Lögberg - 07.05.1936, Blaðsíða 5

Lögberg - 07.05.1936, Blaðsíða 5
LÖGBERG, FIMTUDAGINN 7. MAl, 1936. WE'RE ALL NUTTY HERE AND THERE .By P. N. Britt_ "The trapper died—our hero—and we grieved: In every heart in camp the sorrow stirred. 'His soul was red!' the Indian cried, bereaved; 'White man, he!' the grim old trader's word. "So, brief and strong, each mourner gave his best— How kind he was, how brave, how keen to track; And as we laid him by the pines to rest, A negro spoke, with tears: 'His heart was black!' " * * * f\ LD Eagle Eye was a Cree, and a ^ pagan. He was regarded at his trading post in the far north as the soul of honor, and was known all over his territory as the greatest of all the trappers. Before he had come to middle age, Eagle Eye's success at trapping en- abled him to build up a good bal- ance at the trading post. As the years went on his balance kept grow- ing. He became comparatively well off. He was a pagan, but he was always ready to help less fortunate trappers. The fur traders were am- azed at his generosity. The intrepid, alert Eagle Eye was a kindly, mild-mannered Cree, built like an athlete, unconcerned — al- ways so composed as tb seem with- out a care. He was a pagan. One year Eagle Eye came to the trading post with by far the biggest cargo of furs of his career. He usual- ly came in with just the necessary helpers to handle the cargo. This time he had with him his entire family and all the relations. It was a genuine surprise party for the fur traders. The heavy cargo Eagle Eye had brought added greatly to his credit at the trading post. When every- thing was squared away he intro- duced the big party to the fur traders, after which he told them he wanted everyone in the party to buy whatever he desired, all to be charged against his credit. He was a pagan. The fur trader took Eagle Eye aside and told him he should not do this, that the years were beginning to tell on him, and that he should look out for his old age. Eagle Eye didn't understand, and he told the trader that he didn't understand. He was a pagan. He told the trader that he had always been telling him that he was the greatest of all the trappers. His people, he said, were poor trappers, and being a good trapper himself he knew that he should share what he had with thepoor trappers. His orders to give the poor trap- pers all that they asked for was car- ried out by the fur trader, and it was a happy party that moved on back to the trapping grounds in northern Saskatchewan, all heavily laden with supplies. Eagle Eye was a pagan. * * * "He was never so old that he failed to enjoy The games and the dreams he had loved as a boy." * * * VESTERDAY she got back from the East, after a two months visit down there. Glad to be back. too, to the blue sky and free air. Likes the folks back East, but there's something crowded and cramped about it all. No place like the West, and no place like home. Admits she met a new boy friend, and she's all raptures about him. Boy friends used to all look alike to her, but she says this one's different. Says she's going to have him out here this summer. But she's glad to be back home. Folks from here find it hard to stay away very long. There's something fascinating about out here. Maybe it's because one can see far- ther, or because of the long bright mornings and the long bright eve- nings. We forget about these bless- ings until we get away and get a headache. It's sure nice to be back home. * * * I" EARN to laugh. A good laugh is better than medicine. Learn to tell a story. A well told story is as welcome as a sunbeam in a sick- room. Learn to keep your troubles to yourself. The world is too busy to care for your ills and sorrows. Learn to do something for others. Even if you are a bed-ridden invalid