Lögberg - 20.01.1927, Blaðsíða 1

Lögberg - 20.01.1927, Blaðsíða 1
40 ARGANGUR WINNIPEG, MAN., FIMTUDAGINN 20. JANÚAR 1927 NÚMER 3 Canada. Rannsókn sú, sem hafin var út af bruna Winnipeg leikhússins, þar sem 4 slökkviliSsmenn létu lífið, hefir nú verið lokið. Ekki hefir lög- reglustjórnin fundið ástæSu til aS saka nokkun mann um hirSuleysi, eoa nokkur afglöp í sambandi viS þetta slys, nema einn mann, Nor- man Gateson, sem selt hafoi nokkr- uni mönnum vínföng, sem sannaS- ist aS vom í leikhúsinu morguninn sem slysið varS, og er hann þar meS talinn sekur við vínsölulögin. Það er heklur ekki viS því búist, aS stiórnardeild sú, sem hefir með brunamál aS gera, finni ástæðu til að bera sakir á nokkurn mann í þessu sambandi. * * * Herbert Greenfield, fyrverandi stjórnarf ormaður í Alberta er á leið til Evrópu til að vinna aS innflutn- ingi fólks þaðan til Alberta. Fyrst fer hann til Englands, en býst viS að fara einnig til Noregs, SvíþjóSar og Danmerkur. * * * S. E. Clement í Brandon. Man. hefir verið' skipaður dómari í vest- ur hluta íylkisins í staðinn fyrir T. D. Cumberland, dómara, sem hefir sagt af sér þessu embætti frá 31 janúar afi telja. * * * E'iurirer klúbburinn. tilheyrandi Queens háskólanum í Kingston, Ont. hefir boðiS S. J. Wloodsworth þingmanni frá Winnipeg að koma þangaS snemma i febrúar og halda þar ræSu. Líklegt þykir að þing- maotirinn mtini þiggja boðiS. 1 lon. J. G. Coates, stjórnarfor- mao'ur í New Zeaiand er í dag fmiðvikudag) staddur i Winnipeg. á heimieið frá Bretiandi. Flytur ræSu hjá Canadian Club og þiggur heimboð hjá fylkisstjórantim. Fer í in cr 'Ui'sti áfangastaSur. stól og hafSi mörg gufuskip í för- um til að flytja vín til Iandsins. * * * Goolidge forseti, sagSi meðal annars í ræðu, sem hann hélt hinn 29. desember í New Jersey, aS heimurinn væri í mikilli hættu fyr- ir því, að stríðsandinn yrði'aftur yfirsterkari, en hann vonaSi að Bandarikja þjóðin ein út af fyrir sig og án sambands viS aðrar þjóS- ir, reyndist nógu sterk og nógu hug- uð til að koma í veg fyrir þaS að heimurinn lenti aftur í blóSugum ófriði. * * • Hæsti réttur Bandaríkjanna hef- ir úrskurSað aS eftirlitsmenn vín- bannslaganna hafi fullan rétt til að leggja hald á vínföng, hvar sem þeir finna þau, til aS nota þau sem sönnunargögn gegn laga brjótum. Bandaríkin. I iandarikjastjórnin stendur í þeirri meiningu að Henry Ford og fyrverandi félagar hans muni skulda sér einar $30,ooo,cxx> og er 'Ui að reyna að innkalla þessa miklu fjárupphæð. Er krafa þessi bygð á því, aS 1913 hafi eignir og tekjur félagsins verið virtar alt of lágt. FélagiS borgaSi þá $20,000,000 í tekjuskatt en stjórninni teist svo til að þaS hefði átt að borga $50,000,- °oo. AriS 1919 keypti Ford hltiti félaga sinna sem voru meSeigendur 1 *> • 3» svo það eru þeir, ekki síSur en hann, sem ber aS borga þessa kröfu stjórnarinnar ef hún reynist réttmart. Einn af þeim mönnum er senator James Couzens. Það er sagt aÖ hann hafi lagt $2,500 í félagiS l>egar það byrjaði, en selt sinn hlut til Ford 1919 fyrir $28,000,000, en fgóSi hans meSan hann var í félag- mii hafi numið hér um bil $10,000,- 000. Ford félagiS byrjaði meS $28,- °oo höfuðstól, en er nú orðinn meir en biljón dollara. Er