Lögberg - 19.04.1923, Blaðsíða 7

Lögberg - 19.04.1923, Blaðsíða 7
LOGBERG, FEVÍTUDAGINN 19. APRÍL 1923. Sama gamla sagan frá Nova Scotia Dodd's Kiddney Pills bættu, ' þegar öll önnur meðöl gátu ekki. I Mrs. Mary McLean þjáðist af gigt ©g nýrnaveiki og fékk bót meina sinita af brukun Dodd's Kidney Pilte. Tke Point West Bay, Rich- mond Co., N. S., 16. aprúl (Einka- fregn). "Eg þjáðist af gigt og nýrnaveiki, og eftir að hafa eytt mörgu mdollur.um á önnur meðö], fór e<5 að reyna Dodd's Kidney Pilte. pær hafa gert mjér meira gott en nokkur önnur meðö.1 hafa áður ger^. Mrs. Mary McLean, sem á heima hér, segir svo frá. Hún seg- ir að Dodd's Kidney ¦ Pills, séu eins góðar og hægt er að hugsa sér. ' Dodd's fidney Pills hafa stað- ist reynsluna , og hafa ' verið að lækna veikina á öllum stöðum í Canadia yfir 25 ára tímabil. Dodd'® Kidney Pills ilækna strax nýrun, o gstyrkja þau svo að þau geta afkastað því verki s.em þeim er ætlað með því, að hreinsa blóSi3 Uric Aid sem sezt að í liðamótum onsakar gigt. par sem það ekki er, er engin gigt. — SpyrjiS ná- granna yðar hvort Dodd's Kid- ney PiHs :lækni ekki nýrun. Svar til einnar af stúlkiínum. í næst síðasta tölublaSi Lög- bergs birtist grein með yfir- skriftinni: "Vilja ekki vinna," paS átti víst að vera hvorttveggja í sena, svar til konu sem hafði ¦sent blaðinu grein nokkru áSur með sömu yfirskrift og svo við- vörun- til stúlkna að fara ekki í vistir. petta finst mér miður greindarlegt og' lýsa ekki neinum voflviíja til. okkar ungu stúlkn- anna er að heiman komum. Eg vildi að mín góða landa vildi segja mér hvað við ættum að gera er hingað komum mállausar eða því sem næst, og ekki með næg efni tfl að stunda skólagöngu. pað lítur ekki út fyrir að Miss E. (það ætla eg að kalla hana) hafi haft tækifæri á að gera annað en að fara í sveit, fremur en svo margar aðrar stúWcur, því annars befði Jrun ekki gert þaö, að minsta kosti ekki eftir að vera búin að vera í þessari fyrstu. Satt er það, að visu, að sumar konur þakka ekki stúlkum sínum sem bezt verk þeirra, jafnvel þó stúlk- an reyni sitt bezta að leysa verk sín v«l af hendi, en leitun mun vera á konu enskri eða íslenzkri, sem gerir jafn illa till stúlkna sinna eins og Miss E. hefir orSið fyrir. 1 einum stað í grein þess- ari stendur: "Eg var húsverkum ókunn og hafSi ekkert á móti að reyna þau," Htlu seinna í sömu greÍB istendur: "Eg gat gert öll verk, nema opna dósir með niður- soðnum mat í." Námfús hlýtur Miss I. að vera að geta gert alt verk, (eg býst við, að hún eigi eingöngu við húsverk) eftir þó að eins að hafa verið í einni vist, og iafa þó efcki betri tilsögn en hún lætur af. pað verður eitt- hvað skrítið við það. pá segir Míss E. að eitt kvöld er hún hafi matreitt ágæta máltíð fyrir kon- una, þá hafi hún fengið sér tóm bei|» og sagt sér að Ihafa þau til matar. petta virðist miklu líkr ara því að hutaðeigandi Miss E. hafi verið — eg ætla ekki að segja niðursetningur sjálf, — því það væri of móðgandi, heldur hreppaómagi "heýna á íslandi, og það ekki hin síðustu 5C1—60 árin, heldur fyrir 100—120 árum, frem- ur en að hún hafi verið í vist af nokkru tagi, og alllra sízt cana- diskri. Nú býst eg e-kki við að. Miss E. sé komin svo við aldur, að hán sé fædd um 1830—40 eða þar nva bil, svo eg hefi komist á þá skoðun, að hana hafi dreymt eittlrvað af þessum sögum er hún segir. Eg tel sjálfsagt að hun hafi keyrt hvernig