there is always something that you can do to make others happier, and that is the surest way to attain hap- piness for yourself. * * * Better to weave in the web of life A bright and golden filling, And to do God's will with a ready heart, And hands that are swift and willing. * * * TT'S absolutely phenomenal to what ¦*¦ nutty length some folks wíll go on the most idiodic plans or dreams. The other day a fellow dropped in to tell me that the most popular can now selling contains peas and carrots. Maybe you know about this tin of peas and carrots. I don't, avoiding both the vegetables on ac- count of blood pressure, or stomach ulcers, or sciatica, none of which I dream of having but all of which I hear so much about that I'm not tak- ing any chances. Besides, I was never crazy about either carrots or peas and I'm not sacrificing anything or losing any sleep through passing up peas and carrots. But what this loon had on his mind was to organize a company, with a fifteen per cent. commission in it, to put parsnip and horse radish on the market—in the raw, tinned, or coupled in floating air. I told him I could not think of anybody who would buy either horse-radish or parsnips willingly. Why not? he asked, and I said why? I thought that was a smart comeback, but he sort of ignored it. Of course I knew that he couldn't explain why, but I didn't want to embarrass him. I could have told him that boiled beef and horse-radish has been a favorite dish of mine for years. I had, too, recollections of a lady who used to flash a salad of parsnips and bananas slivered, and smothered with million dollar dressing. I didn't like it, it was too terrible for words, or even blasphemy. Maybe you've encountered some of those mixtures, and will understand. In an effort to get rid of the per- son, I told him that he had better forget the parsnips, as hardly any- body knew anything about parsnips, and he was smart this time, and said that because they didn't know any- thing about parsnips was just why they would fall for parsnips and shares in the parent company. I also suggested to him that it might be worth while pulverizing the horse-radish, putting it in cap- sules and selling it as "nips". I didn't want to see him getting mixed up in a canning factory, no matter what he might can. It seems to me that a canning factory is always at the mercy of the tinsmiths' union. However, I finally got him out, and I'm oníy mentioning this so that if you are offered shares in the com- I pany you can use your own judg- | ment—or, if you like you can grow ' your own horse-radish or parsnips. * * * I" am sure that any of us would be amazed to know how many citi- zens had forgotten that their per- mits had expired. * * - * WfHERE' else is there such a May as this—yes, where else? We all ! came here, for better or worse—and it has been a lot better for most of , us—quite a lot better. Yesterday, an old egg dropped in, ' bemoaning his lot. He drove up in \ a V-8. We knocked around together fifty years ago, in a hick town in ! Ontario—and I can remember quite , well when he had just two shirts— ; a grey flannel for work days and a j white shirt for Sundays. Only paper I collars for either the grey or the ' white—but, to be frank about it, it was only off and on that we wore collars away back there. Now, what would that fellow have to complain about? Such as he give me a headache. He ought to be glad he's alive. I just gave him a black look and told hím he ought to be glad he isn't out in Vancouver or somewhere carrying an umbrella all the time, or maybe having his V-8 down town in a fog. Some folks sure don't know when they are well off. fyr meir, að tröllin hefðu dagað uppi og orðið að steini. ¦ I 'á kemur sú ritgerðin sem æfIa mætti að væri aðalefnið, eftir nafri