slíkur stór- gnvoj talinn eins dæmi, jafnvel í 'Wlaríkjunum. • • • ;>nhverjir skattheimtumenn ' ^* a^ nafa veriö heldur ágengir ar'ð sem leiS, því nú biSur Mellon fjarmálaráSherra um samþykki P'ngsins til að skila aftur $174,120,- 77 til 287,000 gjaldenda, sem inn- kallafc hafi verið af þeim io_>f>. fram yfjr bag ,æm þeim bar ^ wrga. * * * Prins Yasuhito Chichibu bró&ir ™s nýja keisara í Japan kom ný- 'ega til New York frá NorSurálf- anni á leið heim til sin. * * * Tuttugu og níu líflát án dóms og jaga r ynchings) hafa átt sér stað 1 T.andankjunum IQ26. Eru það þrefctan flein €n árið 102=; Þeir verða stundum fyrir tölu- vertSu skakkafalli, þessir menn sem vmsolu stunda í Bandaríkjumim þó sagt sé aS þeir græði mfá* fé. Ný- lega vnr Emile Wormser, einn af miljónamæringunum í Riverside I>rive dæmdur í tveggja ára fang- elsi og $10,000 sekt, ien tveir félag- ar hans fengu nokkuð vægari hegn- ing. Félag þaS sem ' þessi maður Stjórnaði hafði $ro,ooo,ooo höfuS- Hvaðanœfa. Blöðin og tímarit flytja nú dag- lega fréttir frá Kína og þær byrja eSa enda langflestar á því, að á- standiS þar, sé með degi hverjum aS verða meira og meira ískyggilegt. ÞaS að Kínverjar berjist sín á milli Og drepi hver annan. er nú orðið svo vanalegt. ao slikt þykja engar nýjungar. Hitt þykir Ameríku- mönnum og Bretum meiri tíðindi og verri, sem von er til. aS þeirra eigið fólk, seni heima á víSsvega 'h Kína- veldi, er nú talið í meiri hættu held- ur en verið hefir um langt skeiS. Þó siimar fréttirnar frá Kína séu naum ast ábyggilegar og flestar mjög óljósar, j>á má {>ó telja víst, að ó- vildin gegn útlendingum sé nú þar i landi meiri heldtir en áSur„ Vopn- aðar sveitir Kinverja fara til og frá um landið og hafa þegar gert út- lcndingum mikinn óskunda, bæSi þeim, scm þar reka verzlun og iSn- að og eins trúboðum. Hafa l>eir • fiýja iiddan þessum oaldarlýð og sumstaSar orSið fyrir rántim og ttjeiíSingum. Stjórnir P.reta og Bandaríkjamanna gera það sem þær geta til aö vernda |>egna sina .en það er erfitt, ekki síst vegna þes-s a5 í Kínaveldi er eiginlega engin stjórn nú. sem hægt er að snúa sér til. # * * Frétt frá Manila á Philippine eyum segir aS þar hafi brunniS hinn 10. þ. m. 1.500 hús og 5000 manna sé ]>ar með heimilislaust. Húsin voru flest smá timburhús'. Orsakir eldsins vita menn ekki, en halda að liann aS hann hafi byrjað i kirkju einni þar í bænum og svo þaðan breiSst út um bæinn. * ? * í Mexico hafa vcrið s-amin ný lög viSvíkjandi olíu-tekju. Sum olíu-félögin neita ao lilýða þeim lög- um og verða þau ]>á bara að láta olíuna vera þar sem hún er komin í jörSinni. Er talið aS ]>etta verði ti þess, aS olíutekjan þar verði nú miklu minni en veriS hefir og sér- stakíega minni en til stóð að hún vrði á þessu ári og aS þrjú þúsund verkamenn missi við þetta atvinnu sína. Séra N. S. Thorláksson, fjötugnr. Hlann er sjötugur í dag. Fæddur 20. janúar 1857. Lögberg leyfir sér að færa afmælisbarninu innilegustu hamingjuóskir. Vér erum þess full- vissir að hiS sama gera margir fleiri — allir sem manninum eru kunnugir, því enginn þekkir séra Steingrím að öðru en góSu einu og nýtur hann nú flestum mönnum meiri vinsælda og virSinga. Vér vitum 'ekki hve margir senda honum i dag