Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi


Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi - 22.06.1910, Blaðsíða 5

Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi - 22.06.1910, Blaðsíða 5
XXIV., 28.-29. Þjóbviljinn. 113 buDaðarnám; en þá kenrslu útvegar danska landbúnaðarfélagið, ef Ó9kað er. AnDars irmn þeim, er sinna vilja (il- boði þessu, heppilegast að smía sér til landbÚDhðarfélagsinM liér á 1-ndi. 0£? leita þar nákvæmari upplýsinga, áður en lengra er farið. : Skógrœktar-unidœini. ÖIlu landi voru hefur nú verið skipt i sex 8kógrœktar-umdæmi,eðaskógvarðar-hóruð, og eru þau þessi: 1. Gullbringusýsla, ásamt Reykjavík. 2. Kjósar- Borgarfjarðar- Mýra- Hnappadals- Snæ- fellsness og Dala-sýslur. 3. Barðastrandar- ísafjarðar- og Stranda-sýslur. 4. Þingeyjar-sýslurnar: ö. Múla-sýslur og Austur-Skaptafellssýsla. 6. Vestur-Skaptafells- Rangárvalla og Árness- sýslur. Frakkiieskur konsulh Hóraðslæknir Halldór Qunnlögsson íVestinanna- eyjuui hofur nýlega verið skipaður, og viður- kenndur, frakkneskur konsúll í Vestmannaeyjum. Skógitrverðiinir. E>eir eru fjórir alls að tölu, og skógræktar-. stjórinn Kofoed Hnnsen fimmti, ]:ó að störf hans séu að siálfsögðn mestmegnis falin í aðal-yfir- umsjón; Nöfn skógarvarðanna eru: 1. Sumarliði Halldorsson, sem búsettur ei í Borg- arnesi. 2. Ste/án Kristjánsson, er á heima á Vöglum i Eyjafirði. 3. Quttormur Pálsson, sem búsettur er á Hallorms- stað í Norður-Múlasýslu, og 4: Einar Sœmundsson, er á heima á Eyrarbakka (Arnessýslu). Skorœktarstjórinn Kofoed-Hansen, hefurfyrst um sinn umsjón yfir fyrsta og þriðja skógræktar- umdæminu, sbr. hér að ofan, að því er skýrt er frá i blaðinu „ísafold" 1B. júni síðastll Flón-ávcitan. Hr. Thalbitzer, danski verkfræðingurinn, sem unnið hefur að mœlingunum, að þvi er til Flóa- áveitunnar í Árnessýslu kemur, lagði af stað austur í Árnessýslu 14. þ. m. (júnD, til þess að taka þar til starfa að nýju, sem hann hætti sið- astl. suman Sumrður ráðanautur Sigurðsson fór austur þangað með honum. Frá Dýrafiiði. Dýrfirðingar voru svo heppnir, að ná í um 150 tn. af síld í öndverðum þ. m. (júni). Síldin var þegar seld til beitu, enda mjög kvartað um boituskort á Vestfjörðum í vor. Hvort m.eira af sild hefur síðar aflazt a Dýra- firði hefur eigi fréttzt. Hvnrl' ¥r. Kristjilnssonar. Nú er farið að skrafa það, að Friðnk Kristj- I ánsson, ötbússtjóri á Akureyri, muni eigi hafa fyrirfarið sér, heldur hafa skotið sér undan til Ameríku; Rvggja menn þetta, að því er „ísafold" segir, einkum !i því, að fjölskyldu hans hafi nýskeð borizt '2000 kr. póstavísun frá Ameríku: Sflgt er og, að eitthvað af börnum hans muni ætla að koma sór til Ameríku. Hvað hæft er í þessu, lætur „Þjóðv." ósagt. GullbrúðUaup. Dbr.maður Jðn Arnason í Þorlákshöfn, og frú hans, Jorunn Sigurðardöttir, minntust gullbrúð- kaups síns B. júru' þ. a. Landmælingarnar. Landmælingarnar, sem danska herstjórnarráðið annast um, eiga á yfirstandandi sumri að fara fram í Mýi'a- Snæfellsness- og Hnappadalssýslu, sem og i suðurhluta Dalasýslu. Til landmælinga þessara leggur landssjóðnr árlega fram B000 kr. Dönsku fyrirliðarnir, sem hafa yfir urasjón- ina, að þvi er kemur til landmælinganna í sum- ar heita: Heiburg-.Tiirgensen og Tretow-Looí, og- hafa þeir átta mælingamenn sér til aðstoðar, og futtugu hermenn. Mælingamennirnir skipta sér í tvær deildir, og fer su, er Hei Derg-Jiirgensen stýrir, fyrst upp að Búðum í Snœfellsnessýslu, en hin, sem Tretow-Loof er fyrir, byrjar störf sín í Borg- arnesi. „Suðurlaud". Nýja blaðið, som kemur út á Eyrarbakka, og „Suðurland" nefnist, kom i fyrsta skipti út 13. júní þ. á; Auk ritstjórans, Odds gullsmiðs Oddssonar, eru í ritnefnd hlaðsins: sira Qísli Skúlason, Quðm. syslunefndarmaður Sigurðsson, Helgi sölustjóri Jönsson og Jón búfrœðingur Jðnathansson. Hr. Jóhanues Jósepsson, glimumaðurinn norðlenzki, hefur um hríð á,- samt félögum sínum, sýnt íþrótt sína á Suður- og Mið-Þýzkalandi, og ætlaði þaðan til borgar- innar Frankfurt am Main á Þýzkalandi, er síð- ast fréttist. Glímurnar, sem og iþróttir Jóhannesar yiir- leitt og félaga hans, kv: ð hvívetna geta sór sér góðan orðstý. Þrjú skip stranda. Einn maður drukknar. 