Framsókn - 01.07.1896, Blaðsíða 1

Framsókn - 01.07.1896, Blaðsíða 1
Kemur út } á mánitði, kostar hjer á landi l hr., ntanlands ln\ /,ÓÓ. FRAMSÚO. Aitgl.1~> a. J. háífudýrara á l.s. Gjaldd, 1. jiilí hvert ár. Uppsögn, skrifl.f.l.okt> II. AR. SEYÐI8FIRÐI, JULI1896. NR. 7 Ungdómiir og elli. (ííiðutí.) f>að er ttndfaverfc, hversli hinir ungu geta, (iiiiuui- tim sakleysið og fávizkttna) opt og einatt rerið grimmd- tirfullir og meðanmkvunarlattsir.' Jmtmig lief jeg sjeð vienar, tilfintiingasamar ágætis-stúlknr á tvítugsahlri í heimsktt simii ýfa ttj>|) og rifa, nteð ógætnis orðttin. «pin kattn ng blæðandi s'u\ f>eii\ sent fvrir því urðti, voru „gamlir" Ittenn, sem þess vegna skildu og fyrir- g&fn, reyodn jafuvel af iillu liiegni til þess, ;ið skýla þvi fyrir hilittm Uligu, hve nijiig þeir hefðtt sært þa iiieð fávizku sinni. Ög samt Vaf auðsjeð á þesstrm ungtt sttilkum. að þær nlitu sjálfar sig nteira verðn.r eu aöiiihi ineiiiiina, kenlKÍtl í brjósti ttlil þ;i, í'vi'ir það, að jcir vöru ,.ga)nlir", og hjehlu að tilmiliitigastrnuiiiar mannlegs hjttfta vieru aðeiiis heitir og tlkafir i brjóst- unt hinnu ttngu; Httggun þessara ttngmentta getur ver- ið sú, að htntr gömlu liata að likiiitltttn aðliafzt söntu lirekin a síniiiit yngri áruiii. Vjet' ertiin ekki betri eu þetta á ungliiigsaldrinum. En vjer töktiitt framfdrunt weð tíntantiin. Tilfinningadfitpið — já. pað er enguin efa bund- íð, að þ;ið er það, simi ftkvarðar lífsins auð, varnta, fegttrð og yndi. Allt aimað er skujinð til að lireitisii Og leiðbeirin, Og eins víst ei Ititt, að djúp tilfiltiiitig- unna er grynnst £ ttngdæminn, <>g dýpkar og vex með aldrinum, I leskulilii erttm vjer htlgsttnarlitlir og sjón- daprir. V.jer geysutu gegmtin hina iniidielu guðdóms- geislandi veröltl ;'ti sjoliar. áti skilnitigs, án eptirtekt- ;ir. áti tilrimiingar. Nvo ffiá kulla, Vjer sjáum svo litið, — iiðeins yfirborð hlutanna. fní vjer getuin aldrei sjeð meira eða fleifii, en þ;ið, setn vjer höfuni h;efi- Íegleilfa og þroska og sál til að sja. ()g hugur iing- tiií'iiiia' er eðlilega freraur innihaldslitill. f>ar er etig- in djúj) reynsla, er greiði ilingatig til iiinstu fylgstia si'ilarinnar og atiðgi hunu að viti. skiluingi og sýn. -Heyndti það! Farðti })aiig;ið sein þú varst tiln tvit- ílgt, þegar þú ert þritugur, og lntilitn sjá Ititirga hltiti será þú ekki hafðif áðuv sjeð, og skoða og skylija allt miklu hetur. f>að. setti áður var stointi eða klettttV, mun nú verða að gttðdóiulegn inálvet'ki, |>að. sr'tn þú ekki tókst eptir fvfr, niun uii verma sál þína sem sól- skinsbl ða og þerra upp táralindarnar. (íukk enn fratn tmi tíu ór, og sjón þín og eptirtekt inun skýrast mjög, og sálin fvllast enn þá meir af uiiun og yl. „Hvert tíinahil æh' yðar íilítið þjcr að hafi verið fegttrst og bezt", sjmrði einlner hitin