Kirkjublaðið - 24.12.1893, Blaðsíða 4

Kirkjublaðið - 24.12.1893, Blaðsíða 4
224 manntal, »skattskript«, það er: hann Ijet skrifa upp nöfn, aldur og eignir hvers heimilisföður. Á Gyðingalandi var eignum skipt eptir ættum, og átti þar hver og einn að vera til staðar í ættborg sinni. Maria, móðir Jesú, var af kynþætti Davíðs; fór hún því til ættborgar sinnar, Betlehem, með festarmanni sínum, Jósep. Konur áttu líka að láta skrifa nöfn sín og eignir; þær guldu líka skatt. María og Jósep f'óru nú frá Nazaret í Galileu til Betle- hem í Judeu. Þegar þau komu þangað, var hin litla borg orðin íull af aðkomandi mönnum, sem höfðu komið þangað sama erindis. Það var um kveld; fengu þau því ekki gistingu í gestaherbergi. Eigi er það ljóst af hinni helgu sögu, hvort þau hafi setzt að í fjenaðarhúsi í borg- inni eða helli skammt frá borginni, þar sem fjenaður var líka hýstur. En þegar á hinum fyrstu öldum kristninn- ar bentu menn á helli, þar sem menn sögðu að Jesús væri fæddur. Ljet Helena, móðir Konstantins keisara, er fyrstur af keisurum og konungum tók kristna trú, byggja þar kirkju um 300 árurn eptir fæðingu Jesú. Nóttin var »dottin yfir«; nótt hvíldi yfir hinu fagra landi, Gyðingalandi, yflr borginni Betlehem og binum blómríku beitilöndum kring ura hana. Upplyptandi og uppbyggileg er opt sjón næturinnar. Allt er kyrrt, allt, sem hefir mettað sig af lifsfæðu dagsins, allt er þögult; litirnir á jörðunni eru horfnir, ljósið slokknað, en á him- inhvelfingunni lýsa hin ótölulegu Ijós, sem minna á ei- lífðina. Hátíðleg kyrrð gripur þá s.álir vorar, þegar vjer lyptum augurn vorum til himins; vjer finnum nálægð hins eina eilífa í sálum vorum, oss finnst að vjer sjeum í andanum í hinu allrahelgasta. En engin nótt hefir verið eins áhrifamikil, eins há- tíðleg og blessunarrík, eins og sú nótt, sem vjer kóllum »nóttina helgu«, sú nótt, þegar Jesús, heimsins frelsari, fæddist; þá upplýsti hið eilífa ljós jörðrna, þá birtust himneskar verur. Skyndilega sást birta mikil í nátt- myrkrinu og upplýsti hið fagra hjerað hjá Betlehem; hirðarar, sem vöktu þar yfir hjörð sinni um nóttina, undr- uðust og urðu óttaslegnir, þegar þeir sáu þessa miklu birtu og vegsemd. En undrun þeirra varð enn meiri;

x

Kirkjublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Kirkjublaðið
https://timarit.is/publication/137

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.