Lögberg - 10.01.1894, Blaðsíða 2

Lögberg - 10.01.1894, Blaðsíða 2
LÖGBEKO, MIÐVIKUDAOINN 10. JANÚAR 1894. ;§J ö g b e r g. (ieÞtí M a"> 148 Prinoass Str., Winnip8g *x\ I The Lö?>erg Printins; &• l'ublishim; Coy. (Incorporated May 27, l**9o). RlTSTJÓRl (Ei»TOR): EINAR HföRLEIFSSON B -siNMS MAMAðCM JOIiN A. BLÖNDAL. AAR1LÝSINUAK.: Smá-auglýsingar i eiu skipti 26 cts. fyrir 30 orö eða 1 tmml dálksleagdar; 1 doll. um roánu«inn. A stærr. auglýíingum efia *wgl- Br,> iengri tlma ») lUttut eptir saraningi. 8U.STAD A-SKHTI kaupenda verfmi ar- ti kynna skn/ic.ia og rfcta um fyrverandi bí staf! jatnframt. UTANASKRIFT til AFGKEIRSLU-STOFi blaBsins er: THE LÓGBERC PRlNTiMC & PUBUSH- C0. P. O. Elox ^BS. WinniDeg*, Man. UTÁNASKRIÍT til RITSTIÓRANS er: KIMTOK LdCBERC P. O. BOX 368. WINNIPEG MAN. MIDVIKUOAOISW 10. JAN. 1894 tW Samkvæm lanaslögum er uppsögi; kaupanda á blaði ógild, nema hann sé skuldlaus, þegar h*nn segir upp. — E* kaupandi, sem er í skuld við bWr iö llytr vistferlum, ín hess að t,ilkynn» heimilaskiftm, t>á ei bað fyrir ,lómst/il- unurfl álitin sýnileg sönuun fyrir preti vísum tilgangi. ftr hjer f fylkinu, ftn pessnokkurt blað væri gefið fit n pyzku i Manitoha, ojr hIIhii þann tíma irekk þeim mjOg seint að líkjnst hj'erlendum mOnnum. Nfi er þyzkt Winnípeg-blaft, „Der Nord- WP-ten,*' fariðHð koma beiin til þeirra, Og ]>eir eru aó fá J>ft þekking & siimi nyju a'ttj'örð, sein |>eir hafa aldrei fttt kost ft Aður. Kf vjer viljum, að hin- ir y„.su fitlendiiigar, sem koma til NorPvesturlHndnins, verði góðir ensku- mælaiidi Oan»daiiienn, |>A jretum vjer elki látið þA hifa of mikið af cana- diskum rituui á þnirrn eig n iiiAlum.'' Jaftivel prttt Ollum þurra J%lendinga hjer í landinii vitanlega hali fyrir lOngu skilizt j>að «< m Free Press heldur fram með þes*um orðuin, sem til- greind eru hjer að ofan, f>á eru þri til þeir land-ir votir, sem hefð.i gott af að lnii_>Ieiða f>essar skynsamlegu til- lOjrnr vandleira. Þeir kynnu J>á að líta nokkuð öðruvtsi en þeir hafa hinirað til trert á f>'i viðlnittii, sem liefur verið ' frainuii liiifð hjer vestra til »ð líita Vestur íslend njra hafa eitt- hvað að lesa á sinni ei<riii tuniru. Brazilíu-striðið. ¦gr Eptirleiðis verður hverjum þeir" 9<"'" sendir oss peninga fyrir blaoið sent viður kenDÍng fyrir borguninni á brjefaspjaldi. hvort sem borganirnar hafa til vor komiP. frá Umboðsmönnum vorum eða á anuan hátt. Ef menn fá ekki slíkar viðurkenn ingar eptir hæfilega láugan tíma, óskum vjer, að þeir geri oss aðvart uro það. _ Bandaríkjapenintra tekr nlaði' fullu verði (af Bandaríkjamönn irai. Og frá íslandi eru íslenzkir pen ingaseðlar teknir gildir fullu ver«i sen borgun fyrir blaðið. — Sendið borgun i /'. 0. Money Orders, eða peninga í H< gietered Letter. Sendið oss ckki banka'. vÍ8anir, sem borgast eiga annatstaðar ei í Winnipeg, nema Söcts aukaborgun fyl/ji fyrit innköllan. Skynsamlegar tillögur. RiUtjóri sænska blnðaina hjer í bæiuni, sem heitir „Skandinav isU. Cana'ieiisaren'', mæltist til f>ess hje' utn dairinn að fii Haroiltan-blaðif1 Spcctat >r í sk'ptuni fyrir sitt b'að. 1 tilc'ni af því stöð í Spectator eptirfar- andi ritstjtfrmi-grt-in : „Skaridinaviske Canadiensaren í Winni-.ieir vill fá blað vcrt í skiptum. oo- m elir rneð peirri beiðni sinni með bví að taka pað frain, að pað sje