Lögberg - 16.07.1936, Blaðsíða 5

Lögberg - 16.07.1936, Blaðsíða 5
LÖGBERG, FIMTUDAGINN 16. JÚLI 1936 $6,000 fjárveitingU til þessverks. Eg hefi unnið að því að brautin frá Árborg til Komarno væri möl- borin, og hefi nú þegar fengið því til leiðar komið, og er nú verið að mölbera hana alla leið, um 29 mílur. Eg hefi einnig fengið $3,000 fjár- veitingu i hina svokölluðu Geysis- braut og hefi þegar hinar beztu von- ir um að eg geti komið þeim vegi undir "highway"; að hann verði framlengdur alla leið vestur að Manitobavatni um 30 mílur og allur mölborinn. Eg hefi einnig fengið fjárveitingu í hina svonefndu Ar- borg-Rosenburg braut og verður hún unnin þetta sumar. Áform mitt í nálægri framtíð er að fá stórskurð (dredge) gerðan norðanvert við Riverton og vestur að svokallaðri Nelson línu. Enda þó að þessi verk geti ekki talist til stórvirkja, má þó um þau segja að þau hafa öll verið brýn nauðsyn og þjóni almennri kröfu. Með það fyrir augum, hve fiski- veiðarnar eru mikilvægur atvinnu- vegur í Gimli kjördæmi, vil eg taka það f ram, að þó eg haf i ekki að stað- aldri verið við þau mál riðinn, þá liggja mér þau engan veginn létt á hjarta; mér er það fyllilega ljóst við hvern þröngkost fiskimenn eiga aða búa, og hve brýn nauðsyn ber til, að hagur þeirra sé bættur sem frekast má verða. Eg tel það meðal annars alveg sjálfsagt, að veiðileyfi verði lækkuð að mun, og skattur af gasi til afnota við fiskiveiðarnar verði num- inn af, eins og raun varð á fyrsta árið sem Einar heitinn Jónasson sat á þingi. Þó eg ekki hafi til lang- frama lagt fyrir mig fiskiveiðar, þá hefi eg frá bernskutíð minni á Gimli haft náin mök við fiskimenn, og að minsta kosti síðustu árin ekki látið hag þeirra með öllu afskifta- lausan. Þessi mikilvæga atvinnu- grein, ekki siður en aðrar atvinnu- greinar innan vébanda kjördæmis- ins, krefst þess að henni sé fullur sómi sýndur. Að þessu mun eg vinna með oddi og egg. Fari svo að kjósendur Gimli kjör- dæmis sýni mér tiltölulega eins mik- ið traust eins og mér var sýnt á út- nefningarfundinum og eg verði þingmaður fyrir kjördæmið, að af- stöðnum kosningum, mun eg í f ram- tíðinni leitast við að vinna að hag- kvæmum framkvæmdum fyrir kjör- dæmið í heild. B. J. Lifman. ? Borgið LÖGBERG! Lifandi t&fahandsómuð í miðbænum Lifandi tófuyrðlingur var handsam. aður hér í miðbænum í gærkvöldi. Tæfa var grimm og fótfrá, enda kostaði það langan eltingaleik og bardaga áður en yrðlingurinn náðist loksins. Nokkrir unglingar urðu fyrst var. ið við tófuna niður við höfn og hófst þá eltingaleikurinn. Tæfa kastaði sér í sjóinn og þar tókst að veiða hana í körfu. En henni tókst að sleppa út úr höndun- um á veiðimönnunum og náðist hún loks í portinu hjá húsi Nathans & Olsen. Lögreglan telur að tvær tófur hafi leikið lausum hala hér í bænum í gærdag. Þvi um sama tima sem verið var að eltast við tófuna, fréttist um aðra tófu á Hverfisgötunni. Voru þetta blárefsyrðlingar og haf a að öllum líkindum sloppið út úr refagirðingu í nágrenni bæjarins, eða úr einhverju vörugeymsluhúsi við höfnina. Refurinn, sem veiddist, var illur viðureignar og notaði óspart kjaft og klær meðan verið var að hand- sama hann. Mfol. 21. júní. Veiðimaðurinn, sem skaut 300 Ijón. J. A. Hunter, sem í s.l. 20 ár hefir stundað dýraveiðar í Austur- og Mið-Afríku, ætlar nú að taka sér hvild. Hann hefir skotið 300 ljón og verið viðstaddur dráp 600 ljóna. llunter telur