Lögberg - 18.08.1927, Blaðsíða 5

Lögberg - 18.08.1927, Blaðsíða 5
LOGBERG, FIMTUDAGINN 18. AGÚST 1927. Bls. 5 Eiríkur Björnsson frá Ljótsstöðum í Vopnafirði og kona hans, Valborg Jónsdóttir. Lögberg flutti fyrir skömmu mynd af þeim hjónum, í tilefni af gullbrúðkaupi þeirra. Mynd sú var hvergi nærri góð, og þess vegna var önnur tekin og nú birt hér. sem hermaður og sjógarpur, og sökum mannkosta hans, hæfileika og hugrekkis, þótti hann líklegur til góðs gengis sem leiðtogi frum- herjanna í nýlendum Frakka vestan við haf. Enda reyndist hann það, því vegur þeirra óx mjög um hans daga. 1608 lagði hann grundvöllinn að Quebec- borg, sem nú þann dag í dag er ein af merkustu borgum í Canada. Hann kannaði landið víða, og fsnn á ferðum sínum Champlain- vatnið á landamærum Quebec og Bandaríkjanna, að mestu sunnan landamæranna, og skerst það inn á milli Vermont og New York ríkja. Er það um 120 mílur á lengd og ákaflega fagurt. (Framh.) Sagði ræðumaður áhrifamikla sögu bjálkahússins við notað var fyrir meðal annars af tilorðning Víði-ána, sem guðsþjónustur þau tækifæri, sem hún hefir að bjóða heimsins börnum út um alla víða veröld. Eitt aðal skilyrði fyrir því, að einstaklingurinn fái fyllilega not- ið sín og náð ákveðnu takmarki í lífinu, er það, að hann þekki sjálf- an sig, þekki sinn eigin vanmátt, og sína galla, um le'ið og hann þekkir þann mátt, sem hann hefir andlega og líkamlega til brunns að bera. ótölulegur fjöldi manna lifa lífi sínu jafnvel til hárrar elli, án þess nokkurn tíma að þekkja sjálfa sig, og margir af þeim mönnum eru gáfu- og svo kallaðir mentamenn. Lífsskilyrði er það því öllum mönnum, sem meta .manngildi og ákveðið mark í lífinu, að rannsaka sjálfa sig til hlítar og skilja sig sjálfa. Svipað er ástatt með þjóðirnar. Sú þjóð sem þekkir sjálfa sig, skilur sjálfa sig og sk'ilur sína köllun, og þjóð- in sem er á framfara skeiði og vinnur sigur í kapphlaupi lífsins. Hver einstaklingur, sem vill verða sannur borgari síns lands og vinna ákveðið gagn í sínu þjóðfélagi, þarf að þekkja sjálfan sig og hann þarf lika að þekkja þjóðina sína, sögu hennar og land- ið, sem hún byggir. Hann þarf að vera gagnkunnur ðllu þessu á- samt siðferðisskyldum kristinna hugsjóna, til þess að geta náð háu marki sem maður og borgari. Canada er landið okkar, föður- land okkar, og það þurfum við að þekkja vel og greinilega, það þurfum við og eigum við að elska, því það er gott land — frjálst land, sem fer vel með börnin sín, og viljum við því nu gera yfirlit yfir sögu þess og staðháttu. Canada var, mjög sennilega, fyrst fundið af íslendingum á 10. öld, þó bygð festist ekki; en það er ekki fyr en eftir Ameríkufund Columbusar, að saga Canada hefst fyrir alvöru; er það ekki fyr en nokkuð löngu seinna, sem landið bygðist að nokkru ráði. Colum- bus er, að maklegleikum, ódauð- legur í sögunni. Hann vann þrekvirki mikið á sviði sögunnar, því með landafundi hans í Vestur- heimi hefst nýtt tímabil í sögu heimsins. Miðaldasögunni lýkur þar, og nýja sagan hefst. Colum- bus var brautryðjandi nýrra hreyfinga, sem gjðrbreyttu heim- inum smátt og smátt. Columbus mun hafa komið til Islands 1477, og því er haldið fram, að hann muni hafa komist á snoðir um landafundi íslend- ingaa