lókarinnar aíS dæma, eða "Þættir úr sögu Borgarfjarðar fram um 1800," eftir Dr. Guðbrand Jónsson. En sagan nær aðeins yfir 59 hls. í bókinni og má nærri geta, að ekki er hægt að skrif a itarlega sögu þe.isa stóra héraðs og fjölmenna, í meir en níu aldir, í svo stuttu máli. Sagan er góð, það sem hún nær, en efniö ákaflega samandregið, eins og gefur að skilja, þar sem höfundinum hef- ir verið ætlað svo lítið rúm í bók- inni. Engu að síður er þó mikið á þjessari ritgerð að græða, sárstaklcga víiðvíkjandi landnáminu. En hve stutt hún er, og^af þeim ástæðum ófullkomin, gerir höfundurinn ljósa grein í niðurlagi ritgerðarinnar, og kann eg ekki betur að gera: "Nú er kotnið fram yfir 1800, og verður því staÖar numið." Ilér hefir ekki verið stiklað nema á mjög svo stærstu steinunum. Rúmið, sem skamtað var, hefir ráðið því, og er ekki höf- undinn um það að saka. Hann get- ur ekki frekar en aðrir komið því i legil, sem að réttu lagi fyllir tunnu." Fyrir mitt leyti hefði eg kosið, að þessi héraðssaga hefði verið svo sem helmingi lengri, eða kannske tölu- vert meir en það. Þá kemur meginmál bókarinnar, en það er "Þættir" Kristleifs Þor- steinssonar á Stóra-Kroppi. Kann- ast allir Iesendur Lögbergs vel við hnnn af hinum ágætu fréttabréfum úr Borgarfirði, sem þar hafa birst eftir hann, ár eftir ár, nú lengi. Fylla þættir Kristleifs mikinn hluta bókarinnar, eða nálega 370 bls. af 480 bls., og er því hér ekki um neitt smáræðis lesmál að ræða. Auk "Inngangs" eru þættirnilr þrj.átíu og kennir þar margra grasa. En þó þættirnir séu margir og um margs- konar efni, þá hafa þeir það þó sameiginlegt, að þeir snerta allir Borgarfjörð og Borgfirðinga. Höf- undurinn fer lítið Út fyrir héraðið. En samfeld héraðssaga eru þeir alls ekki, eins og það er vanalega skilið. I löfundurirm hefir alla æfi átt heima í uppsveitum Rorgarfjarðar, cnda er efni þáttanna þaðan að mjög miklu leyti. Útsveitirnar verða þar töluvert mikið útundan, og það svo að ekki er saman berandi. Eg geri líka ráð fyrir að sumum þyki hann segja fullmikið frá sér- stökum mönnum og ættum, eins og t. d. Ilúsafcllsættinni, scm hann er sjálfur af, en of lítið af öðrum. Fn þetta er ekkert tiltökumál; Krist- ifur er að segja frá því sem hann sjálfur þekkir og veit og hann er eins og allir aðrir menn "sínum hnútum kunnugastur." I'ó hér sé ekki um héraðssögu að ræða, eins og fyr segir, þá dregur höfundurinn hér nokkrar skýrar myndir af fáeinum stöðum í hérað inu, en sérstaklega af lííi fólksius i Rorgarfirði á síðarihluta nítjándu aldar og fram á þá tuttugustu og að nokkru leyti fram til síðustu _ra. Er hér um merkilegt tímabii aö' ræða. Þar sem stórfeldar breyt;nu_ ar hafa átt sér stað og flestar í íramfaraáttina. Af þessum þáttum Kristleifs fær maður býsna ljósa hugmynd um búnaðarhætti Borg- firðinga fyrir nokkrum áratugum, en scm nú eru orðnir alt aðrir eða stórbreyttir og um andlegt líf fólks- ins, sem líka er eitthvað tÖluvert breytt. Vitanlega verður maður að lesa þetta með góðri athygli, eins og reyndar alt annað, til að hafa full not af því. Munu þeir tímar koma, þegar ár og jafnvel aldir líða, að þessir þættir þykja stórmerkilegt innlegg i menningarsögu þjóðarinn- ar. Þó væru skrif þessi enn betri. ef höfundurinn héldi sig ekki eins fast við hina betri hlið sveitalífsins en sneiðir að miklu Ieyti hjá hinni lakari. Það er vitanlega betra að koma til stórbændanna, heldur en '• 'dbændanna, en það er engu ST siður nauðsynlegt að lita lika inn ti! beirra. ef maður vill kynnast lífi r'ólksins eins og það í raun og veri-. er, eða var. I'ættir þessir hafa þann mikla kost, meðal annars, að þeir eru pryö'ilega vel ritaðir, eins og alt am. að, sem þessi bændaöldungur og mikli fræðaþulur skrifar. Frá- sögnin öll afar skýr og málið létt og hreint og tilgerðarlaust. Veldur það miklu um, hve ánægjulegt