Frækorn - 15.12.1912, Blaðsíða 7

Frækorn - 15.12.1912, Blaðsíða 7
F R Æ K O R ín" 87 er ekki lögmáið«. Gal. 5, 21.22. Lögmálið veitir engan kraft til að lifa eftir því. Lögmálið veitir ekki andann. En andinn veitir oss kraft til að lifa eftir lögmálinu. Sjá Róm. 8, 1 — 4. og kap. 3, 31: »Ónýtum vjer þá lögmálið með trúnni ? Fjarri fer því, heldur stað- festiim vjer lögmálið.« III. Næsti staður, sem jeg fann undir- strykaðan, er Gal. 3, 10. »Því svo margir, sem binda sig við lögmálsverkin, þeir erjj undir bölvun, því skrifað er: »Bölvaður sje hver sá, sem ekki heldur sjer fast við alt það, sem í iögmálsbókinni er skrifað, til að breyta eftir því.« Hjer ályktar hinn »lögmálslausi«, að lír því að sá er undir bölvun, sern bindur sig við lögmálsverkin, þá er sjálfsagt að skifta sjer ekkert af því, sem í lögmálimi er skrifað. í þessu fer hann villur vegar. »Lögmálið er heilagt og boðorðið heilagt og rjettvíst og gott« (Róm_ 7, ] 2.), segir hinn sami höf., sem skrifaði Galatabrjefið. Hver er þá meiningin? Hún er auðveld, samkvæmt fram- setningu Páls postula annarsstaðar. Lögmálið er gott og heihgt, en maðurinn er syndugur, spiltur, svo að hann getur ekki gjörí guðs vilja. (Sjá Róm. 8, 3.). En Kristur kom í líkingu syndugs holds, og hann fullnægði lögmálinu alt til dauða, og líf hans enn í dag er í samræmi við það, því að -Jesús Kristur er í gær og í dag og að eilífu eirin .g hinn sami.« Heb. 13, 8. Þegar hann býr fyrir trúna í hjört- um vorum, þá hljótum við að vilja lifa guði, því að þessu kemur Kristur til vegar í oss. Þetta sýnir poslul- líka skýrt í Galatabrjefinu. I Gal 2, 20. segir hann: »Jeg er með Kristi krossfestur. Jeg lifi ekki framar jeg, heldur lifir Kristur í nijer, en það, sem jeg nú lifi í holdinu, það lifi jeg í trú guðs sonar, sem elskaði m'» °s öaf sjálfan sig út fyrir mig.« En í v. 17. segir hann: »En ef vjer, sém kappkostum að rjettlætast, í Kristi reynumst Ifka sjálfir syndarar*), er þá Kristur þjónn synd- arinnar? Fjarri fer því! Það, að vera í Kristi >g rjettlæt- ast í honum, hlýtur að hafa þá af- leiðingu, að vjer fjarlægjumst öllnm boðorðabrotum, því að um" Jesúm var sagt: »Þú skalt láta hann heita Jesús, því hann mun frelsa sitt fóik frá þess syndum « Matt. 1. 21. En hvað gjörir sá, sem »bindur gjg við lögmálsverkin* til þess að öðlast frelsun? — Hann hafnar Kristi. Hann þykist nógu góður í sjálfum sJer> og vill með sínum verkum gjöra það, sem Kiistur gjörði og gjörir. ¦ Ef maðurinn gæti til fullkomnunar haldið lögmái guðs, þá væri auð vifað alt gott, en þá þyrfti hann ekki frelsarans. En úr því að maðurinn erspiltur, gjörspiltur, þá leiði þessi sjáifsrjett- lætingartilraun hann aðeins undir bölvun lögmálsins, Hinn heilagi guð getur ekki tckið breytni hans og verk gild; því »lögmálið« er »heilagt,« »boðorðið rjettvíst*. Til að verða rjettlættur af verkum lögmálsins, yrði hann að geta lifað fullkomnu hfi, því að orðið segir: >BöIvaður sje hver sá, sem ekki heldur sjer fast við alt það, sem í lögmálsbókimii er skrifað.« En með því að meðtaka Krist, verður maðurinn rjettlættur frá öll- um sínum syndum, og hann öðlast Jesú Krists heilaga líf. Jesús býr í hjarta hans og Jesús mælir með munni hins trúaða manns: »Sjá, jeg kem með lögmálssk'ána skrifaða í hjarta mitt. Mig langar til að gjöra þinn vilja, minn guð, og þitt lögniál er inst í mínu hjarta«. Sál. 40, Þannig sjáum vjer, að rjettlætingin í Ktisti leiðir ekki til að hafna guðs iögmáli, heldur verður í sannleika niðurstaðan sú, sem Páll postuli segir í þessum orðum: »Ónýtum vjer þá lögmálið með trúnni? Fjarri fer því, heldursted- festum vjer lögmálið.*. Viö vögguna. Ljúfa barn mitt, blunda rótt, Bið jeg guð þjer yfir vaka. Gæsku hans og náður njótt! Næturmyrkrin þá ei saka. Englar hans þig lífsbraut leiði, Ijóssins veg til himins greiði. M. Gíslason. *) Syndarar = yfirtroðslumenn iög- málsins. Sjá 1. Jóh. 3, 4. - Sumir hyggja að gjöra guði þægt verk með því að dvotna yfir þjóntim hans. - Þau s*nnindi, sein ekKi er breytt eftir, gera ekki óróa í herbúðum óvin- arins. Boðoiðið; »Gleðjið yður á valt í' drotni«, er iafmikið boðorð frá guði eins og boðorðið : »Minstu að halda hvíldardaginn hei!aginn,« er þaö. — Ef það væri ekki hægt að >.gleðjast ávalt«, .mundi guð aldrei hafa skipað oss að gjöra það.

x

Frækorn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Frækorn
https://timarit.is/publication/181

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.