Lögberg - 03.03.1927, Blaðsíða 1

Lögberg - 03.03.1927, Blaðsíða 1
iðle 40. ARGANGUR I! WINNIPEG, MAN., FIMTUDAGINN 3. MARZ 1927 NÚMER Helztu heims-fréttir Canada. FJARLÖGIN SAMÞYKT. Þegar blaS vort er alsett, berast þær fréttir, aS fjárlagafrumvarp Sambandsstjórnarinnar er sramþykt með ni atkv. gegn 88. Með því greiddu atkvæíSi allir liberals og progressive-liberals. Breytingartil- laga sú, er George Coote bar fram út af lækkun tekjuskattsins, var f eld og greiddu atkvæSi móti henni 162 en meS aSeins 20. Þessir 20 voru ibændaflokksmennirnir frá Al- berta, verkamanna þingmennirnir og independent pogressives. HveitisamlagiS greiðir hinn 15. þ. m. aðra iborgun fyrir uppsker- una 1926. Sú upphæð sem bænd- urnir fá í þetta sinn er 15C fyrir hvert bushel hveitis, miSaö viö No. 1 Norrbern, ioc fyrir hafra, 8c fyrir bygg og 20C fyrir flax. Eimskipafélög þau hin mörgu, er sláturgripi flytja frá canadisk- um höfnum til Bretlands, hafa lækkað flutningsgjald sem nemur $5.00 af hverjum nautgrip, etSa úr $20 niður í $15. ÞaS var landbún- aðar ráöuneyti sambandsstjórnar- innar, er gekst fyrir breytingu þess- ari og fékk henni hrundiS i fram- kvæmd. . Ekki er þaö nokkrum minsta vafa bundiö aÖ flutnings- gjöldin séu enn of há, þótt hér se aS visu um talsverða bót ai5 ræoa. Flutningsgjald á gripum frá Canada til Bretlands fyrir striðiÖ. nam $8.00 á sláturgrip hvern. * * * Þótt ekki sé viS því búist, aS fylkiskosningar í Manitoba fari ,fram fyr en einhvern tíma í næst- komandi júnlí-mánuSi, |>á er stjórn- arflokkurinn þegar farinn að týgja sig til orustu. Hélt stjórnarfor- maðurinn Hon. John Bracken fund síöastliðinn miðvikudag í Dauphin, þar sem niættir voru fulltrúar frá hinum ýmsu bændafélögum kjör- dæmisins, og brýndi fyrir þeim mjög, hve afaráriöandi þaS væri, aS stuöningsmenn stjórnar sinnar svæfu ekki á ver'oinum. Útnefning af hálfu bændaflokksins fer þó ekki fram í kjördæmi þessu fyr en nokkru seinna. Sem stendur er Dauphin kjórdæmiÍS í höndum frjálslynda flokksins\—þingmarjur þess Mr. Espler. Er hann hinn vinsælasti maSur og þykir líklegur til sigurs í kjördæminu, veroi hann á annaS borS í kjöri, sem nokkurn- veginn mun mega fullyrSa. • * • Samkvæmt yfirlýsingu stjórnar- formannsins í Saskatchewan, Hon. J. G. Gardiner sem jafnframt gegn- ir fjármálaráo'gjafa embættinu, kekka skattar fylkisbúa um 25 af hundraði eftir því sem áætlarj er í hinu nýja fjárlagafrumvarpi, sem fyrir skömmu var lagt fram í fylk- isþinginu. » * « Látinn er nýverið Arthur Plante, íylkisþingmaöur fyrir Beauharnois kjördæmiS í Quebec, fimtiu og átta ára að aldri. Hann þótti einn hinna áhrifamestu þingmanna ihalds- flokksins í fylkisþinginu sérstak- lega þó á sviSi f jármálanna. » * » Hon. J. G. Gardiner,. stjórnar- íormaSur Saskatchewan fylkis, til- kynti nýlega í fylkisþinginu aS tullráðið væri nú, að steypa skyldi hewan Co-operative Creameries, og saman í eina fjlagsheild Saskatc- Caulders' Creameries, Ltd., er haft ^fir aSal bækistöS sína í Moose Jaw. • * • SundmaSurinn George Young, "sem frægur er ' oromn fyrir aS synda yfir Catalina sundiS, er nú aftur kominn