ein» s'tandinaviska blaðið, sem juei-iað -je í Canada. P^ð rrle'ur oss, og etm gUð-tri miitn m vjt^r verða, [>erra> skindinavisku blöðin verðaeinu færra en nu. L*itnm Skand. o. s. fiv. tak« upp mál þessa lands, oir {>:*>. sk»l S.iectator skipta við hann oo- oef* h >num alla sæmilejra upphvatnincr. E i pntta canadiska blað parf ekki að halda á neinum f>eim Bkipti-bloðum, sem hafa f>að mark orr mið að ha]d» vil til eilífðar eð* f>:i um lentfri tím>. fttlendura tuniruiiiáluin í Canada. Eii< tun^a duirir pessu landi". Við petta svar Hamilton-blaðsins rrenr Win'iiperr blaðið Free Pres> eptirfarandi atliuirasemd: „Ensk tuiijra kann að „durra fyr- ir petta land," en par með er ekki sjálfsaírt, að fólkið eigi ekkert að kunna í neinum öðrum tiingumálnni. Að öllu öðru jöfnu, komast peirborjr- ararnir bezt íifrain otr vcrða öðrum nytsamastir, sem kunna ensku og auU pes3 einhver önnur tungumál. „Spectator fer tnjðir villt í pví að ]i-ilda, að frjettablöð á dðrnm míilun' tofj't fyrir pví að peir læritungu pessa lands, sem lesa pau. Engínn pjrtð- flokkur hjer gefur út eins mf>ro; blöð f sínu móðurniáli eins og íslending ar; sannleikurinn er sá, að enginn j>jóðf)okkur kernst nærri peim í pví tftii; en jafnframt standa peir fremst- ir í roðinni með að læra enska tungu. Skandínavar voru líka fljrttir til að koma upp Idaði áslau eigin máli, og peir eru líka merkilegi. fyrir pað, hve tíjött peir læra *ð nota enska tungu. Að hinu leytinu voru Mennónítar mörg Islenzka .sýiiiiifíiu í Chicag-o. M s. Siirrtður M»<rnússon h í httjrjri við fl iri en sjera Hafstein Pjettirssori fit af sinni Islenzku s^n- itiiru f Chicajio. Ilfin hefur kotn- izt f harða ritdeilu við pau syst- kinin Mrs. Slnrpe o^ Stefan Stejihen- sen I ChicHgo fit af sama efni. Mr. Si'p'i'íiiseii hefur nú ritað í Heims- kringlu grein móti fiúnni, og tn> ð pvi að svo harðorð trrein frá henni <rean sjera II. P. birtist í blaði vorti, J>A virðist oss ekki nema sanngjarnt að ttka hjer upp kafla íir greui Mr. S'etihensens, ineð pví að haiin teknr alvt'ij, að [>ví er vjer bezt fretum sj"ð. »f sjera Hafsteini rtmakið að svara. M''. htephensen kemst að orði & pessa leið: „t>i la'tur frfiin í ]j<'>si <i;it)'T'o;jii yfir pví, að Mrs. Sharpe hafi einunjris ka Imenn sínu mftli til siuðninirs. Svo frúin vill fá kvennfóik ii móti sjer líka. Jeir get J>i hugi/að han»; af 32 fslendiniruin, sem ko-nu lanirt iið A s^ninjriina, voru eimmgis 6 kvenn- menn; en pær voru allar á einu uiftli nm íslett/ku syniniruna; vóm J>ær uiji'itr óáiiDejrðar með hsna. en ru**>fn f»u'rra nefni jejr ekki leyfislaust. t>á vil jet_r geta pess. að fiCiin segir, að ekki sje lm'ot að fá u>i»<ið einx s»fi> »f i.i")iiilii silfri, sem pað er hún syndi á «ynitiouiini. Þ<iö er mjiijr ttúlegt; en mikið betra mí fá, <>ir f»-ð hjer í Ciiicajro, J><5 ekki sjeu hjer nema uin 80 íslendiigar. Mrs. Goðtún Ilolm ojr Mrs. Kristrián Jobnson eiga tnikið fallegra, meikilegra ojr eldra silfur en fruin tiefur syut hjer. SOmuleiðis H'!ga svstur niínar jrainalt og merki- U'jrt silfnr.