Lögberg - 19.04.1923, Blaðsíða 5

Lögberg - 19.04.1923, Blaðsíða 5
LÖGBERG, FIMTUDAGINN 19. APRÍL 1923. fih. 6 Credit Bxtended to Reliable People at Banfkld's Laugardagurinn verður Stóri Dagurinn fyrir Barna- Xerrur hjá BANFIELÐ'S Ferskt loft og ein okkar nýmóð- ins barnskerra kemur barninu yðar til að byrja að tala. Vegna hins lága verðs og ^ægilegu skil- mála ættuð þér að nota tækifær- ið að kaupa barnskerruna. BAiRNS KERRA. Litur sem fílabein, hólk handföng, skotvagna tög- leSursgjaroir á hjólunum, sæti klætt gáruklætSi, bak er færa má til......... $7.50 út í hönd, $1.85 á vikn. BARNS ' KERRA ÚR TRJE Grá aS )ft, handfang úr tré, 12-þuml hjól meS tdg- letSursgjör?, púSaS sæti, bak og iÍCO Cft faliSar. .VertiiS er...............................|<pDZ.DU $7.50 út í hönd og $1.85 á viku. LJETTIVAGN Kumfy.grind, íallega ofin úr tagum, -með togleSurs- gjörS á hjólum, skygni er leggja ma $Q0 7C niSur, púSaS sæti, bak og hliSar ..........«pDO. I D $3.50 út í hönd og $1.45*á vikn. BARNS KERRA. Litur sem fílabein og royal blátt, meS togleSurs gjörS á. hjólum, fallega ofin grind og hetta, púS- a5 sæti. bak og hliSar............................. $3.50 út í hönd og $1.45 á viUu. $56.00 39.75 BAiRNfe KERRA. Brún tágar kerra, tftgar hetta er færa má til; pú'S- aS sæti, rent handfang, togleSurs gjörS lvííOC QC hjðlum og bakiS á hjörum ....................$£i\t*7Jd $3.00 út í htfnd off $1.25 á viku. RARNS KERRA. Litur grár eSa fílabeins, púSaS bak, sæti og hliíar, 12-þuml. hjó'l meS togleSurs gjörSum, boga-O Á 'JJ* hetta úr leSurlíking........ ........................£**•% O $3.00 iit í htfnd off $1.25 á vlku. SULKY KERRA Litur brúnn-, færslu-bak, 10-þuml. hjól me'S togleS- urs gjörSum, handföng | 'J CA leggjast saman .................................... * • **fv $2.00 út í Htfnd Off $1.00 á vikn. BARNSiKERRA ÚR TRJE Litur hvlttur og grænn, hetta úr leSurlíking, hjól 12 þuml. meS togleSurs gjörSum. O Á QC VerSiO er $3.00 út í hönd og $1.25 á.viku. Ðanfield's stefna: Abyrgst að gora menn ánwgoa eða pen- Ingum skilað aftnr v« Rali&ble Hotno r\irrd«hoi^ 4«? nm STHEFT- PHONE H6667 'A MIGHTY FRIENDLY STORE TO DEAL WITH' Itilnin opin frá 8.30 f. h. tU 6 e. h. Hvern dag urnar veiddi hann héra í soginu svo vjð höfðum gnægð af kjöti til matar. Já, Guð launi þeim og blessi öll þeirra störf eins og allra góðra ung.linga sem vilja sem fyrst Jæra að hjálpa sér sjálf og þar eð öðrum líka, þess vegna er það, að ef eg mætti ráða fyrir börnin mín með framtíðina, að niðurlagðri allri upphefðar laungun, að eg held eg myndi lang helst óska að þau öll eignuðust kóngsriki — 6- breytt og sjálfstætt bændalíf, því þá væri eg viss um, að þau ynnu fyrir lífbrauði sínu á heiðarleg- an hátt og gætu ijíka alið upp nýtar manneskur fyrir mann- félagið.. iHvar fengi svo ^sem kóngurinn sjálfur, eða nokkur annar brauð ef enginn fengist til þess að gegna bóndastöðunni ? Nei, bóndinn fyrst og síðast all- ir hinir milliliðir, sumir