Ingólfur


Ingólfur - 03.10.1911, Blaðsíða 2

Ingólfur - 03.10.1911, Blaðsíða 2
158 INGOLPUR í Bangárvallasýslu: Eggert Pálsson prestar (þm.) og Eiuar Jónsson bóndi á Geldiogalæk (þm), Tómas Sigurðsson bóndi á, Birkastöðum. í Vestmannaeyjasyslu: Jón Magnús- son bæjarfógeti (þm.). Ófrétt nm hinn. í Arnessýslu: Hannes Þorstein»son (þm.) og Sigurður Sigurðsaon ráðunaut- ur (þm.), Kjartan Helgason preatur og Á»úst Helgason böndi í Birtingaholti(?) Ef talið er saman sést að af öllum þeim, sem studdir eru af „ísafoldar" liðinn eru 20 embættismenn eða bitlinga- menn, en einir 12 hvorugt (nokkrar b'eytingar hafa orðið á síðan síðasta blið kom út: einn prestur heflr verið tekinn aftur og bóndi settur í staðinn, og ekki-embættismönnum bætt við í nokkrum kjördæmum). Ef allir hinir eru taldir saman verða þar 19 embœtt- ismenn eða bitlingamenn á móti 17, •em hvorugt eru. Má á því sjá hvar „Samábyrgðin" er. Sérstaklega er fróð- legt að líta á hvoru megin flestir bitl- ingamennirnir eru. Viðbœtir. Síðan greinin var sett hef- ir frést um framboð í Vestmannaeyjum: Karl Einarsson sýslumaður. 1 Árnes- sýslu býður Ágúst Helgason sig ekki fram, en Jón Jónatansson böndi. í Austur-Skaftafellssýslu býður sig fram auk þeirra, sem áður voru nefndir, E. Sverrisson bóndi. Yer farið en heima setið. Bókari Landsfoankans. Rikkarð Torfason varabókari Lands- bankans heflr verið settur til þess fyrst um sinn að gegna aðalbókarastöðunni, sem varð laus við fráfall Alberts Þórð- arsonar. En útúr þessari setningu heflr Isafoldarliðið reiðst alveg óstjórnlega, því að það hafði hugsað sér að hr. Árni Jóhannsson færi frambjá R. T. og yrði bókari. Ég bjóst við að „ísafold" toandi flnna til þess hve fáránleg sú hugmynd var, og hve varasamur undirbúningur henn- ar, og mundi því þegja um úrslitin. Nei, „ísafold" kann ekki að þegja. Hún eys sér í síðasta blaði eins og vant er yfiv ráðherra með hinum mögnuðustu skömmum. Kallar setniaguna „skýlaust lagabrot" o. s. frv. Ingólfur vill því skýra rétt frá mála- vöxtum, svo að menn geti enn dæmt um réttsýni „ísafoldar" og meðul þau, eem hún beitir til þess að geta svalað hatri sínu á núverandi ráðherra. Eftir bankalögunum á ráðherra að skipa bókara og féhirði Landsbankans eftir tillögum bankastjórnarinnar. í bankastjórninni eru eftir lögunum tveir bankastjórar oq tveir gæslustjórar. Á- kvæði þetta er svo að skilja að að jafn- aði á ráðherra að fara eftir tillögum bankastjórnarinnar þegar hún er öll sammála og tillögur hennar eru ekki fjarri öllam sanni. En ráðherra ber engin skylda til að fara eftir tillögum eins úr bankastjórninni frekar en ann- ars, ef hún verður ekki öll sammála, og jafnvel ekki þótt hún sé á eitt mál sátt, ef tillaga hennar er hreint gjör- rœði. í þeirri sök, sem hér liggur fyrir er nú hvorttveggja, að bankastjórnin varð ekki sammála um það hver skyldi verða bókari, og að sá hluti hennar sem „ísa- fold" styður, ætlaði sér að beita beinu gerræði. Þegar til tals kom hver verða skyldi settur bókari, lagði bankastjóri Björn Kristjánsson á móti R. T. en með Á. J., gæslustjóri E. Briem