Alþýðublaðið - 04.09.1963, Blaðsíða 8

Alþýðublaðið - 04.09.1963, Blaðsíða 8
uyKMa'!*a>ial> aaaaaaafc»«fc»«> >»¦ Wa>B> •¦¦¦¦¦•¦•»¦¦¦¦¦¦¦ ¦ ¦• - ii >iB i i i 111 .......ii >¦! n .-¦¦¦¦a.»»»«naaaa»»»B»»«»»»»«»»i ¦ ¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦»¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦ *m • ¦¦ — !¦¦¦•¦¦¦¦¦¦¦¦ •¦•¦¦¦¦¦¦•¦¦.¦¦¦¦¦¦¦¦.¦•¦¦¦ hiiiimiiih|"Hi •¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦« •>¦¦¦¦¦¦¦¦!¦¦¦¦¦¦»' ¦ ¦¦¦¦¦¦¦•¦.¦¦.¦W¥iT--»m« ¦¦¦¦¦¦¦¦¦ iinHijiniMtnunwimimwnmniMinimiiiin «¦¦¦¦¦¦¦¦¦ ...........................»>................>>».....r»KI»........)¦»«..........t».......................¦.....'...............'...........w»»»i»»h»>»«»»>i»..............»>..........»m»i»»>»»>»»»»»»»m ¦¦«¦><»»»«.,« 1 ¦¦> I ¦¦ .....».....¦¦»»>»¦¦».....»»|»»»lM»»lÍn»Ml|»»'l»lrtlJl5l|"|H'«"'*'""""»>lll".......¦».»»»>>¦»«»» ¦«¦¦¦¦¦,*• ¦¦¦¦•¦¦¦••¦ L»»:»»»»ii..» »»».».. i ....... .... ¦ • ;...»» •¦»..»» „, ................ ,»»»»„ *¦»»•„•»,»i„,,, . »1 r : ,, », ,»»»¦»••¦ ¦ ¦¦¦¦¦¦¦¦¦ ¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦•^¦¦¦¦¦¦^¦¦^•'^[^^¦¦¦¦¦¦¦•¦¦¦¦{¦¦¦¦^¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦^•¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦^¦¦¦¦¦¦¦¦i ¦»»..»».».¦.¦»»»•¦¦•¦«¦».»»»»»»»»»»»»¦»¦»»•» ¦;„.. „ „»i. . ... .„„„>,..»..»»»».¦»»».».»»».»».»»¦»»¦, . »,., .. „ .,..,.. ¦ ..„» „,».>.»,.„..».„„, .. ii i ...... nririniiii ^iiKiinBBgiwSlaiiiiii iiiiilliiiiÉiSiflBÍfi iiiiii iii......¦iiiiii.....i ...... irffgn iiii......... r . i i i .....11 i i inITTi i '¦» -¦ "¦ • ••' ' í SÆNSKU blíaði var fyrir skömmu grein um stöðu konunnar í Japan nútím arts. Greinin var á margan hátt forvitnileg fyrir þá þjóð, sem býr við yzta haf hinum megin á hnettinum, þar sem kvenfólkið er uppivöðslusamt og uppástönd- ugt. Hinum megin á hnettinum er hlutverk húsmóðurinnar það eitt, að vera þerna herra síns og að sýna honum jafnan auðmýkt og undirgefni, Hvort, sem hún klæðist kimono eða peysu og pilsi er sál hennar ósnortin af kenningum vest- ursins, bar sem stundum er sagt, að kverifóíkið hafi karlmennina í pilsvasanum! |||H RÓMANTÍSKIR ferðamenn se;gja, að Japan sé land geish- anna, kirsuberjatrjánna og Bud- dahlí'kneskjanna. En þeir vita ekki, að geishurnar hafa með sér stéttarfélag, — og að kirsu- berjatrén við aðalstræti Tokyo, Ginza, eru úr plasti með papp- !:IH í'rsblómum! ::k: Þeir vita ekki heldur neitt um [:[jj érfiði nútímakvenna í Japan, sem miðar að því að likjast systr- um sínum á Vesturlöndum. — ÍÍS Japanskar konur ,gangast undir kBs erfiða uppskurði, til þess að láta [:js lyfta brjóstunum, — áður áttu !