Lögrétta

Tölublað

Lögrétta - 03.05.1916, Blaðsíða 4

Lögrétta - 03.05.1916, Blaðsíða 4
78 LÖGRJETTA 1. Hoklts vedcleilclíir Landsbankans 31. desbr. 1Í>1C». E i g n i r: 1. Skuldabréf fyrir lánum ......... 2. Ógoldnir vextir og varasjóðstekjur: a. Fallnir í gjalddaga ......... b. Ekki fallnir í gjalddaga ...... 3. Inneign hjá bankanum ........ Kr. au. 6494 65 15056 10 Kr. au. 1131194 23 21550 75 325401 25 Krónur: 1478146 23 Skuldir: 1. Bankavaxtabréf ( umferð...... 2. Ógreiddir vextir af bankavaxtabréfum a. Fallnir í gjalddaga ......... b. Ekki fallnir í gjalddaga ...... 3 Mismunur, sem reikningslega tilheyrir varasjóði: a. Þar af í ógoldnum vöxtum og varasjóðstekjum, sbr. eignalið 2 b. Innborgaðar varasjóðstekjur ... Kr. au. 2594 25 29913 75 21550 75 94587 48 Kr. au. 1329500 00 32508 OO 116138 23 Krónur: 1478146 23 Efiialiag'sreiliiiiiig'tir* 2. flokks veödeildar Landisbanlians 31. desbr. lí)ir». Ei gnir: 1. Skuldabréf fyrir lánum 2. Ógoldnir vextir og varasjóðstekjur: a. Fallnir í gjalddaga ......... b. Ekki fallnir í gjalddaga ...... 3. Húseign lögð deildinni út: Eftirstöðvar Iáns til veðdeildarinnár að frádregnum: tekjum frá f. á. ... kr. 226 28 tekjum 1915 ... — 150 00 4. Inneign hjá bankanum ......... Kr. au. Kr. au. ....... 2105052 63 9834 43 26160 76 35995 19 1969 79 376 28 TS93 5I ...... 28446I 19 Krónur: 2427102 52 Skuldi r : 1. Bankavaxtabéf í umferð......... 2. Ógreiddir vextir af bankavaxtabréfum: a. Fallnir í gjalddaga ......... b. Ekki fallnir í gjaldda ...... 3. Til jafnaðar móti eignalið 3 ...... 4. Mismunur, sem reikningslega tilheyrir varasjóði: a. Þar af í ógoldnum vöxtum og varasjóðstekjum, sbr. eignalið 2 b. Innborgaðar varasjóðstekjur Kr. au. Kr. au. ...... 2299900 OO 351 00 51747 75 52098 75 ...... 1593 51 35995 19 37515 07 73510 26 Krónur: 2427102 52 Xilfiialiag-sreiiiiiiiig-ur 3. ílolclcs veöcleilílar Landsbankans 31. desbr. 1Q1£>. Eignir: 1. Skuldabréf fyrir lánum ........ 2. Ógoldnir vextir og varasjóðstekjur: a. Fallnir í gja'ddaga ........ b. Ekki fallnir í gjalddaga ..... 3. Inneign hjá bankanum ........ Kr. au. Kr. au. ...... •• 2585916 55 13871 08 32194 72 46065 80 220316 90 Krónur: 2852299 25 Skuldir: 1. Bankavaxtabréf í umferð......... 2 Ógreiddir vextir af bankavaxtabréfum a. Fallnir í gjalddaga ......... b. Ekki fallnir í gjalddaga ...... 3. Mismunur, sem reikmngslega tilheyrir varasjóði: a. Þar af í ógoldnum vöxtum og varasjóðstekjum sbr. eignalið 2 ............ 46065 80 b. Innborgaðar varasjóðstekjur ... 1304 20 Kr. au. Kr. au. ......... 2742800 00 416 25 61713 00 62129 25 47370 00 Krónur. 2852299 25 !Efnahagsreikning;ur 4. ílolíks veödeildar Landsbankans 31. desbr. 1015. Eignir: 1. Skuldabréf fyrir lánum ........ 2. ögoldnir vextir og varasjóðstekjur: a. Fallnir í gjalddaga ........ b. Ekki fallnir í gjalddaga ..... 3. Inneign hjá bankanum ........ Kr. au. Kr. au. ......... 424747 05 1. 2. 15294 95 4567 67 19862 62 7399 24 3- Krónur: 452008 91 Kr. au. Skuldir: Bankavaxtabréf f umferð......... Ógreiddir vextir af bankavaxtabréfum: a. Fallnir í gjalddaga ......... b. Ekki fallnir í gjalddaga ...... Mismunur, sem reikningslega tilheyrir varasjóði sbr. eignalið 2....................... 