Norðurland - 20.03.1918, Blaðsíða 2

Norðurland - 20.03.1918, Blaðsíða 2
NI. 29 A u k a þ i n g i ð. I þeim þingræðislöndum er búa undir nokkurn vegin óspiltu stjórn- arfari er það talinn happasæll at- burður er þingið kemur saman, hvort heldur er til reglulegs funda- halds eða aukafunda. Það þykir trygging fyrir því, meðal annars, að np;ð völdrn sé farið yfir þeirri þjóð er í hlut í, samkvæmt viður- kendum þjóð- og þingræðisreglum og í fullu samræmi við þær í hví- vetna. Þegar fregnin barst út um land, um það að Alþingi væri kvatt sam- an til aukafundar, 10. apríl næstk. var síður en svo, að menn fðgn- uðu því. Fréttinni var alment tek- ið með miklum fáleik og nístandi ískulda, eins og nálega hverri einni einustu ráðstöfun núverandi stjórnar. Mönnum hraus hugur við því, að þetía þing, eins og meiri hluti þess er skipaður, ætti að fara að koma saman til þess að gera nýjar ráðstafanir fyrir þjóðina, á þeim hörmunga- og þrautatímum sem nú eru og vantraustið á þeim hluta þingsins og vonleysið um að það mundi vinna nokkuð til gagns, lýsti sér, að heita mátti, á andliti hvers einasta manns sem um það talaði. Og er það ekki von? Oetur þjóð- in vænst annars en nýrra afglapa, nýrra slysa í löggjöfinni, af þing- inu — meiri hlutanum sem nii á að koma saman, þegar litið er til þess sem liggur eftir þessa lög- gjafa — meiri hluta þingsins — á aukaþinginu 1916/i7 og þinginu 1917? Hvers er að vænta af samkundu sem svívirðir réttarmeðvitund þjóð- arinnar, eins og aukaþingið gerði, er það úrskurðaði að lögbrot álög- brot ofan (er það sjálft viðurkendi) ætti að skoða þýðingarlaus í mál- inu sem um var að ræða og dæmdi svo ávöxtinn af lögbrotunum vera lögiega athöfn? Hvers er að vænta af þeirri sam- kundu, sem ganar áfram athugunar- laust og fyrirhyggjulaust, eins og þingið 1917 geröi í fánamálinu? Þingi, sem felur æðsta fulltrúa sín- um, að bera fram fyrir augu al- heimsins annað eins mál eins og fánamálið er, án þess að það hafi nokkurn minsta snefil af fyrirhyggju um, hvað ætti að taka til bragðs, ef snurða hlypi á þráðinn, svo að full- írúi þjóðarinnar og það sjálft, þing- ið, sem sendi hann, yrði ekki að alþjóða athlægi fyrir barnaskap eða forsjárlaust frumhlaup? Hvers má vænta af svo óþrosk- uðum óvitum á þjóðmálavísu, sem þeim, er gáfu sér þjóðhagfræðis- vitnisburðinn með hinum almennu dýrtíðar-»hjálpar,,-lögum, er ungað var út á síðasta þingi? Mðnnum, sem stöðugt ávísa á landssjóðinn, en virðast sneyddir öllu viti eða um- hugsun um að afla honum tekna og eru því búnir að þurausa hann áð- ur en varir og áður en þeir vita sjálfir af? Og hvers má, að lokum, vænta af þeim fulltrúum, sem hverfa heim af Alþingi, heim tii kjósenda og skilja við stjórnartaumana í höndum þeirrar stjórnar, sem þá hafði þá og hefir enn? Svo mætti lengi spyrja. Manni koma ósjálfráit í hug orð skáldsins: .endalaust sígur á ógæfuhlið og undir í djúpinu logar.* Hver um annan þveran spyr: Til hvers er Alþingi nú kvatt saman til þessa aukafundar? — ? En það er steinhljóð. Enginn svarar. Sjálfar þingmannanefnumar sumar, sem spurðar eru, vita ekki enu sinni neitt »í sinn haus" um það, gegna bara kallinu og halda »til þings" hugsunarlaust og skilningslaust, á því, hvað fram fer, eins og jórtr- andi geldingar, sem reknir eru til slátrunar af lötum fjárhirði. — — Stjórnin lætur ekkert uppi opin- berlega um það, hver viðfangsefni aukaþingsins eigi að verða frá henn- ar hendi. Hún heldur dyggilega við þann ðsið fyrvrrandi ráðuneyta, að fela fyrir þjóðinni hvað í vændum sé á stjórnmálasvæðunum, þó ekki feti hún í fótspor þeirra um það sem mannrænu þarf til. lim láð og /ög. — Ekkert gerist enn verulegt til þess að koma „brezku samningun- um" svo nefndu áleiðis. Útgerðar- menn bíða þeirra um alt land með eftirvœnting, vita ekki hvort þeir geta hugsað til að gera út til fiski- veiða 0. s. frv. i sumar, fyr en eitt