farið var með hreppsómaga á íslandi í þá daga og í draumnum hafi hún sjálf verið »iðursetninigurinn, en í stað- inn fyrir að vera kö'lluð það, þá hafi *enni fundist hún vera í vist í Winnipeg, og er því grein- in Mklegast % draúmi til orðin, enda finst flestum er eg hefi talað við, hún miklu líkari drauma- ruglí, heldur en hún sé skrifuð af alvakandi, skynsemi gæddri manneskju, hvað allan frágang enertir. pað, sem kom mér til að segja noSdnið á móti þessari fyrnefndu grein, var sérstakllega tvent. Fyrst og fremst það, að mínu áliti er það miður skymsamlegt að gefa þeim, »em nýkomnir eru að heim- an og eins þeim er þetta blað lesa heima á íslandi, aðra ems hugmynd um vistir í Canada, eins og Miss E. er auðsjáanlega að reyna að gera í þessari grein. í öðru lagi fann eg, að eg mátti eins ve'l láta í Ijósi álit mitt í þessu efni, með þeirri litlu þekk- ingu er eg hefi af vistum. Pftð yar líkt á komið fyrir mér og Mips E., er eg kom hingað, að eg var húsverkum ókunn, því eg þurfti ekki að vinna þau í heimahúsum. pegar konur hér sögðu mér að það eina sem eg gæti gjört, væri að fara í vist, fanst mér ]ítt til um það, því eg ætlaði mér ekk; að verða vinnukona, er eg var heima, en fyrst eg kaus að fara hingað til Ameríku, til að reyna að hafa mig áfram af eiginn rammíeik, þá varð eg að taka þaS sem eg gat fengið. Hver stúika ætti því að geta séð, að það -r Dvakklætisvert aS vistir skuli sfanda þeim til boða hér, mállaus- um og öllum hérlendum háttum ó- kunnar, og verður því hyrningar- steinn þess, er stúlkan tekur sér fyrir hendur seinna meir í sínu nýja heimkynni Canada, að því leyti að í vistinni lærir hún, það, sem alt er undir komið, málið, og lærir það bæði hreinna og fljót- ara, heldur en jafnvel hún gæti, þó hún fengi eitthvað að vinna i búð, eða matsöluhúsi. Eg hefi að eins verið 1 tveimur enskutn vistum og af því Miss E. aðallega talar um ensku vstirnar, sem hún vann 'í, þá ætla eg dálítið að minn- ast á iþær er eg hefi verið í. Eg hafði í báðum stöðunum ágætar húsmæður og allan viðurgeming að sama skapi góðan, sem Miss E. befir verið svo óheppin að hafa hann illan. Og þarf eg naum- ast að gefa lesendunum meiri út- skýringu á því. Mér var auð- vitað sagt til verka, því eg þurfti þess með, og var það gert með meri lipurð en eg er viss um að Miss E. verður fær um að gera ef það á fyrir henni að liggja að verða yfir aðra sett. prátt fyr- ir þetta er eg ekki ánægð með að þurfa að vera í vist og mun hætta því eins fljótt og eg get, en ekki stafar >það af því að þar sem eg hefi verið hafi frjáisræði mitt verið heft, eða atlæti hafi að nokkru leyti verið víta vert, heldur standa til þess mínar eig- in ástæður. Við ættum að geta séð, ef við notum skynsemi okkar, að þakk- látar megum við vera fyrir vist- irnar núna, þegar atvinnulleysið er svo mikið, að þó málið hamli okkur ekki lengur, þá getum við ekki fengið nokkuri»> skapaðan h'lut að gera, sem nokkurs er virði, nema vistir og verðum þeim fegnar. Hvað myndum við gera annars? — Skrifa heim til aðstandenda okkar eftir far- gjáldi heim, og þar sæti við það sama, ekkert að gera nema að fara í vinn,umensku eða láta for- eldra okkar sjá fyrir okkur að öðrum kosti. Heldur en það kýsi eg, að fara í vist hér, þar til mér býðst eitthvað er mig fýsir meir eftir, og eitthvað er í varið. Að endingu vil eg ráðleggja Miss E. að gefa ekki canadiskum hús- mæðrum í