þarfir og aðrir óþarfir á eftir. Landið er alt of lítið bygt og notað, því þá iekki að leggja þurfamönnum talsvert meira fé til að búa út á landi, en, að ganga 6 mánuði iðju- lausir í bæjunum og ala svo upp meira og meira af vesalingum sem aldrei fá nóg aC borða og ekkert tíl að gera? Og að end'ing.u tek eg aftur upp orð Fr. Guðmundsaqnar: "Að álit og mannvirðingar verðskulda menn hvergi betur en við iland- búnaðarstöðuna, ef hún er rækt með alúð og samviskusemi." Tileinfca eg* «vo þessi.fáu orð þeim, sem ikynnu að vilja byrja búskap með 5 kýr út á landi, eins og við gerðum. [ Austur og vestur. Háttvirti ritstjóri Lögbergs! Hugleiðingar út af grein Fr. Guðmundssonar. Eftir gamla konu. pegar eg mieðtók Lögberg S. marz, hittist svo á að flúin var a'ð grassa í okkur, samt fórum við ai forvitnast í póstinn og það aem eg fyrst rakst á í Lögbergi, var grein- in hans Fr. Guðmundssonar, og næstu daga á eftir var eg löt að vinna, svo eg fór að rissa þessar línur í flónsku minni, þó eg sé vanari að sitja við rokkinn minn eða istanda ,við stóna, heidur en sitja við skrifborðið, eins og við flest allar bænda konur. Pað er þó sannarlega satt, a5 til þess á maður að lesa blöð og bækur, að maður hugsi og tali um það sér til dægrastyttíngar, sem í þeim r á eftir. Heima á gamla .landinu var þa3 regla í föðurgarði í rriínu ung- dæmi, að hver einasta blaðagrjiii sem lesin var, var tekin lið fyrir lið og rætt um það "til fróðleiks og skemtunar, sem hún hafði a£ geyma. En ií þessari fe-rein hans Fr Guðmundss. er meir en rétt un. einstaklings yfirvegun að ræða, nefniJega þessi istyrkveiting, sem hann talar um, að Manitobaþing- ið hafi samþykt með meiri hluta atkvæða. pað er reglulega isjá- arvert áhyggjuefni öllum, sem vilja reyna að bjarga sér og sín- um á heiðarlegan hátt, að ala upp Jeti og ósjálfstæði hjá hinum, sem kæringarminni eru. pað eina, sem mér þykr að hjá honum, og það er, að mér skilst að hann vera bæjarmaður, ög þess vegna ekki nógu kunnugur erfiðleikum sem byrjun búskapar út á landi hefir ina okkar hérna, og við nákvæm- legustu yfirvegun komist að þeirri niðurstöðu, að það sé mest börn- unum,okkar að þakka næst GuCj, að við náðum þolan.legu efnalegu sjálfstæði og búum nu lí góðu húsi við nægileg efni til fæðis og klæð- is á skuldiausu landi. Ötul og góð börn ala sig að miklu leyti upp sjálf og annast hvert annað ef þau eru út á landinu, en það geta ekki bæjarbörnin eins. Við hjónin komum hingað frá íslandi með fimm börn, tvo drengi og þrjár stúlkur, sængurfatnað í fimm rúm og góðan og hlýjan fatnað fyrir alla, sem entist eitt til tvö ár. Svo var keypt ejtt rúm stæði, eldavól og nauðsynlegustu áhöld til matreiðslu. Þegar þessu var lokið þá áttum við eftir eina $100,00, og fyrir jþá urðum við að kaupa bústofninn til að lifa á. Við keyptum tvær kýr nýbornar á $80,00 og ein var okkur gefin, svo'tók hann til lán® 2 kýr fyrir $60,00, og svo líka uxa þar aö iáni á $70,00, sem