177 75 9623 25 Kr. au. 427700 00 9801 00 14507 91 Kronur: 452008 91 Leynilögreglusaga eftir A. CONANDOYLE. VII. KAPÍTULI. Keraldið kemur til sögunnar. „Nú, jæja; nú skulum viS þá setja okkur í spor Jonathans Smalls. Við skulum líta á málið frá hans sjónar- miði. Hann kemur til Englands í tvennum tilgangi: Hann vill ná aftur því, sem hann telur vera sína eign, og hann vill hefna sín á þeim manni, sem hefur gert honum rangt til. Hann fann hvar Sholtó átti heima, og getur meira að segja vel verið, að hann hafi haft kynni af einhverjum á heimili hans. ÞaS er nú t. d. þessi Lal Raó, sem viS höfum ekki sjeS. Frú Bern- stone gefur honum engan veginn góS- an vitnisburS. En Small gat ekki með nokkru móti fundiS út, hvar fjársjóS- urinn væri falinn, því aS enginn vissi hvar þaS var nema majórinn sjálfur, og svo þessi eini tryggi þjónn, sem þá var dáinn. Alt í einu frjetti Small, aö majórinn lægi banaleguna. Æðis genginn af ótta við það, að leyndar- dómurinn viö fjársjóðinn deyi út með manninum, þýtur hann af stað, kemst alla leið að glugganum hjá honum, og ekkert annað, sem aftrar honum frá að ryðjast inn en það, að synir hans eru báSir inni. En um nóttina brýst hann inn, fullur af hatri til þess dauða, leitar í öllum skjölum hans, hvort hvergi sje neitt að finna um felustaSinn, og rissar loks á blað merkiS um að hann hafi komiS. Hann hefur auðsjáanlega verið búinn að á- setja sjer, að ef hann dræpi ma- jórinn, þá skyldi hann skilja eitthvert slíkt merki eftir hjá líkinu, til þess að sýna, aS hjer væri ekki um neitt venjulegt morS aS ræða, heldur frá sjónarmiði fóstbræðranna fjögra rjettlætisverk. Allskonar slík undar- leg og einkennileg tákn eru mjög svo algeng í glæpasögum, og eru oftast ágætisleið til þess aS finna glæpa-. manninn. Fylgist þjer með?" , „Mjög vel." „Hvað gat Jónathan Small nú gert ? Hann gat vitanlega ekkert gert annað en hafa leynilega gát á öllum tilraun- unum til þess að finna fjársjóðinn. Ef til vill hefur hann farið burt úr Eng- landi og komið að eins við og við þangað. Svo finst leyniherbergið, og hann fær strax vitneskju um þaS. Þar kemur enn eitt merki um, að hann hafi átt fjelaga á heimilinu. Jona- than sjálfur, sem gengur viS trjefót, á ómögulegt meS að komast upp í herbergi Bartholomews, svona hátt uppi. En hann tekur meS sjer f jelaga, að visu nokkuð einkennilegan,og hann yfirvinnur örðugleikana. En hann stígur ofan í kreósótiS, og það verður til þess að Toby er hjer kominn og að læknir á hálfum launum með veik- an fót labbar sex mílur." „En þaS var f jelaginn en ekki Jóna- than, sem glæpinn drýgSi." „Alveg rjett. Og líklega fremur á móti vilja Jónathans eftir því, sem ráSa má af því, hvernig hann hefur hamast fram og aftur um gólfiS, þeg- ar hann kom irin. Honum gat ekki veriS neitt illa viS Bartholomew Sholto, og mundi rrííklu fremur hafa kosiS aS binda hann fastan og fyrir munninn á honum. Hann kærSi sig ekkert um aS stinga höfSinu í dýra- | boga. En nú er ekkert viS því aS , gera. Villimannseðlið hafSi komiS fram