annað sinn, slíkan vitn- isburð í opinberum blöðum, því það munu margir mér færari verða til þess að taka svari þeirra. Einnig vil eg biðja Miss E., að ef hún þarfa að ganga í vist aftur, að leita þá til annarar hvorrar af þessum konum og er eg viss um að hvor þeirra sem væri mundi hqMur þegja, en gefa henni sama vitnisburðinn og húsmæður hennar fá frá henni. pæ:* myndu að minsta kosti gefa henni þann vitnisburð að hún væri nám- fús og það er ekki svo lítið í það varið. pað er leiðinlegt að geta ekki gert mýflugu úr úlfaldanum. eins og úlfalda úr mýflugunni. pað er víst sjaldan þegar hús- móðurinni og vinnukonunni sinn- ast, að það sé alt stúlkunni að kenna og það er heldur ekki rétt af okkur að ætla að alt það ranga sé konunnar megin. — pví sjaldan Veldur einn þegar tveir deila.-------- E. J. Skrúðurinn í Fáskrúðsfirði Eitir AK.NA SVEIIVSSON Eg, Árni Sveinsson,. er fæddur á Tunguhóli 'í Fáskrúðsfirði 6. nóv. árið 1851, og ólst þar upp. Eg stundaði sjávarútgerð, þar til ©g fluttist til Vesturheims ár- 1876. Aðaí fiskistöðvar mínar voru við Skrúðinh. Hér um bil 2 míiur enskar ðustur frá Kol- freyjarstað — sem var ábúðar- jörð prestanna sem þjónuðu söfn- uði Fáskrúðsfjarðar, var allgóð höfn, se mnefnd var í "Skálavik', því þar lágu sjómenn til "vers" og bygSu þar lítil.hús, sem oftast voru nefndir . "skálar'. Skamt þaðan utar í firðinum var Œðar- sker og Andey; og var þar æðar- varp og mun það hafa verið, viss- asta og bezta tekjugrein prests- ins á Kolfreyjustað. — Um fimm málur enskar norðaustur fra Andey ei* Skrúðurinn, tignarle.' asta fjallaeyjan við ísland. Það mátti heita aS hann væri stand- berg alt í kring. par var þó á einum stað austan í Skrúðnum hægt að ganga upp á 'hann. Komu menn þá upp á grasflöt; hér um bil tvo teiga að víðáttu, sem var vaxinn töðugrasi. í SkrúSnum er stór og hár hell- ir, hérumbil 100 fet fyrir ofan sjávarmál, innst í honum er upp- 'sprettulynd með góSu drykkjar- vatni; drakk eg úr lindinni oftast þegar eg kom í heilirinn. Um Skrúðinn mynduðust þjóð- sögur, til dæmis: að risi byggi í Skrúðnum. En eðlilega gat hann ekki alt af lifað konulaus, svo hann settist á "seiðhjallann" og seiddi til sín 18 ára gamla dótt ur prestsins á Hólmum í Reyðar- firði. Bestu skáldin ok^ar orktu fög- y ur JtraM um dp-áCinn, W dæmis að , n^. ^ prestdótturinni frá Hólmum. af einhverjum veit eg stað. Fjalleyju grænni og góðri geti þið hver muni það. Hún heitir Skrúður og skýlir Skrúðsbónda öldnum hal. Úti fyrir Fáskrúðsfirði þú finnur þar eyjarval, og hvenær sem eg hugsa um hrút- inn og pækilinn er mér sem eg sjái hann Gísla og og séra Ólaf minn." Gísli Hjálmarsson var ágætur læknir og mjög skyldurækinn. En séra Ólafur Indriðason var prest- ur á Kolfreyjustað, og stundaði líka lækningar,. Hann fór <með skáidinu Jónasi, að sína honum Skrúðinn. Séra Ólafur var gott skáld, (faðir skáldanna Páls og Jóns). Hann orkti kvæði um Skrúðinn og Skruðs-bóndann; eg kann aðeins tvö erindi sem hljóta þannig: — "Ekki dugði heimi það, að hún daglega kvað hinar dýrðlegu Maríuríanur. Það ei fekk hana fest, er á seiðhjaillinn sezt sá hinn svipilli hamranna Grím- ur." "pú skalt koma með mér! sá hinn tröllslegi tér, og mjeð töfraða brúðina gengur, inn í afbellir þann sem að enginn sér mann, eða um getur forvitnast lengur." Upphaflega hefir h«llirinn ver- ið lengri en hann er nú, hefir hvejfingin yfir austur endanum verið þunn og ekki þolað þyngsl- in, sem á henni hvildu; brotnað og þá hefir austur endinn fy'llst af malargrjóti, og sjást þess merki enn í dag. En þjóðsögurn- ar sögðu að Skrúðsbóndinn hefði kemst Jónas Hallgrímsson þannig að orði: "Austast fyrir öllu landi Jón Ólafsson orkti Qcvæði um Skrúðinn, sem hljóðar þannig: — Frá Islandí. Sigfús Bjarnason. Símfregn frá Kaupmannahöfn hermir að Sigfús Bjarnason kon- súll frá ísafirði sé nýlátinn þar. Hann var fæddur 24. söfct. 