hina miklu útbreíðslu Mú'hameðstrúar vera hið merkasta seni nú er að gerast í Mið-Afríku. Sexlembd œr. Bóndi í Surnadal í Noregi tapað einni af ánum sínum í vor. rétt fyrir burðinn. Nokkru siðar f anst ærin og var hún þá borin og var sexlembd. Fimm lömbin voru af venjulegri stærð, en það sjötta var mjög lítið. Selkjöt til refaeldis. Norðmenn hafa í vetur látið selfangaflota sinn hirða nokkurn hluta af kjötinu aí selum þeim, er veiðst hafa. Selkjötið hafa þeir síðan haft til refafóðurs og telja það reynast vel til þeirra hluta. Skipin hafa hinsvegar ekki komið með eins mikið selkjöt og ráð. gert hafði verið og er það vegna plássleysis í skipunum. Mannalát Látin er nýlega Mrs. E. McNabb, tengdamóðir Ólafs Péturssonar stór- Therc are at least— Five Reasons WHY EVERY HOME NEEDS A TELEPHONE When You Install Your Own Home Telephone YOU IMMÉDIATELY ACQUIRE— 1. PROTECTION 2. PROFIT "* 3.^ CONVENIENCE 4. PLEASURE 5. PRESTIGE This modern convenience, which is the most complete and lowest priced form of insur- ance you can buy for the home, will bring you an enviable sense of security and pro- tection which alonc is well worth the fcw cents a day your telephone will cost. Makc Ube of Manitoba's Grcatest Public Utility— THE TELEPHOIME Manitoba Telephone System húsaeiganda hér í borginni. Nýlátin er í Selkirk merkiskonan Nanna Anderson, 86 ára að aldri, prýðilega skáldmælt og fróð um margt. Anna Thorsteinson, 65 ára gömul, andaðist eftir langa legu að Betel, þ. 9 júlí s.l. Hún var ættuð frá Grýtubakka í Höfðahverfi, í Þing- eyjarsýslu, dóttir Þorsteins bónda Jónassonar, er þar bjó lengi. Var Þorsteinn á Grýtubakka lengi for- maður og sjógarpur mikill. Svo veðurglöggur var hann að til var tekið og munu ýmsir minna glöggir formenn á þeirri tíð hafa hagað sjó. ferðum sínum eftir því sem hann fór að. Dóttir Þorsteins er Sigur- laug kona Jóhannesar Einarssonar, bónda að Calder, Sask.—Jarðarför hinnar látnu konu fór fram frá Betel þ. 11. júlí. Séra Jóhann Bjarnason jarðsöng. Hinn 6. júlí s.l. andaðist að heim- ili sinu í Glenboro, Man., ekkjan Helga Isfeld, eftir langvarandi las- leika. Hún var fædd að Litlu-Völl. um í Bárðardal i Suður Þingeyjar- sýslu 5. júní 1859, dóttir Tómasar Friðfinnssonar og Margrétar Sig- urðardóttur. Helga heitin ólst upp í Þingeyjarsýslu og giftist Kristjáni Magnússyní úr Reykjadal í S. Þing- eyjarsýslu árið 1879 og bjuggu að Hlíðarenda í Bárðardal. Árið 1888 fluttu þau vestur um haf og settust að í Argyle. Keyptu þar land 1899 og reistu hús vandað nokkrum ár- um síðar. Þarbjuggu þau til 1921, er þau brugðu búi og fluttust til Glenboro. Þar andaðist Kristján í júlí 1926. Bjó Helga eftir það ein mec dóttur sinni Margréti, unz hvíldin kom. Þeim Helgu og Kristjáni varð 10 barna auðið. Mistu 2 drengi áður en þau fóru af ís- landi, en 8 börn lifa hér í Manitoba : Hólmgeir við Seven Sisters Falls; Hermann bóndi í Argyle; Kjartan, í Argyle; George, í Argyle; Margaret í Glenboro; Hringur, í Winnipeg, Man.: Friðrik í Argyle ; Haraldur, í Argyle. — Helga heitin var myndar og dugnaðarkona, glaðvær og bjart. sýn með afbrigðum, og þó hún hefði margt reynt tapaði hún aldrei kát'mu sinni og spaugi, sem hrakti á braut Jnmglyndi og kvíða allra er nærri henni voru. — Jarðarför hennar fór fram frá Glenboro og Brúarkirkju að viðstöddu f jölmenni vina og sam. ferðafólks, auk ættingja og barna. Hún var jarðsungin af séra