Austri - 20.08.1895, Blaðsíða 3

Austri - 20.08.1895, Blaðsíða 3
N.R. A U S T R I. 91' í búnaðarsamband við Múlasý'sl- urnar, og að sýslumaðurinn í Austúrskaptafellssýslu sjái sýslu- búum eigi fsert að leggja til Eiðaskólans. og ákvað fundurinn að piltar úr pessum sýslum skyldu ganga á eptir öðrum við inntöku í skólann, og fól forseta að brýna fyrir sýslunefndununi að ganga sem fyrst í safflband við Eiða- skólann. 4. Amtsráðið teitti Eiðaskóla 100 kr. til bóka- og áhaldakaupa. 5. Amtsráðið veitti bókasafni Aust- uramtsins 300 kr. af jafnaðar- sjóði og ákvað útlánstímann til hinna fjarlægari liéraða allt að 9 mánuðum. og að hreppsnefndir mætti-i fá J0 bækur að Jáni í einu gegn ábyrgð og venjulegu árstil- lagi, 2 kr. 6. Framlagðar voru skýrslur og reikn- ingar kvennaskólanna á Ytri-Ey og Laugalandi og peim veittur 100 og 50 kr. styrkur. 7. Framlagður og sampykktur var viðauki við fjallskilareglugjörð Austur-Skaptafellssýslu. 8. Amtsráðið ákvað að' skipta styrkn- um af gullbrúðkaupssjóði Bjarna amtmanns Tliorsteinssonar og Jpórunnar Hannesdóttur, panm'g, að Norðuramtið fengið 1<!/27-, en Austuramtið n/27., en frestaði til næsta fundar að gjöra tillögur um, livernig styrkuum skyldi verja, 9. I tilefni af kæru verzlunnrstjóra O. F. Davíðssonar út af úrskurði sýslunefndar Norðurmúlasýslu á- leit amtsráðið, að sýslunefndin hefði eigi haft nægar upplýsingar til að nieta rettmæti útsvarsins, og par sem útsvarið hefir hækk- að mjög mikið frá pví árið áður, þá hefðu upplýsingar pessar nauðsynlega purft að liggja fyrir sýslunefndinni. AmtsrAðið akvað pví, að legsja fyrir sýslunefndina að fá ni<nirjöfnunarskrá Vopna- fjarðarhrepps haustið 1894, svo og reglur p.ær í heild siuni, er lireppsnefndin er talin að íara eptir, cg síðan leggja að nýju úrskurð á niál petta. 10. Forseti lagði fram sýslusjóðs- reikninga 1894, er amtsráðið úr- skurðaði um. 11. Forseti lagði fram sýslusjóðs- reikninga er amts'ráðið athugaði og lagði úrskurði á. 12. Frestað var að taka ákvörðun um tillögur Suður- og ]STorður- pingeyinga um að breyta aðal- póstleiðinni frá Grenjaðarstað til Seyðisfjarðar, að leggja hann um srfiitir í stað þess um Fjöll. Amtsrúðið ákvað að eptirleiðis skyldi fylgja sýslusjöðs- og sýslu- vegasjóðsreikningunum yfirlit yfir eigur þeirra og skuldir. Forseti lagði fram t-ptirrit af gjörðabókum sýslunefnda og gjörði par við nokkrar atJmgasemdir. Amtsráðið ræddi ýtarlega um na- kvæmar fjarskoðanir og betra eptirlit með allri meðferð sauð- fjár og hirðing pess, og tók ýmsar heraðlútandi ákvarðanir. 16. Amtsráðið ákvað að veita 100 kr. til verðlauna fyrir ritgjörð við- víkjandi hirðing á sauðfé og fól forseta sínum að reyna að fá ein- hvern vel hæfan mann til að semja ritgjörð um jetia efni. Var gjörð áætlun um tekjur og gjöld jafnaðarsjóðsins 1895 og urðu tekjur og gjöld sjóðsins 8300 krónur. 13 14. 15. 