Alþýðublaðið - 14.03.1921, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 14.03.1921, Blaðsíða 1
Alþýðublaðið 1921 Mánudaginn 14. marz. 60. töhibl. Jtö eiga allir aí leggjast á eitt! Jfýtt hlj&S komiB i strokkinn! í dagblöðum auðvaldsins hér í borginni, „Vísi" og „Morgunblað inu", hafa birzt greinar undanfarið, þar sem sagt hefir verið, að nú þurfi ailir að ieggjast á eitt til að ráða fram úr útgerðarmálunum. Hverjir hafa skrifað þessar um- ræddu greinar? Það hafa útgerð- armenn sumpart gert sjálfir, en sumpart hafa þeir iátið dáta sína gera það, og má treysta þvf, að þar komi fram sköðanir útgerðar- manna eins greinilega og þeir hefðu það sjálfír alt ritað. Það má því segja að það séu útgerðarmenn sem hrópa nú: „AUir eittl Allir eittl Berum hver annars byrðarl" En þeir hafa ekki altaf hrópað þetta. Hljóðið hefir áður verið dá- jftið annað í þeim. í byrjun stríðsins græddu tog- araútgerðarmenn meira en þá hafði nokkru sinni svo mikið sem dreyrat um, hvað þá beldur að þeim hefði dottið sá gróði í hug í vöku. En voru þeir ánægðir með þann gróða? Nei, þeir voru það ekki! Þeir sögðu ekki þá: „Allir eitt!" eða að það væri gott að hásetar græddu llka. Heidur þvert á móti. Þeim blæddi í augum hvað hásetar græddu á Ufrinni, og þeir neyddu þá til þess að selja sér hana fyrir verð, sem var langt neðan við sannvirði. Þegar lifur var f 82 kr. tunnan, voru dtgerðarmenn óánægðir með að borga sjómönnum 40 kr., og vildu enga samninga gera, en ætluðu að sögn að borga 15 kr. fyrir tunnuna. Út af þessu kom Jhásetáverkfallið, aem endaði þegar útgerðarmenn buðu 60 kr. fyrir tunnuna, en auðvitað ekki af góðu 1 Fyrstu strfðsárin var gróði tog- araeigenda sffelt að færast í auk- /ana. Þeir bemlínis mokuðu inn gullinu. Það er að segjt, sjálfir sátu þeir f hægindastóium sfnum, reiknuðu út gróðaon og töldu peningana, en sjómennirnir mok- uðu inn gullinu fyrir þá. En jafn- framt óx og óx dýrtíðirt. Þeir sem nóg höfðu gullið urðu lftið varir við hana, en sjómenn og verkamenn í landi fengu að kenna á henni, því kauphækkanirnar komu aldrei fyr en löngu á eftir vöruhækkununum. — Og margur heimilisfaðirinn sá ekki nema von- leysi og aftur vonleysi framundan. Þvf hvernig sem hann stritaðí og stritaði hrökk kaupið aldrei nema til brýnustu nauðsynja fjölskyld- unnar. En sögðu togaraeigendur þá: „Aliir eitt!" Sögðu þeir.þá: „Sjó- mennírnir og verkamennirnir, sem eru að moka saman gullinu fyrir okkur, hafa ekki nóg. Við skulum taka nokkuð af þessum geysigróða okkar og hækka kaup þeirrá um "helming, svo þeir geti lifað vel." Sögðu þeir þeítaf Ónei, þeir sögðu það ekki. Þeir sögðu ekki neitt. Þeir bara reiknuðu gróðann og töldu peninganal En nú, - þegar þeir hafa tapað á því að kaupa togarana of dýru verði, nú kVeður við annan tönl Nú eiga allir að leggjast á eitt tii þess að hjálpa útgerðarmönn- um. Sjómennirair og verkamenn- irnir eiga að lækka kaup sitt að mun, þó það sé viðmkeat af öll- um, að það megi alls eigi véra lægra en það er. Og alþingi á að lina á sköttunum á togaraútgerð- inní. En hvar eigi að taka það fé sem þarf til þess að fylla með það skarð, sem þar verður l landssjóð, þess er ekki getið. En sennilega á þá að hækks kaffi- toliinn aftúr, eða kánnske sykur- tollinn? Eða tollinn á suðuspritti? Eða leggfa gjald á prfmusa f Og það er svo sem fíeira en þetta, sem við eigura að leggjast á eitt með! Landssjóður i zð ganga í ábyrgð fyrir togaraeig- endur, og bera þar tap, ef tap verður. En ef gróði verður, hver á þá áð fá hann? Auðvitað út- gerðarmenn. Landssjóður tapið, útgerðarmenn gróðanni Það er svo sem þetta vanalega! í atvinnumálunum geta aliir ís- lendingar aldrei verið á einu máli, þvf hagsmunir verkalýðsins erú þar í allfiestum tilfellum gagn- stæðir hagsmunum atvinnurekenda, En það verður ekki mjög langt þess að bfða, að yfirgnæfandi meirihluti verkalýðsins á sjó og I landi, baeði í kaupstöðum og sveitum, krefst þess að togararnir verði gerðir að þjéðareign — að þeir verði þjóðnýttir. Og það getur orðið skjótar en nokkurn varir. Crktti stmskeytL Kköfn, 13. marz. Þjóðrerjar ©g Banðamenn, Verzluaarráðið f Hamborg, og öll þýsk verkalýðsfélög hafa sam- þykt að skora á þjóðina að nota ekki vörur frá Bandamönnum, þar ti! þeir hafi kallað herlið sitt heim aftur. Stjórnin hefír fallist á gerðir Simons utanríkisráðherra, og þing- ið hefir samþykt traustsyfirlýsingu til stjórnarinnar með 268 atkv. gegn 49 fí þingina eru — yfir fjögur húndruð manns svo hundr* að hafa ekki greitt atkvæði). Hf&go Stiœnes, hinn þýski gulibarón, hefir nýlegk keypt þýska stjðrnmáiagamanblað- ið Kladderadatsch.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.