Dagsbrún


Dagsbrún - 20.10.1916, Blaðsíða 3

Dagsbrún - 20.10.1916, Blaðsíða 3
D A G S B R U N 12£ Egill Jacobsen. Landsins ijölbreyttasta velnaðapvöruverzlun. Nýkomið með s/s Islandi og O^ullf ossi: * T?arfti1zámiK svartar, mislitar. Komið fljótt, MT^t^^KRMA.mM.J^ÍM.M. « aður en pær bezru seljast. 1 klt <n>^£>m^i af nýjustu gerð. Skoðið þau áður Ti*-*-w»A<rlVi Ixffi úr plydsi, ull, Uivanteppi e^Jpér k8aupið annarSstaðar. öoroauKa Domull. 8e?>-alJÍr,.kÆast Htiiiiteppi. Grardínuíau, Sg. Tvijsttan. 3fx>ro;iiiil5:jólaefiii. Regnhllfar, meðsÆku Klædi, PlydS kápur. hvergi Sængurcliili;. JLiéreft. fJÖ,boSarinn^Val æilliÍSVIlIltlief HÍ fX| FÓdtirefllÍ. ^ÍlliÍ, " borgarinnar. "Vetrarlíápiir. "Vetrarliattar. Svuntur. Flauel og ÓJS margt "Vetrarliaiizliar Hattaskraut. skinn og ullar. fleira. Með s/s Islantii kom. mjög- stórt lirval af Myndum og Myndarömmum. Komið og skoðið! Pó þrengs/in séu mikil, þá borgar það sig samt að biðal úsar, og hvers er annars að vænta af honum, sem beinan hag hefir af þvi, að kaup há- seta sélágt? Um Svein ersama að segja, hann er riðin við svo mörg atvinnu-hlutafélög, að hag hefir hann af þvi, að auð- valdið þróist. Blöð þeirra langsum-manna, Isafold, Morgunblaðið og Vísir, réðust með ódrengskap á há; seta-Verkfallið og gerðu alt sem þau gátu til að sundra samtök- um sjómanna, bæði meðan verkfallið stóð yfir og á eftir. Par með hefir flokkur sá,~ sem nú hefir þessa alþýðuvini á boðstólum ákveðið sér stefnu, sem er að sundra og eyðileggja félagsskap meðal sjómanna — og öllum ætti að vera enn í minni svívirðulegulegu árás- irnar sem flokkur þessi gerði um síðustu bæjarstjórnarkosn- ingar. Vonandi sýna bæði verka- menn og sjómenn nú við kosn- lngarnar, að þeir kunni a° gera skil á réttu og rör>gu, og kjósi ekki á þing þá menn, sem hafa verið and- stæðir þvi, að verkamenn fái bætt kjör sín, og vegna sinnu umfangsmiklu »spekulatióna« hljóta að halda þeirri stefnu áfram. ísafold og Lögrétta! burt með blekkingartilraunir ykkar, hættið allri rökkur-lýgi! Og þið, verkamenn og sjó- menn, látið ekki leigusnápa þeirra heimastjórnar- og ísa- foldarmanna blinda ykkur með lygasögum þeim, sem búnar eru til á skrifstofum þeirra höfðingjanna. Nói. Reykjavíkur-pistill. »Oft er flagð undir fögru skinni«, sagði eg við frænda minn úr sveitinni. »En eg vil taka það fram, að eg á ekki við Svein Björnsson. Mér finst hann alls ekki fallegur, enda manstu hvað ég sagði þér um hann þegar við mættum hon- um áðan. En vel á minst, ætlf hann sc búinn að fá usla- gjaldið frá fátæklingnum, sem varð fyrir því slysi, að missa þrjár rollur inn í Edengarð- inn hans Sveins, sem ekki er nefndur Paradís, af því þar er engin slanga, nema vatns- slangan, sem aldrei hefir heyrst mæla orð við konuna, en ram-slæg er hún eins og gamli Skjóni. Halló, Róbert! Hvert ert þú að fara? Hvað segirðu, dreng- ur? Eftir tveimur dósum af skósvertu fyrir Pétur Zóphóní, sem farinn er að gerast grá- hærður af vonleysi um að hann komi Jóni Magnússyni að, um Knút hefir hann aldrei haft neina von, og eiginlega hefir enginn átt von á því, nema Knútur sjálfur, séra Bjarni og Guðm. klæðskeri. Frændi minn úr sveitinni! Lánaðu mér vasahnífinn þinn, ég sker hér í sundur með honum pistilinn, því Jón segir að meira komist ekki af hon- um í blaðið. Hinn búturinn getur komið í næsta blaði; það skemmist ekki lundabagginn, þó hann sé skorinn í tvent, ef ekki er rakinn af honum rist- illinn. Jón Söngur. Upp eða niður. Verkamenn og hásetar, lang- fjölmennasta stétt kaupstaðarins, sennilega um 3500 kjósendur af 4500 alls, hafa hingað til engu ráðið um landsmál og litlu um bæjarmál og um kaup sitt. Hafa þegið það sem heldri menn og vinnuveitendur hafa að þeim rétt. Hafa látið brúka sig. Ekki af því að þeir þyrftu að láta binda sig. Þeim hefir þvert á móti verið innanhandar að ráða öllum kosningum til bæj- arstjórnar og alþingis og miklu um launakjör sín. En þeir hafa verið brúkaðir af því að þeir hafa hingað til ekki þekt mátt samtakanna. Framtíðargengi þeirra er undir því komið, að þeir sigri sem oftast, helzt altaf þegar þeir fara af stað. Þeir urðu algerlega undir við landskosningarnar og fóru á annað hnéð í verkfallinu síðast- liðið vor. Verði þeir undir við héraðs- kosningarnar núna, sem allir vita að þeir geta algerlega ráð- ið, þá er úti um þá gfir sjáan- lega jramtið. Þá missa þeir sjálf- ir alt traust á sér og mótstöðu- menn allir virðingu fyrir þeim. Enginn óttast auman. Þá ráða vinnuveitendur öllu um kaup þeirra. Vinni þeir aftur á móti bæði sætin hér í Reykjavík núna, þá er vist, að þeir geta heft marg- an áganginn á þeirra hagsmuni á næstu þingum eftir því sem líklegt er um flokkshlutföllin. Þá er líklegt af sömu ástæð- um, að þeir geti komið ýmsum lagabótum fram á högum sín- um. Þá er víst, að þeir geta ráðið mestu um kaup sitt fram- vegis. Því að þá þekkja báðir aðiljar mátt þeirra, verkamenn og vinnuveitendur. 21. okt. sker úr um það, hvort hagur verkamanna á að hœkka eða lœkka hér í bæ í næstu framtíð. Þeir eru alveg sinnar lukku smiðir. Verkamaður.

x

Dagsbrún

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Dagsbrún
https://timarit.is/publication/173

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.