Framsókn - 01.02.1896, Blaðsíða 1

Framsókn - 01.02.1896, Blaðsíða 1
Kemttr (tt 1 á niánxdi. vostarhj luntti 1 li>\, 'X/tHiht,,' kr. 1,50, Aiif/1, Lr> a. L, hálfndúrarit á l.s.QjatM, I. 'ji.C'i hvert ár. Uppy'ótpi stoijt.f.Lokt. //. AR I SÉYÐISFIRÐJ, FEBRtAR 1896 XR. Ljósið. Xorðurljósa bjartur bogi bríii'.ir fjalla samantengir, endurskin luins er á vogi eins og bjartir silfurstrengir; endurskin kans tengir ströiul við strond. Ljósið samanbindur bæ.M bjaita tiiula' og dökkar strendur; leggur ytir lönd og græði ljósbrú geisli hiininsendur: IjúsiJ tengir sumaii súl og j'Jrð. i'mynd hans, er ávalt ríkir, ef osá ljósið mikla, skærn; sjdlí'ur guð við ljós sjer líkir, ljóssins til hann vill oss færa; ljós er saiuband milli manna' og guðs. B. Kvennaskölamal. Mjer þótti ekki lítið vænt um þnð i vetur, J«$ar »eg sá það í austtírzku blöðimum, að komið liefði til orða að stofna kveunaskóla fyrir Austurland á Eiðum. Jeg taldi sjiilfsagt að lmgsuu inaima væri sú, að s uneina þenna skóla búnaðarskólanum og konia þann- ig upp skóla, þar sem stúlknr gætu lært það, er lýtur nð heiniilisstörfum og búskap. }->að hetír opt heyrzt. að menn eru óAnaegðir með kveunaskóla þá, seiu nú eru, og þykja þeir ófull- nægjandi, og hvað almennt menn ilíta uð hjer vanti tækifær: til að hera. það, er að liússtörfum lýtur og uin leið hve nauðsynlegt það ]>ó væri, má merkja á pví, að í sumar voru margir þingmenu með því að veita fje til þess að koiua upp matrciðsluskóla hjer í Reykjavík. Eu (Oö mikil þörf á þvi, að jpefa stulfcum kost á !\ð læra það ermeðparf á kaupstaðarheiinilum. þá er þó miklu meiri þörf á því lije r lijá okkur, að geta i'engið að læra ]>að er að sveítabú.-kap h'ttir. En skóli sá er fundarályktu in í 10. tbl. Pram- sóHcnar talar uin, bætír ekki úr þessari þörf. Mjer íinnst. satt að segja, að kæmist skólinn á með því fy rJrkomulagi,yrðihaiui ekki fullnægjandi kröfum tímans fremur eu þeir kvennaskólar, er vjer nú höfun), að nokkrnm smábreytingum frá teknum, og sje um tvo jafugóða skóla að ræða, ájft jeg be.tra að fara á þamt, sem gefur manni kost á að kynnast öðru fólki og öðrum háttum en maður hefur vanizt heima í sínu lijer aði, þó kostnaðurinn verði inehi. Og því íleiii slíka skóla, seni vjer fáuin, því erfiðara verður það fyrir okkur, að koma ú skólum með öðru fyrirkouiu- lagi, seiu tiestir þó jiita að sj.i alveg nuuðsynh-gl. J'að er alltaf vcril að tala uin það. að við Is- lendingar kuiiauiu ekki að viima, og livað lungt við stöudiem að baki öðruni siðuðum þjóðum í ö!lu verl;- legu,jaf«t smáu seni stóru, og þetta er aiveg satt, en þó konuim við upp hverjum skólaimm á fætur öðrum :'i«. þess að gjiíra nakkra tilraun til að bætrt. iir þessu. Einsog það sje t. d. á nokkru viti byggt að ætlast til að fólk geti kert „nytsamar hannvi'ðir-, Jiúsveik, iiiatreiðslu og tóvinuu auk annais rleira, á eiuum vetvi. Okkur fslendiiigum er sv<» ó'talega gjarnt á það að „fúska"' í öllum lilutum og halda svo að við sjeum fulliiuma, og skóíarnir arttu með engani móti að ala up\) þenilan þjóðarlöst. Landið á að kosta íj'e til að koina upp skóluin þar sem fólk getur !ært ahucnmi natiösynlega viiuai og feagið altnénnd menntitn, seiu hverri niaimeskju er nauðsynleg í hvaða stöðu se.u lu'in er, og skókitímiim á að vera svo lan'gur, að liver meðalgreiiul inauneskja geti orðið í'ulliinnia í því, sem kennt er, og á þessum sköluin eig:i menn ekkert að þurf'a að borgameð sjer nema vinim sina. Látum svo liina skólana vera handa þeim, sem hat'a eí'ni og vilja á að kosta sig til að læra „fínar haniinyrðir-' og þessháttar. .leg yona að austtíiv.ku konurnar giðri sjer paiin sóma að berjast fyrir þvi að koma á fót kvennaskóla, er geti átt verulegan þiitt í því, að bæta fslénzka búnaðiuu og islenzka heimilislitíð, hvort skólinn kemat á ái'inu fyrr eða árinu seinna, gjorir niinna til. Lög- gjafarvaldið lilýtur að styrkia slíkan skóla, og marg- ur muudi með gloðu geði gefa til lians. Náttðrlega vilja Austtíiðingar það bezta í þessu efni, en þetta er miil, sem vaudlega verður að hugsa, við eigum svo marga dýrkeypta reynslu í sjóði í skitlamálum okkar eins og öðru, að við verðum að fara að verða for- sjálir. Jeg sendi þjer þessar linur, kiera Frai.isókn. þvi jeg veit, að þi'i annt þessu máli og vilt vimia"þ\í a)lt gagn. Rúmsins vegna bendi eg aðeins á aðal-

x

Framsókn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Framsókn
https://timarit.is/publication/151

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.