Lögberg - 28.06.1900, Blaðsíða 3

Lögberg - 28.06.1900, Blaðsíða 3
LÖQBERQ, tflAMrUDAaiNN 28 JUNÍ 1900. Fjögur kvæði, tr flutt voru á Islendingadeginum ¦ i Argyle bygð 19. jvnl 1900. Y'csliir-ísh'iMliiiiíar. Þeiv viku frá ættlandi vestur um sæ— Pví vel féll þeim sjálfræðis kouning— »f hölmgöngu þreyttir við hafis og snæ, sem hefta þar f ramkvæmd og menning; frá þröngsýni stjórnar i þingi og sveit, sem þrifum hins fátæka eyddi; írá arðsmárri vinnu, sem orkunni sleit °g unglingsins hæfileik deyddi. En þö munu llestir scm féll það ei létt ?ið frændur og vini að skilja, sem geyma í minni hvern barnstöðva blett Og blðmgun sins föðttvlantls vilja; °B ýmsum þá virtistþeir voguðu djarft °g vanræktu landið sittheima: en hingað þeir átt hafa erindi þarít, *em aldrei vor saga mun gleyma. I*á iðni og kjavkuv mót övðugleik vts Kieð æfingu þrautirnar vinnast; Peiv brutu hér fatæktav bárðttan ía, en bvosandi uú á það minnast, Pá líta þeir út yfir löndin sín frjó, sem lífsbjövg og þægindi færa, um fvanitíðav-hovf urnar hugsa með ró °K hygni af reynslunni læra. Og misjafnt þó hagsælda beri þá byr ev bjargráða-þekkingin meiri, °K sjalfstæðis-vonirnar vænni en fyr °8 vegir til menningar fieiri, já, mörgum þaðfrumbyggja liepuaðist hér B«v hagkvæman bústað að velja, «n niðjanna framtíð þ6 ettaust það w •em ávinniug stærstan þeir telja. Ei sLitna vor íslenzku bvæðralags böud frótt blárastar-djúp sé á milli, °6 heill sé þeim fyrstir hér stigu á strönd °K strax náðu landvætta hylli, Bem lögðu hór íslenzkra landncma braut, Bem legið til blómgunar hefur, ^eð sjálfstæðislöngun og þoli í þraut, er þróttinn til framkvæmda gefur. kð breytinga hraðstraumi berumst vér á Vor bræðralags andi sé þíður; * blðmgist hér mentun og manndáð oss hjft, °S mannúð og f relsi ei síður: hjá íslenzkri kynslðð, sem ei er nú fædd (svo aldrei vor þjððminning gleymist), vor íslenzka tunga sé rituð og rædd °K vit vov hin fornu hér geymist. Og f vamsðknar kepni þð hér sé og hark «eð háværum stðvþjðða lýðum, vor uuglinga hópur ei missir sitt mark * menningar skeiðfleti víðum. "vo óskum vér hverfandi aldar viðkvöld, Vlð ársæld í friðsælu landi, ^or kynslóð að lokinni komandi öld 1 *vaftmiklum blóma hér standi. SlOB. JðflAHNSSON. Ameríka. ¦°-° uunnast þín, Fóstra, i ljóði er lótt * jjðmandi sumri við hlésæla sköginn ! ** hugrenning hver verður hlýleg og slétt °8 hrukkulaus— rétt eins og sléttan þín gróin. Pví þá er sem bjúívist um huga' og iiw völl hver heiðbjartur geisli frá sðlríkum dðgum, og þá verður fortíð og framtiðin öll að fallegum kvæðum og hljömþíðum lögum. Þvi fðlkinu'ev orðlétt uni ágæti þitt sem átti þá feðuv er hugvakkiv timdu að ganga á hólm fyrir sjálfvæði sitt— er sigurinn brást þeim þeir átthaganu rýmdu og lögðu' upii í hafnleysu skaddaðri skeið; þvi skipbroti frcmur en konungsþján undu! Og landfestar hafskips—og hjartans um leið— við hamrana íslenzku trúlega bundu, Og alt þetta frjálsræði, Fóstra, er þitt, sem feðurnir þráðu og leituðu svona. þó sjá megi eyður í eitt eða hitt og ónumin lönd þinna fegurstu vona, við unnum þér, treystum þér þiátt tyrir það! og þreyjum af rölegir köldustu vetra; og spottandi vandlætið spyrjum við að: þú, spekingur, segðu' okkur hvar er það betra t Og þó að svo fari, um bygðir og bæ að bragur vor þagni og tungan vor gleymist, þá verður í skauti þér eitthvað það æ af íslenzkuin hug sem þú fóstrar—og geymist. Til ágætis þarft þú svo niikið og margt á metum við búsæld og áhuga snarpan — já, gullið er femætt og fjölmenni þarft, en fegursta þjóðeign er Sagan og Harpau! Stephan G. Stkmansson. íslaud. Til þín, vor kæra fósturfold, sem feðra vorra geymir mold, vor hugur óðfús hvatar sór og heilla-ðskir færir þér frá bðvnum þínum haudan yfir hafið. A meðan lífs ei leiðin dvin oss ljúft skal æ að minnast þiaj vér skauti þínu ðlumst i, og eðlilégt má heita því að börnin ávalt muni sína móður. Nú horfum þig i anda á, þars undir norður-hjara blá þú-situr á fornum segulstól, með silfurfald, í grænum kjól, og laugar fót í Atlantz ægu bárum. Vor fjalía-gyðja, fríð og liá, hve fögur ertu til að sjá, þars brosir heiðum bJmni ínöt, sem hýrlegast við manui snót, og friðarbandi fagra skör umvefur. Nú brjöst þín'vevmir sumar-sól um sólstöðvanna björtu jöl; nú ríkir hjá, þér líf og ljðs, og litfríð mörg ein blðmarös á barmi þíuum blikar nm þessar mundir. Þér oinatt þjaka örlög köld, því olla náttúrunnar völd, og fleiia niargt þér amar að, en ætla má að lagist það nær vit og þroski vaxa niðjum þínum. Þóv sterk oss hrifu fovlög fvá ' og feyktu hingað vestur' um sjá; það hollast teljum happa stig og hepni jafnvel fyrir þig cv framtíðin að fullu sanna hlýtur. Þótt fengið höfum hnútukast og heimskva manna bvigsl og last vér litlu varða látum oSs, því lygi neglist sinn á kross þá sannleikurinn sigurlaunin hlýtur. Sem feður vorir fyvv á tíð— er fældust lítt að heyja stvíð— vér beindum knör í vesturveg, þótt væri' ci fövin hermannlcg, vér hcrfang dýrt úr býtum liöfuin borið. . Vér koimim, sáum, söttum að og sigruðum i hverjum stað, þars vonin styrkti vaska liöiicl, og viljinn tók að crja lönd með hug og dug i hamingjunnar nafni. En lífið oss þótt lati b.ér vort lif að parti lielgum þér; hvert gæfuspor þitt gleður oss, hvev gæfuraun þín hrellir os.s, því helgan sjóð í saincining við eigum. SKLKrSf De Laval Skilvindu-solima Vfsrtsö affj ry Supply Co. að sév mötspyrnu mætti. Svo kveðjum vév þig, móðiv mær, og munum æ, þó sért oss f jær: þér réttum vavma vinarhönd —er viðkvæm styrki sifjaböml með hjartans bæn að blðmgist æ þinn hagur. S. ,]. JÖHANNESSON. Ávarp til gc'lanna. Nú hækkar sveit vor hýra blún mót hádags róðuls brosi þíðu og skreytt með júní-skarti friðu, þvi gesta-fylking fagnar hún; að fósturbörn bún íslen/.k eigi sé öllum Ijóst á þessum degi, þau t.ala íslenzkt móðurmál. Véi' heilsiun gcsta höp vorn á, cr heiman langt á fund vorn sækir og móöuvlamls vors minning rækir, sem flesta okkur fýsti sjá. Þér mcnn og brúðir, bræður, systur hvert bain, hvcr íslands þjóðar kvistuv hér vcii með oss velkominn. Véi heilsum fvíða flokknum þeim sem fylgir inevki söngvadísav, og vorum hug til hæða vísar frá döprum jarðlifs drunga geim; kom heill vor gesta hópur glaðnr, kom hcill þú skáld, l>ú m'ðamaðuv, og hver, sem lagin íþrótt or. Þið kannist okkav ættland við og okkav höp þið fylla viljið, þið hlýjan bvóðurhug ci dyljíð, með okkur glöðum gleðjist þið; hin sterka alvalds stjðrnar höndiu vor styrki þjððar félags böndin og leiði ykkur heila heim. SlGH. JÓHANNSSON. TTWIOBir ÍÖfefur Svoiiíi