Lögberg - 24.01.1894, Blaðsíða 1

Lögberg - 24.01.1894, Blaðsíða 1
Lögberg er gefið át hvern miSvikudag og laugardag af THE LrttíBERG PRINTING & PUBLISHING CO. Skrifstofa: AfgreiSsl jstofa: Prentsmiðja 14* Prince»s Str., Winnipeg Man. Kostar $2,oo um í'ie (á íslandi 6 kr. borgist fyrirfram.—Einstök númer ð cent. Lógbrrg is puMished every \\ ednesday and Salurday by THE LÖGBERG PRINTING& PUBLISHINGCO at 148 Princess Str., Winnipeg Man. S ubscription price: $2,00 a year payable >n advance. Single copies 5 c. 7. Ar. L Winnipeg, Manitoba, miövikudaginn 24. Janúar 1894. Nr. 5. FRJETTIR CAXADA. Enn eru farnar að berast sögur um, að Cinada-þingið muni verða rofið innan skamms. Horfurnar eru ckki sjerlega frlæsilcgar fyrir f jármálaráðherra sam- bandsstjórnarinnar. Tekjurnar eru aem sje að lækka fyrir þverrandi inn- flutning ávörum, stjórnarkostnaður- inn og skuldir landsins þar á móti að hækka, og tekjuhalli s/nist væntan- leguráður en langt um líður. Og 8vo bætist það ofan á, að landsmenn heimta að skattarnir verði færðir niður. Eins og áður hefur verið getið um i blaði voru, samf>ykkti þing Territórianna í fyrra vetur breyting á skólalögum þeirra. Kaþólskir klerk ar i Manitoba og Terrítóríunum mót- mæltu þeirri breytingu, kváðu hana koma í bága við rjettindi sín, og stjórnmálamenn í Quebec lögðu fast að sambandsstjórninni með að synja henni staðfestingar. Stjórnin gat gert það fram að 21. þ. m , en hefur ekki gert það, svo að Tcrritória-þing- ið fær sitt mál fram. ÍTLOND J Sagt er, að páfanum sje orðið svo ^yíótt út af óeirðunum á ítalíu, að nN^nn sje að hugsa um að leita sjer at- hvarfs annars staðar. Spánar-stjórn kvað h'sía boðið að skjóta skjólshúsi yfir hann. A. J. Balfour. leiðtogi íhalds- flokksins í fulltrúadeild brezka parla- mentsins, lysti yfir pví i ræðu nú i v ikunni, að hann hefði ekki trú á þvi, að þjóðafriðurinn í Norðurálfunni mundi standa lengi, og skoraði á þjóðina að hcimta það, að landvarnir Stórbretalands yrðu scm bezt tryggðar. BANDARIKIN. Dr. De Witt Talmage,. Brook- lyn-presturinn nafnkenndi, 1/sti yfir því I kirkju sinni ásunnudagskveldið, að hann ætlaði að scgja af sjer með vorinu. ator frá New York, leiðtogi hins al- ræmda „Tammany-hrings". og aðrir liátolls-demókratar muni gera banda- lag við repúblíkanana um að fella það. New York frjettir segja, að þau merki til fjörgunar í viðskiptalífinu, se-n getið var um fyrir viku síðan, hafi ekki að eins haldizt við, heldur fari dagvaxandi. Cleveland forseti hefur fengið r> bænarskrá frá föðurlandsvina fjelagi (patriotic Jeague) á Hawaii-eyjunum um að endurreisa aptur einvaldsstjórn þar, og er í bænarskránni mjög illa látið af þvi, i hvert óefni landsmal sjeu komin i höndum bráðabyrgða stjórnarinnar. 41 Sous. Frönsk saga. Mál Northern Pacific járnbraut arfjelagsins virðast vera i enn meira ólagi nu en &gur en því voru settir fjárviðtökumenn (receivers). Skjal hefur verið sent út meðal hluthafa, sem skýrir frá pe[m örðugleikum, er fjelagið hefur átt við að stríða, og jafuframt er beðið um fjárframlög til þess að lögsækja þá er brotið hafi móti þvi. Þaar sakir eru bornar á nú- verandi viðtökurnenn að þeir hafi sem embættismenn fjelagsins gert það gjaldþrota, og að þegar þeir hafi sjeð, að embættistlð S(n mundi vera nær þvi a enda, hafi peir komið því til leiðar, að sjer yrðu falin fjftrmálin af dómstólunum, og þannig hafi þeim tekiztað halda valdi yfir