1857 sonur Stefáns Bjarnasonar sýslu- manns í ísafjarðarsýslu og síðar í Árnessýslu, og var Stefán sýslu- maður hálfbróðir hins góðfræga guðfræðings Magnúsar Eirfks- sonar og Jóns bókhaldara Eiríks- sonar í Reykjavík, föður séra Stefáns á Auðkúlu, en kona Stefáns var dönsk að ætt. Sigfús Bjarnason varð stúdent frá Latínuskólanum 1880, fór ut- an og las lög við Hafnarháskóla. Hann hvarf svo frá því námi og snéri sér að kaupsýslu. Hann Fyrir austan í Fáskrúðfirði, fagurt mjög þar er: Tíð er leið og löng í fegurð, þú Skrúðurinn af öllu samt þar ber já satt er það sorgin er ströng. En dóttir prests á Hólmum átján vetra var Tíð er leið og löng Og aldrei Reyðarfjörður fegriimeyju bar já, satt er það sorgin er ströng Einn risi býr í Skrúðnum, þeirri undur fríðu ey á háum hjalli situr og magnar seið að mey; Tíð er leið og löng Á páskadag fyrsta, þá prestur gekk úr stól: Tíð er leið og löng fór prúS á undan bl^essun, úr kirkju faldasól Já, satt er (það isorgin «r ströng. En sturlun þrá og sorgin á sinni hennar lá: Tíð er leið og löng pó svall ei tár um vanga, nei, þur og heit var brá Já, satt er það sorgin er iströng. "Eg kveð þig kæri faðir, eg kveð þig systir þíð: Tíð er leiS og löng "Eg kveS þig ástrík móðir, er vanst mér æ svo blíð Já, satt er1 það, sorgin er ströng. "pig fagra Reyðar-fjall, og þig Hólma-tindur hár: Tíð er leið og löng. "Eg hinsta oinni kveð, og þig himinn fagurblár Já, satt er það sorgin er ströng. "Eg alt í hinsta sinni þaS kveð sem kært er mér: TíS er leið og löng "Minn kærasti mín bíður; til hans nú beint eg fer Já, satt er það sorgin er ströng. Eg sé ið gulli greypta, ið fagurbúna fley. Tíð er leiS og löng Sinn fljótskreiða dreka sendir bóndinn sinni mey. Já, satt er það sorgin er ströng. Á hlaðvarpanum lá þar ein fúin gömul fjöl. TíS er leiS og löng. En fjörðurinn hann rauk, sem í vindi þyrlist mjöl Já, satt «r það sorgin er ströng. Og mærin viti firð settist fjölina á Tíð er }eið og löng ipvj fjölin var drðkinn, sem hnn þóttist <sjá já, satt er það sorgin er ströng. En fjöjHn þaut með hana langt fram á sjá. Tíð er leið og löng. Hún flaug sem í loftinu bylgjunum á Já, satt er það sorgin er ströng. Og síðast það til hennar isáu menn þá Tíð er leið og löng Hún sveif inn í Skrúðshelli fjölinni á Já, satter það sorgin er ströng. En veðurteptir ef að menn verða úti í Skrúð Tíð er leið og löng pá vistir æ þeim færir 'in hamra trylda brúð Já, satt er það sorgin er ströng. Fyrir austan í Fáskrúðsfirði fagurt mjög þar er TíS er leiS og löng í fegurS þó SkrúSurinn af öllu samt þar ber Já, satt er það sorgin er ströng. En dóttir prests á Hólmum átján vetra var Tíð er leið og löng. Og aldrei Reyðarfjörður fegri meyju bar Já, satt er þaS sorgin er ströng. The Maytag Co., Ltd. Glöð fyrir leiðbeing vinar míns. Mrs. Hartley segir að Tanlac, sem hún tók eftir meðæmlum Mrs. Brathwaite's, læknaði hana að fullu. . er miðstöð Vestur-Canada, að