svo feðgarnir heyuðu með um .sumiarið fyrir þessum búpeningsstofni. Við bjuggum hjá venslafólki okkar yfir sumartíman, sem alt gerði sem það gat til að greiða götu okkar endurgjaldis'laust. Þrjár kindur og ein hæna, með 6 ungum voru á fyrsta árinu. Þetta var þá allur bústofninn og á honum hvíldi $155,C0 skuld, sem borgast átti við getu, aem eg enn 'ekki hef i hugmynd um nær hefði orðið ef drengirnir okkar tveir, elstir barn- anna, hefðu ekki verið til hjálpar á ýmsa vegu. Sá eldri þá 14 ára, hinn yngri 11. Um haustið flutt- um við á landið fyrsta vetradag i svo lítinn bjálkakofa, að eg vil sem minnst um hann tala, sem í för með sér; hann virðist bera ! bondi minn var búinn að koma svo gott skynbragð á það má'l, sem er að ræða, því ávalt er -hægra um að tala'en í að komast. Uppástunga ihans er stórheiðarleg gagnvart þessum þurfamönnum í bænum. Nóg qr blessað Jandið, eem bíður eftir starfandi höndum tfl að framleiða. pví yfirleitt er, held eg óhætt að segja, að hver maður með fulla heilsu, þó hann hefði fleiri en fjögur börn, getur undantekningar Mtið haft næ,^i- legt til fæðis og klæðis ef allir nenna að vinna,^ jafnóðum og börnin vaxa. J?essi grein Fr. Guðmundssonar festist mér svo mjög í minni, di því að höfuðstóllinn, sem hann tal- ar um að byrja toúið með', er svo óþektur þ'ví, sem við með sjö í fjðlskyjdu byrjuðum með hér á Jandinu okkar fyrir tuttugu ár- u«», og annað hitt, að besti kost- urinn við að búa út á landi virð- ist honum alveg hafa gleymst að minnast á, -sem -er að börnin fá þar jnikið hollara uppeldi, ;bæði and- 'tegft og líkamlega en í ibæjunum °« er það þýðingarmesta atriðið ^rir framtíðina og þjóðfélagið. ' befi oft hugsað um byrjun- upp fyrir (h^austið, meið þó ein- hverri hjálp vensla manna okk- ar. Ekkert timburgblf var i honum, svo eg þurfti ekki að erf- iða við að þvo gólfin í tvö ár, en hvernig mér hefir í huganum lið- ið þar stundum, að fara úr góðu stóru timburhúsi á íslandi, geta þeir einir getið sér til, sem hafa vanist einu og öðru í l-'ífnu. "En á misjöfnu dáfna bömin best." Jæja, þarna bjuggum við í 3 ár við góða heilsu, varla að það kæmi kvef og aldrei flú. Svo smá- stækkuðum við býlð og á öðru ár- inu bættist okkur þijiðji sonur- inn, sem er nú orðinn duglegur heima til hjálpar. En hvernig hefði farið ef þeir hefðu gengið á skóla, eins og átt hefði að vera? En þarna voru allir að vinna og veitti ekki af. Bóndi minn er góður smiður og gat því vel sett sjálfur upp byggingarnar me-'i bræðrunum, sem sóttu allan við langar tleiðir til myllut Svo spann eg og prjónaði mest allan nærfatnað og öll plugg, og saum- aði upp á börnin upp úr gömlum fötum, sem mér voru gefin, af góðgjörðasömu fólki eða þá fceypt í "Secound Hand" búðum, því heimilis peningana varð að hafa til fæðis og verkfærakaupa og ýmiskona þarfa. Litlu stúlkurnar mínar hjálp- uðu mér mikið við ullar vinnuna, kembdu og tvinnuðu, og enn bætt- ut,t tvö í blessaðan hópinn þá var eg oft