Austri - 15.11.1895, Blaðsíða 3

Austri - 15.11.1895, Blaðsíða 3
isji. ai A U S T B I, 123 Á Reyðarfirði höfura ver heyrt, að lagt væri ásíldarveiði 0. Wathnes 800 kr. aukaútsvar, en hvað á hann er lagt a Fúskriiðsfirði og Eyjafirði er oss eigi kunnugt, en á báðum þeim ijörðum reluir O. Wathne töluverða síldarveiði. Ritstjórinn. Oufuskipið „Stamford" sem getið hefir verið hér í blaðinu? að strandaði við Hrísey, liefir nú björg. unarskipið, ,.AcJnlles,u er sentvarupp tilEyjafjarðar fráBergen. náð út, og reyndist StrmforJ litt skemmdur, og mun geta haldið áfram til Norvegs. Stór])jöfiiaður. í haust var stolið frá óðalsbónda Jóni íþörkellssyni á Svaðastöðum 4000 kr. í ensku gulli, en náðist aptur á Sauðárkrók, og hafði þjófur- inn þá eigi eytt neina c. 100 kr. af þýfinu, sem bann bar allt á ser saum- að innaní fötin sín. Tilræði. Fyrir skömmu hafði drukkinn Norðmaður komizt inn í íbúðarhús bæjarfógeta Klemensar Jónssonar á Alcureyri um seinan háttatíma, og er sýslumaður vildi reka hann út. veitti hann viðnám og drög seinast hníf til að leggja bæjarfógetann með, en sem bæjarfögeti fékk slegið úr hendi hans og rekið hann síðan undir og haldið honum þar til lögreglu- þjónninn kom og hjálpaði sýslumanni til að koma honum í fangahúsið. þar sem Norðmaður þessi varð að afplána 100 kr. sekt, er bann fekk fyrir þetta tilræði. Seyðisfirði 15. nóvemb. 1895. Tíðarfar. Síðustu dagana hafa gengið bleytuviðri mikil og hríðar, og allhvasst á stundum, þó hafa engir skaðar spurzt, og er nú stytt upp. Síldarafli var ágætur á Suður- fjörðunum fyrir óveðrið, en siðun ekki til spurzt þar sunnan að. Fiskafli var her góður fram að óveðrinu. Sumir bændur hafa fiskað á bátinn í sumar allt að 130 skp. Gufuskipið „Cimbria", skipstj. Bagger, kom hingað frá Englandi 3 þ. m. og fór dagiim eptir með 0. Wathne norður áEyjaförð, kom strax þaðan aptur og fór út, 4. ferðina með síhl í ís til Englands frá Reyð- arfirði. Gufuskipið „Diana" frá Huli kom hingað 9. þ. m. til 0. W., til þess að sækja sild og flytja hana út í ís til Euglands, þar sem siuustu farmarnir heðan hafa selzt vel. Skip- ið fór héðan aptur 10. þ. m. með kaupm. Fr. Wathne til Reyðarfjcrðar til þess að taka þar síld. „Diana" er sjötta gufuskipið, er. Otto Wathne hefir haft í förum her við land í haust, auk þess flutti „Eg'ÍH" nokkra fjárfarma fra Nor- vegi til Skotlands fyrir Slimon í liaust. „Thyra", skipstjóri Garde, kom hingað 10. þ. m. og með henni Otto Wathne frá Akureyri, og kaupmaður Chr. Jonassen, ungfrúrnar Jónína Magnúsdóttir frá Grund og Margrét Thorarensen frá Lönguhlíð í Eyjafirði, á leið til Kaupmannahafnar og nokkrir farþegja.r, þar á meðal skósm. Anton V. Sigurðsson, hér til Austíjarða. Verzlunarmaður Páll Jónsson frá Bildudal fór hér í land af skipinu ti} að hitta bróður sinn, héraðslækni Jón Jónsson, og ætlar svo seinna héðan til Kaupmaniiahafnar með einhverju af gufuskipum þeim, er alltaf eru hér á ferðinni. Með „Tliyra"komst nú loks kaupm. Sveinn Sigfússon og nokkrir Færeyj- ingar, er höfðu beðið hér nær 2 viknr eptir skipinu, sér í stórskaða. Vér höfum heyrt, að skipstjóri á Tbyra hafi raðgjört það á norðurleið að koma eigi hingað fyr en þetta; en þá hefði hann átt að segja afgreiðslumaimi skipsins þetta, svo