lagði með E. T. og gæslustjóri Jón Ólafsson fyrst og fremst með R. T., en ef stjórnarráðið sæi sér ekki fært, að setja hann í stöð- una af þeim ástæðam, sem hr. B. Kr. færði á móti honum, en sem hann (J. Ó.) sagðist ekki geta dæmt um persónu- lega, þá kvaðst hann leggja með Jðni Pálssyni. Bankastjóri Bj. Sigurðsson, sem er staddur utanlands, símaði að hann legði með Á. J. Bankastj. B. Kr. skrifar svo stjórnar- ráðinu og segir að báðir bankastjórarn- ir, séu sammála um að legggja með Á. J. Annar gæslustjórinn, E. Br., leggi með R. T. Hinn gæslustjórinn, J. Ó. sé saramála bankastjórunum um R. T. og leggi með J. P. Hver maður getur nú með því að bera s&man, dæmt um hvort hér er rétt skýrt frá. Stjórnarráðið fékk að vita að tveir úr bankastjórninni hefðu verið meðmæltir R. T. og tveir Á. J. Og setti því auðvitað R. T. bókara. Eu j»fnvel þótt öll bankastjórain hefði verið sammála um að Ieggja með Á. J., hefði stjórnarráðinu verið skylt að nota nú rétt þann sem áðar er nefnd- ur til þess að afstýra gjbxrœði. Því að hér væri um gjörræði að ræða, ef R. T. væri settur hjá, en Á. J. látinn ganga fyrir. Ég vil ekki lasta Á. J. Mér er sagt að hann sé duglegur, reglu- samur og samviskusamur maður við starf sitt. En með réttu verður ekki annað sagt um hinn manninn, R. T. Meðal annars hefir R. T. nokkurra ára gamalt meðmæla vottorð þessa efnis frá núverandi bankastjóra Birni Kristjáns- syni. Og þar sem mennirnir eru jafn- ir að þessu þá getur hver maður lagt saman: R. T. hefir verið 38/4 ár í bankanum, Á. J. l8/4. R. T. hefirver- ið varabbkari samkvæmt samningi við bankastjórnina og fengið sérstaka þðkn- un fyrir af fé bankans; á þann hátt hefir hana gagnkynst öllum störfum bókarans; enda hefir hann verið bókari frá því Albert sálugi lagðist. Á. J. er aftu? á móti alókunnugur störfum bók- arans, þar sem hann hefir gegnt alveg sérstöku starfi óskyldu bókarastarfinu. Hversvegna sækir „ísafoIdar"-liðið nú svo fast að miklu yngri maður verði tekinn fram yfir miklu eldri mann, að maðar alókunnugur bókara starfinu vorði tekinn fram yfir hinn sem er því gagn- kunnugur og þaulvanur? Fáum mun verða svaravant nema „ísafold". Og þá hefði henni verið skammarnær að þegja og harma það í hljóði að hennar liði varð ekki auðið að koma fram ósómanum, sem til var stofnað. Jónatan. Isatoldarklíku-blöðiu og koma fram sem fulltrúi íslands víð há- tíðshöldin í Normandí. Þetta hefir hann sjálfur kannast við að hann hafi ekki gert. Hann hefir játað að hann hafi setið aðgerðalaus á Hotel de la Poste allan timann. En hvaða gagn hefir landið þá af för hans? Auðvitað ekk- ert. Þjóðin hefir ekkert fengið fyrir það fé sem veitt var til Jfararinnar. En þetta hafa* lsaf.klíku blöðin ekki minst á einu orði. Aaðvitað er það af því þau geta ekki varið þessa fram- komu þingforsetans og vilja því sem minst um hana tala, ætla að reyna að þegja roálið niður. Sömuleiðis þegja þessi blöð vandlega yfir svívirðingar-orðam forsetans í garð Frakka, að þeir muni aðallega hafa stofnað til þessa boðs til að græða fé á gestunum I Þegja þau af því að þau álíti