svo lasinn að eg þoldi ekki að stíga rokkinn, svo þær gerðu það'fyrir mig, þá gátum við haldið áf ram að spinna, því ekki dugði að gefast upp. En þyngst af öllu lá á mér í þá dagana, að geta ekki látið börnin fara á sköla. pað var verra en heima á íslandi, þar gat maðúr altaf fengið umgangs kennara á hverjum vetri i 6 til 8 vikur, en svo loks eftir nokkur ár k-om iskóli í tveggja mílna fjar- lægð, svo stúlkurnar og yngri börhin hafa notið hans, en bless- aðir eldri drengirnir aldrei, ekk- ert nema vinna og ihjáipa, Samt geta þeir vel lesið ensku og kom- ist í gegn sjálfir ií viðskiftalíf- inu sem dugar. í þrjú ár höfðum við svo bara þessar 5 kýr með góðum árangri. pá vildi okkur þau höpp til, að einn góður venslamaður okkar var að setja upp verzlun, og þurffi að selja nokkuð af gripastofn sín- um. Hann seldi okkur 4 kýr að hausti til á eina $100,00. Allat geldar, en áttu að bera með vor- inu eins og var regla í þessari bygð fyrst lengi, þá var tíara hugs- að um að hafa mjólk á borðið a!5 vetrinum til, en í seinni tíð hafa menn reynt að -hafa sem mest af haustbærum og með því móti gef- ur kýrin næstum tvöfalt meira af sér yfir árið. pesisi kúakaup hjálpaði okkur mikið áfram og áttu að borgast á árinu, þá var nú smjör pundiö aðeins 15c að sumrinu og 25c að vetrinurn. pætíi lágt verð núna. Við komuna varð alt af að selja jafnóðum upp í ýmislegt, sem piltur. pegar kaldast var þarín I kaupa þurfti, og að Öllu- leyti varð vetur þá hélaði í kringum rúmið okkar, og þá komu sannarlega að .góðu íslenzku sængurfötin okkar að góðu liði. Engin voru þá út- gjöldin, óllíkt því sem nú er. Hér var þá enginn skóli, sem við gæt- um náð til nema í 5 míílnai fjar- 'lægð svo eldri drengurinn f^r í vinnumensku fyrstu árin, og hafði $100,00 um áriS. ipessa peninga lánaði hann svo pabba siínum upp í sku-ldirnar 6,g fyrstu hrossin sem keypt voru. Hinn yngri var altaf að halda mjög sparlega á. En það var ósvikin nýmjólk, sem börnin höfðu með mjölmatnum, en efcri svart te eða blönduð mjólk, eins og í bæjunum. pau voru ánægo uxu og dufnuðu og1 hjálpuðu á ýmsan hátt hv-ert eftir sínurfl aldri. iSvo alt hröklaðist býsna vel í gegn, þrátt fyrir margskyns óhöpp á gripum. Drengurinn okkar sem heima var sótti fisfc í vatnið á vorin, sem> góðan dugði yfir eumarið. Og á vet Mig langar til að biðja þig um rúm í þínu heiðraða blaði fyrir fáeinar hugleiðfngar um "Hitt og þetta, á víð og dreif," -eftir hinn sjotuga öldung, G. J. ritað 31. J3 .. 1923, og sem byrtist í Lögbergi 1. marz. Það er ekki tilganur minn með línum þessum, að blanda mér inn í deilumál höfundar við Hr. AxeJ Thorsteinson, eg hygg hann einfærann að svara fyrir sig þyki 'honum það ómaksíins vert, en sökum þess, að mér finnst herra G. J. anda kahjara til í?