—¦ Að end'ngu vill frfiin sanna, »ð allt. sem hfin hefur um hönd, sje ágætt, uf pví að munirnir sjeu han laverk makalausra Rnillioga. Dað væri iiíitifirlejra mji^y; gdð sönmin, ef f'fi:n sjálf á <>[itir befði farið •• el með oiun n:i. Kn p«'í var ekki að 'ag'ia, heldur hifði frfiin troðið peim <ihö"d nglega með nakalausu hirðule.ysi í glerkassa a stærð við meðal beitu- skrínu, og líkti-tpvíað Birðurá Bfir- Siðustu fregnir fri Bralillu segjn, að ymi-degt bendi á, að fólkið 5 norð- urhluta landsins mnni gera uppreisn gejrn Peixota forseta, og ganga í lið með Mello fDrinj/ja tippreisnarmann- anna. S;i hluti pjiiðatinnar vill pó btlda lyðvelilinu, en lítur á Peixoto sem harðstjtira, enda bendir fregnin uiti dráp hinna 12 sjYiliðsmanna, sem geti* var um í síðasta blaði, á pað, að einhver fótur muni vcra fyrir pví al- mennings áliti. Annars verður ckki sjeðaf frjett- tinum, sem dnglega berast, að petta B »zilíii-borg»rastríð s;e neitt nær endalokunuiii nfi en pað var fyrir nokkrum míinuðum. Sigurvinning- arn»r virðast gai.ga upp og tiiðtir, Btundum er Peixo'u ofan á og stund- um uppreisnar-foringinn, Mello að- míráll. Kti að liinu leytinu virðist svo. sem stj'órnir annara laiida lAti sjer nú meira unihugað en áður um Astandið i B azilíu, og bendir pað á, að f>ær bfi- ist við al'bráðnm úrslitum. Frakk- land. Þfzkaland, Bandarlkin og Stór- bretaland hafa sent hcrskij) til Rio- hafnariniiHr, til pecs »ð vera við bfiin a^ taka s\o 5 taumana, stn pörf kann ft að verða. Það synist nfi svo, sem pað geii heimiiiiitii ekki mikið til. hvor peirr», Peixoto eða Mello, ra ð.ir ríkjntn í Biaziliu, svo frHmarlejra sem hsgs- miinir annara laiida verði ekki fyrir nei'ium huekki. E'l eptir pví sem milgögn Baiidaiikjast jtiriiariunar gefa í skyn, ætla pó suiiai stjYrnirnar í No'ðurftlfunní ekki að látasjer standa p»ð ft sama. fJau halda pvf fram, að pað sje fyrirætlan eins eða tveggjn stíirveldanna í Norðurálfunni að end- urreisa keisaradæmið í Brazilíu mt-ð bjftlp uppreisnar-foringjans, og pað er enda sagt j'afnframt, að Bandaríkj'n- stjtirn hafi gert r.iðstalauir til að spyrna fastlega á, mriti fiamkvæmduin Norðurftlfii'iianna í pví efni. Þiið er sagt, að Gresham, utan- ríkisrAherra Bandaríkjanna, sje vel kiinniigt um bri')j>ð pau sem höfð eru í framii'i ísumuniliöf ðborguni Nmð- iiriilfuntiHr til Jxss að fft pví fram- gengt, sem fyrir Mello vakir, að gtra Bonaraon Pedros keisara að keisnta Brazilíu. Sem sönimn fyrir pví, að J>essi biiigð ajeu ekki hugarburður einn, er ]»ið tilfært, að niöunum sje svo kunnugt í höfuðstað Brazilíu um huoaipel Noiðutiilfumanna í pessu ef"i. að fyrir skiimmu hafi orðið að vísa burt paðan sendiherrum Frakk- lands og Portfigals, fyiir pað,að fjand- skapur peirra ti! lyðvaldsst jr>rn»rinn- ar var of beisynilegur. Nú er Iitið svo á af peiin Bandarlkjablöðunum, sem draga tanm Waahingtonstjrtrnar- innar, að ef Brazilíiimenn úrskuiða af frjálsum vilja. að kcisara læmið skuli reisast af nyju, pft sje svo sem sjálf- sao-t, að BandHríkin láti pað hlutlaust; en ef Norðurálfumenn fari að taka I taumana, pft verði ekki hj'íi pví kom- izt fyrir Bandarfkin að láta p;i vita, að pao j>oli eniíin slík afskijiti af lyð- valdsstjórn pjrtðaiina ft pessum holm- ingi jarðHrhiiHttHrins, og telja pau pað í samræmi við píi reglu, sem Banda- rlkjamenn hafa lengi viðurkennt, og kennd er við Monroe forseta („Monroe ? ? ????^???????????•>»»<»<>-»«««*4««->«««-»'>««4>'»<!