17. Fríkirkjan. Xúpsvoitungar Iiafa allir, að undanteknum 2 bæjum, og nokkrir Sléttungar, — sagt sig úr þjóðkhkjunni, og biðja nú um síra þorleif .Tónsson fyrir frikirkjuprest, pó svo, að hann megi pjóna framvegis Skinnastaða- og Garðs-sóknum. En fáist pað eigi, munu Axiirðingar og Keldhverfingar hafa fastráðið, að ganga líka úr þjóðkirkjuíini, og fór síra J>orl. Jónsson nú suður með „Thyra" til biskups í þeim erindum. það hefir samizt svo með frí- kirkjusöfnuðinum í Reyðarfirði og síra Lárusf Halldórssyni, að hann haldi áfram að vera frikirkjuprestur par. Seyðisfirði 20. ágúst 1895. Tíðarfar hefir allt til pessa verið mjög votviði-asamt, svo töður hafa víða stórum skemmzt, og lítið sem ekkert ennpá náðst inn af utheyi. Fiskiafli hefir verið agætur nú í langan tima á öllum Austfjörðum og sumstaðar mátt heita landburður og fiskurinn gengið alveg inni fjarðar- botna. pannig hafa menn dregið væn- an fisk hér á höfiiinni og tvíhlaðið. Síldaraflinn nú aptur minni. Afmæli prinz Carls 3. p. m. var her fagnað í bænum með flöggum á hverri stöng og úti á skipum peim, er láu á höfninni, hafði „Heimdallur" komið hingað inn að kvöldi p. 1. og lá hér á afmælisdag prinzins. Enskt fjárkanpaskip „Anglia", kom hingað 15. p. m. og fór héðan norður um land til Reykjavíkur, en œtlaði að koma við á Akureyri og ísafirði. Með skipinu fóru heðan sem hafnsögumenn,(!) peir kaupmaður Sigurður Jónsson og skósmiður Andres .Rasmussen til Akureyrar. Mei skipinu var kaupmaður Thordahl, er stendur fyrir sauðakaup- uuum, fiskikaupmaður og ullarkauo- maður, og málfærslumaður frá Lundún- um, er ætlar að tala við landsiiöfð- ingjann uiu leggingu fréttarleygis frá Skotlandi til fslands. Vill hana að ^ér íslendingar leggjum 30,000 kr. til fyrirtækisins fyrsta tíu ára tíma- bilið. Og virðist pað ei áhorfsmál. Ymsir erlendir auðmenn vilja styðja fyrirtækið, og jafnvel gefa til pess talsvert fé. þannig hefir ritstjóri NewYork Herald, Gordon Bennett, lofað a,ð gefa 5000 pund storling = 90,000 kr. Thordahl kaupir eins veturgam- allt fé sem sauði, en eigi er honum gefið um geldar ær. Jj>að er ætlun peirra félaga að koma her upp að sumri og kaupa her ull og fisk fyrir peninga, og hesta og sauðfö o. m. fl. Tj>essi ferð, eða ferðir hans í liaust hingað til lands- ins, er svona til reynslu. Hann ætlar og að kaupa fé fyrir norðan og vest- an (Borðeyri) og í Reykjavík. „Anglia" var nú fermt kolum, sem Thordahl bauð hér, á 1 eyri pundið. Eptir fénu ætlar Thordahl svo að koma um mánaðamótin sept. okt. „Eg'ill" kom hingað frá Stavang- er 15. p. m. með ýmskonar vörur til verzlana peirra "VVathnesbræðra, og fór um nóttina suður á firði með amtmann Pál Briem, kaupmann C. Wathne með frú og fröken Thomsen, sýslumann með frú, lækni Scheving með frú, og Lækuana: Arna Jónsson, Jporgr. þórðarson og Jón Jónsson, frú J. Nielsen og Halldór sýslunefndar- mann Benediktsson og sildarveiðamenn Wathnes. LæknafHiul heldu áðurgreindir læknar og heraðslæknir Fr. Zeuthen 16 p. m. á Eskifirði. 