Lögberg-Heimskringla - 18.02.1994, Blaðsíða 8

Lögberg-Heimskringla - 18.02.1994, Blaðsíða 8
8 • Lögberg-Heimskringla • Föstudagur 18. febrúar 1994 í helmsókn hjá Pétri Tryggva gullsmiö í Gentofte Hugmyndafíug á vængjum handverksins Eftír Sigrúnu Davíðsdóttur Hvað dettur lesandanum í hug þegar hann heyrir steinsteypu, ryðgað járn, víravirki og demanta nefnda í sömu andrá? Líklega rekur hann í vöröurnar, en þeim sem þekkja til handverks Péturs Tryggva gullsmiðs veröur ekki svars vant: Skartgripir eftir Pétur Tryggva. Skartgripir hans eru gerðir úr þessum efnum, aö ógleymdum heföbundnu hráefni gullsmiða eins og gulli og platínu og ef steinsteypan gefur hugmynd um eitthvað þungt og klossað, þá er það öldungis rangt. Hlutirnir hans eru fínlegir, án þess að virðast veiklulegir, fullir af hreyfingu og spennu, sem stafar af Ijónfjörugu hugmyndaflugi, en ekki af ósamræmi og óró. En umgerðin um allt þetta, verk- stæðið og búðin, er líka kapí- tuli út af fyrir sig. Það er óhætt aö segja aö Kaupmannahöfn hafi bæst sérstakur staður þar sem búöin er annars vegar, en hún er hönnuð af Pálmari Kristmundssyni arkitekt. Búðin er úti í Gentofte, við samnefnda götu, skammt frá járn- brautarstöðinni og inni af búðinni er verkstæðið. Þegar gesturinn gengur inn í búðinni, er ekki laust við að hann grípi andann ósjálfrátt á lofti. Við augum blasir giyfja með möl í botninum. Gólfið er nefnilega gagnsætt. Veggimir em úr gró- fum múrsteini og það er hátt til lofts. Innréttingar em úr gleri og járnprófílum, en látum nánari lýsingar eiga sigv því sjón er sögu ríkari. En fyrstu áhrif em svo mögnuð, að það tekur smá tíma áður en athyglin beinist að innihaldinu, nefnilega skartgripum gulls- miðsins. Kaupmannahöfn varð fyrir valinu af því Pétur Tryggvi þekkti sig hér eftir námið, auk þess sem borgin liggur vel við samgöngum niður til Evrópu og reyndar um allan heim. En Gentofte varð fyrir valinu af tilviljun. Hann og Hlín Hermannsdóttir kona hans vildu vera með dætumar þrjár í hlýlegu umhverfi og í Gentofte keyptu þau sér hús, þar sem Pétur Tryggvi hafði vinnustofu framan af. Þegar gamall gulls- miður var að láta af störfum við aðalgötuna keypti Pétur Tiyggvi búðina og verkstæðið. Húsnæðið var þröngt og troðfullt af dóti, en hann eygði möguleikann á að útbúa nokkurs konar turn. Hann fékk svo Pálmar Kristmunds- son arkitekt til að sjá um innréttinguna. Pálmar lærði í Danmörku, en vinnur á Islandi þar sem hann hefur meðal annars innréttað verslanir ATVR. Pálmar gerði innréttin- við það sem aðrir em að gera og reyna mig við harðari samkepp- ni en heima. Eg hafði farið á sýningar í Þýskalandi og selt þar og þau sambönd hafa undið upp á sig. Ég hef einnig farið til Japan á sýningar og eins og er vinn ég meira fyrir Japanina en Þjóð- verjana.” Spurning um samræmi E: Lj gar úr stöðluðu efni og eins og Pétur Tiyggvi segir, þá er meira en auðvelt að klúðra slíku, auk þess sem það hefði verið hægur vandi að fá miklu dýrari en um leið miklu venjulegri niður- stöðu. í búðinni er það því ekki aðeins gullsmiðurinn, sem hefur sýnt hugvit. Það er ekki ýkja langt síðan að