ríeillaóskir og árna honum hamingju á sjötugs afmæli hans. En vér vitum aS þeir eru mjög margir, sem nú og æfinlega vilja sýna hinum góða og göfuga öldungi ást sina og viroingu og þakklæti fyrir hið mikla og góða starf, sem han hefir af hendi Ieyst. Þeir eru orSnir margir, sem séra Steingrímur hefir uppfrætt í kristn- um fræðtim og innrætt sannan krist- indóm og góða siSi. Flestir þeirra munu nú hugsa til hans eitthvaS líkt því sem skáldið kvaS, þó í öðru sambandi væri: "Eg þakka fyrir leiSbeining þangað sem eg fer, eg þakka fyrir bænirnar, sem þú kendir mér." í sumar eru HSin 40 ár síðan séra N. Steingrimur Thorláksson varS prestur. Hann var vígður sunnudag- inn 21 ágúst 1887. Gekk hann þá í KirkjufélagiS og hefir tilheyrt því jafnan siðan og lengst af verið ]>jónandi prestur meSal landa vorra. Kirkjufélaginu, söfnuSum ])eim, er hann hefir þjónaS og íslendingum hér i landi yfirleitt hefir hann unn- iS ómetanlegt gagn. Það munu nú allir sjá, og vera flásir aS viður- kenna. Xú he"fir hann tilkynt söfn- uði sínttm og Kirkjufélaginu, aS hann hafi ásett sér að hætta prests- þjónustu á næsta sumri, þegar HSin eru full 40 ár frá því að hann var vígSur. Það er sjálfsagt ekki von- tim fyr, þegar hugsaiS er um þaS sem hann hefir á sig lagt fyrir í'yrir málefni kristindómsins meSal landa sinna vestan hafs. Vér endurtökutn hamingjuóskir vorar til afmælisbarnsins. r»^^»d**-«»**-. ^-^#s#^>»^»#>»^^*s»^»#^»^*^ Heiðursmerki. Konungur hefir i þetta sinn út- hlutaS heiSursmerkjum FálkaorS- unnar þessum mönnum: — Stór- riddarakrossi með stjörnu Eggert P.riem. forseta hæstaréttar. Stór- riddarakross án stjörnu: landshöfð- ingjafrú Elínu Stephensen, forsæt- isráðherrafrú Þóru 'Magnús'son, próíessorsfrú Katrínu Magnússon, prófessor Guðmundi TTannes'syni, prófessor dr. Valtý Gufimundssyni, stórkaupm. Thor E. Tulinius TáSur riddari), M. Meulenl>erg præfekt. Riddarakrossi: Dr. phil. Björgu Þorláksson, ungfrú Thorst'mu Jack- son, ekkjufrú Margréti Pétursdótt- ur á Egilsstöðum á Völlum, héraðs- lækni Steingrími Matthíassyni, fyr- | verandi héraSsIækni Dav. Shc Thor- Steinsson, skólastjóra TTalldóri Vil- hjálmssyni, Hvanneyri, Garðari Gís'asyni formanni Verslunarráðs fslands, skipstjóra Einari Stefáns- syrn', skipstjóra Júlíusi Júlíussyni, skipstjóía Þórólfi lícck, Guttormi Vigfússyni fyrv. umboSsmanni og skólastjóra. Geitagerði, Birni Guð- mundssyni kaupmanni, ísafirði. Jóni Sturlaugssyni liafnsogumanni, Stokkseyri og Þorsteini Gísiasyni frá MeiSastöoum. nú á Framnesveg hér i bænum. Mbl. ie. des. Sæmd riddarakrossi t Miss Thorstina Jackson hefir af konungi Dana og íslend- inga, Kristjáni X., verið sæmd ridd- arakrossi Fálka-orSunnar. Er Mis-> Jackson fyrsta íslenzka konan vest- an hafs, er þeirrar sæmdar nýtur. Miss Jackson ferðaSist um ísland síðastliðiS sumar og hélt ]>ar víða fyrirlestra um Vestur-íslendinga, sem mikiS l>ótti til koma, og var henni þar í hvívetna ágætlega vel tekið. Tlefir hún mco fvrirlestrum sinum, ritgerSum og Sögti íslend- inga í N. Dakota. sem nú er ný- prentað, unnið þjótSflokkJ vomm ]>arft verk og er ánægjulegt til þess að vita, að hún hefir hlotiS hæftlega viSurkenningu. Er þaS öllum Vest- ur-tslendingum gleSiefni. Frá Islandi. íslenzkir