í fjelaga hans, og eitriS hafSi verkaS. Og þá var ekkert fyrir Jóna- j than Small aS gera, nema skilja eftir : miSann með orðinu, láta kistuna meS fjársjóðnum síga ofan og síga sjálf- ur ofan á eftir. Svona finst mjer eðli- legast aS alt hafi gengið til. En viS- ' víkjandi útliti háns, þá hlýtur hann að vera miðaldra, og sólbrendur hlýt- ur hann að vera eftir að hafa átt heima í öSrum eins ofni og Andaman- eyjunum. HæS hans má sjá af skref- lengdinni, og viS vitum aS hann var skeggjaSur. Einmitt þaS var þaS, sem fastast hafSi læst sig í minni Thadde- v.sar Sholtos, þegar hann sá hann á glugganum. Fleiru man jeg svo ekki eftir." „En fjelaginn?" „Ekki er þaS neinn leyndardómur. En þjer munuð fá að vita um hann bráðum. En hvað blessaS morgun- loftiS er hressandi! Sjáið þjer, hvern- ig skýflókinn þarna þenst út eins og ógurlega stór fjöSur af Flamingó. Nú slær eldrauSum bjarmanum af sól- inni á þokumökkinn yfir London. Hún skín á marga menn, en engan, þaS þori jeg að segja, sem nú er að vinna einkennilegra verk en viS. En hvaS viS hljótum aS verða litlir í okk- ar ejgin augum með öllum okkar smá- smuglegu fýsnum og striti, þegar við finnum til nærveru voldugra nátt- úruaflanna! Eruð þjer vel að yður í Jean Paul?" „NokkuS. Jeg komst til hans gegn- um Carlyle." „Það var líkt því að elta lækinn upp aS uppsprettunni. Hann segir eitt einkennilegt og fallegt. En það er, að sá sje mestur, sem best finnur hvað hann er lítill. Það sýnir sem sje mikla dómgreind og skilning, en það sýnir aftur göfugan hugsunarhátt. Það er margt heilnæmt hægt að læra af Richter. Þjer hafið vænti jeg ekki skammbyssu með yður?" „Jeg hef stafinn minn." „Það er ekki ómögulegt aS við kunnum á einhverju slíku að halda, ef við komumst í herbúðir þeirra. Jeg skal trúa ySur fyrir Jónathan, en ef hinn vill eitthvað sýna sig illan, þá skal jeg skjóta hann til dauðs." Um leiS og hann sagði þetta, dró hann upp skammbyssuna og hlóð hana með tveim skotum. Síðan rendi hann henni ofan í hægri jakkavasann. Allan þennan tima höfðum við elt Toby eftir veginum. ÞaS var nærri því líkara því að við værum hjer uppi i sveit, en vegurinn lá beint inn í borgina. Nú fórum við þó aS koma í þjettbygSari götur og vinnumenn af ýmsu tægi voru komnir til verks síns. Konurnar voru aS opna gluggana á húsunum og þvo' stigana í þeim. Á veitingahúsunum á götuhornunum var lífiS aS vakna, og drykkjurútarn- ir löbbuSu út og inn og þurkuSu af sjer á ermunum eftir að þeir höfðu vökvað sjer um fótaferðartímann. Hundar af ýmsum tegundum ráfuSu fram og aftur og góndu á okkur, þegar viS fórum fram hjá. En Toby leit hvorki til hægri nje vinstri held- ur trítlaSi áfram jafnt og þjett með trýnið niður við jörð og rak við og við upp dálítiS gól, þegar lyktin varS sterkari. ViS höfðum farið eftir Streatham, Brixton, Camberwell, og vorum nú staddir í Kennington-sundi. ÞaS var likast því að mennirnir, sem viS vor- ttm aS elta, hefSu af ásettu ráði farið eínlæga króka, líklega til þess aS vekja sem minsta eftirtekt. Aldrei höfðu þeir farið eftir aðalgötu, ef hliðargata var nálæg, sem lá í sömu átt. ViS endann á