Austri - 26.05.1906, Blaðsíða 1

Austri - 26.05.1906, Blaðsíða 1
Blaðíð kemur út 3—4 sinn- á mánuði hverjum, 42 prkir niinnst til næsta nýárs .Jlaðið kostar um árið: hér á landi aðeins 3 krónur, erlendis 4 krðnur. Gjalddagi l.júlí hér a landi, erlendis borgist blaðið fyriifram Upps0gn skrifleg, feundiit Tið aramót, ó-nld nema komi- sé til ritstjórans fyrir 1. október og kaupandi sé skuldlaus fyr;r blaðið. Innlendar auglýsingar 10 aura línan,eða 70 aurahrer þumlungur dálks, og hálfu dýr- ara á fyrstu síðu. XVI Ar Seyðisfirði 26. maí 1906. ITB. 17 Uppboðsauglýsing. Samkvæmt ákvörðun skiptaíundar 9. p. m. í búi „Síldveiðafélags Seyðis- fjarðar", verður húseign félagsins á Fjarðarströnd hér í bænum, með lóðarréttindam er henni fylgja, boðin upp á 3 opinbernm uppboðum, sem haldin ver3a laugardagana 30. júní, 7. og 14. júlí næstkomandi, kl. 12 á há- degi; tv0 fyrri uppboðin hér á skrif- stofunni, en hið síðasta við húseignina sjálfa. I sambandi við síðasta nppboð (14. júli) verður á sama stað selt ýmislegt lausafé tilheyra/idi sama félagi, svo sem: síldarnætur, kjaggar, tóverk^ dreggjar og 6—700 tómar síldar- tunnur. S^luskilmálar verða til sýnis á upp- boðunum. Eignir „Síldveiðafélagsins" á Reyð- arfirði: hús, meí bryggju, bátar, salt og tunnur, verða seldar um sama leyti, eptir nánari auglýsingu sýslu- mannsins í Suður-MúksýsÍu. Bæjaríógetinn á Seyðisfirði 11. maí '1906. Pr. Jóh. Jóhannesson. Ari Jónsson —settur.— AMTSBÓKASAFNTÐ á Seyðisfirði er opið hvern kugardag frá kl 3—4 e. m. Eigum vér að fá land&tjöra? Jón Jónsson sagnfræðingur heldur pví fram, að nú sé hentugur tími til að íá landstjóra samkvæmt frv. Bene- dikts Sveinssonar er síðast var sam- pykkt á alpiugi 1894. Hugmynd hans er, að pingmennirnir noti svo vel pann tíma sem peir standa við í Höfn í snmar, að peir fái pví íramgengt við konunginn, að vér fáum íandstjóra. Eg get ekki fellt m:g við pessaskoðun( og pað af tvennu; fyrsta lagi af pví, að pó pað væri i alla staði eptir^ sóknarvert að fá landstjóra, pá er pað alveg ofætlun að ætla pingm0nn- um vorum, að peir ^ari að flytja póli- tískar bænir fram fyrir konung í pessari för,pai «em bin rétta boðleið er svo greið og óflókin með ávarpi frá alpingi sjálfu. Fram yfir pau áhrif og pað vinapel, sem vakna kann við pessa stuttu viðkynningu, höfum vér enga ástæðu og engan rétt til að heimta. Hitt væri að bera sig að sem pólitíska beiningamenn framar, í konungiun og hina d^csku pjóð, og vasri oss sjálfum að 0II11 leyti ósam- boðið. En svo er hitt, að eg er alla ekki eins sannfærðnr um nauðsyn og notagildi kndstjóra-fyrirkomuiagsins fram yfir pað fyrirkomulag sem nú ert eins og nafni minn virðist vera. Hugsunin í landstjóra frv. er sú, að konungur skipi hér landstjóra, er sé búsettur hér á Jandi og hafi fullt konungsvald til að framkvæma alla stjórn i s e r m á 1 u m landsins, prjá ráðherra hefir hann sór við hlið, e^ bera ábyrgð á sijórnarath^fn allri gagnvart alpingi. Með landstjóranum mynda peir kndsráð. Stjórnarskrár« breytingar getur kónung ir einn stað- fest og lögum öllum g e t u r latdstjóri skotið til konungs til staðfestinga,r. Hvað var pað, setn vakti íyrir mönnum á árunum 1885—94, pegar petta frv, var sampykkt á alpingi? fað, að fá stjórnina