>-»»->««-»»«*«<t'*^ : ¦ví-i.m.i-x r-r^-r.r^ ! ? ????????????????????? ????????????????????? MUNID EPTIR ... .að vjer seljum nfi .. .. SKO OG YFIRSKO, VETLINGA, MOCCASINS, ETC. billegar en nokkur bfið í borginni. Vje seljum yður yflrsók fyrir Sl.OO. Góðar Gum llvibbers með hriugju lyrir $1.25. Vjer vitum að pað er slæmt að ná I peninga nú og pcss vegna erum vjer reiðubfinir að selja billega. KOMIÐ OG SJÁIÐ KILGOUH RlfnEI} & CO 541 Main Str., jfc Winnipeg. Horninu á James Street. ---------__^_______ ________________—« tlutt inn af hænsuum. Allmiirg járn- braiitavajriihlöss eru ftrlega flutt au'-t- an að til pess að byrgja upp Winiiijiegmarkaðinn. Hjer er tæki- færi fyrir bændur vora til pess að auki tekjur sinar, án pess að auka fitgjiildin að nokkrutti iiuin eða hleypa sjer í n/jar skuldir. Með pvi verði, s-in að meðaltali fæst fyrir fuola ft W'iniiijieg-markaðnnm, ætti fuglarækt að vera einna ftbata»öinust af pví sem bændur geta fengizt við án pess að kosta miklu til. Venjulegast kunna bændur ekki við að auka sj'er ómak með slíkimi Bmfttekj'ngreinum, en pað sem fæst fyrir slíka smftmuni, er <>pt- »st nærri pvl hreinn fti.róði, og pegar illa lætur í ftri, cr mjög pagilegt að f.ft svo sem 11)0 dollara með pví að s«'lja hinar n.argvtslegu smá-afuiðir bfijarðanna. HEIMILID. Aðsendar greinar, frumsamdnr og þýdd- r, Aftn ireta lieyrt undir „Heimilið"' verða teknar með hökkum, sjerstakle/ia ef \,íitr erti um búnkap, en ekki mega I>;i>i' vera mjög langar. Hitið að eins öðrumegin á blaðift, <>g seiulið nafn yðar og heitnili; vitaskuld verður nafni yf.iir hililið leyidii, ef þjer óskið [>ess. Ut anáskript utan á þess konar greinum: Editor „tleimilið", Lögberg, Box 368 Winuipeg, Alan.j RXð við isarnavkikI (croups.) Flugnabit og upphlaup áhörund- inu hj'aðna ef borið er á p»ð alcohol. t>eir sem hafa svo rakar hetidur, að 6- pægindi sj'eu að. geta rrynt að upp- leyaa álfinsmola I volgu vatni, og pvo sjcr fir pví. Fáeinir rlrupar af brenni- steins-syru saman við vatn, er einnig gott við pví. Líka er pað reynandi við fótaraka. Ilmsápnr eru ætíð vara- samar. t>ær eru opt bfinar til úr 6- viinduðum efnum, og ilmvatnið Ifttið I til að hylji pað o^ gera pær út- gengilegri. Grið glycerin, eða hun- angssftpa eru beztar. Auðvitað mft fá grtða ilmsApii, en hfin er dyr, og kost- ar me'tra en vert er að gefa fyrirhana. Hvíta „CHStil" sApu ættu menn að hafa til að pvo hftrið fir. Einstaka sinnum er gott að liita Ogn af borax eða ammonia I vatnið, sem menn pvo fir hofuðið, en ekki má brfika of mik- ið af pví; pað er of sterkt, p<5 pað hreinsi vel. felli hefði gengið fiftiMlu saman. Sið- an var skrifað með „ij'iW slæmri hiiod j '^" „q" BandlJ 'Blappa: „Ioelaj.d ^ nd8k á Ijelegan pappi exh'bit", og aldrei var frfiin til stiðar til að s/na eða npplysa fólk urn inuni sína. Þá hrósar frfii.i mjog happi yfir að hafa fengið tvær verðlauna m-dalíur, en ólík er hfin Bðru fólki í p í eins og morgu Uðru, pví bæði Kr.kka', Kú-sar og Norðmenn til- kyuntu syningar-stjórninni að peir tlræjrju sig fit úr allri keppni eptir peim verðlaunum, af pví allir fengju pessa svo kölluðu heiðurspe.ninga hjá peim.og varð svo enginn heiður að f>ví. MÖrg stór iðnaðarfjelög hjer viidu varla taka við peim, af s<5inu ástæð- „m — og sutn hIIs ekki — og þykit r>IIu hugsandi fólki mikil minnkun fyrir syninguna, hvernig peim tókst að fitbyta verðlaunum peim". pað scm fjandskap sjer syndan, ef NoiðiirAlfninenn hamli pjó.