er að lesa alt sem hann skrifar. Þó hér sé ekki um sögu að ræðu, þá fæ eg ekki betur séð en þættir þessir eigi vel heima i Héraðssögu Borgarfjarðar. Þeir snerta hana allir. Síðasti þátturinn hefir að fyrir sögn: "Einkennilegir menn," og þessir einkennilegu menn eru flökkukarlarnir, sem nú eru allir út_ dauðir og koma vonandi aldrei aftm í sömu mynd og áður. Af eitthvað svipuðum mönnum er reyndar nóg enn, þeim, sem alla æfi lifa á því, sem aðrir afla. í "Bókin min," eftir frú Ingunni Jónsdóttur, sem út kom \q2Í), eru nokkrar greinar um flökkukarla, sem hún hafði sjálf þekt í sínu ungdsemi. Hefir hún að fyrirsögn fyrir þeim greinum, vialið ljóðlínu alkunna eftir Gest I 'álsson : "Glerbrot á mannf élagsins haug." Vöktu þessar greinar mikla eftirtekt. Ekki vegna þess, að hér væri um merkismenn að ræð-i, held ur vegna þess að greinarnar eru svo prýðisvel skrifaðar og bera vott um svo ljósan skilning og næma samúð n:eð þessum vesalingum. Hinsveg- ar gætir þess lítið, að Kristleifui liafi næma samúð með þessum mönnum, en hann skrifar um þá samt. Síðan "Bókin mín" kom út hafa ýmsir orðið til að skrifa ura flökkukarlana. Manni finst næst- um að þeir séu að verða "méstti mcrkismenn í sögu þjóðarinnar. og þá sjálfsagt í Héraðssögu Borgar- fjarðar eins og annarsstaðar. Af dæmi þessara manna finst mér held- ur lítið að læra og ekki nauðsynlegt að halda minningu þeirra hátt á lofti. Mér finst að miklu skemti- legra og uppbyggilegra væri að lesa góðar og sannar og vel skrifaðar greinar um fátæka sveitabændur, "sem börðust áfram með hnefum og hnúum, og höfðu sér ungir það tak- mark sett, að bjargast af eigin bú- um og breyta í öllu rétt." En þeg- ar helztu skáldsöguhöfundar þjóðar- innar fara að segja frá slikum mönnum, þá er eins og það sé ó- gerningur, nema gera þá að hálf- gerðum fíflum eða fordæoum, eins og t. d. Bjart i Sumarhúsum. Samkvæmt auglýsingu í Lögbergi er hægt að eignast bók þessa með því að senda $3.00 til Jóns Helga- sonar , Skólavör'ðustíg 21, Reykja- vik, Box 281, og verður bókin þá send án aukakostnaðar. —F.J. VetrarminDÍDgar Sólin cr gengin til viðar og síð- asta dagsbrún vetrarins 1935-36 er að hverfa undir asparskóginn í norðvestri. Veturinn er að kveðja lönd og lýð, en endurminningarnar um vertíð hans eru sjálfsagt enn í minni margra, sem lifðu hann, tninsta kosti að einhverju leyti, því þó rás tímans virðist ekki fara mjög hart fram hjá er því þó svo farið að daglegu viðburðirnir margir gleymast með hverjum deginum sem líður nema þá þeir, sem skilja eftir signet sitt á einhverju óvanalegu eða stórkostlegu sem af völdum náttúr- unnar hafa glripið eitthvað þcint fastatökum, sem ber merki þess um lengri eða skemmri tíma. Þeim, sem skrifa æfisöguágrip þessa vetrar hér í Manitoba mun víst flestum bera saman um það að hann hafi verið ómunalega frost- harður, einkum frá byrjun janúar til febrúarloka. Eg, sem skrifa þessar línur um dvöl hans hérna í Winnipegosis og grendinni, ætla nú að reyna að lýsa honum eins og hann kom mér fyrir sjónir frá hús- dyrunum mínum. Eftir íslenzkri missira-skifting byrjaði veturinn 26. október ; þann dag var heiðskírt loft. Sunnan andvari og sólskin; indælt veður allan daginn. Þá sex daga sem hann^rikti í þessum mánuði, var vindstaða: sunnan 2, norðan 3, vest an 1 ; sól sást 2 ; snjóaði 3, lítið snjó- fall. NÓVEMBER 1935.—Vindstaða: sunnan 17, norðan 11, austan 1, logn 1, sól sást 22 sinnum, snjóaði 3. Alt snjófall í þessum mánuði 8 þml. Alt frost, neðan zero 58 gráður. DEjSEMBER 1935.