Skeggi


Skeggi - 27.10.1917, Blaðsíða 1

Skeggi - 27.10.1917, Blaðsíða 1
Fyrstu sporin. Heiðruðu lesendur! þetta er í fyrsta sinni að ráð- ist er í það að gefa út b!að hjer í Vestn'iannaeyjum. Hefur að vísu verið stoínað til þess áður, þó eigi hafi orðið úr framkvæmdum tyr en nú. Menn munu ef til vill segjaað talsverða dirfsku þurfi til að ráðast í slíkt fyrirtæki á þess- um tímum, þegar bæði samgöngur og atvinna er í aumu ástandi. En til þess er því að svara, að raðstafanir um fyrirtækið voru gerðar áður en það versta dundi á, og svo hinu, að einmitt það ástand sem nú ríkir, er hvass spori á fyrirtækið. því meir sem málin vandast, því meiri á- stæða er til að gefa þeim alvar- lega gaum. Enn munu menn scgja þat), aö nóg sje til af blöðunum, og er síst fyrir það þrætandi. En þá má heldur ekki gleyma því að mörg blöðin starfa í alveg sjer- stökum tilgangi, sum þeirra vinna mest megnis fyrir ákveðin mál- efni t. d. stjórnmálastefnur eða atvinnuvegi, önnur fyrir sjerstök hjeruð. Sá siður fer nú mjög vaxandi í heiminum að bæir og sveitir koma sjer upp blöðum fyrir sín sjerstöku málefni, eins fyrir því þó nóg sje til fyrir af landsblöðunum. þessi siður er líka að færast í vöxt hjer á landi. Og víst er eitt, að þar sem blað er komið, þar vilja menn gjarnan hafa það áfram. það segir reynslan. Og nú munu menn þá spyrja um erindið, en af því er það skemst að segja, að blaðið gæti ekki annað betra fyrir sig kosið en að vera bæði til gagns og skemtunar. Að vísu eru efnin lítil til hvorstveggja; veldur ólagið á S2mgöngunum þar nokkru um. En eigi því síður verður reynt eftir föngum að afia blaðinu sem áreiðanlegastra upplýsinga úr sem flestum áttum. Gætu góðir vinir blaðsins hjálpað nokkuð til [ þeim efnum, og þá eigi síður með því að leggja til greinar, þó stuttar væru, um eitthvað það er al- menning varðar. | Samfjelag mannanna blessast 1 svo best að hver styðji annan. þeir sem fyrir því hafa gengist, ; að koma prentsmiðjunni og biað- ! inu á fót, hafa litið svo á, sem að því mætti verða nokkur menn- 1 ingarauki, hjer sem hvarvetna annarsstaðar, ef sæmilega væri j áhaldið. Premlistin hefur nú þegar í nokkrar aldir verið að sýna hvað hún má sín, et henrii er beitt. Vandinn er þá sá að finna verkefnið og vinna með lagi. Og verkefnið ætti ekki að skorta. Hin mestu málefni þjóðar vorrar eru þannig vaxin að það veitir sannarlega ekki af að fylgjast með í- því sem er að gerast innan lands og utan. Menn- irnir eru nú einu sinni svona gcröir aö peim nasgir ekki að friða munn og maga þann og þann daginn, þá væri líka til lítils lifað. Verkefnín eru mörg og stór, hvort sem litið er á hag þjóðar- innar í heild sinni eða á hag þessa bygðarlags eingöngu. Blaðið mun reyna að ræða um hvort- tveggja og hvetja menn til um- hugsunar í þeim efnum. Málefnum þessa hjeraðs er nokkuð öðruvísi varið en áhuga- málum margra annara hjeraða, þar eð menn lifa hjer langflestir á sjávarútveginum einum saman. Hann hlýtur því að liggja mönn- um hjerna mjög á hjarta er um landsmál er rætt. í nánu sam- bandi við hann standa svo öll fjárinál landsins, samgöngur á sjó og viöskiftásambönd, útlend og innlend. Mentamál þjóðarinnar skifta aila jafnt, hvort sem menn búa í eyjum úti eða inni í afdöl- um. Svona mætti fleira telja, sem er sameiginlegt