Lögberg - 20.12.1923, Blaðsíða 1

Lögberg - 20.12.1923, Blaðsíða 1
Það er tii myndasmiðui í borginni W. W. ROBSON Athugiö nýja staöinn. KENNEDY 8LÐG. 317 Portage Ave. Mót Eaton úQhcr Gleðileg Jól og Nýár með Takið eftir hvað eg kveð: Engum það í augum vex að kalla B átta þrjá fimm sex Sigfus Paulson, 488 Toronto St. 35. ARGANGUR WINNIPEG, MAN., FIMTUDAGINN 20. DESEMBER 1923 NÚMER5I f f f f f ¦M>y»^-i^«^.m'i^'i»*&'^^ ^^^^'S'^^^^^'^'^^wft^ LÖGBERG OSKAR KAUPENDUM SÍNUM 0G ÖLLUMÍSLENDINGUM GLEÐILEGRA JÓLA lig'iiwiw^^^^'Site^ tww^iiwiiwiww^i^X'-a*^^ +-----------------, A men bamsins. ("), faðir minn! — og aU's sem Með undrun barnsins lýt eg þér, — - Og bænir minnar móðuf les.------- Ef skii eg — segir amen önd, — En annars rétti barnsins hönd,—. Hverí sem menning manna blés. Eg þakka loftgeim — Ijósin stór, Með Igusöng i skýjakór, — A<) einhv&r hönd, sem e.nginn sér, Þeim uppneim stjórnar—handa mér,----- Svo finn e.g kærleiks faðmlag l/ilt, Sem faðmi móðir barnið sitt. Eg þakka lofgjörð lækjarins, Og /júf-a náttkyrð skógarins, Sem laufgum fingri lyftir hátt, Á loftið ritar : friður, sátt. — Og fjallsins styrk sem stormsins gný, Er strengi vekja hjörtum i,------- Og fyrir regn og hroll og hret, Syo húsþak mitt og skjól eg met. Eg iii'/tt ár þakka og náðar jól, ()s nœturhvíld og morgunsól; Með eilífð dregna <i undrahevm, Með englasöng um stjarnageim ;—• Hvert daggartár, og blað og blóm, Þótt birti Ufsins skapadóm ;— þann mátt, er kveikir líf og Ijós, Ofi lcetur klakann fæða rós.------------ Svo hugrrór andinn heUsar tíð, Jafni hádags-sól sem m-anndrápshríð.— . Og, lífsins faðir! lof sé þér, Að Ijítfo vini gafstu mér ; — Svs einmana eg ekki verð, l'átl æfi minnar lægðist ferð.__ Eg þakka kærleiks-atlot, ást, Er árin liðnu sjaldan brást ;-------- __ Og horfnra vina huliðs mál, Er heimför stöðugt boða sál. — Því eg veit Ijósið li yl u ,¦ heim, Sem hærri <>r ðttum sólargeim. — •lómis a. Stffurðsson. Fjallagöngur. Kk grag út frá hví afi þeir, sem iesa erindin. kannist vio sösuna um galdra Grfms Mgia oK kunn- áttu pjalar-Jðns, er fjaUgongin gi-M. — BarBar söffu Snæfeiisáss þarf Iwandinn aS hafa í huga viB lest- ur IV. þáttar. í Vesturheiml harf naumast aí minna þa, sem ¦ Þa8, aíi Prosperð er áSal- parsðna í "Storm- inum" h.já Shal 0g Tlmon í l<>ik skáldsins frá Aíx-nuborfr, er b&Cir lentu 1 útlegt; etu. Um Surt og Sindbað eru menn fræddir f WJgum íslendinsa og Þústind og einni nótt. Ilöf. Töfrahallir li uldumanna Heilla einatt smalasveina.