- lands í skrifi sínu, heldur en jafnvel nokkur Norðurpóls-vindur hefur enn um það land farið. Andvari sá vekur mér gremju í huga, vona eg því að enginn telji mig lakari borgar vestrænna bygða, þótt biðji eg mér hljóíSs á þVí þingi. IHöf. telur réttast, að menn forðist allan samanburð á ís- landi og Canada, sú staðhæfing hefur beyrst mörgum sinnum fyr. Og mun að nokkru leyti rétt, þeg- ar að ræða er um gæði eins eða annars lands. pá er svo margt, sem þar getur komið til greina, og mörgum hættir til að blanda saman landi og þjóð, má vel vera áð það sé rétt. pað sem mestu varðar högum lands og þjóða er: 1) Hv-ernig stjórnað er. 2) pekking, dugnaður og fjárma*gn íbúanna. 3) Kostir til lands og sjávar, veðráttufar og loftslag. Fjærri mér \é það, að halda því fram, að fram að þessum tíma standi fsland jöfnum fdtum Gana- da í þessum atriðum. Danir héldu íslandi í heljar- greipum, harðstjórnar og kúgun- ar svo öldum skifti, alt fram á síðari hluta síðastliðinnar aldar. Á .sarna tima nýtur Canada lýð- frelsis á hæsta stigi. Sem bein afleiðing kúgunar- innar lamast dugnaður íslend- inga, þekking þeirra verður tak- mörkuð og það sem verra er trú þeirra á "mátt og megin" glatast og fjármagn þeirra verður út- lendum járnklóm og okruðum að bráð, og síðast en ekki sízt, þjóð- in fámenn (aðeins 70 til 90 þús- undir),það væri barna-skapur að halda því fram, að slíkt land þoli samanburð við land, sem telur í- búa svo miljónum skiftir, með þekking, dugnað og fjármagn á hæðsta stigi. En þegar kemur til þriðja at- riðisins, sem að ofan er skráð, getur orðið dálítið álitamál hvort ekki megi finna landsfcosti á Is- landi, eins góða og í Canada. "Ef menn viildi fsland, eins með fara og Holland, held eg varla Holland hálfu betra en ís'iand", kvao eitt af okkar siíðus^ aldar skáld- um. Mér er ekki vel kunnugt um hvað miklar tilraunir hafa verið gjörðar til kornræktar á íslandi, En h-eyrt hef eg greindan og skil- ríkan Canada-Jslene|inig, sem til íslands hefur farið á síðasta ald- arfjórðungi, segja, að á Islandi hefði Ihann séð hafra-akur eins þeim bezta sem hann hefði séð hér. Hvað haldið bændur, að þið fyrir mörgum hundruð gripa með orfi og ljá, eða með sömu hey- skaparaðferð og brúfcuð er á ís- land? Svarið verður kannsfce: Við heyjuðum ekki fyrir mörgum hundruð gripum á íslandi, held- ur: nei. En sumir ykkar heyjuðu fyrir nokkur hundruð sauðfjár, auk nokkra ihrossa og nautgripa, þegar eg var á f-slandi (fyrir 35 árum síðan), var sá talinn meðal bóndi í efri hluta Árnessýslu, er átti um 300 sauðfjár, 10 naut- gripi og 20 hross. Eg veit að margir bændur í Canada eiga stærra bú, en það eiga líka margir minni. pað er satt að margur fór af íslandi frá rýrum kjörum, og ef til vill er herra G. \J. einn þeirra. Sumir þeirra hafa fcomist í góð efni í Canada, ew vel að merkja með súrum, sveita, og eg hygg a$ frumbýlingsár flestra þeirra hafi ^¦erið litlir sældardagar, og sult og seyru verða alt -of margir vestanhafs að líða. Lítið yfir hérlendu dagblöðin yfir árið 1921, -þar má sjá fregr.