IWerki Kaiipit) Eigi Annab ICraiK) og hlyti að keppa við vclav, scm boðnar voru fyrir hvað sem fékst, þá eru yfirburðir "Alpha Babf Skilvindunnar vidiirkcndir ojf Bamindir mci vottordum fjolilani, ¦eiu brlikar liaim. Fair Homk Parm, A.i.wki.i.,Man.,10. növ. 1899. Tbc Canadian Dairy Supi>ly Co.. Winnipeg, Man. HnuiiAit mínir —Mcð því eg þavfnaðist rjörrlaskilviudu siðastl. vov l>á fckk ég mér fyrst ;,Mikadoí'-skilvindu fiá Manitoba Produce-félag- inu og reyndist bún vcl í fáeina ilaga, svo kom eitthveit ólag á hana og afréð cg þá aö reyna ..Melotte'-skilviiuhina, cn bún veyndist lítið betur og reyndi ég f>á eina af yðar skilvindum, sem hefur reynzt ágæt- lega vcl. Hún næröllum rjðmanum,-er mjög léttog þægilegra að halda Iieniii hreinni heldur en nokkrnm hinna. Kg vil váða fólki til hcss að taka De-Lava skilviniliivnav langt fvam yfiv allar aðrav; sem ég hef revnt. Yðav cinlæguv. J VVM, DAItWOOD aðal-uraboðsmaður Canadían Daiuy SlTri-LY-félags- ' vetur og vor Mr. Arni Eggertsson er ins á meðal íslcndinga og fcrðast um allar íslenzku nýlendurnai Baldur er umboðsmaður vor í Argyle-bygð. Christian Jolinson 1h CAMDIAN DAIRY SUPPLY CÖ., 236 KING ST., WINNIPEG. Alexandra Rjoma-Skilvindan Verð &0.00, off þar yflr. Hagnaðurinu af 0 kúm sé Rjðmaskilvinda bn' k- uð jafnast á við hagnaðinn af 8 kúm án hcnn. i n þess að meta neitt hægðarauka og tímas)>aina< . Biðjið nm verðskrá á íslenzku og vottovðaafsk i tir er sýna hAaðmikið betri okkar skilvindi i eru en nokkrar aðrar á markaðnum. R. A. Lister & Co., Ltd. 282 Kiug Str., Winnipeg. EDDY'S HUS-, HROSSA-, GOLF. OG STO- BUSTA Dcir endast BETUR eu nokkrir aörir, sem"bo?)nir eru, oj» eru viðurkentiii af öllum, sem brúka þ&, vera öllum öðrum^betri. Dr. M. C. Clark, Dregur tennuv .kvalalaust. Geviv við tennuv og seluv falskav tennuv. A)t vevk mjög vandað og vevð sann- Kjarnt. , Owick: 53 2_IVIA1N|STREEV yflr Craigs-búöinni. I. M. Cleghorn, M D. LÆKNIR, og YFIRSKTUMADUIl, Kt. Hefur kcypt lyfjabúðina á Baldur tig hefur t'vi sjálfur umsjón á öllum meðölum, sem hann ætur frá sjer. EEIZABETH 8T. BAL.DUR, - - MAN P, 8. tslenzkuv túlkur vifl hendina hve na'r Bora h<">rf ger ist. 59 D& fór Mr. Barnoa aftur inn í herbergið, sem ^ið var 1, 0g tók hann þá eftir kistu, setn horn af eiQuverju fati atóð út úr. Hann lyfti upp lokinu og > a0 alt 1 kistunni var & ruglingi. I>að leit út fyrir, að I>að hefði verið leitað í kistunni í fl/ti og öllui °»n dembf ofan i hana aftur. Mr. Barnes tók sér- °rn hlut upp úr kistunni og skoöaði vandlega. ollum spjörum, sem fangamark gat hafa yerið á, r skorið stykki. „Dað hlýtur að vera einhver gild Wöa til að dylja nafn þessarar konu, pví annars "' fanturinn ekki gert s6r svona mikið far um pað'% Rsaöi Mr. Barnes með sé'r. Degar Barnes var að a fötin aftur í kistuna, heyrði haun að pað skrjáfaði 'ohverju, sem virtist benda til að pappírsblað v»ri a,ia a einni spjörinni. ^Hann tók spjörina upp aft- snatri, og varð harla glaður þegar hann fann lf*ð blað í vasanum. „Hér er þá loks einhver ^ðarvfsir", hugsaði hann með sér, og fl/tti sér með a°'ð fram í stofuna.til að lesa það við annan glugg- n Þ&r. Á blaðið var skrifað það som fylgir: „8KKÁ VFIR ÖIMSTKINA: ^inn demantur 15i karöt..........s . $15,000 *;inn smaragð 15J karðt............... 