-------- Enn skal fjöttin frægu kanna, Fjallabúa sjá og reyna. I'ri skal stefnt i vestur víking, vinna strandhogg eftir megni, Haugbúum, að liarðar liking, fflifa sízt við benjaregni. Flest ú sogur fornar minnir : 1 fararbroddi seið vér mögnum, Crimur œgi,- göldrwm sinnir, Olepur sjónir, rtcttum, rögnum. Þjalar-Jóns hawn þekkvr fræð Þýtur eftir hamragöngum. Stf'inbliiid tröllin stara í bræði, St/inja beeði þungt 0g löngum. Tröllsleg eru tygi fjalla ; Töfraserkur forn og rifinn, Þokuhöttur hylur skalla, Hcerusvipur, tárum drij'inu. Risabörn í ttrttum t'ótrum, 't'röUkoiiur i skinnstakk einum. - All tr herlið fjalla í fjötrum, Flýði bygð — og varð að steinum. ii. Klettafjöllin! — kvik at' draugum Kynjamyndum igultanna. — (ÍHÍpur allar gull í haugum, Gersemar frá æsku nvanna. náhjúp rafin stirðnuð standa Stórfeld fröll <i vígaerli. — Vofur trjáviia ógnum anda} Alt er dautt, en þó á ferli. in. Gammar yfir gljúfrum svífa, — Geigur fyllir þröst og lóu. — Síntt muii rángjarn hrœfugl hlíj'ti Hreiðrum,—lifið margt þeir vógu. - — I)jít/>l í aldar eðli liggur Aiuli ráns og víkinganna. — Kynstofn ror á hriftir hyggur : Heyrið nagdýr skrílblaðanna! Trygðarof og trúðuleíkir, Tröllagaman, — kuldaltrcimttr ; — Alt, scui Iruj'lar. tcsir, vcikir, Iðkar tignar l'analicimur. — Slysafregnir, slúðursögur, Slagorð eru huldumanna. Hortitta <></ hneykslis -bögur fli/ítlitr þursa og nátttröllanna. Trolldóm magnar mannaþ'efur, Mti tfórn kög u rsveinar gjalda. Jámhaus karl og Kroppinnefur Konungsrikjum cnu þá halda.------- //ellisskúli, heiðanepja, li<!:ti j'áttiii menskum bjarga, Seiðkindur þá göldrum glepja, Gerningar þeim einatt farga, Dómsjúk öltl ofi drottinssrikar Dama enn þá Grettir, Höllu. — Eigingjarn sizt hrokinn hikar, Hræsni manna gín við öllu. Flærðar glgtt á iiamra hyski, lllálur, scni ef gleði-vana, Fagnar öngli, — fómardiski, Fagnar hverjum spmannsbana. IV; Margt var bjarga-vætta á Fróni, Þar scm Búrtiur efri œfi Yfti ktiör frá Djúpalóni. — Grám i knf'li, girtur reipum, Göngu c'iiiti uin jökla þreytti' hann. Þegar seiður sauð <i keipum Síiiiiui einatt fulltmg veitti' liai/ii. Traust er enn þá Tröllakirkja,------- Tv}lyndið oss hofmenn kenna : "Margir þeir, er markir yrkja, ' Marf/ir þeir, cr saltið brciina,"— Urðu forð'um, innir saga, Anauðugir konungsþrælar, — Fhýðu mst iil fjaltadrag'a, Fjöilni urðu tjaldsins hælar. Sonur Dumbs og Dofrafóstri Drengur /><>tli að reyna og líta, — Alniii tcii</si á hraunu-hrjósiri, "Horfinn inii i jökla hrila." — — Til cr feigð i flagd'a Itöntiuui, Forneskja <í Ragnaslóða.— — Klœkimenska í kristnutn löndum, Kitgun mill í frelsi þjóða. Trygg crtt Iroll — á fjöUum, Trú <¦>¦ úr sveitum flúin, — Borgir af ærsluni ori Æskan heUlast af græzku. "Ffelsi" cr fiærð 0g helsi, í flestu iní stríð ei brestur, "Menning" cr gáldra ginning, (Ht'i/xir itm mcnlitn hrópa. "lll cr i jörð of tirðit; — — Aldr bolnar mjök skaldi." \ l'rötit/ cr á ii/lli-þint/um, Þorna dygðir og morna. h'öttl cru fræði fjöldans, Fjáðir ¦inciiu löf/uin ráða. FrtciKirtckinti, — /'///¦ svin Hængur FjöUin ctj elska — og tröllin. VI. Þegar bygðir sofa í syndum, Seiðmögn þjóna töfradrósum, — Hoppar frjáls <i IkcsIu tiiitlitiu lliiuinbttcr. lijá