—Vindstaða í þessum mánuði var: sunnan 17. norðan 10, austan 2, af ýmsum átt- um2; sól sást 22, snjóaði 2. Alt snjófall í mánuðinum 2. þml., frost neðan zero samlagt 160 gráður. JANÚAR 1036. — Vindstaða í þessum mánuði: sunnan 14, norðan 10, af ýmsum áttum 7 sinnum; sól sást 26 sinnum; snjóaði 3, alt snjó- fall 4 þml. Alt frost neðan zero 544 gráður. FEBRÚAR 1036. — Vindstaða sunnan 8, norðan 12, vestan 5, af ýmsuiii áttum 4 sinnum ; sól sást 24 sinnum. Hríðaryrja 6 sinnum, alt snjófall 2 þml. Alt frost neðan zero samlagt 502 gráður. MARS 1936. — Vindstaða: sunnan 10, norðr^n 12, vestan 5. aust. an 3, logn 1 ; sól sást 25 sinnum. Frost neðan zero alls í mánuðinum 31 gráða. 24. þess mánaðar var norðan stórhríð, lang veðurmesta hríCin sem kom á vetrinum. Alls snjóaði í mánuðinum 3. Alt snjó- fall 7 þml. APRÍL 1936. — Vindstaða: sunnan 10, norðan 9. vestan 1, af ýmsum áttum 2; sól sást 18 sinnum Snjóaði 4 sinnum. Alt snjófall 4 þml. Alt frost í þessum mánuði fyrir neðan zero 47 gráður. Af þess. um mánuði eru taldir 22 dagar, eða til lokadags vetrarins. Eitthvað svipað þessu sem hér að framan er sagt, erU endurminningarnar mínar um þennan síðastliðna vetur, eftir þvf sem hann kom mér fyrir sjónir. í þeffn parti ar speglinum hans sem' eg leit í. Og þó hann fái þann áów. NÝ—þægileg bók í vasa SJÁLFVIRK — EITT BLAÐ 1 EINU — pægilegri og betri t>ók í vasann. Hundrað blöð fyrir fimm cent. Zig-Zag cigarettu-blöð eru búin til úr bezta efni. Neitið öllum eftirlíkingum. að hafa verið frostharður frá nýári til langaföstu. þá mættu dómendur hans hér um pláss minnast þess líka að hann var mjög stuttur, sem bezt sást á því að snjór hlóðst hvergi saman í breða (stórskefli), enda mátti kalla hann snjóléttan i sam- anburði við marga nafna hans áður liðna. Xú leysir snjóinn daglega. .'\r og lækir brjóta af sér is og snjó. Alt fagnar morgundeginum, sum- ardeginum fyrsta. Öll náttúran lifnar og vaknar til nýrra starfa; jafnvel ellin, grá og grett og hnýtt gengur teinrétt þegar vorið kemur. "í'nisir heilsufarskvillar gerðu vart \ii^ sig meðal fólks hér í vetur, svo scm flú, kvef og mislingar. Ekk- ert af þessu orkaði þó neinum dauðsföllum, svo nú má -víst kalla að fólk hér sé við góða heilsu. Skepnuhöld eru víst alment frem_ ur góð, enda }rfirdrifinn heyforði síðastliðið haust, en langur er nú orðinn gjafatíminn, einkum hvað mjólkurkýr snertir, því nú eru þær j minsta kosti sumstaðar hér í bænum ! búnar að standa við fulla heygjöf 205 daga og eftir útliti nú að dæma má sjálfsagt bæta 20 dögum ofan á þetta áður en þær fara algerlega af j heygjöf. \rerður þá gjafatíminn álíka og i fyrra. Fiskveiði þeirra, sem stunda þá atvinnu hér mun hafa verið í meðal- lagi, eftir sögn. Svo óska eg öllum þjóðbræðrum mínum og systrum alls góHs á kom. andi sumri. Winnipegosis 22. apríl 1936. F. lljálmarsson. KONUNGAB 1 ALFUNNI 1 Af þeim konungum, sem nu eru eftir í Evrópu, er Gústav Svíakon- ungur elztur, fæddur 16. júní 1858. \ilhelmina meykóngur í Hollandi hefir ríkt lengst, eða síðan 1800, þar næst Victor Emenúel ítalíukon- j ungur, sem hefir ríkt síðan árið HX>o. Kristján X. er 66 ára gam- | all og Hákon Xoregskonungur 64 ára. Annars eru hinir konungarnir ungir. Karol Rúmeníukonungur og Boris I'.úlgarakonungur eru tæp. I lega hálffimtugir, Leopold Belgíu- konungur er fertugur, Játvarður VIII. Englakonungur 42, Georg (irikkjakonungur rúmlega f ertugur, en Pétur Júgóslavakonungur er að- eins 12 ára.—Lesb. Mbl. 23,000 KRÖNUR FALDAR A HINUM ÓLÍKLEGUSTU STÖÐUM Danskt blað segir frá sjötugum ( manni í Garupshavn, sem var orð-! inn svo sljór. að hann hafði alveg gleymt því, að hann átti drjúga skildingn. En alt í einu rámaði hann þó eitthvað í þetta, en gat hvergi fundið peningana. Hélt hann því að þeim hefði verið stolið frá ¦ sér og kærði það fyrir lögreglunni. Fór nú rannsókn fram á heimili gamla mannsins, og fundust þá nokkrar þúsundir króna, sem hann haf'Öi falið i rúmfötum sínum. Uppi á hanabjálka fann lögreglan nokk- uð af rikisskuldabréfum og hingað og þangað i garðinum fann hún fé, sem karlinn hafði grafið. Alls fundust 23,000 kránur. — Lesbók Morgunbl. —Hvað