Pétur Tryggvi rak gullsmíð- averslun á Skólavörðustíg. Hann lærði heima, var meðal annars í læri hjá föður sínum, Hjálmari Torfasyni auk þess sem hann stundaði nám við Gullsmíðaskólann í Kaup- mannahöfn. Verslunin gekk vel og hann hlaut góðar undirtektir heima fyrir. Einhverjir hefðu kannski verið ánægðir með það og haldið sínu striki, en það hentaði ekki Pétri Tiyggva. “Mig langaði til að prófa hvemig ég stæði í samanburði fnisvalið er Pétur fTryggvi ekki fjölyrtur um. Hann notar jám, steinstey- pu og tré, auk gulls og platínu. „En á endanum er þetta bara spurning um samræmi í stykkinu. Flestum dettur víst í hug einhver dmlluklessa, þegar þeir hugsa um blauta steinstey- pu. Ég hef átt mikið við húsaviðgerðir og oft haft stein- steypu í höndunum. Svo fór ég að hugsa um að steinsteypan væri eitthvert íslenskasta efni sem til væri, svo af hveiju ekki að lyfta henni upp? Víravirki bregður fyrir hér og þar í gripum Péturs Tiyggva og oft í óvæntu samhengi. A þennan hátt lystur því gamla og nýja saman í gripum hans. „Heima kenndi pabbi mér að smíða víravirki eins og á að gera. Þetta er mikil nákvæm- nisvinna; sem hann vildi að ég lærði til hlítar. Nú er víravirkið hins vegar oft steypt. Venjulega v / rnetaþ silver and diamonds, what would come to mind? We wouid probably be d. Only those who know Pétur Tryggvi, a gold- smith, would know that we are talking about jew- platinum. If eoncrete gives us an idea of something heavy and clumsy —wrong, his things are delieate antí give a sense of motion and tension, wíthout imagination. Petur Tryggvi often uses fíiigree in his work combined wíth other designs. store, whieh are also uniqufy designed by Pálmar Kristmundsson. Entering the store the customer faces a pít of gravel, or so ít seems, as the floor is giass, walls are coarse brick with high ceiíing and is er íslenskt víravirki smíðað í sil- fur, sem síðan er gyllt, en ég hef leikið mér að því að yfirfæra vinnuna í bæði gull og platínu.” Þegar Pétur Tiyggvi sendir hluti sína til Japan fara þeir í gegnum stranga gæðaprófun. Deman- tamir eru skoðaðir vandlega og flokkaðir eftir hárnákvæmum stöðlum og sama er með gullið og platínuna. En fyrir steinstey- pu í skartgripurn eru ekki til neinir gæðastaðlar, en gulls- miðnum er ljóst að hún þarf að halda. Á stundum þarf Pétur Tryggvi að koma frá sér hugmyndum, sem ekki rúmast í skartgripum. Hann hefur átt við skúlptúr og meðal annars haldið sýningu í Galleri Scag í Kaupmannahöfn þar sem allar myndastytturnar seldust og í kjölfar þess hafa fylgt ýmis hön- nunarverkefni. Gullsmiðnum í Gentofte er fleira til lista lagt en skartgripasmíðin. Letter from Reykjavík: riö 1994 byrjaði vel á íslandi hvað veður snertir á suður og .suðvesíur hluta landsins, en sama verður ekki sagt um austur, noður og vestur Iand þar sem gekk yfir með stormum og snjókomu. Svo slæmt og víðar og eru sum þeirra talin ónýt. f þessu veðri strandaði, eins og áður hefur verið getið, björgunarskipið Goðinn í Vöðlavík; en sá fjörður er miJli Eskifjarðar og Neskaupstaðar. Frækilegt björgunarafrek var unnið af Keflavík, sem hættu lífi