norðurljosum. __ Einverunnar Kuliðshevma ílcilötj vé, mrð andans starfa,— Plógkarla sem prestmenn dreyma Prosperós <></ Tímons arfa. Jlítsjni hot, >»<•<) harmi þungum, Horfði dátt á bæjar glysið. Niðjwm iicunar öldnum, ungum) Aríur sá varð mesta slt/sið. —' Hanga <¦»» við hjóm og iitdur Hjörtu flona, augu kvenna, *) Glúmur. Eiiu cr Friggjar gaidur gUdur, (I<i<)<ii tthlar hráþef kenna. Sæludal sk<tf<i fjatta finna, Faðmlag þiggja lífsms strauma. Kiif/au intinii á glysi fi'tnua, Glepjaengum helga drauma. — Sæluhús þar sveitum byggja ; Surti burt úr helli stökkva, Herfáötur af hcimi leysa, — Hafnstað finna Sindbaðs nökkva. VII. Kr-at dómstóU Drotiins fjöttin Dýpsta hjúpuð leyndarrúði? Gliti ófin glóir mjöU'nt, Guðvefur á Skuldar láði. — Skýjahaf á hvolfi stendur,— Hiiniulilámiiin grafki/r, þrci/ir. Fjáttið rcttir himni licndur, Hvað cr ]xti)'. ;s<'i» skýið segirf Elskasi þauf Er ást þar glatað K'nts ofj hcr i mannabygðumf Geta l'jölt of/ Iiimiun hatað, Jlafnað ktcrlcik, friði, trygðumf Talar Guð af findum fjallaf TU er mar/fi, er á það bendir. — Fjallið htcrra hvetur alla, Jlrc'n/a strauma öllu sendir. Fj'óUum árdags geislar glóa, Guðar sól þar fyrsi í heimi ; Auðgar síðar mél og móa, Mcmi ofj bygðir, Ijóssins seimi.----- Þegar sigur sól a<) ægi, Syfjar Ijósguð himinhanga, .\,'fcliirhúr.iif)' fijúpar btci : Hinztw sólbros li»<Ii»» lauga. VT.ll. "Faguri er á fjottum núna,"— Forðv/m f>6tti sekum anda.------- Fjörbrot lctta og fjiitra snúna Fjaíialirúnir rouurlanda. HylUr ttudir líöllit bygðir, Heiðarbýli úllat/aiiuti. — rts/iu. frelsi, táp og trygðir, Tryggja fjollin lij'i manna. J,'j<tll<i/>jó<), <¦» tUj'uin unni, Orkti lofstir risum, Iröllum; Þjóðsögurnar þekti, kunni, Þrekrauh nfárga rta/ti i fjöllum ¦. Orl, itliiitlir tiudaiis streyma Knii úr fjöllum liunarUiuda, Þegar lýður Þokuheima Þorir ruiitt a<) draga ttutla. Kr hér Sesam útlendinga, ófirslaiitl, iiico dýrstu málmumf Andans Sesam íslendinga, Kdcu skáltla, liániti af sálmumf Bergið Guðshúsf Kirkjan kletturf Kóngur hæða fiytur tíðirf Sannleiks vígi sérhver bletturf Sóknm öll á messu hlýðirf — ll< r cr landnám u ng u m antla, Andans bít hér myndi greeða, Gróðurlausar gnípur, sanda, Græða upp — í bládjúp heeða. Úrsvöl skt'j á cfstu tinduiu. Andaus frjóniögn stijrkjti, l<>tisa. Geislaflóð með fjallalindum Frjálsa sál úr læðing rcisa. IX. Kiinskal ll(.,ia /Ettartaniia, ÓlrtiuU norran frtcði þylja ; llollum ftcfi hrcrf/i ganga, Hrcrti rct/ son þeir fundir skilja. — Ef mig hcilla hamra vættír, llaitf/lrúaruir raltla töfum : Bergið á sér bltjs og gœttir h'jttrtari ölluiih moldttrgröfuin. Tíu sinnum, tróð cg fjöltiu. 'l'íu siivvum bygðum náði, Gemingar <></ gtiðarsköUin Glöptu för og breyttu ráð — Þegar hinsta heiðaferðin Hefst, — og kreð'ur útlendingur, Tröllin slíd'ra seiðbeitt sverðin, Segja : Hanti var þó tslendingur! ! Jónus V. Siií'urossoii. ..