E. TT. Fáfnis með aðstoð séra K. K. Ól- afssonar miðvikudaginn 8. júlí og hvílir í grafreit Fríkirkjusafnaðar. Föstudaginn 19. júlí andaðist að heimili sinu í Selkirk, frú Þorbjörg Sigurdson. Hún var nokkuð biluð á heilsu síðastliðin þrjú ár, en vartS fyrir meiðsli í vetur og lá eftir það rúmföst á þriðja mánuð. Þorbjörg var fædd 17. marz, 1852, að Þver- holtum í Mýrasýslu á Islandi. Hún ólst þar upp með foreldrum sínum, en þurfti mjög ung að fara að vinna fyrir sér. Hinn 11. okt., árið 1882. giftist hún Eggert Sigurðssyni, frá Hjörsey í Hraunhreppi í sömu sýslu, og lifir hann konu sína. Þau komu frá Islandi til Canada árið 1887, höftSu nokkra dvöl í Winnipeg. og voru svo um tíma í norðurhluta Nýja Islands. Þau bjuggu mörg ár á Gimli og farnaðist vel, en síðustu 27 árin voru þau í Selkirk. T'au eignuðust 5 börn. Hið elzta fæddist andvana, en hin eru: Jó- hanna. eiginkona Þorkels Sveinson- ar í Selkirk; Sigurður, kvæntur Margréti Sólmundsson, búandi að I lecla, Man.; Jóna, Mrs. Finnson, ekkja, scm ávalt hcfir haft heimili metS forcldrum sínum; Halldór, er dó á 7 ári, að Gimli. Eina systur átti hin framliðna, Júlíönu, konu Skafta TTalldórssonar, að Nes, Man. f veikindum sínum naut hún allr- ar mögulegrar aohlynningar frá lijúkrunarkonu, eiginmanni, dætrum sínum og Sylvíu Sveinsson, dóttur- dóttur sinni. Þbrbjörg yar ágætiskona, skýr í hugsun, atorkusöm og hyggin, trú ! hugsjónum kristrndómsíns, ástrík sínum nánustu, gamansöm i orði og skemtandi, frábærlega trygglynd, kona, sem prýddi stétt sína í hví- vetna. Það var unun og blessun að kynnast henni. Hún var jarðsungin að viðstöddu fjölmenni, af séra Rúnólfi Mar- teinssyni sunnudaginn 21. júní. At- höfnin fór fram í kirkju og graf- reit Selkirk-safnaðar. Reykjavíkurblöðin eru beðin að birta þessa dánarfregn. R. M. Guðshugmynd nútímans 1. Sir Oliver Lodge, scm er viður- kendur að standa i fremstu röð allra núlifandi visindamanna, hcfir í einni af bókum sinum: "Reason and Belief" gert grein fyrir þvi á skilmerkilegan hátt, hvernig því fer fjarri, að efnis- vísindin komist nokkursstaðar þversfótar áleiðis með þeirri að- fcrð einni, að rannsaka aðeins naktar staðreyndir og leitast við að draga ályktanir frá þeim, án nokkurar hjálpar annarar. Með skýrum dæmum aR frá Principia Ncwtons og niður til nútímans visindamanna sýnir hann fram á það, að vísindamennirnir fika sig áfram með ýmiskonar tilgát- um, er þeir siðan prófa á ýmsa lund í samræmi við staðreynd- irnar, og þannig haf a hinar merk- ustu kenningar orðið til og þau lögmál, er menn hafa þózt finna í eðlisheiminum. Ni'j liggur það i augum uppi, að tilgátan er i raun og vreu ekkert annað en stökk ímyndunaraflsins i'it í leyndardóminn, hún er hin innsæja skynjun hugans af veru- leiknum, þar sem hina líkam- legu skynjan þrýtur og án þess- arar skynjunar hefði engin kenn- ing orðið til, nc nokkur þekking á jarðríki. Sá, sem efast um þetta, getur óðara sannfærst um það með því að bera saman, að svo mikhi lcyti, scm unt er, skynjunarhæfileika sína og t. d. skynfærni hundsins. Án efa eru hin fimm skilningarvit hundsins eins n.Tin og vor og sum af þoim líklega miklu næmari, en hvern- ig myndi vor heimur líta út í augurri hundsins? Hver myndi vera skynjun hans af fcgurð náttúrunnar, yndisleik blómsins. eða gangi himinlungla? Hvernig skynjar hann söng og hljóðfæra- Hst, hvaða hugmynd hefir hann um fortið eða framtið? Með ör- lítilli