440 Denisu versnaði nii óðnnl, liún gat ekki lengnr klæðst. Muriel hjúkraði henni með mikilli nákvæmni, og var yfir henni nóttogdag. Eg var frá mér numinn af örvantingu. Eitt kvöld, er M\iriel hafði gengið buvtu sem snöggvast, tók Denise í liönd mér og hvíslaði b'igt að KQer: „Georg, eg dey". Eg hljóðaði hítt. „Jpú skalt fá allt að vita", hélt hún áfram í mikilli geðshrær- ingu. „Eg hlýt að deyja, systir mín hefir gefið mér eitur". „Ómögulegt, pú talar í óráði". „í gærkveldi sá eg hana hella eitri úr dálítilli flösku í glas; liún hélt að eg svæfi. Hún öfundar mig af hatn.ingju minni og gjörir sér von um að geta orðið eiginkona pín; lofaðu mér pví að giptast henni aldrei". Eg tók Denísu í fang mér, og á meðan eg var að bfa henni að uppfyJla bæn hennar, gaf hún upp andann. Jpegar Muriel kom aptur inní herbcrgið tók eg í hendina á henni og leiddi hana að rúminu par sem kona mín lá liðið Jík. „þetta hefir pú gj0rt, glæpakindin pín", hröpaði eg utan við mig; „eg er búinn að komast að öllu". Hún féll mér til fóta og játaði glæp sinn og sagði að ást sú, er hún bæri til min hefði komið sér til að vinna þetta ódáðaverk. „Eg vil eigi selja pig rettvísinni í hendur" svaraði eg henni. „Jpvi að pað mundi setja blett á ætt vora og nafn og foreldrar pinir mundu eigi fá pað afborið, en pú verður a.ð fara frá augunum á mér svo eg aldrei s.jái pig framar, annars" —. „Eg skal fára" svaraði Jiún með miklum ekka; eg skal lofa pér pvi að fara frá pér og aldrei framar Játa sjá mig". Daginn eptir lá hún liðið lik í rúmi sínu; hún hafði tekið inn af sömu flöskunni sem Jiún hafði gefið systur sinni úr. Eg varð erfingi beggja systranna, Nú pegar Muriel var dáin var eg sá eini sem pekkti pennan voðalega leyndardóm. þegar gengið var heim frá lcirlg'ugarðinum, vék gamli húslæknirinn okkar sér að mér og mælti-. „Lofið mér að óska yður til liamingju með hve gott lag pér haflð á að í'ara með eitur". „Hvað eigið pér við"? svaraði eg undrunarfullur. Óskemmtilegur gestur. -D— Eg er búsettur i Ijómandi fallegri skemmtihöll í Castbourne; iiggur umhverfis hana yndislegur aldingarður og um götuna er lítii umferð. Skemmtihöll pessi er réttnefnt heimili listamanna. J>að var í júnímánuði í hita míklum, að eg sat í herbergi mínu og lék á fiðlu. Allt í einu var eg truflaður í pví harkalega var bar- ið að dyrum hjá mér og maður, raér alveg ókuunur, kom inní Jier- borgið." Hann leit út fyrir að vera um fimmtugt. var lítill vexti en péttur og vel raxinn. Hann settist pegar niður í legubekkinn. Mer brá bálf önotalega við, er hann rajög Jieimamannlega lagði frá sér hatt áinn. „Fvrirgcfið lierra minn", tók hann næsta preytulega til orða „að eg'hefi vaðið hér inn á yður án pess fyrst að tilkynna yður komu mina. Eg bý hér mjög nálægt yður og sem góður nábúi vona eg að pér Jyrirgefið dirfsku mína. Mér pykir nefnilega mjög gaman að hljóðfæraslætti og pegar eg heyrði yður leika á fiðluna, Jiafði eg enga ró í mér fyr en eg væri búinn að kynnast yður". Eg lmgsaði með sjálfum mer að maðurinn hlyti að vera viti sínu fjær. ,.pér leiicið Jjómandi vel og hljóðin í fiðlu yðar eru næsta fögur". Með pessú lofi vakti hann liégómagirni mína o% allur grunu? minn var horfinn. „Já" svaraði eg, ,,pað er líka ítölsk fiðla af beztu tegund". Hinn ókunni tók hana og virti fyrir sér iajög nákvæmlega.

x

Austri

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Austri
https://timarit.is/publication/141

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.