Reykvíkingur - 01.12.1892, Blaðsíða 1

Reykvíkingur - 01.12.1892, Blaðsíða 1
Afgreiðslustofa Keykvlkings er ntl hjá utgefanda, Aðal- stræti nr. 8, opin hvern virkan dag allan. Kýir kaup- endur gefl sig fram. Bl aðið kemur út einu shmi 1 hverjum mánuði og kostai hjer iRvikl kr. um árið, út um landið og erlendis burðar- gjald a» auki. Borg- ist fyrir lok iuli. II, 12. Desember, 1893. ííúmerið kostar 10 a. Háttvirtu ReykTÍkíngar! Hjermeð er þá þessi árgangur á enda, og er það undir ykkur komið, hvort hinn næsti kemur, því jeg hef orðið að leggja til talsvert mánaðarlega einung- is fyrir prentun og pappír, og þess utan rita hvert orð í hann, o. s. frv., sem jeg mundi með anægju gjöra framvegis, ef inn kæmi fyrir pappír og prent- un. Nú er það undir ykkur komið, segi jeg, hvort „Eeykvíkingur" heldur áfram, og þar sem hann var heitinn ykkur í byrjuninni og ykkar málefnum, þá vil jeg nú fá svar frá ykkur fyrir nýár þannig: Vilji þið hafa Reykvíking áfram, þá verðið þið fieiri hjer að kaupa hann, og standa betur í skilum, en undan farið. En viljið þið ekki hafa hann, þá segið honum upp nú fyrir nýár. Hjer er frjálst um tvennt að velja; jeg tek glaður mðt hvorutveggju. Hafi „Reykvíkingur" ekki seinast liðið ár efnt sín heit með ykkar málefni, svo launið honum heitrof að mak- legleikum; en hafi hann efnt sín heit, og með ykk- ar aðstoð unnið frægan sigur í kosningarstriðinu, móti hörpudiska-konunginum og hundahands-barðnin- um, þá eruð þið Eeykvíkingar þeir menn einnig að launa honum það að maklegleikum. Frekara vil jeg ekki að þessu sinni drepa á hvað Beykvíkingur hefur gjört fyrir ykkur seinast liðið ár, svo það haíi engin áhrif á frjálsan vilja með svarið til hans. Ef helm- ingnr eður fleiri af kaupendnnum hjer í Reykjavík segja honum upp, og enginr. nýr bætist við, álit jeg það almennings vilja að hætta við hann; annars á- skil jeg mjer að þurfa ekki að taka uppsögnina til greina fremur en jeg vil. Jeg veit þeir hittaet hjer, sem vilja Eeykvíkiug dauðan; en þá fáu þekki jeg vel of gæti greint nöfn þeirra ef vildi. Hinir eru margfalt fleiri sem vilja hann lifi, sýni þeir það þá; aptur munu það nokkrir, sem ekki vilja trúa því að Breiðfjörð hætti nú að gefa „Eeykvíking" út. Hvað sem trú hinna seinast töldu líður, þá leyfi jeg mjer þ6 að spyrja ykkur, háttvirtu Beyk.javíkurbúa, aem viljið að blaðið lifi, hvort þið getið ætlast til, þar sem jeg rita blaðið fyrir alls ekki neitt, að jeg svo borgi á ári hverju tvö hundruð krðnur fyrir að hjálpa ykkur að verja og leiðbeina ýmsum áhngamálum ykkar; jeg leyfi mjer fyrir ykkar hönd að segjaraei; þið megið ðnýta þetta nei, ef ykkur þykir það sæma ykkur betur. Hverju sem Eeykvíkingar svara nú »Reykvíking", þá mun þó koma út eptir nýárið eitt blað; þá með grafskrift hans, og hvað hann hefur gjört meðan hann tórði, ef ekki vill betur til. Ritstjórinn. Slökkriiiðið í UeykjaTÍk 19. október, Með því sumum hjer þðtti gífurlega til orða tek- ið' í seinasta blaði í gr. með ofannefndri yfirskrift, þar sem stendur: „Eptir vorri fyrirskipun var um kvöldið kl. 9 haldinn slökkvifyrirliðafundur o. s. frv.", þá erum vjer knúðir að segja söguna sem hún gekk og er hun þannig: Ejett sem vjer vorum komnir heim frá æfingunni og seztir niður