Baldur


Baldur - 26.05.1909, Blaðsíða 1

Baldur - 26.05.1909, Blaðsíða 1
assaj^ös^öSiöööi^iSiööö^^ö^í! STEFNA: Að efla hreinskjlqi og eyða I hræsni í hvaða rqívli, sem fyrir | tíemqr, án tillits til sjcrstakra || i flokka.' | !' í AÐFERö: Að tala opinsk&tt og vöflp? I laust, eiris og hæfir þvf fálki. | sén 9t »f AQfrcpnp bergi | brotiS, VI. ÁE.. GIMLI, MANITOBA, 26. MAÍ 1909. Nr. 48, LÍTIJ) A 1>ETTA, Jónaa Halldórs.s.on á Gimli hefir ö^í> ÍÉÚÐÁJtfíúé fyrir 1? manng yfir íjumarið, Finnið hann þvf viðvíkjandi, WlNNIPrEG-MENNI Lesið \ GOTT ÍBÖDAKH0S l GjMLI til Jeigu um sumartfmann, —r-cða 'til kaups, ef þcss er ógkað, gemjið viö JfJIiUS j, SóLMUNBSSON. Gimli, Man, "Ekki skaltu mamv deyða." í það minnsta rnejí vðruntim hafa fiestir þeasa kenningu t svo rniklum hávegum, að ekkert i|!t þykir jafnast á við það að drepa rnann. í aðalmenntalandum heimsins Cr þrt ekkí n<i som stendur vcru- lega talað \\m ncitt annað en mannclríip, — f w5gu stúrutu sttU, *— í herna/fi,. Það þýðir: Að nógu margir vprðj samtaka ( þvf, að ætia a$ drepa riógu marga. Að framkvæma það er kallað hreysti, -.-.- og hreystin er kiilluð dyggð. Allir tnenn vita að það er fals- kenningj -*+¦ hfeygtin cr hæfileiki, sem hægt cr að misbrítka. -- (ii dyggð verður ekki m.isbrukuð, hiin bara deyr, luettir a.ð vcia dyggð. rr- En dýr hugsa ekki flt í það, — ckkert frcinur þó þau kiæðist f sjlkj og sofi á flauelí aj|a sína ævi. Englcndingar hafa lengi ;¦ þess vandlega, að ciga, cins mildð af manndráps&hu'Idum ejns og þcir tveír, s.em-n;t:stu' þeim kæniust f þcsskonar ríkidtcmi. I'ctta ka'la þcir tvcggja veldr, mæjikvarða ('l'wo I'pwcr ,KtajKÍard) og A, þán'a kvarða kcnna þcir clluui bíiipuiii sfriurn að tnæla sfua þjrtð. Á flotann er þcim kcnnt að trýa og þcra lotningu fyrir honurn, cg me.ð íjlln npphug.s.ai]]cgu móti e.r dýrs- gðli iTiann.sálarinnar, það serri YÍrð' jr Qg viðheldur iHicfarjcJttiiiinn, ræktað f hygskoti banianna-. Eok;s cr u ú svo k.ornjð á 1 landi, að íumaðhvort cf þjcjðiii.að tiyliast af hræcísiu við fm_\ ndaða hættu cða stríð og b!óðsóthelling« ar vofa yfir þeim Evrópuþjóðum sem mcst kvcðar að. Fyrstu glæringarnar í báli þvf, gem búist er við að gjasa • fciru,ni upp 4 hvcrri stundu, voru viðskifti Austurrfkis við ]íosnfu og Her- ZfgóvflH!. fivo k-om uppnámið f Hcrvfu, og f Morjtenegró; og sfðast borgara- strfðið f Tyrklandi. Á bak við tjOldin standa ÞjOðverjar og Eng' lendingar á vfxl, •**, l^tast vcra góðir vjnir, en hvarugum kemur dúr á. auga, af ótta fyrir hinum. Lcxían, sem upp \\x þcssu hefir hafst, er vissulega hræðileg, og það cr f raurjinni hftn, sem ótt- anum voldur: DpengskapaforS hinna mestu þjóðq er óáyfið,an-. leqt; -.