því er snertir raf- þvottavélár og handvélar. pessar vélar inna mögl- unarlaust af hendi skyldustörf sín. pær eru allar búnar til í vorri eigin verkstof u og ábyrgstar í öllum tilfelium. Maytag rafiþvottavólarnar, eru einar þær frægustu í víðri veröld. • Skrifstoifa vor í Winnipeg, er að 181 Market Síreet, steinsnar austan við Main Street. Einnig höfum vér útibú í Calgary. pegar þér þarfnist þvottavélar, 'þá finnið oss að máli. The Maytag Company, Ltd. 181 Market St., W.peg Prentun í prentsmiSjunum hófst loks aftur í fyrradag eftir hálfs annars mánaðar vinnuteppu. Það var atvinnumálaráSherrann sem gekk í milli og kom sættunum á. Urðu úrslit deilunnar þau að farinn var meðalvegurinn milli krafanna af beggja hálfu. * * # Um síðustu mánaðamót lét Tofte bankastjóri af bankastjórn og. fór þegar af Jandi burt. Fer ekki hjá því að einhverjum verði aS segja hjS fornkveSna: "Far vel Frans og kom aldrei aftur til ís- lands." Oddur Hermanns3on skrifstofustjóri og Jens B. Waage bankabókari hafa verið settir til að gegna hinum lausu embættum. * * » Ármannsglíman var háð í Iðn- aðarmannahúsinu hinn 1. þ. ra> eins og undanfarið. Keppendur voru í færra lagi, en þeir gerSu sér far um að glíma vel. Magn- ús Sigurðsson frá DrumboddstöS- um í Biskupstungum vann skjöld- inn. Eggert Kristjánsson Hnapp- dælingur og óskar pórðarson frá söndum í Dýrafirði skiftu með sér öðrum og þriðju verðlaunum á heimili dóttur sinnar, frú Álf- og Óskar hlaut enn fremur verð- laun fjjrir fegurðarglímu. — Hvar eru höfuðstaðarbúarnir? —— Niðurjöfnunarnefnd Reykjavik- ur hefir nú verið lögð niður. í stað hennar annast nú fimm menn niðurjöfnun útsvaranna og hafa þeir aðgang að skattskýrsl- unum. Fjórir eru kosnir af bæj- arstjórn, en skattstjóri er sjálf- kjörinn formaður nefndarinnar. ísfiskisa'la togaranna til Eng- lands hefir gengíð ágætlega vel undanfarið. Húnn 9. þ. m. lézt Andrés Féld- sted augnlæknir hér í bænum eft- ir þunga legu. Hann var mað- ur á bezta aldri, bróðir Lárusar Féldsteð málaflutningsmann og Sigurðar bónda Féldsteð í Ferju- koti. Andrés átti miklum vin- sældum og virðingu að fagna hjá stéttarbræðrum sínum og er að honum mikill mannskaði. Hinn 29. f. m. lézt hér í bænum ekkjufrú pórhildur Tómasdóttir, "par er atlveg merkilegt hvað fljótt Tanac læknar mann. Eft- ir að eg hafði tekið tvær flöskur, hafði meltingin komist i samt lag og eg þyngdist um 11 pund. Ekk- ert heimiJi ætti að vera án Tanlac." Þetta sagði Mrs Alma Hartley, 13 Bright St., Toronto, Ont. "Magaveiki svefnleysi og mátt- leysi sem eg hafði þjáðst af í tvö ár gerði mig taugaslappa. Þegar eg horfi til baka, þá furðar mig hvernig eg fór að lifa á því litla sem eg iboröaði. Fæðan súrn- aði, vindspenningur kvaldi mig, og að öðru leyti leið mér illa. Eg hafði gleymt hvað góður svefn varð og tapaði holdum og varð slöpp." "Það var Mrs Brathwaite, ná- granna kona mín, sem ráðlagði mér að reyna Tanlac og eg er henni mjög þakklát. Matarlyst- in er nú svo mikil að eg get varla beðið til næstu máltíðar. Taug- arnar eru í góðu Iagi. Eg sef eins og barn og finn til styrkleika. Tanlac er alveg ágætt. Tanlac er selt hjá öllum góðum lyfsölum. TakiS ekki eftirlík- ingar. Yfir 35 miljón flöskur seldar. heiSar Briem ekkju Pátls amt- manns. Hún var ekkja Helga lektors Hálfdánarsonar og dóttir séra Tómasar Sæmundssonar. Jón biskup Helgason er nú einn á lífi sona hennar. Frú