og fœreyskir stúdentar eiga fund með sór. 25. þ. m. áttu íslcnskir og fær- eyskir stúdentar fund með sér hér i Khöfn, til bess að reyna fyrir sér hvernig tækist með sameiginleg fundahöld og san ' -v. ^- .....I. .... Vinnur kappsund og fær $25,000 verðlaun George Young, 17 ára gamall piltur frá Toronto, hefir synt yfir Catalina sundið, sem er 23 mílur á breidd. Synti hann þessa vegalengd á 15 kukkutímtim og 45 niínútum. Alls voru þaS 101, sem þreyttu sund þetta, karlar og konur. En þessi ungi 'Canadamaður reyndist þeirra snjallastur og hlaut hann verSlaun- þau, sem Wm. Wrigley hafði heit- iS ])eii'. scm íyrstur manna synti yfir sundið. Eru verðlaun ]>essi $25.000. svo pilturinn fær vel borg- aSa þá miklu sundþraut. sem hann hefir af hendi leyst, auk þess sem hann nýtur nú þess heiSurs að vera mesti sundmaður í heimi. Þegar hann á laugardaginn var lagSist til sunds frá Catalina eyjunni, átti hann aSeins 60 cents í eigu sinni, en nú á hann aS minsta kosti $25,000 og hefir gótSa von um mikið meira síðar frá kvikmyndafélögunum. Tvær konur. Margarct lTotiser frá Long Beach, California og Martha Stager- frá Portland, Ore. sýndu mikla hreysti og ])rautseigju í þessu kappsundi og þoldu kuldann i sjónum flcstum betur. TTvorug ]>eirra komst þ<> alla leiS og unnu því ekki $15.000 verðlaun. sem heit- ið hafSi veritS þeirri konu, sem fyst yrSi, ef karlmaður fcngi fyrstu verðlaun. Þær eiga samt aS fá $2.500 hvor þeirra í viðurkcnningar skyni, ]>ótt ekki næðu þær takmark- inu. Auk þeirra l^risRJa, sem þegar er getið voru 98, sem ]>átt tóku í kappsundi þessu, cn þeir gáfust all- ir upp. s-ttmir eftir fáeinar mínútur. en aSrir ])reyttu sundið í margar klukktistundir. Þessi mikli s'undkappi er fæddttr í Edinburgh á Skotandi, en kom til Canada. ]>cgar Tiann var aðeins 3 ára. Canada á því heitJurinn af ao' hafa alið hann upp og hcr lærSi hann atS synda, þegar hann var að- eins svx ára gamall. TTcfir hann oft vakið eftirtekt á sér mcð þessari í- þrótt sinni. George Youpg líst vel á sig í California og talar um aS byggja þar hcimili fyrir möður sína og s'jálfan sig. tmt s'viíum. Vunu:Wsátu, auk stú dentanna, ýmsir merkir menn, fær- cyskir og ísienzkir, svo sem sendi- herra vor. Sveinn líjörnsson, Jón Sveinbjörnsson. konungsritari, dr. phil. Sigfús' BlöndaJ, bókavörður, sira JTafstcinn Pctursson, Gunnar Gunnarsson, rithöfundur, og for- menn fólaga Færcyinga og ísiend- inga, þeir Trond Olsen og M. Bartels. Fysti ræSumaður var dr. phil. Sigfús- Blöndíil, og talaði hann um íslenzka stúdentafélagið í Khöfn á fyrstu dögum þess, en síð- ar urou ýmsir til þcss að rekja sögu félagsins alt fram á síSustu daga. Fyrir hönd Færeyinga svaraði hr. Chr. Lutzen, adjunkt. meS því að segja frá helstu atriðum í sögu fær- eyska stúdentafélagsins'. Sagði hann aS félagið, sem er ungt mjög, stofn- að [910, hcfði hingatS til látiS þrjú mál einna mest til stn taka. Gat hann þá fyrst iim ávarp félagsins til Lögþingsins í Færeyjum og til allra Færeyinga um það, að koma byfti fram krafa frá l'æreyjum um að æskilegt v.cri a^ undantekningará- kvæfii 11111 stöðu Fa-reyja i ríkinu vrði skotio inn í grundvallarlögin donsku og ákvæði sett um löggjaf- arvald Lögþingsins, en er til kom. | og