-- supar þqirra koma sjcr s,aman um það fyrir siameiginlegia hagsmuna sakir, að láta oinnj þjdð haldast það uppi f skjóli sínu, að gjðra samningsrof gagnvart annari ]>jóð, Af þeaaum tftta eru Englcnd- ingar svo gagnteknjr, að þingið þeirr;x kem^t gkki þverfóta fyrir vandr'æ'ðmHim, som hernaðarmál. jn valda. Mikill hpí ntheimtir mikið fje úr rfkissjöðniim, cn það mikla fje verður þá einhvernvcgin að fást í þann sjóð, og því eru níi fiarmál og hcnnál Englcndinga koinin í ógreiðanlcga flækju. S;nna gcngui' hjá Þjóðverjum, og jafuvel hjíi Bandarfkjamó'nrjum. Gjaklcnduriiir stynja urjdir skatta- byrðinni, rífast eins og rakkar úí úroliuni toillfiguín,, þvf þ». krcjip- ir »kúf'On cius.taklingana niisjafn- lega fast. en þó heiintnr hver þjóð f kappi við aðra mciri herfjtbfjnað, steikari lanclvarnir. Há.ttstandandi menn fcrðasí urn (öndirttii að 'nvetja mcnn til VQpria- burðar. Einn hcrramaðurinn ta'- aði p,ýk]ga'á fun.di í Winnipog og hVtVttí nmnn ti| að fara að liafa hcr- ! æfingar á hcimikim sírnnn, cða á cin'ucin hátt, fyriraýui sína, scrn vaeru f uppvcxtí, og vcrkamcnn þíi, sem þeir hefðu f þjónustu siiiui, Jafin'cl Grey Iands,ij<5ri fer I með sama söngrtura upi landið, og pr i)H til jþe§s,að vita um sva ágæt- ati in;inu, scin hann er að nu'irgu lcyti. Þrcnnar skotf'a-ratc gundir eru Þiððverjar að proTa íi loftskipum, Em cr t'l þess, að sprcngja með hcnni byggingar og varnarvirki; önnur til þcss að kveikja ( bygg- ingum og loftskipum; og hiq þriðja ti| þcss að gj/'ira (1þqla.ndi cidaun f hcrbúðum og bQrgum, sem sctið . j cr nm: * * I>annig cr húg^unar^fl hinnal ¦vitr-istu manna misbrúkað, iafn- ! í I j franU þvf, scm friðarþing pru hald-1 ! in, og verðlaun veitt þeiin, sQtn | "friðiun scmja." það sannast viðvfUjandi 5. boS- ! orðinu, cins og fleiru, að hægra er | ' að kenna heilræðin en h;d,da þau. Einstaklingum lc}iis.t ekki það, scm fjelíigurn leyfiat; og fjclíiguiu leyfist þci ckki það, sem þjóðum lcyfist. Heiðruðii lesendurl Styðjið \\\\ allir *'BALDUR" með því að gjöríUst kaupendur haus, Ýmsir fleiri fá þetta blað til að í,koða þ,að og lesa hcidur en þeir, scm eru rcglulegir áskrifendur. A.llií þjer, sem Baldur er nft scndur, kr\ þegs að þjer hafið skr-ifað yður fyrir honum, ¦» ti) yðar er þetta talað, 5ýnið oss ny þ4 velvild, að l^ta oss scm allra bráðast vita, .hvert þjer eruð sfittir mgð að láta senrja yður hann framvegis, f þvf skyni að þjer munuð borga áskriftargjaldið fyriv hamv Hinn vi. árgangur blaðsiiis, Sirn að rjettu lagi fitti allur að tilheyra árinu icjqS, er nft loksins að vc^rða búinn, þvf vjer híifum gengið íit fr4 hi'ngað til að hafa tölublöðin ckki rjema 59 f hverjum árgangi, B'aðið kofitaði f fyrstunni |,j vun árið og vai' þó hglmingi smærra þa, hekinr ep það cr nú, enda er mji'ig hart h. því að mögulegt sje að selja það með þessu verðí, Þcir scm um lengri tfma haja Qrðið blaðsins að- n.JQtancli, án þcss að vera þó rcglulegh áskrif'endur, ættu að reynast os.s svo höfðinglegir að senda $1.25. Fyrir það skulu þcir kvittaðir til 1. jálf 1910. Þcir sem byrj.i að fs. blaðið nu, vcrða kvittaðir til! sama tfma fyrir $1. r>andaríl\janienn eru sjerstaklcga beðiiir að svara sem fyist, Það er, dýrt a.