til Toronto, þar sem hann á heima. Var honum þar fagnaS með miklum gleðikátum af þúsundurn manna þegar hann kom a JámbrautarstöSvarnar og þaSan íyjffdi fólksfjöldinn honum til ráS- 'núss borgarinnar, þar sem borgar- stjorinn tók á móti hinum unga sigurvegara og þakkaSi honum Pann heiSur, sem hann hefði unniS Toronto borg. • * • Ihaldsflokkurinn i Canada ætlar aíS halda allsherjar^þing í Winni- ^ "¦ október í haust til að velja ilokknum leiStoga. Nefnd sú, sem nylega mætti í Ottawa til aS ráð- stafa þessu máli, varS öll ásátt um stund og staS, þótt töluverSar um- ræður yrSu um það hvort þingiS ætti aS vera haldið í Ottawa eSa Winnipeg. Ætlast er til aS á þessu þingi eigi sæti allir sambandsþing- menn og senatorar, sem flokknum tilheyra. Einnig þingmannaefni, er ekki náSu kosningu viS kosningarn- ar í haust og stjórnarformenn og þingleiðtogar í fylkinu, sem íhalds- flokknum tilheyra. Auk þess er ætlast til að pólitisk félög íhalds- manna i fylkjunum sendi nokkra fulltrúa á þingiS og fer tala þeirra eftir fólksf jölda í fylkjunum og ber þá væntanlega aS sama brunni, aS Ontario-fvlki ræður mestu um val hins nýja leiStoga. Bandaríkin. Coolidge forseti hefir neitaS aS staSfesta lög þau, sem kend eru við Haugen-McMary og samþykt voru af sambandsþinginu og eru þess efnis að styrkja bændastértina. fTihe Farm relief bill). Verður þetta mál ekki tekið upp aftur á þessu þingi, því vonlaust þykir að nægi- lega margir þingmenn fáist til aS greiSa frumvarpinu atkvæSi, svo hægt sé aS gera það aS lögum gegn vilja forsetans. Þessi neitun for- setans mun mælast heldur illa fyrir i Miðríkjunum, eSa í þeim ríkjum þar sem akuryrkja er mest stund- uð, en þeim mun betur í Austur- rikjunum, þar sem auðmennirnir eru flestir. » * • Coolidge forseti hefir staSfest lög, sem banna aS senda meS pósti skammibyssur og önnur vopn, sem menn geti boriS á sér án J>ess að á því iberi. • * • Efri málstofan hefir samþykt 1>reytingar á póstgjöldum, sem lækka tekjur af póstflutningum um $30,000,000. • * * A aSfaranótt sunnudagsins 27. febrúar dreymdi átta ára gamlan dreng i Detroit, Mich., sem Morris Couzens heitir, aS litlum vagni, sem hann átti og hafði til að leika sér að, hefSi veriS stoliS, en vagn- inn átti að vera framan viS húsiS. Drengurinn vaknaSi við þennan vonda dranm og stökk út úr rúm- inu og niður stigann, en þegar niS- ur kom varS hann þess var aS kviknað var í húsinu, en hann slapp þó út óskemdur. MóSir hans og þriggja ára gamall bróSir hrunnu inni og mundi þessi drengur vafa- laust hafa farist líka, ef ekki hefði veriS fyrir draviminn, sem varS til þess §ð vekja hann og koma hon- um til aS þjóta upp úr rúminu og út til aS gæta að vagninum sinum. • * • l "tanríkisráSgjafi Bandaríkjanna Kellogg, hefir nýlega gefiS út yfir- ljýsingu þess efnis, að sá sé full- kominn vilji Bandarikjastjómar, að svo verSi málum skipaS til að Kínverjar fái sjálfir eingöngu 'aS ráða tollmálastefnu sinni, án íhlut- unar af hálfu erlendra stjórnar- valda. » * » Fullyrt er aS Coolidge forseti sé l>ess albninn aS komast aS nýjum viíSskifta- og öryggissamningum við þær ýmsu