fyrir alla þjóðina í heild sinni. En þar sem svona er mann- margt og þjettbygt, bygðin ung og blómleg atvinna eins og verið hefur hjer að undanförnu, þá hljóta málefni að vera nokkur og veruleg, sem valdið geta skoðanamun. Nær það bæði til þess, sem þegar hefur verið gert og hins, sem ógert er. Bygðin er að vaxa og biómgast með hverju árinu sem líður, og því skyldi síður vera verkefni fyrir blað hjer, en í smærri bæjum og bygðum landsins, þar sem fólk er jafnvel færra en hjer? Blaðið ætlast líka til, að geta gert ofurlítið gagn með því að flytja lesendum sínum ýmsan fróðleik öðru hvoru. Mætti það verða unglingum nokkur hvöt tii meiri mentunar, ef laglega væri á haldið. Á ýmsa fleiri vegu gæti blaðið gert gagn ef góðum starfskröftum væri á að skipa. Mesta gagnið, sem blaðið gæti unnið, væri líklega það, að fá menn til að hugsa með alvöru um tímann, sem vjer lifum á, og samband hans við fortíð og framtíð. En eins og áður er sagt, vill blaðið gjarnan vera mönnum til skemtunar líka. þeim tilgangi ‘ vill það reyna að ná með því | að flytja sögur og sitthvað fleira, sem væri fallið til þess að koma fólki í gott skap. Frjettir alls- konar mun það reyna að flytja svo fjöibreyttar sannar, sem það hefur frekast föng á. Að síðustu er þess að geta, að nokkrir menn í öðrum bygð- arlögum hafa heitið b'.aðinu lið- sinni, svo aö það geti orðið góður kunningi allra hinna mörgu, sem unna Vestmannaeyjum, eftir dvöl sína hjer, en þeir eru víða um landið. Upphlaup í þýska sjóliðinu. Liðsmenn á fjórum vígskip. um í Wiihelmshafen gerðu sanisæri móti foringjunum. Lík yfirforingjans á einu skip- inu, „Westfalen*1, var ekki fundið er síðast frjettist. Að þessuleknu hjcldu sjóliðs- er engin stofnun betri, en „Ekknasjóðurinn á næstkomandi vetri. mennirnir í land. Sjóliðsmenn af öðrum skipum neituðu að veita þeim atgöngu. Var þá skipað fram herdeiíd frá Oiden- burg og hún tók þá fasta. Um sömu mundir varð upp- þot á þýsku beitiskipi, »Núrn- berg«, sem þá var úti á rúm- sjó. Lögðu liðsnienn hendur á toringjana og hjeídu svo í áttina tii Noregs A Seiðinni mættu þeir nokkrum þýskum tundurbátum. Foringinn fyrir einum tundur- bátnum gaf Núrnberg merki, en fjekk ekki svar. Grunaði hann þá að ekki væri alt með feldu og sendi ioftskeyti tii Wilhelmshafen. Paðan fjekk hann skipun um að taka skipið fast eða sökkva því ella. Strokssmenn sáu sig um- kringda og gáfust þegar upp, Var svo farið með skipið til Wi’.helmshafen. Svona er sagan sögð í ensku blaði frá 13. þ. m., sem kom með ensku skipi núna í vikunni. Viðtökurnar. Keisari og kanslari skunduðu á vettvang. Keisari vildi láta skjóta sjöunda hvern upphlaups- mann, en kanslari taldi það úr, Var látið nægja að skjóta 5 menn. Hinir voru dæmdir í stranga nauðungarvíhnu. Ein orsökin til uppþotsins, er talin ill og ónóg fæða. A þingi Þjóðverja. Sama blað skýrir frá því að þessir atburðir hafi verið til um- ræðu í þýska þinginu og hafi „óhábum socialistumft þótt drótt- að að sjer hluttöku í uppþotinu. Vildu þeir ekki kannastvið hana, en áttu að hafa ámint valdaflokk- inn um að gefa gætur að friðar- óskum alþýðunnar og afleiðingum

x

Skeggi

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Skeggi
https://timarit.is/publication/208

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.