Óðinn - 01.01.1914, Blaðsíða 5

Óðinn - 01.01.1914, Blaðsíða 5
ÓÐINN 77 gerðir þessar eru margvíslegar að efni, því að höf. er víðsýnn og fjölhæfur og getur minst á fleira en eitt. En allar eru þær bókmentalegs eðlis og all- ar eru þær einkendar frábærri lipurð og fögru máli. Guðmundur ann islenskri tungu öllu öðru framar og hefur lifandi yndi af öllu, sem hann finnur þar fegurst og snjallast að fornu og nýu. Auk þess, sem hann hefur skrifað sjálfur, hefur hann þýlt j'mislegt, og safnað saman úrvalserind- um í dálitla bók, sem heitir Afmælisdagar. Það safn ber meðal annars vott um smekkvisi hans og ást á íslenskum ljóðum. Dr. Guðmundur Finnbogason er einn af allra- víðsjmustu og fjölmentuðustu íslendingum, sem nú eru uppi. Hann hefur víðast farið, flest sjeð og lært og er gæddur öruggum vilja og miklu starfs- magni, til að gera það löndum sinum arðberandi, sem hann hefur sjálfur numið. Heimspekisrit hans bera vott um mikla sjálfstæða eftirtektagáfu og hugsun, og líkur til, að þau vinni honum mikið álit meðal annara þjóða. Doktorsritgerð hans er nú komin út á frönsku. í öllu, sem hann skrifar, er vakning og hvatning og yfir því einhver hlýr og þýður sólskinsblær, einhver drengskapar- og djarfleika-bragur. Hann er einn hinna góðu, mátt- arstæltu meiða, sem vaxið hafa upp úr skauti ís- Ienskrar alþýðu. Enn má mikils af honum vænta. G. M, André Courmont. Hjer ílytur Óðinn mynd af ungum manni út- lendum, sem dvalið hefur hjer á landi tveggja ára tíma og getið sjer ágætis-orðslír. Það er franski háskólakennarinn Andre Courmont. Hann er fæddur í Paris 17. ág. 1890. Faðir hans er þar eigandi listaprentsmiðju; hann er frá Norður-Frakklandi, en móðirin belgisk og að nokkru leyti af hollenskum ættum. Courmont naut fyrstu kenslu í »bræðraskóla« í París, en svo mætti nefna þá skóla, er »bræður« í einhverju trúarfjelagi halda uppi. 1904 fór hann burt af æltjörð sinni í fyrsta skifti, og dvaldi þá um sum- arið í Watfovd á Englandi, skamt frá Lundúnum. Síðan hefur mentun hans langmest hneigst að ensku og enskum bókmentum. 1905 tók hann kennarapróf í málfræði (baccalauréat-próf, 1. þált) og árið eftir tók hann síðari hluta sama prófs og Andre Courmont. einnig kennarapróf í stærðfræði. 1907 og 1908 dvaldi hann við háskólann í Cambridge á Eng- landi, kendi þar frönsku og lagði jafnframt stund á enskar bókmentir. 1909 tók hann kennarapróf hið meira (licence) við háskólann í París og 1910 — þá rjett tvílugur — vann hann sjer þá höfuð- sæmd, að taka Aggrégations-próf og vera þar hæstur. Petta er í raun og veru ekki próf, heldur einskonar lærdóms-samkepni. 200—300 stúdent- ar keppa um það árlega, en að eins 12 geta fengið það, og meðal þessara 12 munar það miklu, hvar maðurinn er i röðinni. Courmont var þar hæslur. Þeir menn, sem í þessari samkepni vinna, fá styrk úr rikissjóði Frakklands til að dvelja utan- lands árum saman, kynnast öðrum þjóðum, kenna þeim og læra af þeim, en skyldir eru þeir til að hverfa aftur heim til Frakklands, enda eiga þeir þá forgangsrjett að kennaraembættum við franska háskóla og mentaskóla. Um þelta leyti fjekk hinn heimansendi franski konsúll hjer á landi, hr. Blanche, því til vegar komið, að sendur væri hingað kennari, til að kenna frönsku og franskar bókmentir við hinn nýstofnaða háskóla. Fyrir áeggjun norrænukenn- arans í París, Paul Verriers, tókst Courmont þetta

x

Óðinn

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Óðinn
https://timarit.is/publication/205

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.