grundvallarlögin dönsku voru endurskoðuC hér utr árið. klofnaSi sjálfstætSisflokkurftni um kröfur stúdcnta. FélagiS licfir og gefiS út oí f i 1 T T T T T T T T í T i i t i i i i i t T i i T ELIVOGAR. Segulstraumar, stjarnablik struku af mínum augum ryk. Sjón eg fékk af naktri njólu. Xorðljós glóðu um róðrarvik. — Litir himna um fell og fjorð firnadjúpsins grun mér ólu. Neista einn eg sagði sólu. Scmdkotn var mér Adams jórð. —Siðan kafa eg knattasund; kalla i bœn um týndan lund. Fceri heim af banabrautum brotí min — fyrir vaxtað pund. Logaflóð, án linda og óss, leiptra og sökkva af tunglaskauium. Alskygn völd þar, yfir þrautum, uua i hœð án skugga og Ijóss. Því lét greina Jiiniua og heim ¦ helgibók — með orðwn treim. Er ei hufdjúp hnattakerfa heild og eind í sólnageim? Augu spegla sjónasöfn. Svipi minnis timar erfa. Jarðarlíf í hvolfin hverfa, hcrðaveldis englum jöfn. — Ljós er eilíft angans mið, yfir djúps og lopta svið. Dreymir mold að herrauu hylji hvelastigans efsta rið? Víst er holdsins himnaför höfunds œðsta boð og vilji. Kraðning þrunuir. Sköpxn skilji skyldu og rétt við lifsins kjör. — Hvað' skal trú ri<) aannleiks sögnf Sýn og skyn er möskvalögn, megi ei hugur henda vetti, hefja rök gegn véa þögn. Eignist brjóstið efans kjark er þess sókn % hinsta rétti. Eins og sunna sveifJar Jinetti, svo á Ijósþrá vor sitt m-ark. — lléðau kuýjast Jiimnadyr. Ilér skal iiminn standa kyr. Vtíttir dags og rök\ya, raumar, reiða svoi", e) mannkyn spyr. Hvar tók duptið dýrri inynd; drukna í höfum fegri straumar; hvaðan feykja hjartua draumar Jucrra brimi á stjörnutind? — Þó varð ást vor dauða dœmd, drottins mynd í útlegð flæmd. Heims vors móðir, hœða dóttir, hve mun bölva skál þín tæmd. Tvídræg urðu awdi og hold undir sekt, við lífsins gnóttir. Fá nú hinstu daga dróttir dómi Jinekt um Enochs fold! — Þeir sem banna, ef guð oss gaf gjöra lifsboð dauðans staf; taka stein að Irrauði í býti, brjóta náð og mildi af. Hræsni bregður helgisvip, Jiverfir ahlins garði i Viti; gjörir hóf að lágu lýti, íífisns sælu að stolnum grip. Mörg Jirarf æfi miunis virð, molduð djúpt í safnaðskyrð. Æskulaus fékk ellibana eimbúi i lifsius liirð. Dau-ðaþgrst við þrúgulind þjáðist dygð í bUndni og rana. Fagnaðsriki krýudi i Kana koiiuug þó, sem á ei synd. — Aieiu finsi már átt að sjá, yppi Xorðri geislabrá. Út, þar faUaElivogar, út, % stjar-nafirnin blá J/iin.r nokhur sunnu son svið. Jivar dýrðiu fegur logar; þar sem reisa blysahogar bifrösi fyrir a 11 d a n s von. Yisl er lágstig Ufs þar meint, luktu auga að sjá alt hreint. —- Mannaboð ein heimta að Jiylja. ÍJaj' er djúpt, en fer ei leynt. — Sœki er liálf í Jijartans grun. Jlimins rilii er að skilja. Býr ei undir almátts vilja efatrúuui að steypa í Jirun? — Elivogar eiga ei brunn. Aldrei iiam har jaki grunn. lleljar svipir, huliðsrauviar, JtOI :' lillt C ísum fylgja í yztu Jiúm andans þuiu/siu vafadraumar. Storkuflóði stremgdir taumar slefua yfir skapnaðs rúm. Einar Bonodiktssoii. —Eimreiðin. t t f ?I* ??? ^?????????????