fjelaginU) Þvert ofan I vilja hluthafa. N6 eru mál fjelagsins komin 1 það óefni, að embaettismenn þess hafa sagt af 8jor, 8V° að ekki cr unnt að láta nein veð af hendi. stendur MjBg eru menn sem nr*ddir um, að tolllagafrumvarpið nfta. sem kennt er við Wilson, muni eklti ná samþykktum í öldungadeild Congressins, vegna þcss, að Hill sen- Framh. „Það er ekki mikill vandi að gera það, pabbi jiinn góður, og sann- ast að segja er alveg óþarfi að reka svona stór augu upp á mig og tala við mig með svona málrómi. Jeg hafði gleymt vasabókinni minni, — og það getur komið fyrir hvenær sem vera skal". „0, já, já, eiukum getur það hent þá sem enga eiga. Haltu áfram". „Jeg tók ekki eptir því fyrr en vagnstjórinn heimtaði fargjaldið. Ilvað átti jeg að gera? Átti jeg að láta menn halda; jeg væri öreigi — eða kannske væri að hafa svik i frammi? Fyrst varð jeg blóðrauð í framan; svo fann jcg, að jeg fölnaði. Svo vildi svo vel til, þegar vagnstjör- inn rjetti fram höndina, að ungur maður við hliðina á mjer stakk silfur- pening i höndina á honum og sagði: „Fyrir tvo" Maðurinn skildi, hvern- ig á því stóð, að jeg varð svona vand- rseðaleg og borgaði fyrir mig". „Syo þú hefur þegið 0 sous frá Óþekktum manni, fröken. I>á hefði verið þúsund sinnum betra að segja vagnstjóranum, hvernig á stóð, eða gera eitthvað annað. Menn gleyma ekki vasabókinni sinni, þegar menn eru að fara upp i sporvagn — eða rjettara sagt, menn fara ekki upp í sporvagn, þegar menn hafa glcymt vasabókinni sinni. Hvernig hugsarðu þjer að skila þessum unga manni þessum 6 sous. E>ví að jeg vona, að þú ætlirekki að halda þeim." „En, pabbi, jeg hef nafnspjaldið hans. Skoðaðu til, ,hr. Agenor Ba- luchot, aðstoðarmaður í stjórnar- deild' -------" En faðir hennar beið ekki eptir að heyra meira, heldur þreif hann af nenni spjaldið og hróp- aði: „Hvað er þetta, þessi maður lætur sjer ekki nægja að lána þjcr 30 centim þvert á móti öllum velsæmis- reglum, heldur gefur hann þjer llka nafnspjaldið sitt. Hann er einhver sá aumasti bragðarefur, sá argvltng- asti af öllum arg— þessi ungi maður þinn sem er svo einstaklega laglegur." „Nú-nú, pabbi, taktu þessu nú skynsamlega; það var auðvitað óhjá- kvæmilegt fyrirmig að fá að vita nafn hans og heimili til þess að geta borg- að honum." Hr. Chapoulot fann ekkert svar, scm átti rel við þessa skynsamlegu röksemdaleiðslu, heldur fleygði hann pentudúknum á borðið, og leyndi það sjer ekki á hreyfingum hans, að hann var í vondu skapi. Það sýnist vera forlög, að jeg skuli ekki getað borðað neinn mið- dagamat í dag. Farið þjer undir eins, Geirþrúður, og útvegið þjer mjer vagn. Jeg ætla að færa þessum Agenor þessi 6 sous, sem hann á hjá þjer, og segja honum jafnframt beizk- an sannleikann." „0, pabbi, pabbi, það gerirðu ekki. t>að væri aflcitt vanþakklæti. Hugsaðu þig nú bara um. Þessi ungi maður hefur komið mjer út úr mjög óþægilegum klípum." „Óþægilegum klípum! Láttu mig vera! Þegiðu! Jeg kæri mig ekki um að láta halda yfir mjer fyrir- lestra, allra sizt af hringlanda-skjóðu, sem tynir vasabókinni sinni". Húsbóndiun fór í stígvjelin sin, og tók staf sinn og hatt, og allt af var hann að verða gramari og gram- ari. Geirþrúður kom inn: „Vagnmaðurinn er fyrir utan dyrnar, en hann lofar bara að fara með yður þangað sem þjer ætlið en ekki að bíða eptir yður". „Gott og vel. Jcg get fengið annan vagn til að flytja mig heim aptur". Svo fer hfisbóndinn og skellir dyrunum