#—..—.,—.,_,. I m I Móðurljóð. í Kf/ Iti/f/f/ <¦</ öolist aldici frœgð Ofl ckki þeirra gjafa niegð, Si'in glitra mest og Einning raltla, — þótt gefist litt, er a skal halda, J>rí tUveran cr aum og auð, Ef andann skortir daglegt brauð. En sjá, hvað lykst í lófa minn! — Og leyndan mátt eg óðar finn, Er streymir heitt að hjarta initiu Og lirifur það með rttldi síuit. — Þú, litla barnshönd, lof sé þér! Þú lagðir gull r'ti) ftclitr mcr! Milf auðgar tif, þess ei eg dyl, Er alla krafta lagði fit Að liknu' og Itlifa l'tfi niif/it. Og Ijúflings orð mér bar <í fuiif/u. — / auðlegð þeirri er ckkcrt tát, Að elska^ barn af lífi og sál. Hver girnist heimsins hytti' og frægð, Scm hefir rci/ut þá sælugnægð, Er máttuf/ breytir meeðukjörum — Þú móðurnafn á barnsins vörum! — Á augnabliki einu' eg skU Uin æðstu laun. sem Guð á til! •Takobina Johnaon. Jólin. GleðUeg jól, með árdags óð, 'ttna Ijos otj kærleiks s Gleðileg jól, með andans au< Eilífan sigur, lífsins brauð. GleðUeg jól, með Guð í stafni st allir, i Jesú nafni. Barnanna jól, með Ijós á h'i<">, Líknandi kraft við sár og neyð. Sannleikans jól, mcð sigur-þrótt. Signandi hverja vetramótt. Frelsisins jól, með samúð sai Sumar i hjörfum attra manna. Kærleikans jól, með hróður-bönd, Brosandi vor um andans lönd. Elskunnar jól, ¦>»(><) yl og frii), ölluiu syrgjendum skjól og I Fögnum! Jólanna Ijósið íifir! Lífið <¦>• dauðanu hafið i/fir. M. Markússoa. Jólatréð. Sjálf jólin cru jólatré, scm hefst Frti jörð og fjnœfir hátt við stömusali, l'in tréð cr bjartast, að méi st, Eg óska Ijóssins þaðan niðitr' í daU. En Ijós cru' á þrí krcikt, scin kynt sél bál, Og ktcrus/ leikföng hanga á mörgum gremum, —því virffist margri saddri, glaðri sál Siiiu sjónarhringur glampa' af eðalsteinum. Saint lítum, bræður, bak við þetta tré, Jfrort bcri' ci skugga þar á lönd og siramna, Þar gjafa-rýrð og gulla, hygg eg, A góða trénu, þrátt fyrir alla drauma. Eu Ijósin skítta vitt uin Festurht Og vina initli geislastöfmit brúa. Vill Guð ]>á ekki kvcikja' kcrtuin þeim, Scm kiild titj dimm að Þýzkalandi snúaf Gutt. J. Guttorm.sson. Sólar-óður. lleyr miti. Himin og Jörð! Hcyr ,»,'.(;, hríUuia 861: ó, hrc dainirt er líf! Ó, hi-c (limt ít um hól! KStd er llrimjötna-heift! tlrimt ci lil! Dhnm cr Jforðursins nótt! Bárt cr ,/1'ii. !l! Helgi himinsins xon! Sjá vort harmþrungiS láð 8já, hic rnóðir pin Jörð, /.',' aý mcinscmfliim þjáð! Bjá þaO blóðs ;,iJ, Nr»i nin brjóst hennar þrar: 8já það hrímkalda tiat < Bctitr tirtvlt ticniic.r ?,,, Voi' þér Ufsþröttar ranl Jarða ¦ rnltl t)»a svo mtkið nm me. All. srm lifir í foM Og i lofti O!) str; . . ¦lohi, maður i ba>, Lyftir hx idtt 'I'il p Soíl .' l'llll i: ¦ ,t(l. \'<>n P<> um 8cm að brjúti öil / lUnl, son! Yln i Sól! s. n. siiKhiiii. — +

x

Lögberg

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.