stjórnir, er nú sitja viS völd í Kína, heldur en bíSa von úr viti, eftir ]wi a?S allsherjar stjórn komist á í landinu, sem óhugsanlegt sé aS segja nokkuð um hvenær kunni aS verSa. • • • RíkisþingiS í -New York hefir samíþykt lúngsályktunartil^ögu, er skorar á þjöðþing Bandaríkjanna að hreyta vínbannslögunum þannig a?S hverju riki verSi í sjálfsvald sett hvaða aðferSum þaS vilji 'beita atS því er vi'Skemur sölu eða sölu- banni áfengra drykkja. * * * Hgastofa Bandaríkjanna áætl- ar, að Iþann 1. júlí næstkomandi muni fólkstala ríkjasambandsins verSa komin upp í 118,628,000. • * • Senator Abraham Greenberg, hefir nýlega lagt fyrir efri mál- stofu ríkisþingsins í New York frumvarp, er fram á þaS fer, að stjórnin skipi fasta nefnd, er strangt eftirlit skuli hafa meS sýn- ingum kvikmynda, sem og dramá- tískum sýningum á hinum ýmsu leikhúsum innan vébanda rikisins. Telur hann sýningar oft hafa verið beinlínis siðspillandi og leitt til margvislegra vandræSa. * # * Þegar Coolidge forseti fyrir skömmu tók á móti hinum nýja sendiherra Dr. Don Alejandro Cesar frá Nicaragua, sagSi hann meðal annars, aS þaS væri fjarri því, aS Bandaríkin vildu skifta sér af málum þess rikis eSa leggja þvi fyrir lífsreglurnar. Þar á móti væri Bandaríkjunum það mikið gleSi- efni, aS vita af þvi aS ríkin í MiS- Ameríku væru sem sjálfstæðust og tækju sem mestum framförum í hvivetna. Bandaríkja-stjórnin hefir ákveS- iS aS skipa sérstakan stjórnarfull- trúa fministerj til að líta eftir hags munum Bandaríkjanna í Canada, með aSseturstaS í Ottawa. Sá maS- ur, sem til þess er valinn, heitir William Phillips og er nú sendi- herra Bandaríkjanna í Belgiu. Hef- ir útnefning hans verið lögS fyrir stjórnin í Ottawa, sem væntan- lega hef ir ekkert á móti því aS taka á móti þessum manni, sem fulltrúa nágranna þjóSarinnar. Mr. Phillips er frá Boston og mentun sína fékk hann við Harvard háskólann. SíS- an 1903 hefir hann gegnt ýmsum trúnaSarstöðum fyrir Bandarikin, ibæði innan lands og utan og þykir útnefning hans ibenda í þá átt, aS stjórnin skoði 'jietta nýja embætti (}vSingarmikiS og vandasamt, þar sem hún velur mann til að gegna því, sem hefir sérstaklega víStæka reynslu og þekkingu á stjórnmál- um. ? # # Svo segir Dr. Nicholas Butler, forseti. Columbia háskólans, aS þeg- ar timi sé til þess kominn, muni Coolidge forseti lýsa yfir því, að hann sé ófáanlegur til að taka út- nefningu sem forsetaefni 1928 Segir Dr. Butler aS það væri gagn- stætt heilbrigSri skynsemi, ef for- setinn gæfi enn kost á sér næstu kosningar, en skynsemi haf.i forsetinn þegið í ríkum mæli. flytja lagafrumvarp á breska þing- inu þess efnis aS heimila einiun f jórtán konum, sem eru nógu auð- ugar og hátt settar í þióðfélaginu, aS taka sæti í lávarSadeildinni. Frú- in segir aS lávarðadeildin sé hin eina stofnun í þjóSfélaginu, sem ekki viSurkenni rétt konunnar. En nú ætlar hún ekki lengur að láta þaS svo til ganga, ef hún má ráða. • • • Tlinn 25. febrúar fóru fram aukakosningar til breska þingsins i Stourbridge á Englandi. Fóru þær þannig að þingmannsefni verka- . mannaflokksins W. Wellock náSi kosningu meS 