um leið og hann fer út. En Char,lotta fer, blóðrjóð og skjálfandi að segja sinni gömlu vinkonu, Geir- þrúði, að hún sje miklu kuunugri Agenor en hún hafi þorað að kannast við fyrir föður sínum; að þau hafi að minnsta kosti um heilan mánuð farið upp I sporvagninn á sama tíma á hverju kveldi, og þ<3 að hún, hafi ekki látizt taka eptir því, þá hafi hún samt tekið eptir því o. s. frv. „Dað er dáfalleg saga, þetta", hrópar vinnukonan steinhissa og öll skjálfandi af geðshræringu. Agenor er í sínum yngismanns- herbergjum og er l viðkvæmnisskapi; hann er að horfa á hOndina, sem ynd- islega stúlkan, er setið hafði við hlið- ina a honum í eporvagninum, hafði snortið, þegar hún tók við nafnspjald- inu, sem hann fjekk henni. Allt I einu var barið að dyrum og hurðinni hrundið upp snúðuglega. Stór maður kom inn, lafmóður, með hattinn úti á öðru eyranu og staf I hendinni. Hann tekur svo til orða alveg formálalaust: „Svo jeg ekki segi neitt verra, þá er framferði yðar ósamboðið frönsk- um gentlemanni. Riddaralegir menn nota sjer ekki svona sakleysi og reynsluleysi og einfeldni og vand- ræði ungrar stúlku. I>að kann að vera gott að geyma pcninga sína á þann hátt, að nota sjer það að faðir stúlkunnar er ekki við og að vasa- bókin hefur tynzt, og að s/na af sjer þann dónaskap að BJtóða ungri stúlku, sem er alein, 30 cenflm, og ekki nóg með það, heldur fá henni líka nafn- spjaldið sitt — það kann að vera gott að koma peningum sínum svona fyrir, en háttpr/ði er það ekki. En hjerna eru þau, þessi 6 sous yðar. Við dótt- ir min viljum ekkert hafa framar sam- an við yður að sælda". Og þegar stóri maðurinn er bú- inn að ryðja þessu úr sjer með mesta hraða, fer hann að leita i vösum sín- um. Agenor er alvegsem steinilost- inn, og áður en hann kemur upp nokkru orði, kemur n/r maður til sOg- unnar. £>að er ökumaðurinn. Hann or auðsjáanlega ofsaroiður og veifar keyrinu yfir hiifði sjer. Niðurl. næst. VITNISBURÐÍR FRÁ ÐAKKLÁTUM SJÚKLÍnGUM. EIG- míÆs^Æa Bclti nr. 4. Lýkuk lofsoeði Á ÍIIXA ÁOÆTU INI.EIKA IIELTISINS, EPTIIÍ AÖ HAFA TKITT M'f El'TIKTKKT í 10 MAXUÐI. Winnipeg Junction, 24. sept. 1893. Háttvirti Dr. A, Owen. t>að er með sannri gleði að jeg sendi yður Jínur þessar, þar kona mín hefur fyrir nokkru keypt eitt af belt- um yðar; og höfum við þennan tima haft tækifæri til að veita eptirtekt þeim ágætu niginleikum beltisins til að lina kvalir og bæta til fulls sjúk- lingum. Og það er með innitegasta þakklæti og hamingjuóskum til l)r. Owen og rafmagnsbelta hans, að jeg mæli sterklega-fran, með þessari hans uppfyndingu, sem óbrygðult og fljót- verkandi meðal til að gefa sjukum heilsu. Með þakklæti og virðingu til fjelagsins og heillaóskum fyrir vel- gengni þess er jeg yðar með virðingu ^^^ Jörgen L. Midtdahl. BeLTII) L.KKNAÐl "Si'IATK'" GltíT, EPTIE AI) ÍIANN IIAFBI VARIÐ EIONtTM BÍN- rjM TIL MEÐALA TIL EINKIS, Dr. A. Owen. Longford, S. Dak. 22. okt. 1893. Jeg keypti I Desember '92 eitt nr. 3 belti af yð^yr og það er skylda mín að láta yður vita, að belti yðar hefur gert stórkostlega inikið fyrir mig. Je<r varði ölium mínum litlu eignum til iækna til einskis, þangað til jeg fjckk belti yðar; en núer jeg alheill og þakka yður fyrir það gott sem beltið hofur gert injer. t>að sem að mjer gekk var „Sciatica" gigt, og jeg er nú svo Viir að ific vinn mína daffleíra vinnu. Með viraino-n frífkur að jeg vinn mína daglega vinnu. Með viraingu Knut J. Haaland. BeLTIÐ I..KKNAÐI BelTIÐ VEHKAE 1>AU NKM l.KKNAR GATU KKKKKT GEET !