lærði sonur þinn á há- skólanum ? —Hann lærði það að biðja þann- ig um peninga að manni finst hann gera sér stórgreiða að þiggja þá. Ha5aG0rjDGARDEN ^lentijcfEwijthwq ^\\< tcEat-Fresh- œnrtý&L. Big Oversize Packels MFAYDENSEEDS on'y 3-4c PER PACKET ^#í, »0* —HeyriS þér stýrimaður, getið þér ekki léð mér blýant ? —Jú, eg hefi tvo, harðan og linan. —Endilega þann harða: cg ætla að skrifa manninum mínum. McFAYDEN FRÆ KOSTAlt LtTIÐ EN FRAML.EIÐIR MIKIÐ Stærri en venjulegir pakkar af Mc- Fayden fræi—aðeins 3c—4c hver pvi að borga 5c og lOc? Meatu hlunnindin við McFayden fræ liggja ekki f lágu verði, heldur hinu, að hver tegund um sig aí reyndu fyrsta flokks útsæði, tryggir mesta og bezta uppskeru, og sendast beint heim til yðar en koma ekki frá umboðssölu hylkjunum í búðunum. Fræ er lifandi vera. Pvl fyr er það kemur bangnð, sem þvl skal sáð, þees lietra fyrir það sjálft, og þann or sAir. KREFJIST DAGSETTRA PAKKA Hverjuifi manni ber réttur til að vita að fræ það, sam hann kaupir sé llfrænt og nýtt. Með nýttzku á- höldum kostar það ekkert meira, að setja dagsetningu a pakkana, þegar trS þeim er gongið. J>Vl A EKKI OAOSETNINGIN AS STANDA? Hin nýja breyting á útsæðtslðg- unum krefst ekki dagsetnlngar á, pökkunum, en við höfum samt enga breytingu gert. KYNNIST ÚTSÆÐI YÐAR Hver pakki og hver únza af Mc- Fayden fræi, er dagsett með skýru letri. McFayden fræ er vlsindalega rnnnsakað og fult af Hfi; alt prófað tvisvar. Fyrst rétt eftir kornslátt, OK sv" aftur I Domlnion Seed Testing tiaboratory. V«erl McFnyden Seeds sent I búBir I umboðssölu pökkum myndum vér eiga mikið ðsett I lok hverrar ars- tlðar. Ef afganginum værl fleygrt, yrði þar um sllkt tap að ræða, er hlyti að hafa I för með sér hækkaC verð á útsæði. Ef vér gerðum þa5 ekki, og sendum það út f pökkum aftur, værum við að selja gamalt fræ. pessvegna seljum vér aðelns beint til yðar, og notum ekki um- boðssiiluhylkin: fræ vort er avalt nýtt og með þvf að kaupa það, erufl þér að trygg.ia Arangur og spara. BIG 25c Seed Special Tíu pakkar af fuilrl stærð, frá 5 til 10 centa virði, f&st fyrir 25 cents, og Þér fáið 25 centin til baka meC fyrstu pöntun gegn "refund cou- pon," sem hægt er að borga meC næstu 1 öntun, hún sendist með þessu safni. Sendið peninga, þó má senda frimerki. Safn þetta er falleg gjöf; kostar lítið, en gefur mikla uppskeru. Pantið garðfrse y<5ar strax; þér þurfið þeirra með hvort sem er. nien hefir verið bezta félagið síðan 1910. TMEW-TESTED SEED Everv, Packet Dated BEETS—Detroit Dark Red. The best all round Red Beet. Sufficient seed for 20 ft. of row. CARROTS—Half Long Chantenay. The best nll round Carrot. Enough Seed for 40 to 50 ft. of row. SIBBR—Early Fortune. Pickles swoet or sour add zest to any meal. This packet wlll sow 10 to 12 hills. IyETTUCE—Grand Rapids, Loose Loaf variety. Cool, crisp, green lettuce. Tliis packet will sow 20 to 25 ft. of row. ONION—Yollow Globe Danvers. A splendld winter keeper. ONION—White PortugaJ. A popular white onion for cooking or pickles. Packet will sow 15 or 20 ft. of drill. PARSNIP—Half Long Guernsey. Suffioiont to sow 4 0 to 50 ft. of drlll. RADTSH—Fronch Breakfast. Cool, crlap, nuick-growing variety. This packet will sow 2 5 to SO ft. of drill. TUKNTP—Whito Snmmor Tnble. Early, quiok-growing. Packet will sow 2 5 to 3 0 ft. of drill. SWEDE TI'RNTP—Cnnndian Gom. Ounee sows 7 5 ft. of row. «00°°Ca$h Pi izes«OOi° I hvelti itætlunar samkepni vorri, er vlðskiftavinir vorir getn tekið þfltt I. Hpplýsingar I McFayden Seed Ijist, sem sondur er með ofangreindu fræ- safni. eoa gegn piintun. AKEYPIR—Klinpið úr þessa aug- lýsingu og faið okevpis stðran pakka af fögrum bl6mnm. Mikill atslriltur tU frlapa op er frá þH skýrt í frcnskránni. McF*yden Seed Co., Winnipejr /

x

Lögberg

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.