Aftanskinið - 01.03.1906, Blaðsíða 5

Aftanskinið - 01.03.1906, Blaðsíða 5
1„ 3. bl. AFTANSKINIÐ 21 láta það þá bíða til morguns og sjá, hvernig veðrið yrði þá. Drottiun minn! svona má fara með þessa aumingjaU »Já, en honum hefur verið nauðugur einn kostur ; hann hef'ur þurft að senda með bréfið, en ekki haft aDtian til, en telpuna, því það er líklega fyrir honum eins og öðrum, að hann hefur tjaldað því sem til var. Piltarnir þurfa að fara í fjallgðngurnar á morgun. og þess vegra hefur hann engan annan haft,« sagði presttir, »Nú, gat hann þá ekki sent það með þtim á morgun? Ég ímynda mér, að ein. hver þeir^a hefði skotist með það yfir íl hlað- ið,« sagði prests konan; »heldnr en að reka aumingja barnið af stað, sem engu getur af sér hrundið, en vcrður að gjöra alt, sem henni er sagt « »Hún er nú komin ð þaDn aldur, að það er óhætt, að seDda hana bsejarleiö,« sagði prestur og það var auðheyrt á framburðinum á orðunum, að hanu var hrærður af meðaumk. un, með rounaðarlausa barninu! »Hvað um það? Þó hún sé 14 ára, þá er það ekki hár aldur; ég áh't það ótilhlýðilegt, að fara svona með aumingjana, sem engfan eiga að, í þessum mæðuheimi, en verða aö hrekjast mann frá manni, i örbyrgð og andstreymi, þar til að Drottin kallar þá til sín,« sagði prests konan við mann sinn, með skjálfandi röddu. Hún var svo brjóstgóð og gat viknað yfir kjörum bástaddra. Svo tók hún aftur til máls: »Siggamín! það er bezt fyrir þ'g að fara að hátta, þér mun ekki veita af að hlýja þér«. »ÆN sagði Sigga og tók um hálsinn a prests konunni; »ég get ekki farið heim að Hálsi á morgun, ég e.r svo hrædd við haDn Þorgrím; hann er svo vondur við mig.c Meira gat Sigga ekki sagt; röddin skalf og tárin streymdu Diður eftir kinnunum, sem voru nú svo íölar að ekki sást einB blóðdropi í þeim, en vanalega voru svo rauðar, sem sólroðíð sky á sumarkvöldi. »Þú skalt ekki þurf'a þess, á meðan ég á ofan í mig og börnin miu,« sagði prests konan um leið og hún vafði Siggu litlu að sér, eins og hún væri barnið hennar. Já, eina barnið hennar, sem hefði verið í burtu um langan tíma. Hvað það var ánægjulegt, að getafaðmað að sér þetta barn, þó að það væri sveitar ómagi, en nú skyldi hún ekki ^era það lengur. Þessu var prests konan aö velta fyrir sér, fram og aftur, þar ti! það varð rót- gróið í hug^a hennar, að Sigga skyldi aldrai frá sér fara, Síðan hjálpaði húc Siggu úr PHunum, því hún áttí svo bá^t með það sjálf, vegna þess, að litlu höndurnar voru eins og krókar, en þó var skiálftinn atakanlegastur, því hún gat tæpast staðið á fótunum. Svo var hún búin að fá höfuðverk. af því, að vindurinn hafði lamið hðfuðið á henni, svo vægðar laust og kuldinn gagntekið hana alla, eins og eðli legt var. Hun var rekin upp i rúm og hlúð vel að henni. Síða.n sofnaði hún. Á meðan prests konan var að hjálpa Siggu úr fötunum, var prestur alt af að malda f móinn. Hvers vegna stelpan hefði ekki verið látin fara heim aftur; það væri hreint ekki svo h'til skömm, sem Þorgrími væri gjörð með þessu, karlangauum; hann væri þó einstak- lega barngóður, en hvað væri að tala um það, það væri sialdan gott, sem leiddi af þessum sveitar-flækingum, sem aldrei væri hæg* að hafa frið fyrir, og yrði að vera að koma fyrir haust eftir haust og kanske oftar. En prestskonan sat við sinn keip og svar- aði fáu. Morguninn eftir var komið gott veður, en dálítill frostkaldi b!és traman sveitina, svo jörðin var öll storkin af frostinu, eins og kopar hefði verið bræddur yfir alt, jafnt fjöl! sem lágrlendi. Laxá hafði minkað um nóttina og var þess vegfa góð yfirfeiðar. Snemma um morguninn send' prests konan Stein af stað með bréfið til oddvitans; um leið átti hann að koma við á HAlsi o;: segja Þorgrími, að Sigga litla írundi ekki koma heira til hans tté þeim tíma,.

x

Aftanskinið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Aftanskinið
https://timarit.is/publication/155

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.