athugun á þessu má gera sér það ljóst, hver munur er á hinni ytri og innri skynjnun, hinni líkamlegu og hinni and- legu. Réttara væri þó ef til vill að ncfna þetta skyn.jun á lágu og háu stígi, því hver veit nema hundarnir eigi einhvern góðan veðurdag eftir að verða cins skynsamir og mennirnir eru nú? óvíst cr það að minsta kosti, hvort vér höfum verið mikið vitrari fyrir svo sem 500 þúsund árum síðan. En hvað sem þcssu líður, þá sýnir það, að þekkingin hefir ver- ið framstigul, i hlutfalli við vax- andi skynjunarhæfileika, og hi'in á sennilega eftir að verða það i stórkostlega miklu víðtækara ma'li, en nokkurn mann dreymir nii um. Þetta er til athugunar fyrir ])á realista, sem halda að hin frum- stæðasta og yfirboroslegasta at- hugun á lífinu sé hin sannasta. öll saga lifsins á jörðinni and- mælir því. Ef vér trúum þessu, þá yrðum vér að taka athugun hundsins fram yfir athugun vora, athugun þorskins fram yfir at- hugun hundsins, skyn.jun skel- fiskins fram yfir heimspeki þorksins o. s. frv. Nei, í þvi hlutfalli, sem skyn.j.unarhæfileik- ar lífverunnar hafa vaxið, því mcir hefir að öðru jöfnu aukist reynslan af veruleikanum og þekkingin á þvi, sem vér teljum sannleika tilnernnnar. Á máli vísindanna nefnist þetta þróun, en á máli trúarbragðanna va.v- andi opinbcrun. Nú er alkunnugt fyrirbrigði i náttúrunnar ríki sú tílhneiging lífverunnar, að gera sér vígi irm- an við takmörk skyn.jana sinna og neita öllu, sem utan við er. Þannig myndi selfiskurinn hrista höfuðið framan i þorskinn, er hann segði honum af ferðalögum Islendingar í Gimli kjördæmi ! Skipist í oina órjúfandi fylkingu til þess að tryggja B. J. LIFMAN frambjóðanda Liberal-Progressive flokksins kosningu á fylkisþing þann 27. þ. m. Mr. Lifman verður þar réttur maður á réttum átað j sinum um úthöfin, og þannig myndi þorskurinn engu trúa, er honum væri sagt af æðri tilveru en þeirri, sem Hfað er í djúpun- um. Og sagan endurtekur sig á yl'irborði jarðarinnar. Þeir, sem fastast rýna i duftið, sjá ekkcrl annað en duftið. Hin óteljandi þröngu sjónarmið, sem hvarvetna koma fram i ræðum og ritum allskonar sérkreddumanna og flokka, bera einungis vott um kryplað imyndunarafl og tak- markaða skynjun. Jafnvel með- al hinna svokölluðu vísinda, sem astla mætti að betri möguleika hefðu en alment gerist, til að skynja "hæð og dýpt" tilverunn- ar, er hættan ekki minst á þessu. Efnisvisindin hafa að visu yfir- leitt haft á að skipa mönnum, er aflað hafa sér tiltölulega mikillar þekkingar og góðrar vitsmuna- legrar tamningar. En hættan hef- ir Icgið í því, að vísindamaðurinn hefir altaf tilhneiging til að ein- hæfa sig við svo takmarkað við- fangsefni, að hann missir alla stærri yfirsýn. Auk þess hefir fram á síðustu ár verið mjög rikjandi mcðal visindamanna sú kredda, sem kölluð hefir verið raunhyggja og er i því fólgin, að viðurkenna helzt ekki aðra þekk- ingarleið en þá, sem hægt er að þreifa á, og ekki önnur gildi en Frah. á bls. 7 Endurkjósið í Winnipegborg núverandi dómsmálaráðgjafa HON. W. J. MAJOR Einn iiinn árvakrasta óg sanrvizkusamasta embættis- mann, scm i'ylkið á )il í oigu sinni. Bæði sem dónxsmálaráðherra og ráðgjafi símamála nýtur Mr. Major óskifts trausts. MerJtið kjörseðiUnn þanmg- MAJ0R,W. J. 1

x

Lögberg

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg
https://timarit.is/publication/132

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.