hvað verður afgert um útflutning á því sem kann að veiðast. Talað er, siðustu dagana, um að stjórnin ætli að fá þá Eggert Briem frá Viðey, búnaðarfélagsforseta og Rich. Thors útgerðarmann til þess að ýara til London og reyna að semja við Breta. — Jónas Jónasson þrœp. hon. ýrá Hrafnagili liggur nú sjúkur á Landa- kotsspitala, lét flytja sig þangað nálœgt miðjum vetri. — Embœttispróf i guðfrœði hafa tekið við Háskólann: Sveinn Sig- urðsson og Tryggvi H. Kvaran með I. einkun, Sig. Ó. Lárusson, Porst. Ástráðsson og Eitikur Helga- son með II. eink. — Fyrri hluta lœknaprófs hafa tekið við Hdskólann: Katrín (Skúla- dóttir) Thoroddsen og Kjartan Ó- lafsson með hárri I. eink. og Knút- ur Kristinsson með II. eink. betri. — „Verzlunartiðindi" heitir mán- aðarblað sem „ Verzlunaráð Islanas" er byrjað að gefa út, en ritstjóri þess er Georg Ólafsson kand. pólit. Efni fyrsta heftisins er fjölbreytt og fróðlegt og þurfa allir þeir sem við verzlun fást að verða kaupend- ur blaðsins. - Alþýðafyrirlestra hafa hald- ið l Reykfavlk: /ón Sigurðsson frá Kaldaðarnesi, um sendibréf ogÁrni Pálsson sagnfrœðingur, um upphaf ritaldar á íslandi. — „Radium'-lækningastofnun eru Oddfélagar í Reykjavík að reyna að koma þar á fót og er það hið þfóð-þarfasta fyrirtœki. Ýmsir efna- menn i Rxík hafq þegar gefiðLstór- fé til stofnunarinnar: fón Laxdal tón- sháld 5Q00 kr. (og lánar fyrirtæk- inu 10,000 krónur), L. Kaaber 5000 kr. 0. s. frv. Pað mun vera i ráði að leita samskota til stofnunarinnar meðal Oddfellowa um alt land. — Vigfus Einarsson settur bæjar- fógeti i Reykfavik, verðurfyrsti að- stoðprmaður á annari skrifstofu stfðrnarráðsins. — Útflutningsleyfi er fengið i Ameriku fyrir hálfum farmi i „Gull- foss" en hann verður látinn biða fyrst um sinn i New-York i þeirri von að fullfermi fáist. „Borg" fór 14. marz frá Leith og „Sterling" 12. marz frá kaupmannahðfn, bæði beint til Reykjavikur hlaðin vörum. „Bisp" er enn i Englandi, en væntanlegur i þessum mánuði til Reykjavikur, en „Botnía" og „Sterling" erubæði komin þangað. s Akureyri. Kappglíma var háð í leikhúsi bæjarins sunnudagskvöldið 10. þ. rn. um þrjá verð- launagripi .Ungmennafélags Akureyrar*, silfurskjöld, gullpening og silfurpening. Hefir sú venja verið undanfarið að glfma um þessa gripi einu sinni á ári, og hefir ungmennafélagið gengist fyrir að koma henni á fót, og í tilefni af því, hefir það leigt hús til glímuæfinga, þar sem þeir er vilja hafa átt kost á að æfa sig, og njóta leiðbeininga góðra glimumanna, sér að kostnaðartausu. En þvi miður er áhuginn, hér sem annars- staðar, alt of lítill fyrir þessarí fögru, gagn- legu og þjóðlegu íþrótt, þegar litið er til þátttökunnar. Jafnvei þó að íþróttin njóti þjóðarhylli, enn sem tyr, þá eru þeir svo fáir sem nokkuð vilja leggja á sig fyrir hana. í þetta sinn voru þeir als 16 sem glimdu, ' og var þeim skift í 3 flokka eftir aldri og þyngd, satnkvæmt þaraðlútandi ákveðnum reglum, þannig að um skjöldinn glíma þeir einir sem eru yfir 18 ára að aldri og yfir ' 60 kíió að þyngd, um gullpeninginn þeir sem eru á milli 15—18 ára og milli 45—60 kíló, og silfurpeninginn þeir sem enn eru innan við þann aidur og þyngd. Þrír af þeitn sem ákveðnir voru að giíma um skjöld- inn gátu það ekki vegna ófyrirsjáanlegra at- vika, þar á meðal var skjaldarhafinn í fyrra Björn Orímsson, hinn liprasti glímumaöur Því urðu þátttakendur færri en ella. Svo fóru leikar nú, að skjöldinn hlaut Garðar Jónsson, gullpeninginn Árni Valdemarsson silfurpeninginn Agnar Oislason. Að kappglímunni lokinni var farið íbænda- glímu. Olímurnar fóru vel fram. Húsið var fult áhorfenda, er skemtu sér hið bezta, Þar eð úrslit glímunnar í fyrra um þessa verðlaunagripi, munu aldrei hafa verið birt opinberiega, skal þess getið hér að þau urðu þannig, að skjöldinn hlaut Björn Grímsson, sem áður er getið, gullpeninginn Steingrímur Kristjánsson, en silfurpeninginn Steindór Hjaltalín. — P. Holrtesin. Á síðasta þingi voru samþykt svolátandi lög um gjöld ti! holræsa og gang- stétta áAkureyri. 