16,561 atkvæði. Þingmannsefni íhaldsflokksins, H. B. TTogbin hlaut 13,461 atkvæSi og A. J. Glyn Edwards þingmannsefni frjálslynda flokksins 9,535 atkvæSi. Þetta er sjötta kjördæmiS, sem verkamannaflokkurinn hefir unnið við aukakosningar þar í landi siS- an 1924 að almennar kosningar fóru fram. Þykir verkamönnum l>etta góSs viti og hyggja gott til næstu almennra kosninga, en hins vegar verða pólitísk veSrabrigSi oft meS skjótum svifum og kunna fáir þau fyrir aS sjá. Hvaðanœfa. Samkvæmt nýjustuVimfregnum, hefir Mrs. Sun Yat Sen, ekkja stjórnmálamannsins nafnkunna, er um eitt skeið var bráðabyrgSar for- seti Kánaveldis, gerst HSsforingi í her Nationalistanna kínversku, sem kominn er i nánd viS Shanghai. Forsetaekkjan er útskrifuS af Wesleyan College og þykir í hví- vetna hinn mesti skörungur. Commúnista þingmaðurinn franski, Vaillant-Couturier hefir veriS dæmdur i þriggja mánaða íangelsisvist fyrir grein, er hann nýlega reit í blaSið L'Humanite, þar sem hann tók að sér aS halda uppi vörn fyrir Anteo Zamboni, . þann er banatilræði sýndi Musso- ^^ SÍT-^T lini stiórnarformanni ítalíu, i borg- heibngSa . . > . 1 ínni Bologna. Mrs. Ada Sawyer Garrett heitir kona ein í Chicago, sjötug aS aldri. Hún hefir hafst viS i litlu, dimmu og illa hirtu herbergi í lélegu leigu- húsi þar í lx>rginni. Þaðan var hún tekin fyrir skömmu og flutt á sjúkrahús, þá mjög aðframkomin af matarskorti. ÞaÖ er nú gömul íaga. því miSur, aS margir hafa oröiS að líSa og Láta lífiS, vegna þess- að ])á hefir skort daglegt hrauð. En hér er ekki þvi til að dreifa, því >]xíssí kona á aS minsta kosti fimm miljónir dollara. En sparsemin og sjcálfsafneitunin, l«ssar góSu dygSir, geta Hka geng- iS úr hófi, eins og hér hefir raun á orðiS, þar sem vellauSug kona er svo sparsöm við sjálfa sig, að hún er rétt að því komin aS missa líf- iS fyrir þær sakir. Tekjur þær. er sjórn Frakka inn- heimti frá spilaknæpum þar í landi námu á siðastliSnu ári, rúmum ]>remur miljónum sterlingspunda. TTcfir sú (tekjugrein aldrei áður komist á jafnhátt stig í sögu hinnar frönsku þjóSar. fjármunum, hafa látið eftir sig störf, sem .aldrei fyrnast, unnið þjóð sinni og veröld allri ómetan- legt gagn. Tíminn er miklu meira en peningar; hann er lífið sjálft. Æfi manns er sem perlufesti og augnablikin eru perlurnar; glatist eitthvert þeirra, er dýrmætri perlu á glæ varpað. Eg minnist grísks málsháttar, sem ræðir um að missa marksins. Margir leggja ör á streng, benda boga sinn og skjóta, en kom- ast að þvi fyr eða síðar, að þeir miðuðu ekki að mark- inu rétta, heldur einhverju, sem að eins líktist því. Markið sanna verðum vér að finna, áður en vér skjótum örinni af boga lífs vors, því vér eigum að eins eina örina,, þar sem þessi æfi vor er. Ef vér gerum eigi meira, þegar dagar vorir eru taldir, en að "auka eigu jarðar um ein klyf af mold", þá höfum vér mist marksins al- gjörlega. Vér menn berum tign guðdóms- ins á enni og eld hans í hjarta. Oss hæfir að eins göfugt tak- mark. Þá er Thorvaldsen, mynd- höggvarinn mikli íslenzki, sá af- hjúpað líkenski sitt af Kristi, er mælt, að hann hafi grátið. Vinir hans, sem til hans komu til þess að óska honum til hamingju, furð- aði á að heyra hann mæla: "Snild minni er að fara aftur."