Í5Í brjóstin að vera flöt og slap- rMl andi. Að fá vesturlenzkan augna svip kostar um það bil 1500 kr. (íslenzkar), og aðgerðin tek- [[jjj[ ur 50 mínútur. Hárgreiðslukon- an mín á hótelinu í Tokyo sagði, :¦¦« að margar vildu láta bleikja á sér hárið. Fjórar af hverjum tíu :j:S; konum í Tokyo lita á sér hárið [[§: gullbrúnt eða rauðleitt. Herská nútímakona í Japan [¦jj: -.skrifaði fyrir skömmu til tíma- ::!:: rits og spurði ráða sökum þess, ¦ ¦¦¦¦ o .» * [:H[ að eiginmaður hennar var kyn- ijÍH ferðislega ófullnægjandi. í sama blaði var bréf eftir konu af [:j<j gamla skólanum, sem benti á það, að það væri skammarlegt, að nútíma konur stæðu ekki Sgs upp fyrir karlmönnum í spor- íjjfj vögnum! i-iii Um helmingur japanskra kvenna klæðir sig að sið Evrópu- búa. Góður kimano kostar um ýsR það bil 1500 krónur, en vest- >>-¦¦¦ r ' :!$: urlenzk dragt kostar um það bil 1500 krónur, en vesturlenzk dragt um það bil 400 kr. Því miður éru japönsku konurn- ar ekki ems fíngerðar og brúðu- legar í vesturlerizkum fötum eins og í gömlu kimonounum. Þær eru m.iaðmabreiðar og dálítið brussulegar. Þær hafa vanið sig á að ganga á háum hælum, en allt annar svipur er á andlitum þeirra, þegar þær ganga í hinum vesturlenzku skóm. — Vesturlenzku fötin gera kon urnar okkur að málskjóðum, — sagði eldri kona við mig. Við ættum að hverfa aftur til þung- :|jj|: lyndis kimonoanna. En karlmennirnir eru íhalds- samir. Þeir hafa/ myndað með sér samtök, Nippon Keisai Kai, þar sem barizt er fyrir því, að konurnar hverfi aftur til gamla ::::: tímans, — að konurnar beri virðingu fyrir mönnum sínum, — en konurnar segja: — Þið Hcg megið gjarnan hafa ykkar skoð- ^¦¦¦•¦¦¦¦iitxiiiiiitiiiiiiiiiiiiiiitiiiiitiiiiiiiiiiniiiuiiii,,,,, ***-***•*'•¦ ii-'.h. ••-••-•¦¦••¦•L..i.BaiiM»«iiiiI>aI.l.I.iIIIMi, [¦¦•¦¦¦••.'••'•¦•¦•¦¦tiT ¦,..-L...,,,,.r.....m..r1.«i......¦¦¦¦¦niltMI s1 tflr" iSli! 9! '" ""^^* S 4. sépt. 1963 — ALÞÝÐUBLAÐIÐ PRINSESSAN DANSAR ROKK OG RÓL. Tuttugu og þriggja ára stúlka með kaldhæðnisleg augu var bezti fulltrúi nútímakonunn- ar í Japan, af þeim, sem ég hitti. Hún á marga fagra kimo- noa í fataskápnum en allt um það hefur hún meira eftirlæti á pilsum og peysum Vesturlanda. Tómstundaiðja hennar er hesta- mennska og svo rokk og ról. Eg er með prinsessu Suga í huga, en hún er. ein af fjórum dætr- • um keisarans. Þegar fyrir dyrum stóð gifting hennar og banka- mannsins Hisanaga Shimazu, sem er sex árum eldri en hún og fær 400 kr. í mánaðarlaun, hafði hún mestar áhyggjur af því, hve- nær henni gæfist tími til að lesa tvær bækur, sem henni bar nauð syn til að lesa: Listin að lagra Sfófían mat — og Hvernig á að gera hreint. Þegar hún gifti sig, vildi hún helzt skarta hvítum brúðarkjól með tjullslór og brúðarvönd, en til þess að gera föður sínum til hæfis, giftist hún samkvæmt hin- um fornu