Frækorn - 30.04.1903, Blaðsíða 1

Frækorn - 30.04.1903, Blaðsíða 1
RÆKORN. HEIMILISBLAÐ MEÐ MYNDUM. RITSTJÓRI: DAVID ÖSTLUND. 4. árzangrur. Seyðísfirðl, 30. apríl 1903. 7. tölublað. ,£g skunda til takmarksins, til þess himneska hnossins". „En eitt gjöri eg: Eg gleymi þvi, sem bak viðmig er, en seilist eftir því, sem fyrir framan er, og skunda til takmarksins, til þess himn- eska hnossins, sem guð frambýður fyrir Jesúm Krist". Fil. 3, 14. Þótt postulinn Páll tali hér af eigin reynzlu, þá eru orð hans engu að síður lýsing á hug- arfari og anda allra guðs barna, eins og hann h'ka segir til þeirra, er bréfið er stýlað til: „Þanttig séum vér sinnaðir, sem fullkomnir erum". Fil. 3, 15. »Eitt gjöri eg", segir postulinn. „Eitt er nauðsynlegt", segir Jesús við Mðrtu, að útvelja hið góða hlutskiftið: að heyra orð drottins og elska það. Þetta, sem var verk Páls, var stöðugt um- hugsunarefni og áhugamál hans. „Eg gleytni því, sem bak við mig er, en seilist eftir því, sem fyrir framan er". Ó, að vér, kæri lesari, mættum gera hið sama'. Einusinni hafði Páll það, seni nú var bak við, fyrir fratnan sig. Hann hafði snúist og tekið aðra stefnu, eu hann fylgdi eir.usinni. Vér verðura allir að snúast þannig, og gera það hér á náðartímanuiii, svo framarlega, sem vér viljum ná inngöngu í guðs ríki. Það, sem hann gleymdi, var allt það, er hann hafði treyst á sér til hjálpar í andlegu eða tímanlegu tilliti. Nú áleit hann það „tjón" og „sorp". Hann gleymdi því, að hann var af kyni Israels og Benjamíns ættkvísl. Hann gleymdi þeim réttindum, er hann hafði sem Israelíti, í samkundu Gyðinganna. Hann gleymdi umskurninní og fórnargjöf- unum, þ. e. hann treysti ekki hinum holdlegu fórnum og hinni ytri umskurn, sem lét hjartað vera óumskorið í syndinni. Hann gleymdi þeirri speki, sem stríddi á mótí guðs þekkingu, hvort heldur hann hafði numið hana við fætur Gamalíels eða annarsstaðar og gerðist heimskingi í augum heimsins vegna Krists. Hann gleymdi „kveðjunum á torgun- um" og »helztu sætunum í samkunduhúsunum" og sælgætissamkomum höfðingjanna;" hann gat verið vel ánægður bæði við það að hafa allsnægtir og að líða skort. Hann gleymdi veraldlegum ávinning og auð, jarðneskum vinum og ættingjum, þ. e. hann elskaði þá ekki eins og Jesúm, hann Iét eng- an þeírra aftra sér frá að þjóna Kristi og fylgja honum. Að vér verðum að bveyta á þennan hátt, sjá- um vér af orðum Jesú, þar sem hann segir: „Munið til konu Lots!" Og ennfremur: „Engiini sá, sem leggur hönd á plóginn og horfir á það, sem er að baki hans, er hæfur til guðs ríkis". (Lúk. 9. 62.). Þessi síðast til- færðu orð mælti Jesús í tilefni af því, að eínn af þeim, sem vildi fylgja honum, bað um að mega fyrst fara heim og kveðja heimilisfólk sitt.

x

Frækorn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Frækorn
https://timarit.is/publication/181

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.