— "Hvað áttu við?" spurðu vinir listamannsins. (Thorvaldsen svar- aði: "Likneski þetta er hið fyrsta verka minna, sem eg hefi verið fyllilega ánægður með. Til þessa hefir hugsjón mín verið langt ofar því, sem eg gat í framkvæmd kom- ið. Eg get aldrefi framar gert smíðisgrip þann, sem mikil snild sé á." Framh. á bls. 5. Hvert skyldi stefnt? Bæða. flutt á afmælissamkomu stúkunnar Heklu 30. des. 1926. Eftir Kichard Beck. Bretland. Breska þingiS var sett á þriSju- daginn hinn 8. febr. Þar voru viS- stödd konungur og drotning, og setti konungur þingiS. Þar eru nú þrír aðal stjórnmálaflokkar, sem allir eru æði fjölmennir og hafa mikið aS segja og þá vitanlega cinnig l^rir flokksforingjar. Stan- ley Baldwin, leiðtogi íhaldsflokks- ins og stjúrnarformaSur ver gerSir stjórnarinnar gegn öllum árásum og aö finningum; Ramsay Mac- Donald, leiStogi verkamannaflokks- ins, liefir margt a5 athuga við gerðir stjórnarinnar og litur heldur út fyrir aS hann geri sér töluverðar vonir um að komast til valda áSur en langt um líSur; Lloyd George, hinn gamli og frægi stjórnmála- maSur, er leiStogi frjálslynda flokksins og er hann nú liðfæstur á þingi. En ekki lætur hann þaS á sig fá, en berst fyrir sínum skoð- unum og sínum flokk alt hvað af tékur og virSist langt frá, aS hon- um sé það nokkuS á móti skapi að taka viS stjórnartaumunum, ef iþjóðin vvldi svo vera láta. • * » Eins og kunnugt er, þá eru þaS, karlmenn einir, sem sæti eiga í efri málstofu breska þingsins. Nú er konurnar f arið að langa til aS kom- ast þangaS líka, og þykir ekki ólík legt að lávarSarnir taki því vel, því iþað væri sjálfsagt miklu skemti- legra fyrir þá aS hafa konur þar með sér. Lady Astor ætlal; aS Vér stöndum, að kalla má, á krossgötum. Sandkornin í stunda- glasi h'ins líðanda árs fækka óð- um; annað dagar senn. Dulið er yð mestu, hvað það hefir að færa. Hjá því getur eigi farið, að það flytur viðfangsefni, sem ráða verður f ram úr; baráttu, sem enda hlýtur annað hvort í sigri eða ó- sigri. Og þetta eitt vitum vér með vissu: Árið, sem fram undan er, færir oss ný tækifæri — tækifæri. sem nota má til mikils, til einskis eða verra en einskis. Við stönd- um að egja má á þrepskildi nýrr- ar veraldar. Á því vel við að spyrja sjálfa oss: "Hvert stefn- ir?" Vér lifum á öld véla og véla- hraða. Mest þykir um það vert, nð fara sem allra hraðst. Minna er oft um það spurt, hvort stefnt sé í rétta átt. Eg veit að skáldið kvað: "Að komast sem fyrst og að komast sem lengst, er kapp þess, sem langt þarf að fara." En hitt mun skáldið einnig hafa haft í hug, að áfangastaðurinn væri þess virði að þangað væri náð. Leiti menn sér hvíldar eða skemtunar, sækja fáir um fjöll og firnindi til þess staðar, sem enga fegurð á. Hví skyldum vér þá eyða æfi vorri í hégómaleit? Menn segja oft, að tíminn sé pen- ingar. Satt er það að tímanum má breyta í gull og s'ilfur, og rrargir álna veraldargáfu sína á auðsins kvarða, telja æfina í aur- um. En ekki munu allir sammála um það, að krónueign sé áreiðan- legur mælikvarði manngildis. Kunnugt er um menn, sem létu eftir sig miljónir króna, en voru þó ekki tíu aura virði meðbræðr- um sínum eða þjóðfélagi, hvað þá mannkyninu í heild sinni. Aðrir, sem snauðir voru að veraldlegum Áttunda ársþing Þjóð- rœknisfélagsins. Þess er ekki þörf að skýra hér frá því, sem fram fór á ársþingi Þjóðræknisfélagsins, sem haldið var í Goodtemplarahúsinu í Win- nipeg dagana 22.