ð senda þeim sýnishorn vegna burðargjaklsins, The Gimli PrvU, & Publ. Ca., Itd. Grrmur írá Hrafnjstu, ^—— ;o;0:o;-----— I, Hann ölgt upp f hamra^eyju, luirðkrcpptri af ra.sfa- bandi, sem úr hafsins bónda-beygju bryddi' & tá af sokkuir landi^ 'sem þar niður-numinn lægi n 'ikkvi pcig-Duuibs ótjcytandi, pg O.r kafi' á, kcipinn sæi, Skcrja-hcft og hrcnnum flotin Hraf'nista |A íit i\í töngum, það vciru Ýmis. beina brotin brimn;>g"ð ld, Dofra (inguin: ht'íniþurfians sem hjeruð -Svfa heugir mn öxl u'ót Noreg kingnm, þi'u'fur f kafi hafs og skyja, Þar varð ungum ekki' að h;efi, og sfzt Grfmi 1/jðink'mna, það að taka aj|a ;evi andófs-bai'ning fcðra ' sinna, hrckjast yfir haf é\ armn, hnika' ci mót erj ,drAps»raufl vinna, leiksoppur hjá byl og b^.rum, Gainla Ægis góða. vekii Grfini fannst sjg srná og spa.na, þcgar gcin og froðufeHdi fallsj(5r yfir tuanna bana.. / Uk-köstuiuiin. hfs-andvana Itigðum npp, þar fari hvelfdi Ui.dir búlgna brivngarðana.. Þcgar inn-istrcym áfi'ill nðu upp rrieð Jaðri norðan verðuni) fla.'ddu gritnu scm gcngju á skriðu, Grfmi syall i skapi' og herðum: brýudur vilji' Qg vit að storka vcðii' og sjó, en ráða ferðum s..„ ... .¦ Þannig sffelt lýðsins leysa Iffs-höfr iil Qg þrautir grynna þeir, sem voga föskt að rcisa. rönd við guðum fpðra 9Ínn»! Anriars væru ljðð og |istip lögst í kur t auðmýkt hinna, ailra vona, mætUr- misstir, HAm sá eft f rokum reiðra rAna, sjófugl máti jeji blaka inn til hamra'hreiðra híillum væt-tg og beygðu stjeh, akast l^ta vindspglsrveifu vængja sinna' & fleygi%hveli fyrir veðri hæðar-hreifu, Lagði hðnd að hyggju-sniðumi hvort svq rnrelti1 ef finndjst m&tjnn, • skapa sjer <tr voð Qg viðum væng ö 4ra;þungan bátinn, Gegn sjer lfrta ^iglur soga sætok^-víjður bylja.-státin, andblásandl önugt toga. Loks tókst Grfmi' að lægja boða, lang-róðrum að marka b&sa, er mpð leikni lausra voða ljet sjer* virtda öfugt blftsa, Hjátrn sagði'; að hvert s.em færi 'ann hcfði' 'ann byr af kyngi .&ssu=- gtildróttur og guðlaua væri 'ann, Þegar Grftnur gilduth filnum, greiptj stjrSrn^ár, drif þ<5 skæfu, sfzt vajf haítt að hj&lmun-völnum holskpflurnar ufldan græfu. Stæði' á lofti kinn 4 kjfilnum kr;j.:kti 'atm tá f Himjnglæfu; §takk við sveigðum stýris^spölnum Sat hann undir sigiu-taumum scx á borði' er undan gefa, galdraði seglin stormi' og gtraumiim ateyttau undir vindsins hnefa, $noiddt byl og hjó tii hafnar hring=beitingum siglu^skrefa, mcðan hinum sædjíip safnar, Gífmur hafði ei Kflirfla«Ii«ti,f Hrafnistu mcð sjpr til grafar. J>ær eru' crfð, sem œttar-kvistir- yngri ft fil vrlggu-gjafar, þær hafa haldiat Hví»ru«vfiifl hjá oss Norðmenn. ¦«• Fr4 þeim stafar hciður Nanscn, heppni Esifi, \l AIda-h«f af gríinum gramm Grfms og Fultons l4gu milli: Pysjar allri sneiddar srtilh, Sniðnir bautar rímastðfum, mJnnisvarðar glæstir gyUi.— Grfmnr f fjtfru1 f norður hofum liggur f urð —^ við fjarðu-fylli —» fægðr-i brimsi og fsa sköfurrt. Eoiði Fult.onts heimsins. hy-lli hreykir upp með stema^gjafum. Biiðir yngri ðldum vægðu; andviðrin og sjóinn lægðu, —Mjer fmnst Iff og liðinn tfmi h'sthagari' f bat hjá Grfmi! StKPHAN G- STEriiANSQN,

x

Baldur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Baldur
https://timarit.is/publication/165

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.