Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi


Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi - 05.02.1913, Blaðsíða 6

Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi - 05.02.1913, Blaðsíða 6
18 ÞJÓÐVILJINN. XXVII., 4.-5. dal neðri, er í voru um 60 hestar af beyi, er týndist að mestu: Þak rauí þar og af fjarhúsi. Frá ísalirði. í ofsa-roki aðfara nóttina 12. jannar þ. á. (1913), fauk geymsluhús á Torfnesinu, er byggt hafði verið þar á siðastl. sumri. Á þrettándanum (6. janóar þ. á.) veitti kvenn- félagið „Ósk" á ísafirði um 200 fátækum börn- um jóla-glaðning. Bráðapest hefur í vetur stungið sér niður á Btöku stöðum við Djúp. Harðindi talsverð manna á milli, bteði í Jökul- fjörðum, og hér og hvar um hverfis ísafjarðar- djúp, er stafar af þvi, hve m.jög aflabrögðin hafa hrugðizt þar um hríð. Jíý skáldsaga. Nýja skáldsögu befur hr. Gunnar Gunnars- son nýlega samið á dönsku, og annast Gylden- dals-bókaverzlun í Kaupmannahöfn um útgáfu hennar, — sama bókaveizlanin, er kostaði út- gáfu skáldsögunnar „Ormur Orlygsson". „Den danske Frue paa Hof", kvað nafnið á nýju skáldsögunni vera; Prestskosning. Nýlega um garð gengin að Hólmum í Reyðar- firði í Suður-Múla prófastsdæmi. Síra Þórður Oddgeirsson aðstoðarprestur að Sauðanesi (hlaut flest atkvæði (67 atkv.), en þó pigi hclrning allra atkvæða, er greidd voru. „Unga ísland". Blaðið „Unga island", sem br. Helgi Valtýs- son hefir um hríð gefið út, hafa þrír afkennur- um barnaskólans í Beykjavík nýlega keypt af honum. Kennarar þessir eru: Hallgrimur Jónsson, Jörundur Brynjólfsson og Steingr. Arason. Frá ísaíjarðardjúpi. Spjóa litið mátti heita til hátíðanna, og jörð viða næg fyrír fénað. Mjög tregt um afla hvivetna við Djúp, sem af er vetri, — vandræði þvi töluverð hjá ail- mörgum, er byggt h»fa upp á sjóinn. Abnrðarverksmiðjan, sem reist hefir verið ný skeð á Önundarfirði, lætur vélabát ganga milli ísafjarðar, Bolungarvíkur, og Önundarfjarðar, og kaupir slor, hausa og fiskúrgang af sjómönnum, er eitthvað aflast. Reykjsivík. —o— 5. febr 1913. „Islenzka kvennfélagið" minntist ársafmælis hér í bænum 26. janúar þ. á., — ýmsar félags- konur, er þá sátu að iamsæti & hótel Beykjavik. Kappskákunum, sem getið yar 1 j - 2. nr. blaðs vors, var lokið J.T. janúar síðastl. Hr. Pétur Zóphoníasarson, prests Halldórsscn- ar, bar þar sigur úr býtum, — varð „skúkmeistnri Islands". Næstir honum urðu: Sumarliði Sveinsson, og Sigurgeir Jónsson. Tólf voru þeir alls, er tafl-þrautirnar reyndu me.ð sér. Félagið C. Francke í Berlín kvað nú hafa lofað, að senda bráðlega mann, til að athuga ó- Iagið, sem verið hefur á gass-Ieiðslunní hér í bænum. og verður þá væntanlega vonum bráðar bætt úr þvi. ^vustfirðingar, sem dvelja hér í bænum, héldu samsæti 25. janúar þ. á. Þar mælti Arni bankaritari Jóhannsson fyrir minni AuStfirðinga, en cand, Halldór Jónassson fyrir minni ÍHlands. 200—300. fátækum börnum veitti „Kvennfélag Frikirkjusafnaðarins" hér i bænum glaðning í öndverðum janúar þ. á., og þarf sizt að efa, að þá hafi verið glatt a hjalla í barnahópnum. „Sterling" kom hingað frá útlöndum 27. f. m^ (janúar). Meðal farþf>gja voru: kaupmennirnir Herluf Bryde, Jón Björnsson, og Beirie (félagi Cope- Jand's: Edinborgarverzlun). — Ennfremur Jöna- than Þorsteinsson, húsgagnasali, Guðm Krist- jánsson (fyr skipstjórnarmaður á „Vestra") o. fl. „Ceres" kom hingað frá Vestf jörðum að morgni 30. f. m. (ianiar.). Meðal farþegja var : Pétur Olafsson, konsúll á Patreksfirði. „Fiskiveiðafélag íslands" hafði, eins og áður