Ingólfur


Ingólfur - 22.08.1911, Blaðsíða 1

Ingólfur - 22.08.1911, Blaðsíða 1
INGÖLFUR IX. árg. Reykjavík, þriðjudaginn 22. ágúst 1911. 34. blaö. kcmur út einu sinni í viku að minsta kosti; venjulega á þriðjudðgum. Árgangurinn kostar 3 kr., erlend- X is 4 kr. Uppsögn skrifleg og bund- ± in við áramót, og komin til útgef- J anda fyrir 1. október, annars ógild. * tRitstjóri og ábyrgðarm.: Gunn- ? ar Egilsson Vesturgötu 14 B. $ 5 (Schou's-hús). — Má finna á af- 5 X greiðslunni frá kl. 11 — 12. X Afgreiðsla og innheimta í Kirkju- ^ f strœti 12 kl. 11—12 og 4—5 hjá í ? P. E. J. Halldórssyni, lœkni. ? -Hé^M*ti-H#H« «HHkHkkH»H*kHkk«H Núverandi ráðherra hefir aftur á móti uunið fiakiveiðunum mjðg þarft verk með-því að hrinda málinu áfram. Og vér megum vona að það leiði nú til þeirra lykta, sem gefi útlendum fiikiskipatjór- um kenningu um að þeir geti ekki bóta- laust leyft sér alt gegn íalenakum yfir- völdum. Jönatan. Ritstjóri Ingólfs verður ekki í bænum í tæpan mánuð, og eru menn á meðan beðnir að anúa aér til Júlíusar Halldörssonar læknis um alt aem blaðinu viðkemur. Er helat að hitta á afgreiðslunni kl. 11—12 og 4—5. Endurupptekt botnvörpungsmálsins. Eins og skýrt er frá á öðrum st»ð í blaðinu í dag hefir tekist að fá ensku stjórnina til þess að böfða sakamál á móti akipstjóranum á enaka botnvörpu- akipinu Chieftain, sem í fyrra haust tók sýslumann Barðstrendinga og hreppitjóra Snæbjörn Kristjánsson frá HergiUey og fór með þá til Englandtf. Það var fundið að því við fyrv. ráð- herra Björn Jónsion að hann ainti máli þessu ekki einsog það átti akilið og þurfti með. Því að það er ljóst að ef útlend- um skipatjórum á að haldaat uppi að lítilavirða löggæaluna í landinu avo, aem þeasi akip»tjóri gerði, þá er löggæalan ómöguleg. Og ef þessum akipstjóra hefði haldist það uppi, þá var ekkert eðlilegra en að hinir gerðu hið sama, þar sem þeir höfðu reynsluna fyrir sér að ekkert aegðiat á, því. Þeaavegna var nauðaynlegt að taka með krafti á málinu og láta einskis ó- freiatað til þeas að koma lögum yfir aökudólginn. Með því einu móti var hægt að fyrirbyggja að aama tilfellið kæmi fyrir aftur og aftur, þangað til flskiveiðar landamanna væru orSnar ger- samlega verndarlauaar. Aðfinalurnar við fyrv. ráðherra voru því á góðum rökum bygðar. Hann lét þetta mál, sem varðar fukiveiðar lands- ina mjög miklu, sama sem afakiftalauat, og var þó danaki utanríkisráðherrann reiðubúinn til þeaa að beita sér einaog hann gat fyrir málið. Stjörnarskrárbreytingin og dtfnsku ráðherrarnir. „í*afold" segir frá því 16 þ. m. eftir „Norðurlandi" „að danaka blaðið Natio- naltidende flytji nýverið grein um, að ráðherra Kr. J. hafl átt tal við hina dönsku ráðherra og konung um stjórn- arakrárbreytinguna og hafi þeir þver- tekið fyrir að íslendingar fengju að kippa ríkisráðsákvæðinu burt úr stj órnarskránni." Leturbreytingarnar eru hjá „íaafold". Vér höfum lagt þetta fyrir ráðherra. Sagði hann að aig minti að þetta hefði ataðið avo i „Nationaltidende", en það væri alqerlcga rangt. Hann hefði aldrei talað við dónsku raðherrana (alla) um Btjórnarakrárbreytinguna, og als einu ainni hefði hún borist í tal við forsætis- ráðherrann, og hefði harm (forsætiaráð- herranc) ekki látið neitt álit í Ijbsi um hana, hvorki með né móti. Konungi hefði hann aftur á móti fengið danska þýðingu af atjórnarakrárbreytingunni, eina og Ingólfur hefir áður skýrt frá, en það sem „Nationaltidende" — og eftir þeim „Norðurland" og „ísafold" — segi um álit konungs segir ráðherra Kr. J. að sé algerlega gripið úr lausu lofti. Iðnsýningunni lokið. Sunnudaginn hinn 13. ágúst 1911 var hinni ialensku iðnaýningu lokið, eftir að hafa ataðið opin fyrir almenning um nær því tveggja mánaða akeið, og má ví»t óhætt fullyrða, að hún, að almenn- ingadómi, hafi yfirleitt verið til stór- gagna og mikillar gleði bæði fyrirland og lýð. Það eitt er engum vafa bund- ið, að hér hefir margfalt betur úr rætat enn í fyrstu