýmsum fremur, hafa haft dálítil kynni af ástandinu hér á landi. f Etasrád GlUckStadt. (Forstjóri Landmandsbsnkans.j Að kvöldi 14. júni þ. á. andaðist í Kaupmannaböfn etazráð OlUckstadt, for- Kgl. danska búaaðarfélagi^ henr boð- ist til þess, að úrvegaunglíngum, er land- búnað vilja nema eriendis, vinmi'nennsku á góðum bóndabæjum í Danmörku. Ætlast er til, að þeir verði tvö ár í vinnumennskunni, og eru launin 175 kr. fyrra árið, en 200 kr. seinna árið. Umsóknir vorða þó því að eins tekn- ar til greina, að umsækjandÍDn kunni dön9ku, og hafi verið tvö ár við land- 111 „A! A!" mælti Barstone, og spratt upp. „Hvað gengur á?" mælti Gilbert. „Skyldi hann eigi hafa lokað haDa inni í kórhvelf- ingUDni, þar sem móðir heunar er?" „Það er ómögulegt! Jeg held, að þeir þyrðu því hvorugur, Harley eða Jasper". „Jeg er auDarar skoðunar", mælti Barstone. „Við verðum að gera sídustu tilraunina til þess, að komast að því i DÓtt, hversn umhorfs er í kórhvelfingunni. XVIII. KAPÍTULI. I körhvelfingunni. Seinni hluta dagsins, sem og um kvöldið, var Gil- bert í mjög íllu skapi. „En ef við finnum hana nú ekki", mælti hann, upp úr þurru, eptir langa þögn. „Já fari svo", mælti Barstone, „þá komumst við þó ef til vill að raun um, hvað sannast er, að því er fru Harley snertir, en þó því að eine, að Jasper sé ekki á verði við tréð". „Jeg læt mig engu skipta, hvort hann er þar, eða ekki", svaraði Gilbert all-ákafur. „Málið er alvarlegra, en svo, að það þoli bið. — Varni Jasper okkur, fleygi eg honum í ána". „Guð hjálpi mér!" mæltí Barstone, og brosti. „Við skulum vona, að til þeirra ráða þurfi ekki að grípa." Þegar leið á kvöldið, fór Gilbert að gjörast rólegri, en hann hafði verið enda sá hanD, að nú þurfti á still- 120 „Hún dó i Triest", svaraði frú Archer. „Hvers vegna ímyndið þór yður, að hún væri enn á lífi?" „Bæði ungfrú Garr, og Dexter ofursti, héldu, að hún væri á lífi". ^—^í „Nefm'9 eigi það nafn", mælti frú Archer, og skalf í henni röddin. „Honum er þetta allt að kenna". ^Þér verðið að fyrirgefa honum. —Hann er dáinn". „Dáinn! Hvíli hann þá í friði. — Hann hefir syndg- að, en honum hefir hefnzfc fyrir syndir sínar. — Jeg hefi frétt um hin langvinnu veikiudi hans i Nizza. — En hveroig víkur þvi við, að ungfrú Carr er þessu kunoug?" „Hún heyrði eitthvert kvis um það, að einhver væri lokaður inni í vestur-álmunni", mælti Gilbert, „og minnti það hana á einhverjar sögur, sem hún hafði heyrt um frú Harley og Dexter, og ásetti sér þá að finna Dexter, og fá að vita, hvernig í öllu lægi. — Það gjörði hún, og komust þau þá bæði að þeiiri niðurstöðu, að frú Harley hefði ekki déið í Triest, en að hún hefði með leynd verið lokuð inni í kórhvelfingunni". „Og þér hafið þá án efa haldið, að veslings systir mín væri hvít-munkurinn, — og hefði myrt einka-son sinDu. „Já; öðru visi varð gátan ekki ráðin!" „Nei, það skil eg", svaraði frú Aroher stillilega; „en nú vitið þér, að það var hr. Harley, sem lék hvít-munk- ÍDn, og drap Felix". „Vissuð þór það þá?" Jeg ímyndaði mór, að svo hlyti að vera, en var ekki viss um það. — Þér verðið að muna, að álitið var, að hr. Harley væri erlendis". „Já, álitið, að hann væri erlendis!" mælti Gilberfc.

x

Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi
https://timarit.is/publication/131

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.