pórhildur hafSi verið afbragðskona. Próf eru nýafstaSdnn viS háskól- ann. Guðfræðingar hafa orðið þessir: p. E. pormar frá Geita- gerði II. einkunn betri 77 stig, Ingólfur porvaldsson II. einkunn lakari 58 stig og Ragnar ófeigs- son frá Fellsmúla I. einkunn 127 stig. Læknisprófi hafa lokáð þess- ir Skúli V. Guðjónsson I. einkunn 182 stig, Steingrímur E. Eyfjö -ð I. einkunn 192 stig. Lögfræð- ingar eru orðnir þessir: Stefán Stefánsson frá Fagraskógi II. einkunn betri 104 stig og Kristinn Ólafsson 1. einkunn 124. stig. !"¦"¦ rak verzlun og útgerð á Isafirði i fjölda mörg ár og var konsúll Norðmanna og Svía. Stjórmál lét' hann mikið til sín taka og fylti jafnan flokk siálfstæðis- inanna. Hann var manna glæsilegastur á velli, fríður og sköruilegur, at- orkumikill á yngri árum, *en sett- ist um kyrt hin síðari árin og bjó þá löngum, ytra. Hann var öruggur vínur vina sinna, drengur góður og staðfast- ur. Af hinum mörgu syistkinum nans eru þessi enn á Mfi: Pétur Bjarnason verksmiðjueigandi hér í bænum, pórarinn skipstjóri ; Kaupmannahöfn, Camilla kona Magnúsar sýslumanns Torfasov- ar og Dagmar læknir á Frakk- landi. En látin eru áður: Björn sýslumaSur Dalamanna og por- björg fyrri kona Kl'emensar Jón\3- sonar atvinnumálaráðherra. Sigfús Bjarnason var kvænt- ur Ingiibjörgu dóttur porsteins Thorsteinssonar alþingismanns og bakara á ísafirði. Hún lif- ir mann sinn. peim varð ekkl barna auðið. —Tíminn 3. marz. Það er auðvelt að þvo og straua með TH0R Séra Eiríkur Albertsson á Hesti hefir fllutt undanfarið og flytur enn fyrirlestra í Nýja Eíó um kirkju og skólamál. Segir cinkum frá kirkju og skólamálum í Svííþjóð og ber fram tillögur um skipun þeirra mála hér. Nýja strandferðaskipinu hefir nú veriS gefið nafn-ið "Esja", og er það gott nafn. pórólfur Bech, sem verið hefir skipstjóri á Borg, verður skipstjóri á Esju. Ásgeir Jónasson frá Hrauntúni tekur við skipstjórninni á Borg. Rafvél Straujárni Sparið tíma, krafta og peninga. Sú vél þvær alt og veitir óslitna á nægju. The Thor strauáhöld- in, straua á minna en fjórða parti þess tíma, sem handstrauing tek- ur. Má bita hvort heldur sem vilil meS gasi, gasolíu eSa raf- magni. Undir öllum kring- umstæðum þá notiC Thor. Selst meS vægum afborgunum, í Appliance Dept. Winnipeg Electric Railway Co. Main Floor, BlectricRailway Chambers. Specialist Said ECZEMA Was'lncurable —en hann reiknaði ekki Zam-Buk í því Capt. Oscar V. Petty, skr.f ar oss frá Sweetwater, Tenn., U.S.: "í fjögur ár leið eg af þurri eczema — Hörundið 'i mér smá hvarf og í stað þejs komu útbrot á andlitið og höf- u^ið. Velþekturi, hörund sé •- fræðingur, sagði það ólækn- andi, en vinir mínir sem heiam áttu i Maine sögðu mér að reyna ^am-Buk. Sjálfum mér \\\ gleði, sá e%( skjótan bata og hörundið fór að ná sér aftur. Um það .leyti sem eg byrjaði að brúka Zam-B k þá hafði kvillinn borist út um allan líkamann en fyrir hjálp Zam-Buk hefir hörundið r.á^ sínu rétta eðli." "Vinur minn sem, líkt stóð á fyrir læknað'st og eftir fáa daga af Zam-Buk. — Hann seg ir: að Zam^Buk eigi ekki sinn líka." Zatn-Buk cannol bt tqualltd for ulctrt, boils, absctaats. pilta, ringworm, þoisoned wounda, and all sorea, ivounds and injuritt. Purrly htrbal. All tlraltrs SOc. bax,Sfor tt.23. FOB TBIAL SAMPLE tntntion þaftr aná stnd /o. þostagc to Zam-Buk Co toronto. Ill

x

Lögberg

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.