hann hefði getað birt almenningi það i tíma, cn það mun herra Garde eigi hafa gjört og er það vítavert skeytingarleysi. Með Thyra mun sýslumaður A. V. Tulinius hafa farið til Eskifjarðar. Gufuskipið „Itjukan" kom hing- að 10. þ. m. og tók hér 128 balla af ull og nokkra gæru-vöndla, hjá verzl- un V. T. Thostrups, og fór liéðan 13. þ. m.. „Egill" og „TJlIer" komu í dag. Ei.mreiðin. Af því að ]. árg. Eimreiðarinnar (1500 eintök) er nú útseldur hjá mer, en eptirspurn eptir henni mikil, vil eg biðja útsölumenn hennar að endur- senda mér þau eintök, sem kynnu að liggja óseld hjá þeim, ef oigi eru líkindi til að þeir geti selt þau. 1. hepti af 2. árg. kemur út í marz 1896 og mun það sent öllum þeim útsölumönnum, sem þá Jtafa gert mér slcil fyrir 1. (h\g., og þeim sendur sami eintakafjöldi og nú, nema þeir hafi gjört mér aðvart um að þeir óski fleiri eða færri. Nýjum útsölumönnum og kaup- endum, sem hafa sent mer pantanir neyðist eg til að tilkynna, að eg get eigi sem stendur sent þeim ritið. Menn skulu þó ekki láta þetta fæla sig frá að panta það, því liaft eg yrir 11. dcs. fengið nýjar pant- anir upp á 800 eintök, mun eg láta endurprenta allan 1. árgang og senda svo hverjum kaupanda bæði heptin í einu lagi. Khöfn, V., Kingosgade 15. 24. sept. 1895. Yaltýr Guðmundsson. 500 Eroner tilsikkres enhver Lungelidende, som efter Benyttelsen af det verdensbe- römte Maltose-Præparat ikke finder sikker Hjælp. Hoste, Hæshed, Asthma, Lunge- og Luftrör-Katarrh, Spytning, o. s. v. ophörer allerede efter nogle Dages Forlöb. Hundreder og atter Hundreder have benyttet Præparatet med gunstigt Resultat. Maltose er ikke et Middel, bvis Bestanddele holdes hemmeligt, det erholdes for- medelst Indvirkning af Malt paa Mais. Attester fra de höjeste Au- toriteter staa til Tjeneste. Pris 3 Flasker med Kasse 5 Kr., 6 Flasker 9 Kr.., 12 Flasker 15 Kr., 24 Fl. 28 Kr. Albert Zenkner, Opfinder- en af MaltosaJ?ræparatet Berlin S. O. 26. BRITNAABYRGÐARFELAGII) „Nyedanshe BrandforsiJcrinr/s SelsJ-cab11 Stormgade 2 Kjöbenhavn. Stofnað 1864 (Aktiekapital 4,000,000 og Reservefond 800,000). Tekur að ser brunaábyrgð áhús- um, bæjum, gripum, verzlunarvörum, innanhússmunum o. fl. fyrirfastákveðna litla boi'gnn (premie) án þess að reikna nokkra borgun fyrir brunaá- byrgðarskjöl (Police) eða stimpilgjald. Menn snúi sér til umboðsmanns félagsins á Seyðisfirði St. T/i. Jónssonar. 472 náðuga yfirliða; og eptir þessa siðustu skyssu för hann út úr her- berginu og flýtti ser út í aldingarðinn og til jurtabaðstofunnar. En hefði hann stjaldrað dálítið lengur við, þá hefði hann orðið sjónarvottur að því. að vinnumennirnir þutu æpandi og skrækjandi iit úr skrifstofunni með „hinn náðuga yfirliða" á hælunum á sér, er lamdi þá allt hvað aftök með vagusvipunni, öskrandi sem ljön og kolsvartur í framan sem blökkumaður. Lars Blom varð fyrst var við flóttann. er vinnumennirnir þustu fram hja, geymsluskúr rett við jurtabaðstofuna, og yfirliðinn kom þjétandi á eptir þeim. „A!" hrópaði yfirliðinn, er liann kom auga á garðyrkjumanninn, sem var undirrót og orsök til alls þessa ófagnaðaðar. Lars Blom gat eigi að ser gjört að brosa, er hann kom auga á hið blekuga andlit húsbónda síns og hin blóðhlaupnu illilegu augu hans. Hann hopaði