Frækorn - 11.08.1912, Blaðsíða 1

Frækorn - 11.08.1912, Blaðsíða 1
13.ARG. ,Árg- kos,ar hér á landi 75 au. í Vesturheim 40 cents. Ojaldd. 1 okt. REYKJAVÍK, 11. ÁG. 1912. Auglýsingar 1 kr. 25 au. þumlunginn. f- XRI Afgr. Austurstr.17. -Prsm.D.Östlunds "• ' D1-- „Það er fullkomnað." I. Sköpunarverk Krists var fullkomn- að. Jeg segi sköpunarverk Krists, því orðið segir: »Því að fyrir hann er alt skap- að, sem er á himni og jörðu, hið sýnilega og hið ósýnilega, hásæti, herraveldi, höfðingja-dómar og yfir- ráð; allir hlutir eru skapaðir fyrir hann og stefna til hans.« Kól. 1,16. Drottinn vor leit á alt, sem hann hafði skapar\ og sjá, það var alt harla gott. — Hann innsetti þá hvíldardaginn sem hið eilífa rnerki um hið fullkomnaða verk sitt. Menn- irnir fögnuðu í sælli sambúð við skapara sinn og drottin. II. — Syndin ritaði dökkar rúnir á hið fagra verk drottins. Fagnandi sálir breyttust í kveinandi, örvænt- ingarfullar manneskjur, og bölvun synd.rinnar lagðist æ þyngra yfir sköpunarverk guðs. Þá gaf guð sinn son og »hann varð bölvun fyr- ir oss « Gal. 3, 13. Til Golgata lít jeg í örvænt- ingu minni. Það er dimt yfir hin- um heilaga, sem hangir þar. I skelf- ingunni og í myrkrinu mikla kallar hann: »Minn guð, minn guð, hví hefur þú yfirgefið mig?« En í gegnum syndamvrkrið brjót- ast þó geislar vonarsólarinnar. Urn leið og Jesús, guðs Iamb, deyr á krosstrjenu, kallar hann þó: »Það er fallkomnað« ; og: »Faðir, í þínar hendur fel jeg minn anda.« — Fórnin var færð, fórnin sem að eilífu gildir; gjaldið var greitt. Mín synd burttekin,sigrað vald synd- arinnar; eilíft líf unnið til handa mjer og öllum, sem guð gaf hon- um. Og í þessu fullkomnaða verki frelsarans hafa sálir um allar aldir síðan fundið hjartafrið og frelsis- fögnuð og eilífa von. Syndin hef- ur mist sinn brodd, og eilíf sigurs- gleði blasir við þeim öllum, ertrúa á hann, sem keypti oss með sínu blóði. 111. Og vonin er þessi: »Eftir hans fyrirheiti væntum vjer nýs himins og nýrrar jarðar þar sem rjettlætið mun búa«. Syndin mun hverfa. Um þennan heim lesum vjer: »Heimurinn ferst og hans lystingar*. Og »jeg sá nýan himin ognýa jörð, því sú fyrri jörð var horfin og sjórinn var ekki framar til.« »Jeg heyrði mikla rödd af himni segjandi: Þetta er tjaldbtið guðs meðal mannanna; hjá þeim mun hann bústað hafa, og þeir skulu vera hans fólk, og guð sjálfur mun vera hjá þeim, og vera þeirra guð.« »Hann mun þerra hvert tár af þeirra augum, og dauðinn mun ekki framar til vera; hvorki harmur nje vein, nje mæða mun framar til vera, því það fyrra er farið.« »Sá, sem í hásætinu sat, sagði: sjá, jeg gjöri alt nýtt:hann sagði við mig: skrifaðu að þessi orð eru trúanleg og sönn«. »Enn framar sagði hann við mig: það er skeð; jeg em A og Ó, upphaf og endir«. Op. 21, 1-6. í sælli von lít jeg tilþesstíma þegar þessi dýrðlegu orð rætast hinn mikli hvíldardagur blasirvið mjer, á er guð enn mun líta á alt sitt verk, og segja, að það sje harla gott. — Pað, sem menn þarfnast, er ekki fleiri lög, heldur trú á rjett- mæti laganna, sem sett eru, og vilja til þess að hlýðnast þeim.

x

Frækorn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Frækorn
https://timarit.is/publication/181

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.