^^^^^^^^^^^^K^^^^^^^^ skildu mcnn mæta-vel hvorir aðra. Að endingu mæltust þeir viS, for- menn stúdentafélaganna Jakob Gíslason og Fr. Jacobsen, og var svo motinu shtiS. L. S. Vísir. drög til örnefna Þöngulhausar. Eftir Thomas Arklc Clark. prófessor við ríkisháskóla Illinois. TJao má nú vel segja tim okkur 611, aí vio séum þöngulhausar, svona að einhverju leyti. T. d. getur Xancy omögulega lært að sauma, cða cg lært aS leika á píanó. Eg hefi gert einar tvær alvarlegar til- raunir til aS læra hljómfraeði, en á- rangurinn var sára lítill. Var þó ekki kennaranum um að kenna. l'-inu sinni herti eg upp hugann Og spuroi kennaraun hvernig hann væri ánægður með mig og var þaS eftir að eg hafði gengið til hans bygðanafna- ] daglega í nokkra mánuSi. safn fvrir Færeyjur og með þvi lag- ' Þaí stó<S ekki á svarinu hjá kenn- fært mörg örnefni og bjargaS frá aranum. "Þú hefir ósköp litla hæfi glötun. en svo má heita, að Danir leik, en ansi mikiS álit á sjálfum færi öll nöfn úr lagi þar í eyjum og þér." ambagi. Epis lét félagi* til sín taka, er danska dómstaálaráðuneytið bannaSi Færeying einurn a8 kenna sig við fæðingarstalS sinn og úr- skurðaði ]>á um lcið. að nöfn svo scm llans-en. Jcnscn O. s. frv. væru gótS og gild færeysk nöfn. Af þessu má marka, aC féíagiö er vcl vakandi í sjálfstæðismálum þjóðar sinnar og að henni komi þaðan styrkur nokkur i hinni crfiðu baráttu við margfalt ofurcflio\ Þá hefir fclag- iS gengist fyrir því, atS Færeyingar fái herbergi á Nýja Garði hér í Khöfn Og cnnfremur herbergi í is- lenzka stúdentagart5inum, þegar hann er upp kominn. VJth- ncður þeisar hófst gleð- skapur mikill yfir púnsi. sem inn var boriiS fyrir gesti og þá sem drekka vildu. Voru nú fluttar marg- ar ræSur og fjörugar og sungiS. Alt fór þó vcl og stillilega fram. cn geta venSur ]>ess, að á fundinum var ekki eitt orð raælt á dönsku, heldur ein- göngu á færcysku og isTenzku. og Það var ekki tim að villast, eg böngulhaus, aS minsta kosti Iivað hljómfræðina sncrti. < >ss er gjarnt til ao trúa því, að þeir, sctu gáfnatregir rcynast i ung- dæmi sinu. séu ólíklegir til að kom- ast vel af i heiminum, ]>egar út í lífiÍS kemttr og við höfum margar á- stæður fram aS færa fyrir þeirri skoðun. Eg held ao' eg geti áreiS- anlega sannað það." meS góSum og gildum rökum, að langoftast farn- ist þeim piltuni vel i lifinu, sem vcl hafa reynst i skóla. Eg hefi margar sannamr fyrir ])cssu úr margra ára skólaskýrslum og hefi eg ekki spar- a8, a?> láta lærisveina mina heyra ]>að, þegar mvr hefir fundist ]>eir .áhugalitlir unl lærdóminn. cf skc kynni. að þatS yrði þeim hvöt til nð gera betur. Eg vil miklu heldur trúa því, að gáfaSi pilturinn komist hetur áfram og rcynist nýtari maSur, heldur en hinn .semi heimskur cr. Það er nú kannské að einhverju leyti vegna þess, að einhvern veginn hepnaðist mér aS fá góðan vitnisbttrS þegar eg var í skóla og viS úrfestina mína hangir lítill hlutur, sem er sýnilegt merki þess, aS einhverntíma hefi eg verið svo lánsaníur, aS hljóta skóla- verðlaun, sem mikiS þykir til koma. Og það hefir oft veriS mér hugg- un, þegar mér hefir fundist illa ganga og starf mitt boriS litla á- vexti, að líta á þennan litla hlut og láta hann minna mig á, aS eg hefði hæfileika, sem hlytu aS verða sjálf- um mér til gæfu og öSrum til gagns'. En þrátt fyrir þá skoðun, aS þeir sem gáfaðir eru og vel að sér, hljóti jafnan aS farnast vel, hvað helst sem þeir leggja