erfðavenjum. Brúðar- búnaður hennar var stórkostleg- ur kimonp frá Heinan-tímabil- inu- — 1170 ára gamall. Andlit hennar var smu'rt Ijósum farða, varirnar málaðar dökkrauðar p'ns nS kirs"h<?r; o« augnabrún- ir eins og á leikhúsgrímu. Ofan á risastórri hárkollunni sat pappírsrúlla, sem samkvæmt erfðavenjunum átti að veita vörn gegn nálum öfundarinnar. Brúð- urin var þre'ytuleg í öllu skart- inu. HVERNIG Á ÉG AD ÁVARPA WG, EIGINMAÐUR MINN? Eftir vígsluna héldu hjónin blaðamannafund, og þá var brúð- urin búin að skipta_ um andlit. Enginn var sérlega hissa á því/ Við hlið Hisanaga Shimazu sat ófeimin, „ung stúlka, með evr- ópsku sniði í skóm með 10 cm. háum hæl, »í hnjástuttum kjól og með flauelsband í klipptu hárinu. Eiginmaðurinn var stíf- ur og hlédægur, en Suga prins- essa var hin kátasta. Einhver spurði, hvað hún ætl- aði að eignazt mörg börn. — Það er undir manninum mínum komið — en við verðum líklega að komast að einhverri sameiginlegri niðurstöðu. En ég vil ekki fylla húsið. — .— Hvernig ætlar yðar hátign að ávarpa eiginmanninn? Hún snéri sér hlæjandi að eiginmanninum. — Hvað á ég að kalla þig? ¦¦¦¦¦¦.¦¦¦¦¦¦¦•¦i ¦ ¦.¦¦•¦EÍri«««.i ¦¦¦¦¦}»:::!:::::í Yðar náð — eða Hisanaga? Hún var að því spurð, hver ætti að sjá.um fjármálin, — yð- ar hátign eða eiginmaður yðar? — Hann fær að opna umslag- ið með mánaðarhírunni, en við rífumst áreiðanlega um aurana. Við erum strax farin að rífast. Hún svaraði eins og konur í þeim löndum, þar sem þær á- kveð'a, hvar skápurinn á að standa. En, þegar blaðamannafundin- um lauk, þorði prinsessan ekki að standa á fætur á undan manni sínum. Hún reyndi ekki heldur að ganga á undan hon- um út, en hneigði sig hátignar- lega fyrir honum og lét hann fara á undan sér. Þess vegna varð ég hissa, þegar ég frétti síðar, að Hún hefði krafizt þess, að fá að skera brúðartertuna með manninum sínum í brúð- kaupsveizlunni. Slíkt hafði eng- in brúður farið fram á fyrr! Kvöld eitt var ég boðin til eig- inkonu ríkasta perlusalans í Japan, frú Mikimoto. — Ný kynslóð hefur vaxið af rústum stríðsins, sagði hún. Kon- urnar eru ekki lengur aðeins fagurfræðileg tákn eða fögur ímynd. Nú eru þær sjálfstæðir einstaklingar, sem sjálfir gera út um framtíð sína. En Sumiko dóttir mín er einum of nýtizku- leg í hugsunarhætti. Hún kann ekki einu sinni að raða blóm- um! Nú gerast furðulegir hlut- ir. Stúlkurnar giftast eftir nokkurra mánaða trúlofun. Eg var trúlofuð í meir en í tvö ár! Eg hefi aldrei sagt: ég elska þig við manninn minn, en dóttir mín stagast á þessu sí og æ. Og hún vill ekki heyra minnzt á Omiani. Þér vitið þó, hvað það þýðir. ¦¦¦¦¦¦•¦¦¦¦¦•¦¦¦¦¦•¦¦(¦¦¦¦¦•¦¦¦¦•••¦¦(¦¦¦¦¦•¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦¦I ¦ •¦¦•¦¦¦¦¦¦•¦¦•¦•¦¦¦(¦¦{¦¦••¦¦¦¦¦•¦•¦¦¦¦»**"<*""''>a>* OPINBERIR HJÓNA. BANDSMIÐLARAR Ég vissi það Omiani þýðir form legur fundur ungs fólks, sem hyggur á hjónaband, venjulega er það skípulagt af opinberum hjúskaparmiðlurum, sem kallast Nakudo. Þegar hjónabandsmiðl- arinn heyrir um gjafvaxta stúlku útvegar hann sér mynd af henni og sýnir foreldrum piltsins. Ef þeim fellur ásjónan í geð, safn- ar hjónabandsmiðlarinn að sér upplýsingum um báðar fjölskyld- urnar. Ef engir meinbugir eru á þessu ráði, kemur hann Omi- ani í kring. Aðeins eitt augnatil- lit eða í hæsta lagi stutt samtal er talið nægjanlegt til þess, að báðir aðilar geti gert það upp við sig, hvort þau vilji hittast til að ræða um trúlofun. Til eru þeir, sem skella skolleyrum við hinum fornu erfðavenjum og giftast einhverjum, sem þeir hitta af tilviljun. En það er talið hreinasta hneyksli. Allir vita, hvað henti, þegar Akihito krónprins opinberaði trúlofun sína og malarastúlkunnar Miteh- ikó Shoda, sem hann hitti á tennisvelli. Það þótti ekki á- kjósanlegt fordæmi af svo hátt- settri persónu, og talsmaður keisarahallarinnar neyddist til að segja, að foreldrarnir hefðu stofnað til Omiani. SKYNSÖM KONA VIÐUR- KENNIR GEISHUNA. Giftar konur brjóta ekki þau óskráðu lög, að konur eigi ekki að skipta sér af starfi manns- ins. Hér er gott dæmi um hina margumtöluðu auðmýkt hinnar japönsku konu. Tölurnar sýna, að um áttatíu af hundraði hverju japanskra kvenria myndu skamm ast sín, ef maðurinn þeirra kæmi beint heim úr vinnunni! Það bæri þess vott, að hann hefði ekkert að fara á kvöldin og enga vini. Og þær mundu skammast sin ennþá meira, ef hann kæmi heim með vini eða tæki konuna sína með sér á veitingahús. Japanskir karlmenn íhuga öll sín vandamál á veit- ingahúsum og hafa ekkert á móti því, að sækja ráð til geishunnar, en konan kemur hvergi nærri. Húsfreyjan fer ekki heldur með manni sínum í viðskiptaferðir. Hún fylgir í mesta lagi mannin- um og geishunni, sem oft er með, —¦ á járnbrautarstöðina. í Japan er þetta aðeins spurning um heilbrigða skynsemi. ¦— Eg hefi oft spurt sjálfa mig að því, sagði frú Mikimoto næstum gröm, hvort geishurnar nytu ekki mestrar virðingar allra kvenna hér í Japan. ¦— En er japanska eiginkonan aldrei afbrýðisöm út í geishuna, spurði ég. Frú Mikimoto horfði á mig. — Hvers vegna skyldi hún vera það. í stríðinu t. d. sendi stjórnin mér heimilislausa geis- hu. Hún var yndisleg. Hún söng oft fyrir mig, og henni hefði al- drei dottið í hug að daðra við manninn minn í minni augsýn! Þessar frægu konur, sem oft eru taldar dýrar ástmeyjar fárra útvaldra, lifa í rauninni minnu- lífi. í Kyoto, elzta geishu-skóla Ja- pans hefja stúlkurnar nám á ;::: ¦ ••¦••¦¦lUMMMMUU'tl

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.