15,000 ^mn rúbín 168 karöt................. 80,000 *(inn safír 10 karöt................... 5,000 ^in perla—perumynduð, hvít......... 15,000 *jin perla- perumynduð, svört........ 10,000 *í}n perla—hvít, eggmynduð.......... 6,000 ^in perla—svört, eggmynduð......... 5,000 *jinn kanarí demantur................ 5,000 •^mn topas—200 karöt.............. 5,000 1100,000 86 hennar eftir að hann skildi við vinkonu sina? A með- an Mr. Barnes var að velta þessu fyrir sér, varð hon- um litið á rekkj'una. Hann sá að & rekkjunni lá vesti, og tók eftir að í því voru tveir hnappar, er lfktust hnsppnum sem hann hafði í vasa sínum. Hann laumaðist með hendina yfir & rekkjuna, en fingur hans höfðu varla snert vcstið þegar Mr. Mitchel sagði, án þess að snúa sér við eða hætta að raka sig: „Það eru engir peningar i vösunum á vestinu þarna á rfiminu, Mr. Barnes". „Hverju eruð þér að drótta að mér", sagði Mr. Barnes reiðuglega, um leið og hann kipti hendinni að sér í snatri. Mr. Mitchel stanzaði eitt augnablk Aður en hanii svaraði,dró skegghnifinn sfðan einusinni eða tvisvar yfir kj&lkann mjög stillilega, en sneri sér síðan að leynilögreglumanninum og sagði: „Það sem ég ineina, Mr. Barnes, er, að þér gleymduð því að ég horfði í spegilinn, þótt bak mitt sneri að yður". „Orð yðar bentu til, að ég heföi wtlað mór að stela", sagði Birnes. „Gerðu þau það?-' ssgði Mitchel. „Mér þykir iujög mikið fyrir því. En í sannloika ættuö þér ekki að viðhafa Iaumulega þjófa af ferð, fyrst pér eruð svona viðkvœmur. Þegar ég byð prúðmenni iuu í prívat-herbergi mitt, þá b/st cg ekki við, að hann bc að þukla á fðtum mfnum 6 meðan bak mitt sn/r að honum". „Varið vöur, Mr. Mitchel", sagði Barnee, „þór 55 hann gat ekki gefið lðgmætar astæður fyrir þvi, som hann var að aðhafast. A meðau hann stóð þarna við vængjahurðina og var að velta þessu fyrir sér, varð honum litið niður a gólfið við fætur sér. Hann tök strax eftir nokkru, sem orsakaði að hrqllur fór í geun- um hann, jafn-vanur sem hann þó var við að sja und- arlega hluti. Þetta, sem hann sá, var ofurlftill, rauð- ur lækur, sem runnið hafði innan 6r herberginu, untl- ir hurðina og meðfram röðinni ft gólfábreiðunni, nokkra þumlunga fram i stofuna. Hann beygði sig strax niður, drap einum fingurgómi sinum niður í lækinn, leit a góminn og sagði i halfum li'jóðum. „Blóð, og það háHstorkið". Slðan rétti Mr. Barnes sig upp og ryndi afmr ( gegnum rúðuna, inn 1 herbergið. Konan í rekkjunni hafði ekki breift sig. Hann hikaði sér ekki lengar, heldur skaut hurðunum fra. Hann litaðist um í her- berginu oitt augnablik og tautaði eitt orð: „Morð". Mr. Barnes var nú ekki seinn 1 hreifingum sfnum framar. Hann stðig yfir blóðpoll, som var a gólfa- breiðunni, og gekk tafarlaust a") hvtlunni. Hann þekti þar strax andlit konunnar, sem lnfði sagt að gimsteinum hennar hofði verið stolið & lostinni. Hím virtist eimiDgis sofa, að því tindantrknu, að an<IIii<( tlrættirnir lvstu sarsauka, lu'iðin drogiu samau i lirukku a milli auguabrúnanna og annað inuunvikift geiflað; alt þetta hafði stirðnað á 'andlitinu í dauðan- uai. Orsökiu til tlatiða honnar var jafn-oinfOld eins l% bftfl var gnm4»rfull. Kouau haíði vprið skonn A

x

Lögberg

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.