hefur verið getið um í blaði voru, sótt um einka- söluleyfi á steinolíu, sbr. ]ög síðasta alþingis, en ráðherra hefur nú ný skeð neitað, að veita. þvi leyfið. Um „fjármál landsins" urðu talsverðar um- ræðnr á fundi stúdentafélagsins hér í bænum að- kvöldí 30. janúar þ. é., og raðgrrt, að ra-ða um bankamalin alsérstaklega á fundi, sem haldinrt verður í félaginu mjög bráðlega. Pr jónf a tnað svo sem nærí'atnað karla og kvenna sokka trefla"og sjaldúka er lang-bezt og ódýrast í verzlun Skúla Thoroddsen's á isafirði. Kaupendur „Þjóöviijans", sem breyta um bústaði, eru vinsamlega beðnir að gera afgreiðsl- uddí aðvart. 103 En á eg að segja þér nokkuð, Tom? Það er engu lík- ara, en að allt sé orðið öðru visi, eD áður, hér í þorpinu, siðaD veslÍDgs maðurÍDn drekkti sér?" „Hver segir, að hann hafi drekkt sér?" spurði gest- gjafinn. Frú Birchell yppti öxlum. „Það segja allir, eða hvernig gæti það ella hafa at- vikazt? Hver ætti að hafa kastað honum í sjóídd?" Tom Birehell hafði tyllt eér á stól, og var syfjaðri, en svo, að hann svaraði eiou orði. Samræður hjónaDDa áttu sér stað í herbergiou, sem Birebel) var vanur að sitja í sjálfur. G-luggamir sneru út að hliðinu, og með því að hr. Leith sat rétt undir glugganum að utanverðu, gat hann, heyrt orð fyrir orð. Brosti haDD. er hann heyrði nafn sitt nefot, og þótti kynleg lýsingin á sér. En baon sinnti þessu þó eigi, var si og æ að hugsa ubq Gregory Barminster. „Sannleikanum verð eg að komast eptir", hugsaði haDD. „Jeg get óefað hrætt ungu stúlkuna. til að leysa frá skjóðunDi'. Þyrfti hun eigi einhverju að leyna, hefði hún eigi verið jafn tilleiðanleg, til að tala aptur við mig!' Hver 9kyldi hún annars vera? Falleg var hún, — víst var um það!" John Leith sat nó þama um hrið, og blés tóbaks- reykDum úr vÍDdlinum sinum, í bólum út í loptið, og sá hacn þé, að sami maðurinn, sem hann hafði séð g»Dga gegnum þorpið, kom nú aptur, og fylgdi kvennmaður honum. „Það er Hugo Douglass!" tautaði hanD við sjálfan. 113 „Þór vitið Patrick, að ekkert er til, sem eg víldi eigi gera fyrir yður!" Að svo mæltu gekk húo hvatlega brott. „En hvað stúlkurnar eru fiiótar að gleyma!" hugsaði hann. „Lola er þess albúin, að halda sögunDÍ áfram þar sem húo eodaði! Æ — hvað eg er leiðui og þreyttur af öllu þessu! Æ, Mary! Ef við ættum framtíðina fyrir okkur, hve allt öðru vísi rayDdi lífið þá eigi verða". En nú datt honum nokkuð í hug, og sló hjartað þá tíðar, en fyr. „Hví ekki segja henni hreinskilnislega, sem er — hví ekki segja henni, hvað hún er mér? Ljóti heimsk- inginn hefi eg verið! Mig dreymir, og eg þjáist af löngun — og þó er hún rétt hjá mér! — og ekki þarf, nema nokkur orð, til að komast eptir sannleikannm! „í kvöld1* — mælti Patrick — „í kvöld verða mörg tækifæri til að tala við hana, — og þau læt eg eigi ó- notuð! Jeg segi Mary frá ást minni til hennar ...... fer fram á, að hún verði konan mín!" Hann hallaði sér nú aptur á bak í stólinn, og gyllti fvrir sór vonirnir, sem nú voru þannig ný vaknaðar. Síðan er Lola kom til herragarðsins, var sem ási hans til Mary væri orðin rikari og innilegri. Það var rétt, sem móðir hans sagði, — Mary átti ekki að far», en vera kyr! Hún átti að vera kyr, — ekki að vieu vegna þess, að móðir haos þyrfti á heDoi að halda, heldur af hinu, að haDn gat ekki venð án benDar, þarfnaðist hennar, eér til huggunar og gleði.

x

Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Þjóðviljinn + Þjóðviljinn ungi
https://timarit.is/publication/131

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.