Alþýðublaðið - 11.04.1921, Blaðsíða 4

Alþýðublaðið - 11.04.1921, Blaðsíða 4
ALÞYÐUBLAÐIÐ \ ^ ÍSLANDS M E.s. Síerling fer héðan vestur Og norður um land á fimtudag 14. apríl W. 10 árdegis. — Vörur afhendist þannig: — r dixgf til Vestmannaeyja, Djopavogs, Breiðdalsvíkur, Stöðvarfjarðar, Fáskrúðsfjarðar, Reyðarfjarðar, Eskifjarðar, Norðfjarðar, Mjóafjarðar, Seyðisíjarðar, Borgarfjarðar, Vopnafjarðar, Bakkafjarðar, Þórshafnar, Raufarhafnar og Kópaskers. — A. morgVLick til Húsavíkur, Akureyrar, Siglufjarðar, Hofsóss, Sauðárkróks, Skagastrandar, Böndu- óss, Hólmavíkur, Norðurfjarðar, Iagólfsljarðar Og tsa- fjarðar. — Fiutningsgjald og útskipun óskast greitt nra. leio og fylgibréfin eru afhent. — Konur, gerið börnin ykkar hraust. Gefíð þeim tvær matskeiðar á dag af gufubræddu lýsi; fæst hvergi betra en í matvöruverzlunjnni Von. Nýkomnar birgðir áf Jökul fiski og rikling. Allar nauðsynlegar kornvörur fyrirliggjandi. Hreinlæt- isvörur, fægilögur, ostar, kæfa, smjör, tólg, smjörlíid, dósamjólk, saltkjöt, mikið af niðursuðu, þurk- aðir og íerskir ávextir, hið bragð- góða kaffi, br^nt og rnalað ex- port, kókó, Konsum-suðusukku- laði, hveiti nr. i, alt til bökunar. Til Ijósa sólarljós, spritt, ekki til að drekka, en drekkum atlenda maltextrakt, gosdrykki, ávaxtavín frá Mimi og hinn heilnæma og góða magabitter Kina íffsefexir. Margt nauðsynlegt ótalið. Gerið kaup f Von á nauðsynjum yðar. Vinsaml. — Gunnar S. Siguðsson. A Laugaveg 26 (skúrnum) er gert við slitinn skófatnað. Vösduð vinna, góð skil. I......... ! ¦ III I, . I I . Alþbl. er blað allrar alþýðu. Jack London: Æfintýrl. kona gæti vænt sér f heimi hér, væri hjónaband — og verið sæl æfintýri. En 1 stað þess að gifta mig, lendi eg vegna gjaldþrots föður míns, beinlínis í æfintýri". „Hvað er langt síðan?" spurði Sheldon. „í fyrra. Árið, sem hrunið varð mest 1 kaúphöllinni". „Við skulum sjá", sagði Sheldon hugsandi og alvar- legur. „Sextán og fimm og einn við eru tuttugu og tveir. Þú ert þá fædd 1887?" „Já, en þetta er ekki fallega gert". „Pað hryggir mig, en það var svo auðvelt að leysa gátuna". „Geturðu þá ekki sagt neitt fallegt? Eða er enska tískan svona?" Glampa brá fyrir 1 gráu augunum, og hláturdrættir komu kringum munninn. „Eg ræð þér tíl, herra Seldon, að Iesa bók Gertrude Athertæus: Ameriskar konur og eiginmenn". „Þakka fyrir, eg á hana. Hún er þarna". Hann benti á fullan bókaskáp. „Eg er hræddur ura, að hún 8é mér fjandsamleg". „Það hlýtur alt, sem ekki er enskt, að vera", svaraði hún. „Mér hefir aldrei fallið framkoma Englendinga. Síðasti Englendingurinn, sem eg þekti, var ráðsmaður. Pabbi varð að reka hann burtu". „Ekki þarf nema einn gikk í hverri veiðistöði" „Sá Englendingur bakaði okkur svo mikil vandræði. En gerðu mig nú ekki fjandsamlegri þér, en eg er". „Eg er einmitt að reyna það". „Nú, þannig lagað-------". Hún Ieit upp og opnaði munninn til þess að ljúka setningunni; en alt í einu greip húh fram í fyrir sjálfri sér. „Eg ætla að halda áfram að segja þér sögu mína. — Pabbi átti hreint og fieint ekkert eftir af eigum sínum, og afréð að gefa sig aftur að sjónum. Honura hafði altaf þótt vœnt um haf- i, og eg held, að hann hafi glaðst af því, að svona ór. Hann varð ungur 1 annað sinn, og var önnum k&inn við að hugsa upp ráð og gera áætlanir frá morgni til kvölds. Oft var hann á fótum fram á miðjar nætur og ræddi málin við mig. Fyrirtæki sln hafði hann byrjað f Kyrrahafinu — með perlur og perluskeljar — og hann þóttist þess fullvís, að þar mundi mega græða eitt og annað. Uppáhalds- hugmynd hans var sú, að stofna til kokosplantekru. Hann hafði skifti á skemtiskipi sfnu og skonnortunni Miele, og við létum f haf. Eg þjónaði honum og lærði sjómannafræði. Hann var sjálfur skipstjóri, en stýrimað- urinn var danskur og hét Eriksen, og skipshöfnin var japanar og hawajibúar. Við silgdum fram og aftur milli eyjanna um miðjarðarlínuna, unz pabba fór að bresta kjarkinn. Alt yar breytt. Eyjarnar voru leigðar út og þeim hafði verið skift milli ýmissa ríkja, og stór félög voru risin upp, sem höfðu gleypt alt jarðnæði, trygt sér viðskiftin, veiðiréttinn, f stuttu máli alt. Þá sigldum við til Marquesas-eyjanna. Þar var fagurt en * frumbyggjarnir voru því nær upprættir. Pabbi varð alveg frá sér. þegar hann frétti að Frakkar hefðu lagt útflutningstoll á kopra — hann kallaði það miðalda- heimsku — en honum leist vel á landið. Á Núka-Hiva var fimtán þúsund ekra stór dalur, og var framundan honum ágæt höfn; honum leist mætavel á hann og keypti hann fyrir tólf hundruð dollara. En skattaálögur Frakka voru hreinasta rán — það var ástæðan til þess, hve dalurinn var ódýr — og verst af öllu var það, að við gátum enga verkamenn fengið. Þeir svertingjar, sem eftir lifðu, vildu ekki vinna, og svo var að sjá sem yfirvöldin legðu hreint og beint næturvökur á sig til þess að gera okkur æfina sem erfiðasta. Eftir sex mánaða strit þoldi pabbi ekki lengur við. Ástandið var óþolandi. „Við förum til Salomons-eyjanna," sagði hann, „og látum ensk lög leika um okkur. Og ef þar er ekkert að gera, förum við til Bismarck-eyjanna. Eg held að stjórnin þar sé ekki enn þá orðin siðspilt af menningunni." Nú var búist til brottferðar, farangur okkar var fluttur á skipsfjöl, og ný skipshöfn tahiti- manna var lögskráð. Við vorum f þann vegin að sigla

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.