^nm \rest- urAlfnnnar frft að hafa lyðstjYrn, í stað einveldis, Jjegar ]>ær æskja pess. I>að er pví cun ekki útsj'eð um p;ið, hverjir vafningar kunna að verða út fir pessu boroara-stríði utan Bra- zillu. Fuglarækt. Blaðið (Áimmercial bendir í síð- asta númeri bændum hj'er í fylkinu A pað, að látaekki undirböfuð leg<rjast að stunda fnglarækt. Hj'er í fylkinu, segir blaðið, er ekki nærri n<ig af kalkfinskum hænsnnm (turkeys), önd- um og gæsum til pess að follnægj'* eptirspurninni hjer, og nokkuð er líka 1. Gef hAUa matskeið af glyce- rini (þriggja ára gömlu barni) undir eins oít vart verður við hinn hása o hósta, en ger J>að um fram allt fljótt, því anna-s stöðvar pað ekki veikina. Sje glycerine ekki við hendina, mft gefa í staðin svínafeiti (lard) eins heita og barnið polir að taka. Ef glyce- rinið hefur ekki tilætlaðar rerkanir, og barninu er mj'Og pröngt uni and- aidráttinn, þft gef pví mulið álún og liunang, pangað til pað selur upp, og ftreka pað klukkutíma seinna, ef pörf gerist. 2. Óðara og fyrstu einkenni veik- innar koma í Ijós, pá skvett með svampi ísköldu vatni :i hálsinn og brjóstið á barninu, og Iðgg svo dfik vættan t köldu vatni á brjóstið og byrg svo með bómull oða ullardfik. Kkkert cr betra en pettn, og barniiui mun fljótt ljetti um andifimið. Gef pví siimuleiðis eins niikið og pað vill af köldu vatni að drckka, og breið vel ofan á pað í hlyj'u rú'iii, og pað mun sofna vært. Það er cngin hætta á að barnið ofkælist A pessu, svo mcnn þurfa ekki að hræðast það. 3. Víð fyrstu eiukenni veikinnar, skal g*ífa barninu matskeið af beitri svínafeiti, nudda brjóstið vel úr feit- inni blandaðri saman við terpentínu. Kiritiim feitin gctur líka hjftlpað, p<5 terpentína sje ekki til.en liitter betra. Þeir sem bfia til smjttr mega ekki gleyma pví að smjörið má aldrei snerta með bOndunum, pví pað skemmir smjörkornin. Pað verður allt að gjörast með trjesleifinni, og menn verða að gæta þess einnig þft að skemma ekki áferðina á smjorinu, því gæði þess eru ótrúlega mikið undir því komin. MjYlkurbúskapurinn er sfi grein griparæktarinnar sem bezt borgar sig, sje hann I hOndum þeirra sem með kunna að fara. Hafið pjer til dærnis nokkurn tíma sjeð of mikið á markaði af bezta snijöri? Vjer höfum ekki sjeð pað, og höfum pó langan tíma veitt pví eptirtekt. Hafið þjer gjört upp ársreikn- inga yðar viðvíkjandi bfiskapnum? Ef ekki, hvernig vitið pjer þá hverm þjer hafið tapað mest á, eða hvað hef- ur verið yður arðsan.ast — eða með öðrum orðum hvort þjer hafið grætt eða tapað? Get'gAtu-búskapur borgar sig ekki, og yfir hOfuð hvaða starfa 8-uti maður gegnir, parf að berasaman inntekta og útgjalda-dálkana. HísuÁÐ. Ofurlitið af kamfóru og vatni mft brfika til að skola úr munninum og hftlsinum sje niaður andramur, Þegar pjer sendið afrakstur btis yðar til markaðar þft gætið þess að hinar verri og bet.i tegundir hvers eins sj'eu ekki I einum graut. Stórar og smftar kartöflur blandaðar saman, seljast eins og væru þær eingðngu smaar. Gott og illt smj'Or, blandað saman, selst sem illt smjör; einn iioki af óhreinu korni í heilu vagnlilassi getur orsakað það, að allt hitt sje dæmt og virt eptir þcssum eina. HOUGH & GAMPBELL Málafærslumenn o. s. frv. Skrifstofur: Mclntyre Block MainSt. Winnipeg, Man ,

x

Lögberg

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.