fyrir sig, en hinir tornæmu og gáfnatregu verSi aftast aS lúta í lægra haldi, þá hefi eg þó rekiS mig á það, að ýmsir þeirra hafa stðar reynst nýtir menn, sem á skólaárum sínum. eSa framan af æfinni voru taldir reglulegir þöng- ulhausar. MaSur getur tekiS til dæmis pilt sem Meeks heitir. Enginn, sem þekti hann efaðist um að hann væri mesti tossi. Þó bar hann það ekki l>einlínis með sér. Hann var lagleg- ur og andlitiS alls ekki ógáfulegt, og mUndu afnvel beztu mann]>ekkj- arar hafa flaskað á aS gera sér rctta grein fyrir honum, er þeir sáu hann i fyrsta sinn. Hann sat jafn- an í fremstu röö í bekknum og virt- ist taka mjög vel eftir öllu sem eg sagSi. T'að þurfti svo scm ekki að ásaka hann um það, að hann fylgd- ist ekki meS eftir föngum og hann vildi taka þátt í því sem fram fór eins og bezt hann gat lærði mikið, annars mundi hann hafa veriS látinn fara eftir áriS. Hann var því þarna í tvö ár og hvarf svo. Það var einu sinni áriS sem leiö, að inn í skrifstofu mína kom mið- aldra maður. Hann leit vel út, var vel klæddur, talaði skýTt og greini- lega og var aS öllu hinn myndarleg- asti. Manni fanst aS hér ætti maSur tal viS mjög myndarlegan og heið- arlegan kaupmann eða einhvern þess konar mann. I>ess-i maður var Meeks. "Munið þér eftir mér?" sagði hann mjög góðlátlega. ÞaS var svo sem ekki hætt viS því, að sá sem reynt hafði aS kenna Meeks. mundi nokkurntima gleyma honum. Ekki •sagði eg það nú samt við hann þeg- ar eg fullvissaði hann urt aS eg hefði ekki gleymt honum. Hann sagði mér sögu sína mjög hæversk- lega; en það var auSheyrt á öllu að hann hafði komist prýðisvel áfram, ttndarlega vel. Hann var nú helsti maðurinn í mvndarleím iönfyrirtæki Hann var giftur stúlku. sem var af heldra fólki komin og hafði feng- iS góða ntentun. Hann tilheyrSi ýmsum félögum og lét sér ant um skólanfál og kirkjumál þess bæjar- félags sem hann tilheyrði. Hann hafði verið kosinn til aS gegna margskonar opinberum störfum. ÞaS'leyndi sér ekki að hann var mjog vinsæll í sínu nágrenni. Hann hafSi verið iSjusamur og hann var vel innrættur og gerði sér einlæg- lega ant tim heill og hag nábúa sinna. Þrátt fyrir þaS, að eg hafði Skilur þú nú 'hvernig á þessu jafnan litið á hann sem ]x>ngulhaus, stendur, Meeks," simrði eg hann þá hafSi hann nú reynst vel og stundum eftir aS eg hafði skýrt orSið gagnlegur niaSur. eitthvað atriSi fyrir hontim. "Já," svaraði hann hiklaust. "Skýrðu þaS þá fyrir mér," sagSi "Þér haldið vafalaust, að eg hafi lítið lært í skóla," sa?Si hann. "eg gerði þaS nú heldur ekki, en eg eg við hann. En það gnt hann ' fékk hugnnmd um ýmsa hluti. Eg aldrei gert. Til þess átti hann ckki lærSi að skilja. nS mnður verður a« oriS í eigu sinni. \itsmunirnir létu , leggja á sie harðn vinnu og hafa þau ekki í té. Eg man ekki til þes's, j traust «á sjálfum sér, ef maSurá að aS það kæmi nokkurntíma fyrir. að ; creta komiS nokkru til leiðar. hann svaraSi spurningu rétt. hvorki i Hvcrnig Meeks hafði komista- í kenzlustundum eða við próf. A ] fram kom mcr til nfi halda, að bk- þeim dögttm var ekki mjög ríkt legast hefSi eg getað lært að spila á gengið eftir því að »k61afólki« | Frh. á bls. 5.

x

Lögberg

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.