búsetta í landinu, og til pess virtist petta pá eina ráðið. Auð- sætt er, að ekki hefir hugsjónin verið sú, að í kringum landstjórann myndað- ist hirðlif með dýrðlegum fagnaði, >ví að launum voru honum aðeins ætkðar 10000 kr. og hverjum ráðberra 5000 kr. eða miana en landritarinn heb'r. Ekki mundi tiginbornum mönnum, sem pó er vant að sfapa í slika st0ðu, hafa pótt landstjóra-staðan eptirsöks- arverð. Athugum petta nánara. Meðan konungurinn var einvaldur, hlutu ráðgjafar hans vitanlega að vera návistum við hanrt að staðaldri til að annast með honam eða fyrir hann 0II stjórnarst0rf, en meðstjórn- arskránni skipti konungur valdinu miili sín og pingsins. Eptir pví sam árm hafa liðið, hefir alpingi srxáí>aman haft meiri og víðtækari afskipti af lands- málum, pá vaknar líka með nýjum krapti pörfin á pví að hafa' síjörnina búsetta i landinu sjalfu. jþetta böfum vér fengið með stjórnarskrárbreyting- unni 1903, er ráðhorrann varð bú- settnr hér, Aður var kenningin: ráð- gjafinn p. e. sá stjórnandinn sem á- byrgðina á að bera, verður að vera við konungshlið,nú er breytt parinig,að ráð- herrann verður að vera við pingsins hlið p. e. hjá pjóðinni sem hann á að stjórna. Með öðrum orðum: punga- miðja valdsins er flutt frá konunginum til píngsins pg er búseta ráðherrans bezta sönuun og jafnframt trygging fyrir pví, að svo verbi. En við pe?sa mikilvægu breytingu höfum vér ein- mitt fengið pað sem mest var sótt eptir með kndstjóra frv, — Mikið af pví fylgi, Som kndstjóra frv. fékk, mun pað einmitt hafa átt að pakka pessu atriði. Ekki svo að skilja, að eg sé útaf fyrxr sig mótfallinn landstjórastjórn, en eg er á móti henni eins og hún var útbúin í frumvarpinu 1893—4. Mér dylst ekki, að vér fáum aldrei landstjórastjórn nema með töluverð^ um tilkostuaði um frara pað sem er; og eins finnst mé- ótæH atf landsfjóri eigi að geta skotið allri lagaKtaðfest- ingu ícá ser til konungsiri3. En pegar pess" tvenns ei gætt, pá Pykir mér vafasa'nt, hvot linditjórastjðrn er eptiisóknsiTverð, fram yfir pað fyrir- komulag sem nú e ¦, Sé pið rétt, að Danir eða réttara sa«itDanast)ón( sækist eptir pví að hafa ura of afskipti af sérmálum vorum og óparfa eptirht raeð lagastarfl pngsins, pá er auð ætt að henni er mnau hniidar að íá konnng ti) *ð á- skilja sér ligastað'estinguna i 0llum peim málu:«i se n að einhverju leyti snerta samband vort við Dani. ^að er pví i meira \ng> v.-i asamt hvort í pessu atriði yiði rnunurinn mikill. Ei? hefi allr tíð litið svo á, að pað væri nauðsynlegt að I laud hefði ein- hvern fjlltrua f ríkldráðinn til að sjá un Il4ndshag, og að ríkisráðs^eta ráðberrans væri pví dýrmœtur rétur, en ekki ófagn- aður, os pvf teldi eg ¦ kki framför í pví, að hafa hér latdstj6rat en engan fulltrúa í ríkisriðinu. í stnttu máli, eg fæ ekki séð, að frá \>n sem nú er ynnist nokkuð pað, er geti gefið á- stæðu tl að fi'öra landstjórastjórn. sérstaklega eptirsókuarverða. Heimastjórnnrivrirkoraulagið hefir reynzt oas vel bennan 'tutta tímasem af er; lát im os^ reyna pað betur, og fyrst pegar oss hefir v,;xið svo fiskar um hrygg, að vé«- veiðuro færir um að launa lanastjóra sómasamlega, er ástæða tii að brevta til; pá tökum vér líka skrefið ÚK Eáum sérstakan ráðfjafa fyrir sameiginlegu