virtiat á horfaat meðan á undirbúningi og aðdraganda hennar stóð, — og auðséð er að allar hrakapár og fyrirfram hleypidómar um ófarir aýning- arinnar hafa algerlega hrakið undan aem aký fyrir vindi og dögg fyrir sólu. Að sýningin tókst jafn vel og nú hefir raun borið vitni nm, má án efa, ein- göngu og aðallega þakka hinni óaér- plægnu, einörðu og ótrauðu framgöngu aýningarnefndarinnar i heild ainni; því með fylgi sínu, samhentu kappi og ó- þreytandi úthaldi hefir hún leyat byrj- unar þrautirnar fyrir sýningarhaldi hér á landi, og þannig lagt hyrningaratein- inn fyrir árabundnum og áframhaldandi framtíðarsýningum tslendinga, og jafn- umaisöngur til Ijörseyjar. Með söngvaþörf, til þín ég flúði — hve þráði' eg okkar fund! Þú efndir meira', en á ég trúði, þú Eden bak við hámra og sund. Mín sumarbrúðir í sumarskrúði — guð signi þig alla stund! Þú varst svo hýr sem gamlar glóðir, þú gliti ofna sveit — mér fanst ég koma á fornar slóðir hið fyrsta sinn, er þig ég leit. Já, það hafa verið guðir góðir, sem geymdu þennan unaðsreit. Hve fjarri heimsins flaumi og glaumi ég fann þar huga minn! Þú varst svo hrein og hýr í draumi, að hafið gjörðist kyrt um sinn og fuglar þögðu á strönd og straumi, að styggja ei næturfriðinn þinn. A draumaför um tún og teiga hvarf tími og rúm á braut. Mín hugarblóm ég batt í sveiga, sem bam að kjöltu þér ég laut — Þá skyldi' ég hvað það er, að eiga sinn æskudraum við móðurskaut. Um hug til þín, þótt fari' ég fjarri, það fær í engu breytt. Mér finst þú verða kærri og kærri — sem kjörin þín og mín sé eitt. Mín ástarskuld er orðin stærri, en að ég fái hana greitt. Vertu nú sæl og söng minn þigðu. Við sjáumst, vona' eg, enn. Vendari alls, til hennar hygðu þá haust og stormar koma senn. — Þú hýrust sveit á bóli bygðu, blessi þig allir, guð og menn. Siautdun Biauzdsson. framt stigið ómælaDlega happadrjúgt apor, er liggur frá, vorri nútíð inn í hinar ókomnu iðnaðar- og framfaraaldir íslands. Eftir því aem næat verður komist, þá, hafa verðlaun á ýmaum atigum fallið til aamana á liðuglega 15. hvern mann, er tók þátt í sýningunni, þ. e.: 32 I. verðlaun; 29 II. verðlaun og 61 III. verðlaun.- Hverau réttlátir allir þeasir dómar kunna að vera í augum þeirra, er umdæmdir voru, akal hér látið ósagt, en hitt má hiklauat telja óhætt að full- yrða, já, og það með áherslu, að all- ri dómarnir aéu undantekningarlaust dæmdir af hverri dómnefnd út af fyrir sig jafnt og öllum í aenn, eftir hinu þurra, kalda og aanna raunstæðls- gildi (valeur objective) hlutarins eða hlutanna, en fireint ekki eftir hinu órðk- stæða tilfinningagildi (valeur subjec- tive) þess er dæmir með vildar eða ó- vildarhtig til þeas er hlutinn hafði gert. Sérhvað eitt, er sent var á sýning- una var falið á hendur til dóma og um- sagnar, þeirri af dóinnefndunum, er áleiat að vera bin færaata í þeirri og þeirri grein. Þó var auðvitað gerð und- antekning á þeim munum og aafnheild- um frá þeirn, er færat hófðu undan aýn- ingardómi, og munu það hafa verið fieat- ir ef ekki aliir hinir ialensku skólar, aeni aent höfðu á sýninguna, er ekki óskuðu sýningardóma. Landakotsskólinn var aá einaati skóli, — að því sem kunnugt er, — er sér- staklega óskaði eftir, — aökum nemenda sinn8, að koma undir sýningardóm, én þó sára-ótrúlegt aé (mirabile dictu), þá neitaði sýningarnefndin þeasum ágætia- skóla um þetta alveg sjálfaagða dóm- nefndar álit, með þeirri áatæðu, að hin- ir skólarnir hefðu ekki óakað eftir að koma undir aýningardóm og því gæti hann heldur ekki komið til dóms. Sam- fara þeasari ástæðu, þá taldi sýningar- xnefndin, að [aögn, tormerki á því, að auðið væri að kveðja til dómbærrar nefndar í svo fjölbreyttri aýningardeild sem þesai væri. Jú, „t^úað mundi ég hafa hefði Njáll sagt"! (experto crede Ruperto). Því

x

Ingólfur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ingólfur
https://timarit.is/publication/189

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.