Aftanskinið - 01.03.1906, Blaðsíða 7

Aftanskinið - 01.03.1906, Blaðsíða 7
1., 3. bl. AFTANSKINID. 28 sem Símon bjó og drap Þórður þar á dyr með ysuklumbu, sem hann tók íir brjóstvaaa sinum. Þegar hann hafði lamið all lengi, opn- aðist loks hóllinn og signor Símon gægðist út. »Hvað er nú?« rumdi hann og gretti sig. Þórður svaraði með því, að benda upp i loft- ið með vin8tri hendinni en til jarðar raeð hinni; svo sagði hann nokkur orð, sem ég aldrei hefi feugið að vita, hvort heldar var kínverski eða vebreska, en Símoni brá svo við þau, að hann varð ýmist fölur sem snjór eða rauður sem blóð. Svo bauð hann okkur að ganga í hólinn. Þegar inn kom, var fag- urt um að litast. Alt var fágað og hreint. Á veggi'unum héngu myndir af ymsum merkum raönnum, þar á meðal af Jóni Skráveifu og Eússakeisara. Hylla var um þveran skálann og á henni sat hrosshausirin bundinn við bjálka með munnleðri af mönnum. — Þórður tjáði nú Simoni fyrirætlanir sinar og eftir allmikið vafstur fékk hann hann til þess, að riða með okkur upp til tungslins, þá um nóttina. Þórð ur þreif til haussins og ætlaði að kippa hon- nm niðar, en hann sat f«stur. Símon brosti. Svo fór Símon að þyl.ja tilheyrandi bæn, sem varð að fara með, ef ruaður vildi fá haus skömmina til að hrærast. Þegar bænin var búin og hausinn laus, settumst við allir á hann; Símon sat aftastur og styrði. Svo þutum við af stað. — Það, sem bar fyrir sugun á laið þessari, er mér ómögulegt að segja frá, það var svo mikið og merkilegt; en þegar við átt- um eftir svo sem tvær þingmannaleiðir til á- fangastaðarins, heyrðum við voðalegan þyt fyrir framan okkur. Það var gandreið, sem stefndi beint á okkur. Þær hlutu að rekast á, það var ómögulegt að koma í veg fyrir það. Og hvílík ásigling! Hún var svo stórkostleg, að ég leiö i ómegin og datt niður á jörðina. Ég raknaði ekki við fyr en daginn ef'tir og var þá nær dauða en lífi af tannpínu. Það var voðalegt!* Og Hallur gamli reyndi að andvarpa. »Sá getur logið, þ<í hann sé gamail,« heyrðist sagt úti i horni. Það var Sveinn kaupamaðnr, sem var að fá sér í neflð. »Er þessi saga sönn, afi?« spurði Óli sak- leysislega o« leit á afa sinn, sem hailaði sór brosandi aftur á bak upp i rúmið. »Vertu ekki að þessu, barn,« sagði amma har.s og hóstaði, »þú þarft að fara að sofa.« »Já, það var merkileg ferð!« Atli. Þorleifur. Þegar Þorleifur lá í vöggu sinni, var því spáð, að hann yrði mikill maður. Móðir hans lagði spá þessa vandlega á minnið og þegar Leifi hennar komst á legg, sagði hún honum daglega frá henni. Smátt og smátt f'ór hann því &ð ímynda sér, að spá þessi væri svo óyggjandi, að hann þyrfti ekki að gjöra neitt til þess, að reyna að uppfylla hana, heldur mund: hamiagjan af sjálfsdáðum berast í höndur sór. Þannig leið og beið. Þorleifur komst svo a seytjánda árið, að ekki var hannorðinn neitt meiri maður en jafnaldrar hans. Svo komst hann á átjánda áríð, nítjánda árið og það tuttugasta, og alt var við hið sama. Þá reiddist Þorleifur. Hann rauk inn í eldhús til móður sinnar og heimtaði nesti og nyja skó. Hann kvaðst ætia að fara út í heiminn til að sækja hamingjuna. Þpgar móðir hans heyröi þetta, fór hán að gráta og bað hann fyrir alla muni ad vera kyrran. En hann þvertók fyrir slíkt. Henni var þvi nauðugur einn kostur að sleppa honum, en þó !ét hún hann lofa sér því, að hann skyldi iðulega skrifa henni, þangað til h»nn kæmi af'tur. Svo fór Þorfeifur út í heiminn til að sækja hamingjuna. — — — Mörg ár liðu svo, að ekkert frétti Vigdís gamla af hot.um Leifa sínum. Þá var það dag nokkurn, tiu árum ef'tir burtför hans, að hún haltraði ofan að sjónum, þar sem menn voru ientir af nýkomnu skipi. Hún sá að tveir af þeim voru mjög druknir og voru þeir aö rifast. ' Ancar maðurinn bljóptil.og ætlaði að slá hinn með flösku i haus- inn. Sá, sem tilræðið var ætlað, stóð frammi

x

Aftanskinið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Aftanskinið
https://timarit.is/publication/155

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.