Alþýðublaðið - 08.04.1921, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 08.04.1921, Blaðsíða 1
Alþýðubladid O-eííÖ T&t "fii .Alþýðiifloíikiiiim. *921 Föstudaginn 8. spr£!. 79, tölubl. ct ,in ..¦-..- —-- —¦- Ræða Jóns Baldirinssonar i kosningarréttarmálinu. (Frh) ,,Hér er fulikomið samræmi á ærjLÍlli kosningalaganna fyrir þessa kaupstuði og milli korningalaga til alþingis. Qg Sigiufjarðarlögin geta verið í samræmi við þau kosningaiögin sem lengst ganga ssú eða síðar kunna að verða sett, og heíði háttvirtri allsherjarnefnd verið eins mikið kappsmál að samræma kosniugalögin, eins og ætla mætti af nefndaráiitinu, þá var hægurinn hjá, að taka óbreytta kosningalagagreinina úr lögum ein liverra þeirra kaupstaða er eg nefndi, og bera íram sem breyt- ingartíífögu yið frum,, og þá hefði því lika verið náð, að sömu kjör- Skrár hefði osátt aota til bæjar- stjórnarkosninga og til þingkosn* inga. Líka raá athuga, í þessu sam- hznál að kosaingarréttur við kjör- dæmakosrtings'.r til alþingis er nú talsvert rýmrí en kosningarréttur ti! bæjarstjórnar i Rvfk. Má þar t, d. nefna, að þeir, sem ekkert útsvar er lagt á, en þiggja þó ekki af sveit, hafa nú ekki kosn- Ingarréít til bæjarstjóraar hér, og þegar kosningarrétturinn til innan- sveitakosninga er orðinn þrengri ca. til alþingis, þá sýnist ekki van- þörf á að breyta, og þó að nú sé rýmkað til ofurlítið meira eh enn er komið á í öðrum kaupstöðúm, þá sýaist það varla vera svo háskaíegt. Og ber þá ekkert á tniHi um kosningarrétt til alþingis og ti! bæjarstjórnar í Reykjavík, ef þetta frv. yrði samþ., annað ea þ&ð að sveitastyrkur svifti menn ekki þessum < rétti, að því er til bæjarstjóraakosnmgfi kæm|. Og að yísu þarf ekki, að eg hygg, svo ýkja miklar breytingar á fátækra- iögunum til þess, að sveitastyrkur svifti ekki kosningsnétti til al- þingis. Og það getur verið, að hið háa alþiugi fái tækifæri. til þeirra breytinga. Og þá er fult samræmi komið bæði hér í Reykja- vík og i öðrum kaupstöðum lands- ins, því að þeir fylgja kosninga- iögum alþingis. Svo að þessi á- stæða háttvirtrar nefndar ér þar með burtu fallin. Eg skal þá minnast á breyting- artill mfmar á þingskj. 86. Fyrri brt. fer fram á það, að aldurstakmarkið í frv. sé fært ár 25 árum niður £21. Eg skii rtú ekki í þvf, • sð nokk^ufu manai geti látið sér detta í hug að þeir, sem hafa náð 25 ára aldri, séu miklu þrosk- aðri eða færari ti! þess, að taka þátt I kosningum, heldur en þeir, sem eru 21 árs. Eg þykist sann færður um það, að þá hafi menn yfirleitt náð þeim þroska, sem gerir þá eins færa til þess, að hafa hóud f bagga um ailar kosa- ingar tii opinberra starfa. Þá bafs merin að jafnaði fengið þá almenn,u mentun, sem menn alment fá und ir lifsbaráttuna, og standa þar ðestir ekki að baki þeim, sem bætt hafa við sig fáum árum. Loks hefir löggjafarvaldið við- urkent þetta með því, að veita mönnum 21 árs fult fjárræði, og verður það ekki talið mínna vert, að menn megi fara með fjármuni sína og ráðstafa þeim eftir vi!d, heldur en þó þeir taki þátt kosniagum. Sannadega verður að telja það fult svo mikið vandamál, að fara með þau mál, þó fyrir sjálfan sig sé. i- Þjóðféiagið er heldur ekki hlutlaust í þv(, hvern- ig sú ráðstðfun fer þeim úr hendi, ef ti! vill miklu. fremur hið gagn- stæða. Ög þó hefir löggjófln álitið þetta alveg áhættulaust. (Frh.) 3 svefnrofaiinm. EfHr Henirih J. S, Ofíóssm. I Mgbí. t. apríl birlist nafnlaus grein með þessari fyrirsögn. Er hún ádeila á sodalismann („jafn- aðarstefnuna"), ákaflega barnaleg, en óveniu hógvær úr þeirri átt. Sætir hið síðara furðu, t Enda þótt gresnahöfundi hafi láðst að röðstyðja .dóma sína og ályktanir, sem annars er venja, má geta skrifs hans að nokkrn. Fyrst vil eg syna henum fram á að hann þekkir nsuðalítið tíí, er hann heidur því fram að h<fe sé enginn mismunur fátæktar ogr euðs. Hé? f bæ eru menn sem íifa i höilum, sem mest Hkjasi víggirtum köstulum. Hafa þeir sér útibú víðsvegar um bæinn. Sitja þar synir þeirra. Þessir menn reks stór atvinnufyrirtæki ög eru auð- ugir. Verkamenn þeirra sem senni- íega skifta hundruðnm eru bláfá- tækir. Vilji þeir hinir auðugu feðg- ar þíýsta niður kaupi, geta þeir það, því verkamenn þeirra fá efeki staðist til lengdar vinnuleysi og verkfall. Þeir erra öreigar. Þeir búa í þröngum og illum hibýlum, lifa. á óbreyttri fæðu og aeita sér um öll þau þægindi, sem „vinnuveil endurnir" geta veitt sér. Nú hafe auðmenn bæjarins með tilstyrk svonefndra „íoringja alþýðunnar" lækkað kaup daglaunamansa. Þeir verkamenn sem létu hafa sig til að samþykkja þessa kauplækkun voru vissulega i „svefnrofum". Áuðvaldið er vakandi, það vissi vel að ekki myndl minka um vinnu þótt kaupið væri óbreytt, en það sá lika að þetta var ieíÖ til að ná betur valdi á hinni fá- tæku alþýðu; þvf lengri sem vinnu- tímina er og þv5 aumara sem kaupið er, þvi vissari bráð eru verkamenn og íólk þeirra. Þett*

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.