þessa getsök réttmæta? Er þögn þeirra sama sem samþykki? Það er ótrúlegt. Sennilegra er að þau telji þessa getsök svo svívirðilega að hún verði ekki með neinu móti variD, og vilji því ekki á hana minnast.. ÖU blöð landsins voru sammála um að víta próf. Erslev harðlega fyrir að nota tæki- færið, er hann átti að koma fram sem fulltrúi háskóla vors, til *ð svívirða hann með því að kalla haun lýðháskóla. En eru ekki svívirðu-getsakir þingfor- setans í garð Frakka ennþá miklu víta- verðari? Það mun flestum sýnast, sem ekki sjá síður ástæðu til að mótmæla nú. Eu ísafoldarklíku-blöðin þegja. Að ráðherra hafi borið út aö þingfor- setinn hafi aldroi komið til Rúðu, er auðvitað hrein ósannindi, eins og allir, sem fylgst hafa með málinu vita. Ráð- herra hefir ekki annað gert en að rann- saka málið, leita upplýsinga um fram- komu þingforsetans í Frakklandi. Þetta varð haun að gera vegna þess að sá orðrómur var æði útbreiddur að þing- forsetinn hefði ekki gert skyldu sína í förinni, eða jafnvel hefði aldrei til Rúðu komið. Það kvisaðist brátt að ráð- herra hefði símað til Frakklands og gaf hann því biöðunum aðgang að skeyt- unum þaðan, svo að þau færu ekki með rangt. Annað hefir ráðherra ekki gert. Ásökun þessi verður enn ein- kennilegri, þegar þess er gætt, að eitt af skeytunum sein ráðherra lét blöðun- um í té, upplýsir einraitt að forsetinn hafl verið í Rúðu. Hefði ráðherra verið reyna „að bera það út" að forsetinn hefði ekki komið þar, þá hefði honum verið í lófa lagið að stinga þessu skeyti undir stól. Þ. Rúðuhneykslið. Það er oft siður þeirra* sem þurfa að verja vondan málstað, að reyna að leiða athygli manna frá aðalatriði málsins að einhverju sem minna máli skiftir. Þetta hafa ísafoldarklíkublöðin gert í Rúðu- hneykslismálinu. Þau stagast enn á því að kjarni þess máls sé það hvoit Skúli Thoroddsen hafi komið til Ráðu- borgar eða ekki. Þau segja að ráð- harra hafi ráðist á þingforsetann með ósönnum sakargiftum, hafi borið út að hann hafi aldrei til Rúðu komið. Þetta er auðvitað að eins tilraun til að blekkja kjósendur, villa þeim «ýn í þessu máli. Eins og „Ingólfur" hefir margsinnis tekið fram, er það auðsætt að aðalatriði málsins er það, hvoitþing- forsetinn hefir í för sinni leyst af hendi það sem alþingi fól honum, nefnil. að .Bankastjóri fer í mál. Hr. bankastjóri Björn Kristjánsson hefir stefnt ritstjóra Ingólfs fyrir grein- ina: „Bankarannsbknarnefndin m. m.u eftir Sjálfstæðismann í næst síðasta blaði. „Bíkiu skýrir svo frá þessu, að banka- stjórinn vilji nú reka af sér áburð, sem gengið hefir um alt land síðan á þingi í vetur, ábnrð um að hafa gefið ranga, eða eins og „Ríki" segir „falska", skýrslu um hag bankans honum í óhag. Ef þetta er rétt hermt hjá „Ríki", þá viljum vér spyrja: Hversvegna stefn- ir bankastjórinn þá ekki réttum hlutað- eigendum fyrir áburðinn sjálfan? Því að í greininni, sem stefnt er fyrir, er ekkert borið á bankastjórana. Þ»r er einungis talað um áburðinn, sem nú gengur um alt land. Þótt bankastjór- arnir vinni það mál, sem þeir nú hafa höfðað, þá er þar með ekkert sagt