á söguöldinni, og er það sennilegt, kannske, þótt það sé hreint ekkí víst; og merkilegt er það, hafi svo verið, að hann skyldi ekki leggja leið sína í landarann- sókn norðar en hann' gerði, eða nálægt þeim stöðvum, sem ís- lendingar sigldu yfir hafið. En sagan sýnist bera vitni um það, að Columbus hafi með siglingum sínum vestur um haf verið að leita að leiðinni til Indlands. Það gerir hvort sem er ekkert til, frægð Columbusar verður hvorki meiri né minni fyrir það, þó hann hefði frétt um landafundi íslendinga. íslendingar fundu landið vafa- laust, og það er viðurkent, ekki einungis af íslendingum sjálfum, heldur viðurkennir allur heimur það. Veraldarsagan, saga Canada og alfræðibækur hins mentaða heims bera því vitni. Columbus lagði lífið í sölurnar og spilaði djarft, þegar hann hóf leiðangur sinn, eins og flestir eða allir hinir stærri landkönnunar- menn sögunnar. En þótt hann bæri ekki míkið úr býtum á með- an hann lifði, annað en þola hrakninga og óverðskuldaða illa meðferð, þá hlaut hann strax við- urkenningu, sem hann hefir hald- ið óskertri til þessa dags. öðru máli var að gegna með þann mann, sem á sama tíma, á öðrum stað, vann svipað verk og Columbus, maður'inn, sem fyrstur í nýrri tíð fann meginland Norð- ur-Ameríku, John Cabotf. Hann lagði eins mikið eða meira í söl- urnar, fékk máske minni styrk og uppörfun til siglinga og landa- rannsókna, en vann heim'inum þó eins mikið gagn. Nafni hans hef ir aldrei verið haldið eins á lofti og Columbusar, og hann var um langan aldur að mestu gleymdur í sögunrii. Þessi merki sjógarpur sigldi undir merki Hinriks VII. Englandskonungs vestur um haf árið 1497, og sigldi með fram ströndum Labrador, Nýfundna- lands og Nýja Skotlands (Nova Scot'ia), og steig á land og fyrst- ur manna dró við hún brezkan fána á vestrænni storð. Hann er því frumherji í sögu Canada, og nafn hans verðskuldar að rit- ast með gullnum stöfum á fyrstu blaðsíðuna í sögu þessa lands. Og nafn hans á með öllum rétti að varðveitast í sögunni, j&fn- hliða nöfnum Leifs Eiríkssonar og Columbusar. 1 kjölfar Cabots komu margir merkir Iandkönnunarmenn. Seb- astian Cabot, sonur hans, hélt á lofti merki föður síns, kannaði strendur landsins alla leið frá Nýja Skotlandi norður í Hudsons- flóa sundin. En Iitlar bygðir festust í Iandinu framan af, opr var það ekki fyr en h'inir frönsku landkönnunarmenn fóru að láta til sín taka. Jacques Cartier, hin víðfræga sjóhetja, var merkastur þeirra, er sigldu til landsins á 16. öldinni. Var það ár'ið 1543, að hann sigldi vestur um haf <í umboði Frans I. Frakkakonungs, til landarann- sókna. Sigldi hann gegn um Fagureyjarsund og upp eftir St. Lawrence fljótinu; kannaði Prince Edward island og New Bruns- wick. Þá var landið "fngurt og frítt", skógar fríðir, gnægð af berjum og alls konar ávöxtum, ár og lækir og ' stöðuvötn full af fiski. — Cartier fór fleiri ferðir til landsins og flutti til Evrópu glæsilegar fregnir um þetta undraland; bar hann landinu svipaða sögu og Þórólfur smjör forðum frá íslandi, að "smjör drypi af hverju strái". Fólk varð hrifið af þessu undralandi í vestrinu, og margir hrifnir af frelsislöngun og æfintýraþrá, tóku sig upp og fluttu vestur um haf, til þess að freista