að skrá allt sem fram fór (sem lesa má í seinasta blaði með ofan- skráðri yfirskrift), kemur slökkviliðsstjðri til vor og spyr oss hvað eigi að gjöra til að koma reglu á lið- ið; vjer svörunv (að oss minnir þurlega): „það sem jeg hef bent á, að hafa listana í betri reglu, og sefa liðs- menn optar". Segir hann þá: „Getum við þá ekki tveir gjört það nú", en vjer neituðum þvi með rök- um: stingur hann þá upp á sveitarhöfðingjanum sem þriðja manni þar til, en vjer þverneitum því að leggja hönd á það nema hann kalli saman á fund alla fyiirliða slökkviliðsins, og er hann færðist und- an því, heimtuðum vjer, að hann gjörði það; og aem kunnngt er, hlýddi hann því; var það þá ekki eptir vorri fyrirskipun að fyrirliðafundirnir voru haldnir? Sveitarhöfðinginn Þorkell Qíslason getur borið, að hjer er rjett hermt frá. En nú víkur sbgunni til liðsmanna, og brunamálanefndin, sem fáir hjer hafa heyrt nefnda síðan 1874, kemur nú til sögunnar. — Pað var afráðið á fyrirliðafundinum 31. október, að afhenda óllum liðsmönnum auðkennin undir eins og þau væru tilbúin, og halda svo æfingu; þegar farið var að aíhenda auðkennin, neituðu sumir að taka á möti þeim og sögðust vilja vcra fríir, eður þá vera í þeim flokki sem þeim sýndist; flokkstjórar (sem höfðu hreinritað alla listana) klöguðu þetta fyrir slökkviliðsstjóra, en hann svaraði ýmist engu, eður því að láta það þá svona vera; þessu undu flokk- stj&rarnir illa, og fðra því til vor, en vjer rituðum lögreglustjðra og báðum aðstoðar (en árangurslaust); urðn sumir liðsmenn þá svo djarfir, að þeir þvert a móti fyrirskipun fyrirliðanna skiptu auðkennum við líðsmenn í þeirri sveit sem þeim leizt, og tðku jafn- vel með brögðum þeirra auðkenni í býttum við sin; þetta leið slökkviliðsstjóri þegjandi; fórum vjer þá til lögreglustjóra og ítrekuðum beiðni vora um að- stoð hans, en hann svaraði að vjer værum ekki slökk- viliðsstjóri, og 6ú niðurröðun á liðinu, sem gjörð hafði verið, væri ónýt, utan brunamálanefndin saniþykkti hana; fórum vjer þá í skyndi og söfnuðum saman öllum listunum hjá sprautu-stjóranum og flokkstjóra vatnsberaliðsins og fengum lögreglustjóra, og báðum hann að leggja þá sem fyrst fyrir nefndina til sam- þykktar, en dagar liðu svo, að nefndin var ekki köll- uð saman, og ómögulegt var að framkvæma hina fyrirhuguðu reglu á liðinu, því liðsmenn hjeldu áfram með sinn mótþrða; fðrum vjer þá að nýjn til lög- regiustjðra að vita um hvort sainþykki nefndarinnar væri fengið, en fengura svarið nei; og hið sama sem áður, að því viðbættu, að hjer lægi ekkert á; tjáðum vjer þá lögreglustjóra frá raótþróa liðsmanna, og spurði hann þá bistur, hvort eldnr væri kominn upp í bæuum, en vjer sögðumst ekki ætla að lögreglu- stjðri vildi fyrst að fara að niðurskipa liðinu er eld- ur væri kominn upp í bænum, og fórum. Að fáum timum liðnnm kom þá brunamálanefndin saman, og var það hið eina er hún gjörði, að samþykkja það sem ðbreyttir liðsmenn höfðu gjört, en ónýta það •sem allir fyrirliðarnir á fjðrum fundum höfðu gjört, og það á naumum hálfum tíraa (já, það er ðsýnileg

x

Reykvíkingur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Reykvíkingur
https://timarit.is/publication/139

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.