- ir af því að fjölskyldufeður hafa ráðið skylduliði sínu og sjálfum sér bana af harðrétti. Einhleypt fólk hefur ráðið sér bana af sömu orsok. Húsbrot og þjóðvega-rán hafa verið framin út af fjár- þröng, ekkert slíkt 'hefur nokkurn tíma þekst á íslandi. — Guði sé ilof! Herra G. J. kveðst vera kominn á sjötugs aldur, og verið vestan hafs næstum einn þriðja æfi sinn- ar. Mig undrar stóriega hvað framúrskarandi illa honucm hefur tekist að læra hérlendan hugs- unarhátt og framsóknaranda. Hann -sannarlega -trúir efcfci iþessu gullfagra spakmæli: "Settu mark- ið hátt", því hann segir: — "Manni getur stundum orðið hált á að skoða sig meiri mann en reynslan sýnir að hann sé." Nú vil eg spyrja hr. G. J. bvað hefir gjört Vesturheims þjóðirn- ar norðan og sunnan að öndvegis þjóðum heimsins, mitt svar er, þeirra ótakmarkaða sjálfstraust, það sem mest héfir hnekt is- lenzkri framþróun er volæðis- hugsun, sem komið hefir f.am hjá alt of mörgum svartsýnis- náttuglum, sem ekkert sjá «ýti- legt hjá landi og þjóð og alt áhia ómögulegt. — SMkar uglur eiga skilið óþökk a|llra góðra drengi.. Hefir hr/ G. J. rannsakað svo fossaf 1 ísilands, að hann geti dæmt það -lítilsvirði, gengið í berhögg við aðra góða drengi, sem um mál þetta hafa fjallað, svo mikfð er víst að alveg ný hugsun kemur fram í ritgjörð G. J. sem hann á víst aleinn nefnil. þessi: "Eg befði haldið að það væri meiri partur af ís/ands elfum, sem liggur í dá' á vetrum eins og híðbjörninn hjá okkur, og mundi fyrirhöfn að 'halda þeim vakandi ríieS fullu fjöri." Já, fyr má nú rota en dauðrota, eru nokkur dæmi þess að beljandi fossar á íslandi bafi frosið, og ekki einungis frosið þið cánadisku fróðlegt að vita hver árangurinn munduð heyja J hefir orðið. Eftir grein hr. G. J. að dæma, j?á bafa mjög miklar breytingar orðið heima á þessu 35 ára tíma- bili siíðan eg fór þaðan, t. d. vissi eg ekki til að korn væri brúkað til skepnufóðurs, þess þurfti ek'ki með í þá daga, heyið var svo kjarn- gott og jörð að sama skapi'þegar í beitihaga náðist, sem var á hverj- um vetri meira og minna, og leit- un hygg eg á þeiríi stöðum í Can- ada, þar sem bæta má sauðfé án gjafar, eða er nokkurt hey til í Canada -sem jafnast á við íslenzku töðuna? . Nú þarf einn bóndi á íslandi 8000 króna virði af mjöi- mat handa búpeningi sínum á ei i- um vetri, og þar sem þar við bæt- ist að hver 200 pd. voru "560'—70 kr. Ef þetta er satt, þá er eng- tn furða þó nærri höggvi gjaldþror. um, Mundi ekki efnahag Cana- gufuvélina, það má líka gjöra það á íslandi. "* "Mishæðir," þar hygg eg að hagurinn á metaskálinni yrði íslands meginn. Eg hefi farij yfir Klettafjöllin eftir Canada diskra bænda hnigna, ættu þeír við T. ». * u i- „ „,. . .,. . ,...'