-^24. febrúar, því gera má ráð fyrir, að skýrsla um gerðir þingsins, frá skrifara þess, birtist í þessu blaði á sínum tíma, eins og á undanförnum árum. Einstöku atriða er þó rétt að scgja frá, eins og t. d. hverjir voru valáir í stjórnarnefnd fé- lagsins þetta árið, en þeir eru all- ir kosnir til eins árs að eins. Þeir efu: Ragnar E. Kvaran forseti; J. J. Bildfell varaforseti, Einar P. Jónsson skrifari, Guðm. Eyford varaskrifari, Árni Eggertsson fé- hii*rjir, Jakob Kristjánsson vara- féhirðir, H. S. Bardal fjármálarit- ari, A. Sædal varafjármálaritari, og P. S. Pálsson skjalavörður. Eitt af þeim málum, sem þingið hafði til meðferðar, var væntan- leg þátttakaVestur-íslendinga í hátíðahöldum þeim, sem fram eiga að fara á íslandi 1930 út af þúsund ára afmæli Alþingis. Til að hafa það mál með hðndum voru kosnir: J. J. Bildfell, Árni. Egg- ertsson, Jakob Kristjánsson, A. P. Jóhannsson og séra Rögnvaldur Pétursson. Að kveldi fyrsta þingdagsins fóru fram glímur, sem sjö ungir menn tóku þátt í. Var þar margt fólk saman komið og naut góðrar skemtunar af að horfa á íslenzka glími*. Sá sem þetta skrifar. er ekki glimumaður og skal því hér ekki um þær dæmt og ekki sagt frá vopnaviðskiftum, en leikslok- in urðu þau, að fyrstu verðlaun hlaut Björn Skúlason frá Oak Point; önnur verðlaun Benedikt Ólafson og þriðju verðlaun Sig- urður Sigurðsson, sem báðir eiga heima í Winnipeg. Áður en glím- urnar byrjuðu, flutti þáverandi forseti félagsins, séra Jónas A. Sigurðsson, snjalla og skemtilega þjóðræknishugvekju, sem gerður var að góður rómur. Einnig lék miss Hermannson á fiðlu. Á miðvikudagskverd'ið, 23. febr. var almenn skemtisamkoma hald- in undir stjórn deildarinnar Frón. Hún var vel sótt, fólkið éiginlega nu'klu fleira, en þægilegt húsrúm var fyrir. En svo hefir þjóðrækn- ismönnum líklega fundist, að þröngt mætti sáttir sitja, og hægt væri að komast af með nokkuð lít- ið af hreinu andrúmslofti eina kvöldstund. En það var áreiðan- lega af skornum skamti í Good- templarahúsinu þetta kveld. — Prófessor Svb. Sveinbjörnsson látinn Þau harmatíohidi hefir ræðismaður Islands og Danm^rkur hér í borginni, Mr. A. C. John- son, tilkynt oss, að látist hafi í Kaupmanna- höfn þann 23. f.m., prófessor Sveinbjörn Svein- björnsson, tónskáldið ástsæla, höfundurinn að hinum dásamlega þjóðsöng vorum, "ó, guS vors lands", ásamt mörgum öðrum ógleyman- legum tónlistaverkum. Dauðdagi Sveinbjörns- sonar var fagur, eins og alt æfistarfið, — hann hneig út af viS slaghörpuna, — hljóSfæriS, sem hann elskaSi mest, og leiS á vængjum söngs og samræmis, ungur í hugsan og sál, — upp í dag- inn mikla. ViS fráfall Sveinbjömssonar, er ]>ungur haruiur kvcðinn aS ástvinum hans, hinni íslenzku þjóð í heild og öllurn þeim öSrum, er því láni áttu að fagna aS kymiast honum per- sónulega og listaverkum hans. — Minning hans geymist jafnlengi og íslenzk tunga verður tóluS. — E. P. J. \ Sveinbjörn tónskáld Sveinbjörnsson. 