8. maí þ. a. rak tvö frakknesk fiskiskip í land í Fáskrúðsfirði í Suður-Múlasýsiu, enda veður þá ofsa hvasst. Annað skipanna var frá Dunkerqye, sem er all-álitlegur kaupstaður i fylkinu Nord, við Norð- ur-sjóinn, með um 42 þús. íbúa, og fer þaðan ilrlega fjöldi skipa, til að stunda fiskiveiðar hór við land, sem og við strendur New Foundlands, o. fl. — Skip þetta hét „Daníel". 119 „Æ!" mælti Jasper, og einblíndi á hana. „Það hafið þá verið þér, sem skutuð henni undan?-1 „Til þess að bjarga lifi hennar", tautaði ráðskonan, „til þess að bjarga lífi barnsÍDS hennar systur minnar". „Jasper hneigði sig, og gekk heim, ásamt frú Aroh- er, og báðum ungu iDÖnnunum. Jusper fór til bókasaínsherbergisms, því að þaogað hafði verið farið með húsbónda hans. Eáðskonan fór á binn bóginn inn í salinn, og benti vinunum, að koma inn með sér. Hún kveikti á rafmagnsljósinu, og settist í stól, og studdi þreytulega hönd undir kinn. Tresham settist i nánd við bana, og horfði á hana, all-óþreyjuf'ullur. Bæði hann og Barstoue, voru nú sanDÍærðir um, að frú Archer myndi skýra fyrir þeim alla kynja-atburðina, sem gerzt höfðu, atburðina, sem enginn hafði botnað neitt íu. „Jog get aldrói nógsamlega vottað yður þakklæti rnitt fyrir það, að þér hafið bjargað lífi Fay's", mælti Gil- bert eptir langa þögn; „en jee vildi ó«ka, að þér hefðuð sagt mér, að þór hefðuð komið henni fyrir hjá ungfrú Carr". „J.^g vildi ekki segja meira en jeg varð að segja", 8v»raði ráðskonan. „Af því að barn systur minDar dtti í hlut, vildi eg^forðast, að nokkurt umtal.yrði". „Barn systur yðar'r"1 tók Barstone upp eptir henni. P Já, jeg beiti ekki Areher, heldur frú Grunville, og ©r systir frú Harley sálugu". tiErþað þá satt, að hún sé dáin?" 112 ingu að halda, þar sem í hættulegt fyrirtæki var að ráða«it. Þeir fóru báðir í dökk klæði, fengu sér ljósker, og langt roipi, ef á þyrfti að halda, og þegar vinnufólkið var allt háttað, læddust Gilbert, og vinur hans, út úr búsinu, flýtt.u sér niður í bátinn. Gilbert greip nú til ára, og Barstone stýrði bátn- um miðja vegu út á ána. Það var regn, og myrkur, og far á lopti. Tunglið braust stöku sinnum út á milli skýjanna. Gilbert varð að róa hægt, og af því að hann var bræddur um, að báturinn kynni ella rekast á, og honum að hvolfa, og Barstone, sem var nákunnugur ánni varð að stýra sem honum hugkvæmdist, án þess að sjá það, sem umhvertis var. Þegar þeir komu til bæDahússins, voru þeir slæptir orðnir af ó^eðrinu, og i leiðu skapi. Þeir höfðu eigi séð neitt til ferða Jaspers, og höfðu því flýtt sér í land. Það var nú komið niðoætti, og farið að stytta upp. „Komdu", mælti Barstone að lokum glaðlega. „Veðr- ið hefir þó gert okkur þann greiðann, að halda drekan- um inni" „Það er þriðja tréð hérna", mælti Gilbert. „Já, hérna er það! Taktu reipið, og jeg tek ljós- kerið! Farðu á undan! Gilbert eveiflaði eót upp í greinar trésins^ og Bar- stoné fór á eptir. Þegar upp í tréð var komið, voru þeir í kolníða- myrkri, með því að greinanar, og laufið, sem blautt var af rigningunni, slútti alls staðar að.

x

Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi
https://timarit.is/publication/131

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.