um áburðinn sjálfan. Ákæruna á bankastjórana bar fyrst fram fyrverandi bankastjóri Tryggvi GunnarsBon í evörum sínum til rann- sóknarnefndar neðri deildar alþingis í vetur. Síðan barst hún um landið og kom næst opinberlega fram í grein frá norölenskum bónda í „Lögréttu" fyrir kringum tveim mánuðum. Sú grein var að nokkru leyti tekin upp i Ingólfi fyr- ir meir en mánuði. Líka ákæru bar yfirdómslógmaður Einar M. Jónas- son a bankastjórana í grein í Ingólfi í vor. Og loks kemur þessi sama ákæra fram í grein í blaðinu „Reykjavík" á laugardaginn var. Málið, sem hr. B. Kr. hefir höfðað er um engar þessar ákœrur. Það er rétt að þetta sé tekið skýrt f«rm, úr því að „Ríki" vill láta líta út einsog B. Kr. ætli með þessu máli að hreinsa sig undan hinum almennu á- mælum. Ófriður milll ítala og Tyrkja. Sá kvittur gaus hér upp fyrir nokk- rum dögum að ófriður væri hafinn milli ítala og Tyrkja. Hefðu ítalir ráðist á Trípolis, bæ á norðurströnd Afríku (Trí- polisríkis) som er eign Tyrkja. Gengu jafnframt ýmsar sögur um ófriðarhorf- ur milli Þjóðverja og Frakka. Stjórn- arráðið símaði til skrifstofunnar í K.höfn fyrirspurn um hvað hæft væri í fréttun- um og fékk það svár að ófriðurinn væri haflnn, en einungis milli Itala og Tyrkja Nánari fregnir ókomnar. Sannleiksástin. í næstsíðasta blaði „Ingólfs" er 4 dálka grein um Kristján Jónsson og Borgfirðinga". Er auðsjáanlega ætlast til þess !að grein þessi verði trúarjátn- ing hins fáliðaða „ísafoídar" liðs í Borg- arfiarðarsýslu við næstu kosningar. Og greinin og „ísafoldar" Iiðiðsóma sér vel saman. Því að í stuttu máli sagt er greinin rin ósannindi frá upp- hafi til enda. Og svo lúaleg eru ósann- indin að greinin klykkir út með því að segja að alt sem þar standi sé sann- anlegt með þingtíðindunum o. fl. Ég skal ekki eyða rúmi Iugólfs í langt^mál um þessa greiD. Ég skal eia- ungis taka eitt dæmi um samræmi grein- arinnar við þingtíðindin; öll hin atrið- in eru jafn „sannanleg". í greininni segir að Kr. J. hafisjálf- ur, með aðstoð hins frávikna gæslustjóra og bróður sins sett sig ,inn í gæslu- stjórastöðuna og greitt sér gæslustjóra- laun. Um allar bankamálstillögnrnar vai- haft nafnakall. Fyrsta tillagan — um innsetninguna í bankann — var sam- þykt með 9 atky. gegn 3. Sögðu: Já: Nei: Stgr. Jónsson, Kr. Daníelsson, Ág. Flygenring, Ari Jónsson, Eir. Briem, Sig. Hjörleifsson Gunnar Ólafsson. Jósef Björnssou. Kr. Jónsson, L. H. Bjarnason, Sig. Stefánsson. Stefán Stefánsson. Einn konungkjörinn þingm. (Júl. Hav- steen) var veikur. Eins og hver mað- ur getur géð hefði tillagan verið sam- þykt með 7» hlutum atkv. þött hvor- ugt Stgr. J., E. B. eða Kr. J. hefðu ekki greitt atkv. Frásögn „ísafoldar" er því fölsk og tilvitnun í þingtíðind- in óvanalega ósvífin falstilraun. Næsta tillagan — um gæslustjóra* launin — var samþ. með 8:3. Sögðu allir hinir sömu Já, og hinir sömu nei, nema Kr. J. greiddi ekki aíkvæði. Til*

x

Ingólfur

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Ingólfur
https://timarit.is/publication/189

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.