. y , , | Kyrrahafsbrautmni að likmdum slik verzlunarkior að bua, en þvi . .. , .. . . , , i a „i,i.: _< _.,. VXJ. , , . n ,_, lengri veg en yfir þvert Island, og þá ekki að ráða bót á þessu? því ekki að setja plóginn í grámosa-: holtin og sá í'þau höfrum, byggi: og rúg, og allar þessar kornteg- ] undir mundu á öllum árum geta sprottið á íslandi, hvað sem G. J. kann um það að segja. ' Hr. G. J. heldur því fram, að flestir þeirra sem til ísilands hafi farið héSan aS vestan ihafi komið aftur eftir fárra ára dvöl heim t. Eg hefi ekki við hendina skýrslu um það hvað margir hafa farið tii íslands með því augnamiði að set.i- ast þar að, en marga þekfci eg þar sem að vestan hafa flutt og ur>a sér vel' heima á íslandi. pá er enn eitt atriði í ritgjörð hr. G. J., sem er vert að athuga, járnbrautarmálið, það er mál sem ekki er í fljótu bragði hægt að dæma um að órannsökuðu máli hvort járnbraut muni borga sig á fáum fyrstu áratugum. Og mað- ur sem búinn er að vera jafnlengi vestan hafs og G. J., ætti að vita betur en að slá slíkum staðhæfing- um og hann gjörir út í loftið. Sá maður sem hér hefir verið um síð- astliðna áratugi vestan hafs og veitt nokkra eftirtekt þeim mállum, sem liafa verið á dagskrá Canada hvergi veit eg meiri kbmgur á al- fáravegum íslands, en þar sem sú braut fer yfir. "Fátt aS flytja í mannlausu landi?" Hvernig veit G. J. að fsland er mannllaust? hef ir hann rannsakað það tii hlítar? "Skallagrímur hafði rauðblástur mikinn" (sbr. Egilssögu) hvar fékk hann járnið? Það voru lengi deildar skoðanir um það hvort járnbraut milli Nýja íslnads og Winnipeg mundi borga sig, og þeir sem a móti því mæltu höfðu þá ástæðu fram að færa, að sú braut hefði ekki nóg að flytja. Einn af þeim sem fyrstur ritaíi um það miál var hr. Stefán B. Jóns- son, sem eg hygg a ðmú sé á ís- landi, hann mælti með brautinni en fékíf að launum háðglósur og ekkert annað. Eg hygg að B. L. Baldwinson, Sveinn Thorvaldsson, Gestur Oddleifsson og fleiri góðir fslendingar hafi átt hlut að máli, að það fyrirtæki komst í fram- kvæmd. Spyrjið Ný-ís(rendinga hvort brautin hafi ekki nóg að flytja. En það er ein ástæða og ef til vill sú sterkasta, bvað fólkið er fátt í landinu, úr þ*ví þarf aS bæta með auknum atvinnugreinum og ræktun landsins, en þar eru þjóðarinnar, ætti að vita að járn- ] ýmsir þrepski|ldir í vegi, þjóðin er smá og vantar starfskrafta, en til þess að bæta úr því verður að snúa sér til erlendra þjóða, en íslend- ingum er svo farið, að þeir eiga einn hlut, sem þeim er dýrmætari en alt annað, og það er þjóðernið, þess vegna er þeim óljúft að flytja mikið af annara þjóSa fólki inn í landiS, því þá er þjóðernið í hættu. Þess vegna er það helzt Vestur-fs-, lendingar siem hjálpað gætu ef vildu, en þess er tæplega að vænta. Sjálfsagt tel eg, að rafmagnsbraut væri heppilegust «vo fremi að gjdiilegt væri að leggja járnbraut á fslandi. Þorgils Ásrnundsson. brautarmálið hefir verið umfangs mesta mál landsins. HvaS mundi Canada vera komið langt á fram- fara brautinni ef meiri hluti þjóð- arinnar hefði verið bölsýnsmenn teins og G. J. um þaS leyti sem Can- ada Kyrrahafsbrautin var að kom- ast^í framkvæmd, það voru til á þeim árum menrf, sem álitu það fífldirfsku og jafnvel veðjuðu stór- fé um' að 'það mundi ekki komast fram, en stranda á miðri leið, en framtakssamir mann unnu ötul- lega að verki þvtí, þó erfiðleikar væru miklir, og þó veðráttan væri breytileg, engu síður en á Islandi og snjókyngi engu minna, þá bara settu þeir snjóplióginn framan á .