amerikska dok- tor Chaiiniug. „Sjötugasta árið". svaraði hann. fá var haiiii rjett sjötugur, Jeg fyrir mitt leyti álít, að þett;i sje satt talað. Jeg er ekki þeirrar nieiningai', að lítið gatigi niðufávið. jiifnt og þjett eptir tvitugs- eða þrítugsahlitfititt -- hvofki hjá koiium nje karl- titölitiuin. Að söntitt veit jeg vel, að þetta er opt þann- ig; en þá er þ;ið sjálfuni oss eða skijmlagi ínaiinfje- htgsilis að ketina. f>;i.ð er ekki það eðlilega eðu þuð sent vera her. Hið eðlilega er, að metiiiiriiif hetrist með aldri. v.t.vi og fitllkomutst og nái hinu hæsta þroska- stigi dagintt fyrir dattðann. ()g ---vel að :iietkj:i- þetta er ekki íinyndun ínín eða trú í hlindni, hehlur afieiðing af skoðun og eptirtekt. »Jeg lief fundið, uð því meir sem lífsástæður mannanna nulgast hið app- rttliak'ga og eðlilega, þuð er að skilja; eptír því sern þan- hatnu, verða frjálsaii, bjartari, þess ljettar renn- ur lífið frntn u þroskit- og fullkoninuiiarbrautiiiiii. Jeg hef sjeð það, tíitði sje lof, ()g því ef uuðvelt að trúu, sem itlenn hafa sjeð, pví erfiðari seitt kringunistæður manna eru, þess fyi' íiú nieiin þvi aldurstiikinnfki, er kullast apturför. I li'tiduin Múhaiiiedsti'úiuiiituiiiu og nteðnl ösiðaðra og h'lfviltfit þjóða, þnf sent starfsvið koiitiniiar takmark- ast iiinaii veggja kveiinahiiranna eður tjaldaiina, og þ;er j'lilist vybw lífinu til þess, að fulhiiegja kriifum hiniiu holdlegtt fýsna ninntia sintiu, eður þ;er stiitu og stfiðn sent þrælar — þar eru konurnar orðnar gaml- ar áður en þ;er ná þrítugsahlri, Ajitttr ii ntóti hef jeg eins og úður er sugt sjeð koiiur, seitt vörtl nngnr í hjarta og hugn ti sjötugsaldri og þar yftr, þn't' tr höfðu átt við hjat'tan og hliðali hag að húa Og starfaí í niiimifjelíigi nieð fijnlstl og iiiiituiúðnffullu fvi'irkoiiiu- lagi. þar, sem svo vel fef, er það f.dlsannað, fið jafn- vel ytri fiíðleikur og fegurð helat ojit óbreytt til elli- i'ira, og hverfur sjuldan ineð öllu, jafktvel í hárri elli. Sextttgar konuv getn verið fríðni' og Uliglegaf, jufnvel þó hi'tf þeivt'.'i sje orðið silfurgintt. ()g þar sem kiirliiieiiiiiriiii' strita og eitiða, .in nndlegi'ar natttnar «g gleði. án fiess nð njóta nokkurra uf hiuuii) mai'gvíslegtl lneinu og snklatisu skeiiiiiitunum lífsins vcrða þeir btátt gamlir verulega gainli.f. Jx'if mtssa ekki aðeins hár og tennur með aldri, hehi- uf Og utigleik hjiiftíins og hngarfjcir ,-sitt. þeir verða ósiðlegir. efagjarttir og harðiyndir, sji'ilfselskofttllir og þfiingsýnir. .Súliu kyrkist saiiian sainhliða líkam- anura. En þv'í frjálslegri og Ijósat'i sem lífsbfautiii er. þess lengri verðar leiðin í'ram að takmarki þvi,

x

Framsókn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Framsókn
https://timarit.is/publication/151

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.