1. gr. Þar sem bæjarstjórn- in hefir lagt holræsi f götu á kostnað bæj- arsjóðs, er hverjum húseiganda skylt að gera á sinn kostnað ræsi, er flytji alt skólp frá húsi hans út í göturæsið. Skulu þau ræsi ekki vera lakari að gerð en göturæsin og gerð undir umsjón veganefndar eða þess manns, er hún felur umsjónina, samkvæmt reglugerð, er bæjarstjórnin setur um tilhög- un skólprasa innan húss og utan. Skal í þeirri reglugerð ákveða, að regnvatn skuli leitt i göturæsin. Vanræki nokkur að gera þetta innan hæfilegs frests, sem bæjarstjórn- in setur, má hún láta vinna verkið íkostn- að húseíganda. — Fyrir öllum kröfum, sem bæjarstjórnin með þessu öðlast á hendur Se/sÁinn og tófuskinn kaupir Heildverzlun Garðars Oíslasonar Reykjavík fræsta verði. hús- og lóðareigendum, hefir bæjarstjórnin lögveð í húsinu eða lóðinni, og gengur sá veðréttur fyrir öllum veðskuldum eftir samn- ingi. 2. gr. Kostnaður við holræsagerð í göt- um bæjarins, svo og kostnaður við stein- límdar, hellulagðar og aðrar jafnvandaðar gangstéttir, greiðist úr bæjarsjóði. En heim- ilt er bæjarstjórninni að leggja holræsa- og gangstéttaskatt á hús og ióðir i bænum, samkv. regiugerð, er hún setur og stjórnar- ráðið samþykkir. Skal gjaldið miðað við skattavirðingarverð húseigna og lengd lóða með fram gðtu, þar sem holræsi eða gang- stéttir verða lagðar. 3. gr. Lögtaksréttur fylg- ir öllum krðfum og gjöldum samkvæmt lögum þessum. X Bréfkafli úr Húnavatnssýslu. 1. marz 1918. Héðan eru litlar fréttir, nema stöð- ugt er hér mesta ótíð og eru bændur farnir að óttast heyskort, ef þessan grimdartfð heldur lengi áfram. Það má heita að öllum skepnum hafi verið gef- ið inrii sfðan f byrjun jólaföstu, en þrátt (yrir þessar grimdar-frosthörkur og jarðleysur, sem hafa gengið, haf* töluvert margir bændur haft hross úti alt fram að þessum degi og geta allir ímyndað sér, hvernig Hðan þeirra hef- ir verið. — Nú eru það almennustu íréttirnar, sem maður heytir, að þesai og þessi gefi ekki lengur en í góulok og til sumarmala, ef að tfðin batnar ekki. Enda þótt vfða séu hér til vel heybirgir menn, sem eitthvað geta miðlað þeim, sem verst eru staddir, er það þó fyrirsjáanlegt, að það verða stórkostleg vandræði, ef þessu heldur áfram langt fram á vor. Til allrar ham- ingju er fsinn farinn héðan, og fylgdu honum heldur óbHðar kveðjur, nema ef tif vill blessa Skagstrendtngar komu hans, því hann flutti þeim góða björg i búið, tvo stærðar hvali, 4 háhyrn- inga og eitt bjarndýr. Sýslufundur fyrir báðar sýslurnar er nú nýafstaðinn og var hann haldinn f þinghúsi Sveinsstaðahrepps, þvf var ekki hægt að halda hann á Blöndu- ósi fyrir eldsneytisskorti. Á honum var ákveðið að kaupa flóabát f félagi með Strandasýslumönnum. Bátur þessi kvað vera í Kaupmannahöfn, er hann nýleg- ur, 56 ton að stærð og á að kosta 85 þús. kr. Ýmsum virðist mjög van- hugsað, að leggja út f þetta fyrirtæki á þessum erfiðu tfmum. Báturinn er til að byrja með alt of lftill, getnr ekki gert neitt verulegt gagn sem flutningabátur, og það er við búið að hann verði ekki fær um að mæta haustbrimum og norðangörðum, þvf stærri skip en þessi væntanlegi flóa- bátur, hafa stundum komist að þrf fullkeyptu f Húnaflóa. Þá eru og mikl- ar lfkur til þess, að þetta fyrirtæki geti tæplega borið sig fjárhagslega, enda þótt einhver nokkur landsjóðs- styrkur fáist, og verði þungur ómagi á sýsluíélögunum, og þar sem að kol og alt, sem til útgerðar þarf, er mjög erfitt að útvega, má ganga að þvf sem vfsu, að báturinn liggi aðgerðalaus um lengri eða skemmri tíma. Langda'lingur.

x

Norðurland

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Norðurland
https://timarit.is/publication/203

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.