28.' júní 1847 — 23. fcbrúar 1927. Ó, GhiS vors lands, er söngva sál Nú svifin liæða til, AS leika tóna og Ijóða mál Við lífsins undirspil.' Því dýrstu hljóma heilög sál 1 hjarta skáldsins bjó, l'nz ckkert glapti guðleg mál, En gleymdist líf. — Hann dó. Ó, ættlands guð, í engla sveit Til Islands sendu hann, AS syngja frægum foðra reit T'm friS og kan-leikann; Um æðstu tóna, — æðra og meir, Sem eru' oss nú um megn, — ITnz hjá oss loksiiis dauðinn deyr ViS drottins tóna regn. Jónas A. Sigurðsson. 26-2-27 Skemtiskráin var löng og góð; of iöng, því hún var ekki úti fyr en klukkan að ganga tólf um nóttina, og þó vantaði eina ræðuna, líklega langa ræðu, því Dr. Sig. Júh Jó- hannesson gat ekki komið. Séra1 Albert Kristjánsson talaði í nærri, klukkutíma um íslenzkar dygðir. Mintist ekki á ódygðirnar, sem betur fór, því þá hefði ræðan ekki orðið eins skemtileg og sjálfsagt alt of löng. Söngurinn var mikill og góður, en sérstaklega þótti mörgum ánægjulegt að heyra Mrs. Stefánsson syngja íslenzku söngv- ana og bera orðin svo skýrt fram, tið naumast varð annað heyrt, en hér Væri ísl. söngkona að syngja. Skemtiskráin endaði með því, að sungið var "O Canada" og var ætl- ast til að allir syngju, og gerðu margir einhverja tilraun til þess, en söngurinn fór herfilega út um þúfur. Má það merkilegt heita, að milli fjögur og fimm hundruð írlendinga, sem langflestir eiga heima í Canada, skuli ekki geta sungið þjóðsönginn svo sæmilega fari. Ef dæma má eftir því, hvernig söngurinn tókst í þetta sinn, þurfa þeir áreiðanlega að læra betur og væri óskandi að þeir gerðu það heldur fyr en síðar. Síðasta kveldið, sem þingið sat, kom það til umræðu, að styrkja kenslu í íþrótta og líkamsæfingum rrieð f jögur hundruð dollara tillagi úr félagsjóði. Allir viðurkendu nauðsyn þessa máls, en ýmsum fanst, að félagið gæti ekki staðið sig við að leggja fram þessa pen- inga. Þá stóð upp A. S. Bardal cg sagði, að sér væri það ljóst ergu síður en öirum, að líkams- æfingar og íþróttir gerði fólkið hraust og langlíft, og væri því út- fararstjóranum ekki til hags- muna; en hvað sem því liði, þá væri sér ljúft að greiða götu þessa máls og skyldi hann Teggja fram fjórða hluta af þeirri upphæð, sem fram á væri farið, eða $100. A. P. Jóhannson sagðist einnig skyldi leggja til hundrað dollara til þessa máls og W. J. Jóhannsson sagði, að þriðju hundrað dollar- aranna mætti vitja til sín. Voru þar með á svipstundu fengnir þrír fjórðu hlutar þess fjár, sem farið var fram á og vafalaust legst eitthvað til með það, sem á vantar. Er það mikið gleðiefni, að þetta þarfa mál fékk svo góðan byr. Eins og tekið er fram í upphafi þessarar greinar, er hér að eina drepið á fáein atriði í sambandi við þjóðræknisþingið, en frá gerð- um þess verður nákvæmlega skýrt í fundargerningunum.

x

Lögberg

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.