málin og nafn íslands tekið upp í titil konungs og vsentanlega einhve n prinzinn fyrir kfadstjóra! Með búsetu • ráðherrans hér er fengin viðurkenning fyrir pví, að pungamiðja stjórnarvaldsins er hjá pinginu. Rí>ynum með skyasemd og gætni að varðveita pið sem fengið er, að vér ekki verðum fyrír neinum bak- f^llum. AðalatHðið virðist óneitaulega vera: greitt og"gott sambtnd milli pings og stjórnar; pað höfum vér fengið, ogóvíst pað yrði betra með kudstjórastjórn. Vopnafirði 10. maí 1906. JÓN JÓNSSON. T e n g s heitir sá v«rkfræðin«;ur, «era átti að fara í knd á Akureyri, og M i t h u n á Blðndaós. S c h m i d t verkfræðingur fór til Eskifjarðar ogá að sja um lagoingu talsimans paðan og til Egilsstaða. Eanfremur á hann. að útbúa (montere) stöðvarnar hér og á Akureyri. JÍimnti verkfræðingurinn, Halvor- sen, kom upo til Reykavíkur með „KongTr." s>'ðast ásamt 40 verkmönn- um, og er pegar byrjað að vinna par. Eorberg fór sjálfur til Blönd. óss, og ætlaði paðan kndveg til Reykja- viknr. Verður hann á einlægu forða- kgi í sumar til pess að líta eptir. Keraur híngað um miðjan júní. Hér í land fóru 16 manns ásamt verkstjóra, OleVestad að nafni, sérlega liprum manni og ötulum, er verið hefir verkstjóri í Noregi i mörg ár og lagt síma par yfir fj0ll og firn- indi. A hann að leggja símann héðan og að j0kulsá á Brú. Er pegar búið að setja niðar staura hér alla leið inn að Ejarðarselí. 16 staurar tiljafo- aðar settir niður á dag. Hver staur grafinn niður 5 fet. Útlendar fréttir. Forberg ingenier kom hingað með Agli 20. p. ra. frá Alasundi ásamt 4 verkfiæðingum og 150 verkmönnnm, sem eiga að vinna að kgningu landsímans hér í sumar. Heyerdahl verkfræðingur á að sjá um lagningu símans héðan at Seyðisfirði og að Jökulsa á Ej^llum. Eór hann nu með Agli til Vopnafjarð- ar til pess að láta byrja að vinna par nyrðra, en kemur aptui bráðlega. RÚSSLAND. Witte greifi hefir nú kgt niður völdin sem forsætisráð- herra. Orsökin til pess kvað vera vanheilsa, en pó einkum og sérílagi mótstaða «ú, árásir og áiygar er hann varð fyrir af hinum r^mmustn apturhaldsfflönnnmt er jafnan vilda Wjtte feígan. Sá heitir Goremykin, sem tekið heSr við v^ldunum af Witœ. Óoirðir eru litlar á Rússlandi nú sem stendur. En á Pölkndi kveður mikið að peim eptir vanda. f Warschau var lögreglustjóri Konstan- tinow nýlega drt-pinn með sprengivel. Banamaðurhans vai pegarskotinnásamt fleirum. Uppreisrarmenn hafa setið um. líf Konstantinows siðan i maí í íyrra, er hann lét skjóta á skruðfylk-* ingu jafnaðarmanna og 30 menn biðu bana. Tóbaksgj0rðarmenn í Warschan gjörðu verkfall fyrir sk^mmu og urðn pá töluverðar róstur milli verkalýðsins og hermanna. Verkfellendur voru flestir kvennmenn. f>rátt fyrir pað hlífðust hermenn eigi við að skjóta í hópinn. Keisarinn setti hið nýja pmg (duman) 10. p. m; með mikilli við- höfn. Lofaði hann 0llu fögru í pjng- setningarræðu sinni. Allur fj0ldi píngmanna fyllir frjáls- lynda flokkinn. og hafa peir ákveðið að fá ábugamáhi n sínum framgengt hvað sem á gengi, en pau eru: almenn- ur Kosniugarrettur fyrirkarla og kon-

x

Austri

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Austri
https://timarit.is/publication/141

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.