—..-<. heldur botnfrosiS. Tekjulindir eru á fsilandi engu síður en í Canada og þarf enginn neinn sjónauka til að sjá þær, nema sá sém setur upp svo svört bölsýnis gleraugu að hann verður starblindur. Hversu mörgum miljónum króna og jafnvel doll- ara virði er ekki ausið úr sjónum af fiski við strendur íslands ár\ lega. Einu sinni var eg til dæm- is á skipi, þar sem 16 menn drógu 2800 af þorsk á einum degi á færi. petta var í Selvogi í Árnessýslu fyrir 40 árum síðan. pá má nefna fílatekju og æðarvarp,_ sem eru arðsamar margt ár á sumum stöðum á íslandi. Veit hr. G. J. nokkurstaðar af þeim tekjugrein- um í Canada? IHr. G. J. gjörir mjög mikið úr því hvað tíðarfarið sé fcalt á ís- landi, að sér hafi verið sagt að varla hafi komiS frostlaus nótt sumarið 1919, og gefur í skyn að gvo hafi verið í fleiri ár hvort eft- ir annað. Á'n þess að eg ætli mór að rengja þessa staðhæfingu, ætla eg að geta þess, að aldrei kom svo kalt sumar á Suðurlandi í þau 20 ár, sem eg var-þar.* En hitt get eg sagt aS fyrir kom, að snjór fél-1 þar ekki til muna fyr en í desember, og mörg snjólarís- jól Jifði eg þar. í Canada var eg 16 ár (Manitoba), engan þeirra vetra man eg þar snjólausan frá nóvember til marz. SnjdhríSar- bylji sá eg á íslandi en engar. verri en suma í Manitoba, frost er stundum á veturnar á íslandi, en hvergi nærri eins hart og í Man'- toba, enda hefi eg heyrt hr. Vilh. Stefáns-son landkönnunarmanninn fræga segja, að hvergi hefð. bann fundið meira frosten í Manitoba. t skopi segir hr. G. J., að með glerhvelfingum megi á íslandi rækta ávexti, samkyns þeim, sem vaxa í Cálifomiu, hefir ihann gjört tilraun til að rækta þá í Canada, án glerhvelfinga? ef svo er væri $ Oásamleg "BLUEBIRD" Þvottavél hjá ^uböon^ pap Companp $7.50 út í hönd og $10,50á manuÖi að öllu samantöldu ;Að eins tíu vélar með þessum kostakjörum og fylgja eftirgreindar vórur ókeypis með: ÓKEYPIS J?VOTTAVöRUR:— 10 pakkar af 1/ux •"> Hund Sal Sápa. 10 stykkl Fels Naptha sápa. 3 punda pakkl af Sopade 10 stykki Sun Lfeht Soap. 6 punda baukur af Silver Gloss Ifi pund Electric Washing Chips Starch. —Hundruð af heimilum telja "Bluebird" bvottavélina >á alufullkomnustu, bæði í útliti og að gæðum. pér getið eignast eina fyrir að eins $7.50 út í hönd og minna en $2.50 á viku. ( BLUEBIRD—THE ARISTOCRAT AMONG ALL ELECTRIC CLOTHES WASHERS. » Verðið á "Bluebird" er $157.50.v —Komið inn í harðvörudeild vora og leyf ið oss að sýna yður hvernig þessi vél vinnur, áður en þér afráðið nokkuð. Gleymið -þvi ekki, að ábyrgð Hudson's Bay félagsins, fylgir hverri éinustu af þessum -þvottavélum. J7riðja gólf í Hudson's Bay. ®1)e Huböon^ JSap Companp Winnipeg. 4>4»l»«*

x

Lögberg

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.