inn eptir skúrnum, er eígi hafði aðra birtu en dyraglætuna. Yfirhðinn þaut á eptir honum með reidda svipuna, en nam bráðlega staðar, því í hægri hendi garðyrkju- mannsins sá hann sama vopnið, er hann hafði ógnað honum með á skrifstofunni, en sem hann ekki hafði getað fundið „Varið yður á að koma hingað!" hrópaði Lars Blom, „það getur verið að eg megi ekki við margnuni og þið getið níðzt á mér en verið þér vissir um að verði eg barinn í dag, þá skal skammt eptir yðar æfi. Eg er eigi hingað kominn eingöngu til að rækta aldingarðinn, heldur mest megnis til að temj'a yður, sem eg vissi að höfðuð orð á yður fyrir að vera sá versti og grimmasti hús- bóndi. En þetta er þó ljóta sjóniu, að sjá hvað þér eruð kolsvart- ir í framan", bætti hann hlægjandi við. „per snúið víst ranghverf- unni út á yður í dag." A meðan Lars Blom var að halda þessa ræðu, hopaði yfirlið- inn aptur á bak til dyranna, en hafði þó alltaf auga á hinni hræði- legu skammbyssu, er sneri að honum; en þegar hann var kominn út úr geymsluskúrnum, rak hann í skyndi aptur dyrnar og setti stóran liengilás fyrir þær, svo Lars Blom var áður en hann varði lokaður inni í myrkvastofu. Hann heyrði það s;ðast, að yfiriiðina rak upp liæðnishlátur og flýtti sör burtu. 469 uppáhald.og reði því nær öllu um iðju sína, — til þvílíks húsbónda er lamdi á vinnufólki sínu með spansreyr og svipum. „Mer hefir tekizt að rækta þau tré, sem allir álitu til einkis nýt," sagði Blom og fór í vistina. J>egar hann kom þangað, þá var bæði jurtabaðstofan og aldin- garðurinn í mestu örækt. „Hversu marga vinnumenn fæ eg til að þjóna her í aldingarð- inum?" spurði hann ráðsmanninn samdægurs og hann kom. „Tvo", svaraði hann. „Tvo! Eruð þið svo heimskir, að halda að eg geti komizt af með það, svo aldingarðurinn og jurtabaðstofan fari í nokkru lagi?" spurði Blom enn. Ráðsmaðurinn ypti öxlum og þagði. „Fyrst þarf að koma jurtabaðstofunni í gott lag," sagði Blom „og þá kemst eg ekki af með færri en fjóra vinnumenn." „|>ér eruð æði heimtufrekur", sagði ráðsmaður, en leit þó fyrst í kring um sig; „um það verðið þér að tala við Irmn náðuga yfir- liða." „það ætla eg mér líka að gíöra", sagði Blom, og fór að hitfca „hinn náðuga yfirliða". „Hann' verður hér eigi í tvo daga", sagði ráðsmaðurinn við sjálfan sig,' „og komist hann héðan óbeinbrotinn, pá, má hver kalla inig asna sem vill." Blom hitti yfirliðann við skrifborðið á skrifstofu hans. Hann var hár maður vexti, en grannur, miðaldra, en stirðlegur á svip og i framgöngtu Neðri vörin gekk unp á efri vörina og huldi hana næstum, og var það mcira fyrir vana sakir en skapnaðar. Hann var stðreygður og úteygður, en það sást þö ekki vel í augun, af því liann var vanur að iiafa þau aðeins hálfopin, sem átti að vera fyrirlitningarmerki. En í raun réttri þurfti yfirliði L. eigi þessa óvana með, því náttúran hafði sjálf sett svo ótvíræð merki grimmd- ar og íllmennsku k andlit hans, máske af hinni sömu ástæðu og hún hefir sett bjöllitr á nokkur höggormakyn. „Eg er hinn nýji garðyrkjumaður og nafn niitt ,er Lars Bknr" sagði garðyrkj uma.ðurinu.

x

Austri

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Austri
https://timarit.is/publication/141

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.