gæfunnar. Nafntogaður á þessari tíð með- al þeirra, er til leiðangurs stofn- var auðugur herramaður frá Pic- ardy, Luis De Eoberval að nafni. Er merkileg saga þessa æfintýra- manns. Urðu leiðangursmenn að þola margvíslegar þrautir, bæði sökum fyrirhyggjuleysis, sem að miklu leyti stafaði af þekkingar- skorti, og einnig af hálfu Rauð- skinna, sem fyrir voru' í landinu. Var það oft og einatt eins mikið sök hinna hvítu manna, sem stundum beittu þrælabrögðum í garð innbyggjanna. Nafnfrægir enskir landkönn- unarmenn, sem til Canada fóru á sextándu öldinni, voru þeir Sir Marlin Frobisher, sem kannaði slrendur Labrador árið 1576; Sir Francis Drake, sem sigldi með- fram /Jströndun^ Brit. Columbi(a 1577, og Sir Humphry Gilbert, sem fór með Ieiðangur tií Ný- fundnalands árið 1583, og stofn- setti þar landnám í nafni Eliza- betar Englandsdrotningar. Þar við eyjuna eru enn hin frægustu fiskimið í heimi, sem jafnast á við hin miklu fiskimið Norð- manna og íslendinga. Þegar leið undir lok aldarinnar fóru Frakkar að færast í aukana, og merki þeirra var nú haldið á lofti af Markgreifa de( Ia ,Roche og 1598 var hann skipaður vísi- kongur í hinum nýju löndum Frakka vestan við haf. En nu kemur maður til sögunnar, sem rnerkastur hefir verið talinn i fyrri tíðar sögu Frakka í hinum nýja heimi, og sem ávalt mun skipa tignarsæti í sögu Canada. En sá maður var Samuel de Champlain. Kemur hann til sög- unnar í byrjun 17. aldar. Champ- lain var af tignum ættum kominn og hafði fengið mikinn orðstír VíSinessöfnuSur 50 ára gamall. Sá viðburður var haldinn há tíðlegur af söfnuðinum, sunnu daginn 7. þ.m. Hátíðin fór fram í kirkju safnaðarins, sem stendur við Husavick vagnstöðina. Ef frá þessu hefði verið sagt áður jen ijárnbrautin kom á þessar stöðvar, hefði þetta verið orðað nokkuð á annan veg. Hún stend- ur í Kjalvíkur land'i, sem Skafti heitinn Arason nam í fyrstu. Þeg- ar hann flutti burt úr Nýja ís- landi, settist Benedikt bróðir hans þar að og bjó þar til dauðadags. Nú býr þar sonur hans Skafti. Er heimilið nú nokkru austar en kirkjan; en mér er sagt, að hún standi þar sem Skafti heit. bygði bæinn sinn. Ekki er því haldið fram, að 7. ág. sé nákvæmlega hinn rétti af- mælisdagur safnaðarins, en það vita menn með vissu, að hann varð til haustið 1877. Einhver óform- legur félagsskapur um kristin- dómsmál hefir víst átt sér stað þar í bygðinni áður, því fólk þess- arar bygðar sendi, í ágústmánuði, séra Jóni Bjarnasyni, sem þá átti heima í Minneapolis, kðllun til þess að gjörast þar fasta-prestur. Skömmu eftir að hann var kom- inn norður til Nýja Islands, þetta sama haust, var boðað til almenns fundar hjá Jóhanni á Bólstað. hinn 13. dag nóvembermánaðar. Þar var afráðið, að deila fólkínu í Viðines-bygð, sem naut prests- þjónustu séra Jóns, í tvo söfnuði. Var syðri söfnuðurinn nefndur Steinkirkjusöfnuður, en hinn nyrðri, sá á Gimli, var nefndur Bæjar-söfnuður. Steinkirkjusöfn- uður var siðar nefndur Syðri Víðiness-söfnuður og nú um mörg ár, Víð'iness-söfnuður, en hann á ðslitna sögu síðan haustið 1877. Kirkjan snýr til austurs, og er halli þaðan nokkur að aðal braut- inni. Kjalvík blasir við og þar fyrir austan Winnipegvatn. — Kirkjan er snotur hið ytra og innra. I henn'i er