Kennington-sundi höfSu þeir beygt af til vinstrijiand- ar eftir Bondstræti og Milesgötu. Þar sem Milisgata beygir inn í Knights- torg, stansaði Toby alt í einu, fór svo að ganga aftur á bak og áfram á víxl með annaS eyraS spert upp en hitt lafandi, og var auðsjeð að hann vissi ekkert^hvað hann átti að gera. Síðan hljóp hann í hring og leit á okkur við og við, eins og hann vildi lesa út úr okkur, að viS værum ekkert reiSir viS sig, heldur hjálpuðum. „Hver fjandinn gengur aS hundin- um?" murraSi Holmes. „Þeir hafa þó vænti jeg ekki fariS aS taka sjer vagn eða fljúga í loftinu." „Þeir hafa líklega stansað hjer dá- litla stund," sagði jeg. „Já, vitanlega. Hann er kominn af stað aftur," sagði kunningi minn, og honum ljetti mikið. Hann var vissulega kominn af stað, því að eftir að hann hafði ofurlitla stund snuddað og þefaS, tók hann á- kvörðun og þaut af stað með miklu meiri látum og ákafa en nokkru sinni áður. Það leit út fyrir aS lyktin væri miklu sterkari en áSur, því aS hann þurfti nú alls ekki aS þefa af jörS- inni, heldur teygði hann á bandinu og vildi helst hlaupa í spretti. Jeg gat sjeð það á svipnum á Holmes, að hann bjóst viS aS ferSin væri brátt á enda. ViS hjeldum nú eins og leiS Hggur niSur eftir Nile Elms, þangað til viS komum að Broderick og stóru trjá- geymslusvæðunum rjett hjá veitinga- húsinu „Hvíti örninn". Þegar hingað var komið, stökk hundurinn meS dæmalausum ákafa inn um hliðið inn á trjágeymslusvæðiS. Þar voru smiSir farnir að vinna. Hundurinn ruddist áfram gegnum saghrúgur og hefil- spæni, ofan eftir dálitlum stíg, fyrir húshorn, milli tveggja staura, og end- aSi loks meS því aS hann rak upp gelt og stökk fast aS stóreflis ker- aldi, sem enn þá stóð á vagninum. Tungan lafði út úr Toby og augun blikuðu, þegar hann stóð við vagninn, og horfði á okkur til skiftis eins og hann byggist við að fá hrós. Staf- irnir í keraldinu og allur vagninn smitaSi af dökkleitum, fitukendum vökva, og loftiS var þrungiS af sterkri kreósótlykt. ViS Sherlock Holmes litum aula- lega hvor á annan snöggvast, en rák- um síSan upp skellihlátur. Besta fermingargjöf er hin nýja saga Einars Hjörleifssonar Sálin vaknar. Broderna Boréus Borás Sverige försalja i parti: Strumpor, förkláden, mössor, fárdig- sydda byxor af ylle och moleskin, skjorttor och kalsángar. Cyklar, Trá- tofflor och Turist sángar med flera andra artiklar. — Skrif efter prisupp- gift á de artiklar ni önskar. Telegr.adr.: Boréus, Borás, Sverige. Eggert Claessen yfirrjettarmálaflutningsmaður. Pósthússtræti 17. Venjulega heima kl. 10—11 og 4—5. Talsími 16. Nokkrar húseignir á góðum stöBum í bænum fást keypt ar nú þegar. Mjög góðir borgunar- skilmálar. Væntanlegir kaupendur snúi sjer til SVEINS JÓNSSONAR. Til viStals í veggfóSursverslun Sv. Jónssonar & Co., Kirkjustræti 8, kL 3—6 síödegis. Bröderna Boréus Borás Sverige önska köpa islands-ull och emotse offert med prof. Telegr.adr.: Boréus, Borás, Sverige. Prentsmiðjan Rún.

x

Lögrétta

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Lögrétta
https://timarit.is/publication/196

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.