>AÐ SKM 8AGT KR Ai) I>AI) VERKI. Dr. A. Ovven. East Des Moines, la. 24. okt. 1893. t>egar jeg sendi eptir einu af beltum yðar, var jeg svo aumur, að jeg hafði enga vona um að mjer mundi nokkurn tima batna; j4, jeg get með sanni sagt, að lífið var mjer byrði. t>að var nú víst margtscm að mjer gekk því jeg hafði livalir alls staðar; á morgnana óskaði jeg að það væri komin nótt og .1 nóttinni óskaði jeg að það væri kominn dagur. Við fórum frá einum lækni til annars þar til við ásettum oss að senda eptir einu af beltum yðar. Mjer virtist við hafa reynt allt, en maðurinn minn sagði að það væri bezt við reyndum beltið kauske það gerði einhverja breytingu. ()g drottni sjeu þakki, og þar næst Dr. Owen; því hans belti bætti mjer þegar jeg hafiði brúkað það. Þegar jeg hafði Lrúkað það I mánuð, var jeg mikið betii og þegar jeg hafði brúkað það lengur, þá var jeg svo frísk óg fjörug, að alhr sem sáu mig voru hreint hissa á hve feísk jeg var orðin. Frarn á þennan dag er beltið mitt einasta meðal. Jeg er yður mjög þakklát fyrir "beltið, það gerir þau áhrif sem þjer segið að það geri. Með virðingu 417, 9th Str. ' Mrs. Mary Christensen því Beltið losadi iiana við staf oi; ii.hkjir. Dr. A. Owen Lake Park, 22. sept. 1893. t>að er með gleði að jeg sendi yður mitt hjartans þakklæti fyrir dðmu- beltið nr. 4., sem jeg keypti í september 1891. l>á var jeg alveg eyðilögð af öllum þessum brennandi lækna-meðölum. Jeg hef stöðugt brukað beltið og nú er jeg svo frísk, að jeg get gengið hvert sem jeg vil, svo það frelsaði mig frá dauðanum. Jeg á marga kunningja I þessu landi og það er mín innilegasta ósk, að allir sem kveljast af einum eða öðrum sjúkdómi, kaupi eitt af Dr. Owens beltum svo þeir fái heilsuna aptur.— Treystíð því að Dr. Owens rafurmagns belti nr. 4 mun lækna yður. Virðingaríyllst, yðar þakklát Mrs. Nellie Rolfstad. Allir þeir sem kynnu að óska eptir nánari upplysingum viðvíkjandi bót á langvarandi sjúkdómum, bráðasótt og taugaveiklun eru beðnir að skrifa eptir vorum n/ja mjög svo fallega danska eða enska príslista, þá bók jafnvel þó hann hafi þá gömlu. Bókin er 96 bls. The Owen Eleetric Belt and Appiance Co. 201-211 State St. Chicago, 111., Af því Dr. Owen getur ekki haft brjefasklpti við íslendinga á þeirra cigin máli, þá setti hann það upp við oss er hann gaf oss þessa auglysingu að við hefðum eitt af rafmagns beltum hans hjer til s/nis, svöruðum þeim spurningum beltinu viðvíkjandi er oss væru sendar og tækjum móti pöntunum. Mcnn snúi sjer því til H. G. Oddson. Lögberg Pr. Pub. Co., Winnipeg. HUGHES & HORN selja likkistur og annast um útfarir. Beint á. móti Commercial Bankanum Allur útbúnaður sá bezti. Opið dag ognótt. Tell3. Tannlæknap. Tennur fylltar og dregnar út án sárs auka. Fyrir að draga út tönn 0,50. Fyrir að fylla tönn $1,00. CLAEKE & BTJSH 527 Main St. Munroe, West & Mather Mála/œrslumenn o. s. frv. Harris Block 194 tyarket Str. East, Winnipeg. vel þekktir meðal íslendinga, jafnan reiöu. búnir til að taka að sjer mál þeirra, gera yrir \>& samninga o. s. frv. T.CNUGENT, cavalie Physician & Surgeon TJtskrifaöist úr Gny's-spílalanum i London Meöliir.ur konungl. sáraiæknaháskólans. Einnig konungl. læknaháskólaus í Edin- burgh. — Fyrrum sdralæknir í breska- hernum. Oífice í McBeans Lif jahu.0.

x

Lögberg

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.