prédikunar- stóll, sem einn af frumherjunum smíðaði. Fer vel á því, að hann sé varðveittur. Helzta vöntunin er altari. Vel hefði á því farið, að söfnuðurinn hefði nú eignast einhvern hlut í kirkjuna til minn- ingar um 50 ára afmælið og að sá hlutur hefði borið áletrun, þar sem þetta hefði verið tekið fram. Hátíðar-guðsþjónustan hófst kl. 2 e.h., hinn umgetna sunnudag. Henni stýrð'i hiemapresturinn, séra Sigurður ólafsson. Auk hans töl- uðu þeir prestarnir, séra Rúnólf- ur Marteinsson, séra N. Ste^n- grímur Thorlaksson, og séra Krist- inn K. ólafson, forseti kirkjufé- lagsins. Séra Rúnólfur talaði um sigurbraut kristins manns og kristins safnaðar, sérstaklega um, hvað hún kostaði. Séra Stein- grímur talaði út af guðspjalli dagsins um nauðsyn þess, að vera á verði gagnvart þeim, sem af- vegaleiða og falsa hinn heilsu- samlega lærdóm kristindómsins. Séra Kristinn talaði út frá júbíl- ári (fimtugsta) Gyðinganna, um þann fögnuð, sem fylti hjarta safnaðarins á þessu afmæli. Að guðsþjónustunni lokinni var haldið norður í fundarsal bygðar- innar, á Steinstaða-landinu. Þar nutu menn aftur ánægjulegrar stundar, við ágætar veitingar, samræður, ræðuhöld og söng. Því móti stýrði Skafti Arason. Töl- uðu allir hinir sömu Qg áður, og auk þeirra séra Björn B. Jónsson, D.D., Þorvaldur Sveinsson og Jón skáld Kernested. Séra Rúnólfur mælti fyrir minni safnaðarins og rakti nokkur söguatriði. Eftir því sem hann vissi bezt, höfðu allir þeir prestar, sem þar höfðu þjónað, verið ánægðir við Víði- ness-söfnuð. Tvær konur eru enn meðlimir safnaðarins, sem gengu í hann, þegar hann hóf göngu sína, þær Elín á Steinsstöðum (Mrs. Thiðriksson, forseti safn- aðarins) og Sigurvéig í Kjalvík (Mrs. Arason, ekkja Benedikts heit. Arasonar). Jón Kernested talaði fyrir minni frumherjanna. Bað hann þá, sem þar voru úr fyrsta hópnum, að fara upp á pallinn. Það voru þau Mrs. Thiðriksson og Kjalvíkur-bræður, Vigfús og! Tryggvi Arasyn'ir. safnaðarins (og jafnvel notað all- leng'i sem skólahús), áður en nú- verandi kirkja var reist. Þorvaldur Sveinsson talaði fyr- ir minni prestanna, sem þar höfðu þjónað, og var það kjarnyrt um- getning um þá og starf þeirra, en þeir eru: Jón Bjarnason, Hall- dór Briem, Magnús J. Skaptason, Oddur V. Gíslason, Rúnólfur Mar- teinsson, Carl J. Olson, N. Stein- grímur Thorláksson og Sigurður Ólafsson. Óskaði hann þess í ræðulok, að hann yrði kominn undir græna torfu áður en núver- andi prestur færi frá söfnuðin- um. Minst var á séra Pál heitinn Þorláksson; þó hann væri aldrei þjónandi í þessum sðfnuði, flutti hann fyrstu íslenzku guðsþjónust- una í Nýja íslandi og vann þar mikið og gott verk. Þetta er mjög lauslegt hrip um merkilegan atburð. Væri það ó- maksins vert að einhver tæki sig til og gjörði þetta betur. Það er að eins til einn annar söfnuður meðal vor, sem á jafnlanga sögu, Bræðra-söfnuður við Riverton. Það er mannskaps og menningar- merki, að forða merkilegum sögu- atriðum frá sorphaug gleymsk- unnar. Sögur þessara safnaða þyrfti að rita vel. ' Á einu furðaði mig stórkost- lcga, því, að engin manneskja var þarna viðstödd úr Gimli-söfnuði, að prestshjónunum einum und- anskildum. Kirkjan var samt full af fólki. Víst er um það, að dagurinn var þessu safnaðarfólki mjög til á- nægju. Viðstaddur. í Assiniboine Park 1. júlí 68.00 Tilbúningur hátíðarhnappa 40.00 Verkal. við skrúðvagn'inn 457.50 Næturgæzla og keyrslulaun við skrúðvagninn ........ 