sínu til að bjarga mönnum af skípinu, en þeir höfðust við á þaki stýríshúss þar sem þeir höfðu leitað síðast hælis, en þar gekk sjór stanslaust yfir þá í níu tíma. Þegar þyrlurnar ioks komust að strandstaðnum, efíir ótrúlega erfitt flug sigu tveir menn frá þeim niður til skipbrotsmanna til að aðstoða þá við sýnt mikið áræði við það verk. íslendingar eru mjög þakklátír þessum bandarísku hetjum og hafa sýnt þeim þakklæti sitt með opinberri viðurkenningu. Þar sem þyrla Landhelgisgæslu fslands varð að snúa við undan ofsa veðri, þar sem hún var ekki næjaniega stór og kröftug, er bent á nauðsyn þess gerð, en það voru einmitt tvær þyrlur af þeirri getð sem sendar voru til hjálpar frá Keflavík. Sjómannaverkfalli er lokið í biii a.m., en því miður tókust ekki samningar. Rflíisstjórnin setti bráða- birgðarlög tii að stöðva verkfaJlið og raeð tillögur um lausn, en þær eiga að liggja fyrir um mánaðarmótin. Alpingi mun síðan fjalla um þær tíllögur og á að hafa lokið því í júní mánuði n.k. Takist það ekkx má búast við áfrarahal- di á verkfallinu eftir þann tíma. Allir bátar og togarar eru nú á sjó og er útlit gott í dag fyrir góða loðnuveiði. Hér er um það talað að AJþingís- haust en kjörtímabiH iýkur ekki fyrr en á næsta ári. Úrslit borgar og bæjar- stjórnar kosnínga sera fram fara í vor munu hafa áhrif á ákvörðun um tímasctningu Alþingiskosninga. Reykjavflí hefur lengst af verið stjórnað af Sjálfstæðísflokkunum, en nú stilia andstöðu flokkarnir upp sameigin- legum iista, og ef dæma má af nýútkomnum skoðanakönnunum, þá kynni kona þá í fyrsta skipti að verða borgarstjóri í Reykjavík. Margt getur þó breysí þegar kosningabaráttan hefst. Á tali fólks heyrist manni að byg- ging Ráðhússins og Perlunnar, þess glæsilega veitingahúss ofan á hitaveitu- geymunum, hafi verið vanhugsuð fjár- festing á erfiðum tlmum og gengið sjóðum bor- garinnar tii þurrðat. En glæsilegar eru þessar byggingar engu að síður, og fyrr eða sein- na hefðu þær verið " Friðsæh er á landinu mmmmÍHmmmm og er hægt farið af stað á nýju ári, en margir óttast langt sjómannaverkfall sem hefði kostað þjóðina mikið ekki sfst í töpuðum mörkuðum sem krefjast stöðugs og góðs hráefnis, íslendingar ganga til verka sinna og ekki sýnist mér annað en að minna $é um það sem erlendar fréttastöðvar leg- gja stundum mikla áherslu á en það er framferði og drykkjuskapur unglinga. Mér sýnist ungt fólk á landinu vin- nusamt og sér vel xneðvitandi að men- ntun er þeira nauðsyn. Íslenskír unglin- gar læra snenxma að vinna. Sumir sjálf- sagt sölunda tekjunum en flestir sjá um sfna menntun af tekjum sínum og mörgum tekst jafnvel að Jeggja fyrir. Áhugi þeírra a listum, í hvaða formi sem er, hlýtur að vekja athygli og gaum að því jákvæða meðal þeirra en þess neikvæða, eða er það ekki frét- tnæmt þessa dagana. Þó svo að atvinnuástand sé ekki gott eða lofí goðu í bráö, þá er bjart framun- dan fyrir ísland of íslendinga.

x

Lögberg-Heimskringla

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögberg-Heimskringla
https://timarit.is/publication/160

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.