35.20 Keypt flögg og fatagæzla.... 20.50 Leigðir búningar............ 114.80 T. Eaton Co., fataefni .... 193.41 Robinson Co., fataefni .... 118.80 Mrs. Ovida Swainson, fata- efni og vinnulaun ........ 111.60 Árni Thorlacius, fjársðfn- unarlaun.................... Nefndarritari og féhirðir, smávegis kostnaður........ lýsing% í íslenzku blöðin." í umboði ísl. Þjóðhátiðarnefnd- arinnar, B. L. Baldwinson, ritari og féhirðir. JíJEWHlTEST, UGHTESTj ILB. Til Mr. og Mrs. E. Bjarnasonar, á fimtíu ára brúðkaupsafmæli þe'irra 1927. Við sólbros dags Við sitjum hér Inntektir— Fjártilög íslendinga Seldir hnapnar .... Seldir fatnaðir í sjóði.................... 26.57 610!°g sjáum glöð til baka; "", ' | því nú er margt, sem minnast ber, $1 30110 '• Þar minningarnar vaka. | Og þeim, sem fyrir bræður, bygð i og börriin margra "heima", $1,149.30; um iangt skeið unnu' af trú og ... 68.90! trygð, 83.501 er tíföld skömm að gleyma. Þið komuð hingað hraust og djörf Prófskýrsla Jóns Bjarnasonar skóla. Hér með er sýnt, hvernig nem- er.dur skólans stóðu sig í hinum opinberu prófum mentamála- deildarinnar eða háskólans. — Tölurnar á eftir nöfnunum, ekki í svigum, sýna einkunnir þær sem nemendur hafa hlot'ið, en tölurnar í svigum sýna í hve mörgum náms- greinum nemendur hafa fallið. Önnur einkunn er sama sem 50— 66 stig; ÍB einkunn er sama sem 67 stig eða þar yfir. Nöfn allra eru birt, hvort sem þeir hafa gjðrt vel eða miður. Grade ix:— Signý Bardal 2 (1). Herbert Stouffer, IB. Polson, Konrad—Gen. Sci. I. Thorlacius, Thorun—History. Vopnfjörð Sigurður—History. Grade x— Bardal, ósk 2 (2). Bjarnason, Jón S, 1B. lEinarson, Halldór F., 2 (2) Gíslason, Harold, 1B. Gíslason, Helga 2 (1). Jóhannsson, Harold, 1B. Polson, Konrad, 2 (1). Ransom, John 2 (2). Thorlacius, Þórun 2 (2) Thorsteinson, örn 2 (2) Vopnfjörð, Sigurður, 1B. Einarson, Margaret—Grammar. Eggertsson, Sigurður, 2. Grade xi— Benjamínsson, Guðný 2 (1). Gillies, Franklin, 1B. (on five subjects written) Magnusson, Edward, 2 (2). Olafson, Herman 2 (8). Paulson, Magnus Theodore, 1B. Thomsen, Gudrun, 2 (2). Thorlaksson, Magnus, 2 (2). Thorwaldson, Lillian, 1B. Anderson, Eyjolfur S, 2 (on the subjects written). Bjarnason, Halldor — passed in Literature, Composition, Lat. Grammar. Einarson, Margaret—passed in Composition, Geometry, Chem- istry, Icel. Grammar. First Year Arts— Freeman, Milton, 1B. Grade xii— Johnson, Sigurlaug Saffía. Marteinsson, Anna. Reykdal, Mabel (il). Thorgrímsson, Heimir (3). Sigurðsson, Vigdís (?) Salóme Halldórsson, skólastjóri. Þess her að geta, að herra Th. S. Borgfjórð hefir enn þá ekki sent nefndinni r'eikning fyrir til- kostnað við járnsmíðar og eytt efni við skrúðvagninn, og annan kostnað í því sambandi og sem talið er sennilegt að nema muni nær eitt hundrað dollars, en móti þessu hefir nefndin það sem nú er í sjóði og ákveðið loforð um $50 gjöf, sem væntanlega verður gréidd innan fárra mánaða, og ættu þá þessar tvær upphæðir að fara langt upp í að borga síðustu skuldina, sem á nefndinni hvílir. Á áttunda nefndarfundi dags. 8. júlí s.l., var einróma samþykt svolátandi tillaga: "Nefndin telur sér skylt, að votta hérmeð velþókan sína þeim 1. Iþróttafélaginu Sleipnir fyr- ir sýndar íþrótt'ir í Assiniboine Park þann 1. júlí s.I. 2. Mrs. Ovidá Swainson fyrir snildarlegan útbúnað þeirra tólf kvenna, sem þar sýndu þjóðbún- ing íslenzkra kvenna og sem að allra dómi hefði hlotið fyrstu verðlaun, hefðu nokkur verðlaun verið veitt. 3. Mrs. Th. S. Borgf jörð og þeim konum öllum, er með hennn unnu að tilbúningi 50 fatnaða í forn- aldar sniði, og sem goðarnir og fylgismenn þeirra báru í Lög- réttu á skrúðdrekanum 1. júlí, án nokkurs endurgjalds fyrir alla þá vinnu. 4. öllum þeim, sem með fjár- rramlögum gerðu þátttöku ís- lendinga í þjóðhátíðinni mögulega og sigursæla. 5. Th. Stone, fyrir útvegun sex hesta með skreyttum aktýgjum, til að draga vagninn í skrúðför- inni, alt án nokkurs endurgjalds, og 6. Vorum íslenzku blöðum, sem frá upphafi hafa stutt nefndina af öllum mætti og sem mestan þáttinn hafa átt í því að gera þátt- tökuna mögulega. 7. Að ritari komi þessari yfir- $1,301.70 i um há-dag æfitíma; ' v'ið frumbyggjanna strit og störf með stórhug til að glíma. Á þessum stað þið bygðuð bæ, — og böl þótt nærri gengi, — með heiðri' og sóma síðan æ hér setið, vel og lengi. Skrúðfarar skilagrein. Um leið og íslenzka Þjóðhátíð- arnefndin skilar hér með af sér starfi því, sem hún, á almennna fundinum 2. júní s.l. var kosin til að framkvæma, til þátttöku ís- lendinga í 60 ára aldursminningu Canadaveldis þann 1. júlí s.l., finnur hún sér skylt að votta vestur-íslenzkri alþýðu innilega þökk fyrir þann fjárhagslega og annan stuðning, sem var svo ör- látlega veittur, að hún getur nú auglýst þann jafnaðarreikning, sem hún lofaði, þegar hún hóf starf sitt — á þessa leið: Útgjöld— Kostnaður viðl alm.. fund- inn 2. júlí s.l.................$ 22.22 Kostn, við íþróttasýningar Hve mörgum oft þið lögðuð lið, með líkn við gamla' og unga, er sjúkrab.eðinn sat h ú n við og sefaði' kvala þunga, en starf s í önnum hlaut þá h a n n uih hús og börn að sinna, og í því hreinan fögnuð fann,— auk fleiri verka sinna. Og þá skal minnast þess í kvöld, er þegar að var snúið, þið hafið nú um hálfa öld í hjúskap saman búið. í sorg og gleði, sæld og þraut, með samhug veginn, þreyttuð; og margur gagns og gleði naut af góðvild þeirri' er veittuð. Og félagsmálum vorum víst þið veittuð aðstoð góða; þeim góðhug ber að gleyma sízt, er gjörðuð jafnan b.ioða, til fylgis hverju' er fyrir lá. til fremdar, gagns og sóma._ Það nrý^ir ykkar öldnu bra með ítrum sæmdarljóma. Vér þökkum starfið, drenglund, dygð, og dugnað reyndan lengi, til heilla oss oo- okkar bygð, þótt örðugt stundum gengi. Og hann, er sérhvers þekkir þrá og þarfir neinum kunnar, mun ykkur síðar umbun fá, af auðlegð náðar sinnar. Við sólhvörf lífs við sitjum nú, það sízt skal hug minn græta; því vægðin drottins, von og trú, mun vel úr öllu bæta. — ¦ Og þegar endar aftanskin á ellidaga sviði, með Krist sem okkar kærsta vin, við kveðjum heim í friði. — B. Thorbergsson. BAKING POWDEB ^NTAINS NO AlJjl Magic bökunarduft, er ávalt það bezta í kökur og annað kaffi- brauð. það inniheldur ekkert alum, né nokk- ur önnur efni, sem valdið gætu skemd. Lítið erindi, til Eifíks Bjarnasonar og konu hans, iDddnýjar Bjarnason. Oft er gull ei greypt í mund, þó glói fögur brúðkupsstund; og þá er viðkvæm vonar lund, sem vermir geislum strá, sá er auður sýnu bezt, sem í von og trú er fest, það eru bú á bjargi er sézt að beztan stuðning fá. Alt, sem bezt er eign til manns, a Eiríkur og kona hans; a elsku guðs er enginn stanz, hann allra og eins sér þörf Á þeirra auð hefir þráfalt reynt, í þjóðar nauð, það vitum beint, en drottinn bauð þeim ljóst og leynt sín líknar veita störf. Ekki veit eg tölu' að tjá, né tíma glögt að minnast á, sem h ú n bægði sorgum frá með sínum líknar mátt. En bóndinn geymdi börn og bú, blessunin hlaust af því sú, að almenningur æ og nú þau elska ' á kristinn hátt. Börnin þeirra og barna-börn blómum strá á tíma hvörn, sem þau fá þeim fundið vörn fyr en storm að ber. Það er gull og gleðistund að gleðja sig við vina fund, og hálfrar aldar heiman mund þá hafa í hjarta sér. Samhygðina sérhver hér í sínu hjarta veit eg ber, gullbrúðhjóna gjöf sú er, sem getur vakið margt. Þó á sólu skyggi ský, skulum ætíð gæta' að því, að hinum faerra heimi í hljótum ljósið bjart. Þann heilaga friðar fund, faðir hæða, gef þá stund, eilífðar í unaðs lund okkur leið þú inn; þar vér saman syngjum ljóð, samtaka, en aldre'i móð. Drott'inn, fyrir þitt dýra blóð, digtin heyr þú minn. Guðbj. Suðfjörð. - - er vísindaleg aðferð sem gerir hitað loft öllu öðru hentugra í Can- ada til að hita húsin. yiSINDIN hafa svo umbætt þessa aðferð, að hún er nú lang- samlega hentugasta aðferðin. óviss uppsetning, hefir stað- ið þessari aðferð í vegi, en nú er það ekki lengur. Vér éigum ekkert á hættu lengur með að hita heimili vor. Nu vita menn nákvæmlega, hvernig á að setja upp þessi hitun- aráhóld, og það eru fastar reglur fyrir því. McClary's Sunshine Furnace, sett upp eftir þessum reglum, tryggir manni nóg af heitu lofti, nægilegan raka og heilsusamlegan hita, sem aldrei bregst — "sjótíu stiga hiti í hverju herbergi, hvað kalt sem er." McClary's eru hinir einu í Canada, sem tilheyra "National Warm Air Heating and Ventilating As- sociation", sem er leiðandi iðnfélag og sem fylgir fyrnefnd- um reglum við inn- setning. Verið viss um að hitavélarnar séu rétt upp settar. Fyllið út og sendið o s s meðfylgjandi miða. Vér sendum yður nafn og utaná- skrift næsta manns er selur McClary's vörur, og sem á- byrgist yður að hit- unarvélarnar sí svo upp settar að þer sé- uð ánæjrður með þær alla æfi. - Nægileg loftrás er það, sem einkennir McClary's Sunshine Furnace, svo í þeim má brenna jafnt linkolum sem harðkol- um, eða við. Þau blanda kalda loftinu við kolagasið og breyta því í loga, sem kemur í veg fyrir sót og ryk og eyðslu. Með þessu móti hafið þér ávalt nógan eldivið, þó erfitt kunni að vera að fá harðkol. Sendið þennan Coupon The McClary Manufacturing Co. London, Canada. Please send me address of Nearest McClary's Dealer who installs Sunshine Furnaces according to Standard Code. N'ame ..................................................................„ Address M^CIarys SUNSHINE FURNACE Á það má einnig setja Miles Automalic Furnace Fan, eff óskað er.

x

Lögberg

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.